La Siciliana Ribelle (2009)

Ik begrijp je reactie ook niet goed. Wat is dat nu voor flauwe zever "Als je een echt verhaal wil brengen, maak dan een documentaire i.p.v. een film" ??? Met zo'n opmerking geef je de film eigenlijk een compliment (echt verhaal, dus realistisch - is niet voor niets gebaseerd op ware feiten) zonder dat je het zelf beseft waarschijnlijk. Trouwens als jij het hebt over "domme muts gehalte" kun jij je helemaal niet inleven in wat voor een 17-jarig meisje een voortdurende innerlijke strijd moet zijn geweest.

Schijn bedriegt ik praat uit ervaring. ga vanavond kijken

dan komt ik op terug

Jammer , jammer , jammer ,

Echt een gemiste kans deze film .

Een waargebeurd verhaal en prachtige locaties maakten dat van deze film echt iets moois te maken was ,echter werd er zeer slecht geacteerd en was de uitvoering van het verhaal echt onder de maat .

2 *

Ik vond deze film vooral door het einde toch wel aangrijpend.

Inderdaad, het acteerwerk was niet je-van-het, maar het verhaal zelf zorgt ervoor dat je de film af wilt kijken. Bovendien komen er soms mooie beelden langs, maar dat is ook niet zo moeilijk in Italië.

Zeker eens zien!

3,5*

Erg matige film, ik irriteerde me mateloos aan de hoofdrolspeelster en verder is het ook een beetje een voortkabbelende bedoening.

Indrukwekkend verhaal die ik heel goed weergegeven vind in deze film. Het italiaanse dramatische temperament komt hier heel goed naar voren. Ik kon me ook geregeld irriteren aan de hoofdrolspeelster maar dat vind ik juist een pluspunt. Rita was natuurlijk toch een puber en die vertonen nou eenmaal af en toe puberaal gedrag. Daarnaast was ze toch opgegroeid in de wereld van maffia en diens regels. Ik kan me voorstellen dat als ze opeens in een compleet andere wereld komt dat ze zich gaat verzetten. Zeker als je zo vervuld bent van angst. Ik vond het karakter dus wel sterk neergezet.

Sommige dramatische scène's vond ik wel wat neppig overkomen dus het acteerwerk vond ik niet overal even goed. Je zit met deze film natuurlijk wel in het hol van de leeuw wat de maffia betreft en ik vond het wel één van de meest indrukwekkende maffiafilms die ik gezien heb. Wow, wat heb ik een bewondering voor deze meid en wat zij gedaan heeft. Hoe sterk ben je dan wel niet als je als zeventienjarige het tegen een heel maffiakartel opneemt.

Ook de mooie beelden van Italie zijn een pluspunt. Kortom: ik vond de film niet perfect maar ik was toch zeker wel onder de indruk. R.I.P. Rita.

Tjonge wat een waargebeurd verhaal..

Zeker indrukwekkend verhaal..

Prima Italiaanse/Franse film...

Prima acteerwerk...

Zeker aanrader!

4 sterren!

Film, gesteund op een waar gebeurd verhaal, waarbij de harde, meedogenloze strijd tegen de maffia wordt geschetst.

Goed in beeld gebracht waarbij Veronica D'Agostino zeer goed een vastberaden, jonge vrouw vertolkt, terwijl all-round acteur Gérard Jugnot gewoontegetrouw knap acteert.

tijdens de film had ik niet door dat het gebaseerd was op een waar gebeurt verhaal, en dacht toen ook dat het een soort feministische vrouwen film was van oh wat zijn vrouwen sterk en niet alleen de mannen hebben tegen de maffia gestreden enz.

Mooie aan deze film is dat het laat zien waarom er voor de maffia werd gekozen en niet voor de staat/politie

Vooral het einde van de film vond ik erg goed. Of alles helemaal waargebeurd is weet ik niet, maar het kwam op mij wel realistisch over. Dit is toch wel 1 van de beste maffiafilms van deze eeuw.

indrukwekkend .

uitstekend drama, goed geacteerd, deed erg denken aan La Piovra

Heel goeie film met prima vertolkingen.

Zeer realistisch weergegeven en ook de locaties (zoals in de rechtszaal) waren zoals op het echte proces.

Geen moment verveeld.

3,5 sterren.

Ik heb genoten van deze film.

De film is niet echt vernieuwend, het 'standaard' maffia verhaal is heel mooi en realistisch in beeld gebracht.

Nostalgie en cultuur komen perfect samen.

Waar je in andere maffia films soms sympathie voor de bad guy kreeg, krijg je in deze film een band met het meisje en haar verbitterde strijd.

4**

Ongelofelijk dat zo'n 17-jarig meisje zoiets teweeg kan brengen. In dit geval letterlijk, want Amenta krijgt over de volle speelduur maar geen cement tussen de bakstenen. Het spektakel-effect van een verzonnen helikopterontsnapping (jaja) is natuurlijk nihil, maar zelfs zaken die daadwerkelijk gebeurd zijn voelen wankel aan. Overgangen zijn plots waardoor nooit een coherente vertelling ontstaat. Het blijft bij bijelkaar gepropte brokjes feit en fictie.

Dat wankele geldt tevens voor de heldin. Ik zit echt niet te wachten op een opgepoetste versie van de echte Rita, maar het personage dat hier uit de koker rolt, is een ronduit vervelend wijf. Arme actrice, want ze krijgt ook nog eens wat onnozele dramatiek te verhapstukken. Omwille van het achterliggende verhaal valt er wellicht nog wat sympathie voor op te brengen (of juist niet), maar deze verfilming is verder toch echt nauwelijks te harden.

Hm.. wat hier nu weer over te zeggen?

Het is allemaal zeker niet zo slecht, maar voor mensen als wij die eigenlijk idioot veel films hebben gezien is dit toch een gevalletje 'been there, done that, bought the t-shirt'

Een waargebeurd verhaal, zelfs een beetje tv-productie achtig, die toevallig over de mafia gaat. Ach ja.

De film wordt eigenlijk volledig gered door de hoofdrolspeelster. Een lekker vurig typje dat helemaal past bij het rebelse hoofdpersonage. Met name naar het einde toe maakt ze wel indruk en trekt de film toch naar een kleine 3*

De moeder doet het ook aardig, maar van de rest van de cast (inclusief een vervelend nagesynchroniseerde Jugnot) was ik niet zo ondersteboven.

Een temperamentvolle jonge vrouw tegen de mafia. Interessant verhaal en het eind maakt het iets heftiger. Dat het waargebeurd is geeft het iets extra.

Slap.

Ik vond er niet zoveel aan. Een van de weinige films trouwens met een lelijke actrice, en dat is toch wel jammer. Ik begon me te ergeren aan die centenbak van haar, ook al kan ze daar niets aan doen.

De maffia wordt matig voorgesteld. Ergens in een donker huisje moet een big boss verborgen zitten, zonder echte goede bewaking of luxe goederen. Nee... ik vond het niet echt indrukwekkend.

Aanstellerij in die rechtbank, het kwam allemaal een beetje geforceerd over. Zo wordt het publiek helemaal wild als Rita dat pistool uit het zakje haalt... terwijl ze dat enkel als bewijsmateriaal had meegenomen.


Ik weet zeker dat dit waargebeurde verhaal beter verfilmd had kunnen worden. De zelfmoord van Rita kwam als een verassing, maar verder is het gewoon te saai.

Redelijke film, waarin het verhaal toch iets te romantisch en te spectaculair wordt neergezet. Het boek van Reski is een betere manier om het verhaal van Rita te leren kennen.

De minste uit de Italiaanse mafia box!

Het meest bijzondere aan de film is, dat hij gebaseerd is op waargebeurde feiten. Jammer genoeg ontbreekt de spanning, die ik verwacht had en ook het acteren is niet echt bijzonder.

Valt al met al een beetje tegen.

Vond het weer een ijzersterke Italiaanse waargebeurde maffiaverhaal. Het mag allemaal wel Hollywoodaands klinken maar een maffia verhaal uit Italie is toch wel 9 van de 10 keer waar. Zo ook The Sicilian Rebel, waar we voor de zoveelste keer weer kennis maken met een personage die echt bestaan heeft. Maar de film is wat mij betreft wel gelukt. Het sfeertje zit er ook goed in en het verhaaltje is netjes. We volgen Rita die als kind getuige is voor de moord op der vader en pas jaren later de rechtzaak begint. Dat word toch wel boeiend weergeven en en de film weet het wel subtieletjes te houden. En we kunnen allemaal wel zeggen wat we willen over dat het ongeloofwaardig is maar het is toch wel echt gebeurd. Om spektakel gaat het niet.

Het einde met die autobom en die zelfmoord van Rita vond ik ook erg indrukwekkend.

Maar verder prima film.

4,0*

Wat een aangrijpende film. Van de eerste tot de laatste minuut bleef deze film boeien. Zelfs een traan ontglipte mij soms.

Een realistisch epos over de meedogenloze mafia en de tragiek van een getuige.

Een dikke 5 voor deze prachtige film.

Van alle films uit ontelbare landen heb ik altijd het meeste moeite met de Italiaanse.

De taal vind ik soms erg storend. En ook hier had ik dat soms, al maakte het verhaal wel een hoop goed.

Een prettige en indrukwekkende film om naar te kijken, al stoorde de ontzettende knollen kop van Rita me ook behoorlijk, evenals het na synchroniseren van de diverse medespelers waaronder de politie officier.

Matige film, ze hadden wellicht beter een documentaire kunnen maken. Het verhaal is wel van belang.

Het zoveelste indrukwekkende verhaal over de slachtoffers van de (Italiaanse) maffia. Eigenlijk onbegrijpelijk dat deze onderwereld altijd zo geromantiseerd wordt en als interessant en aantrekkelijk wordt ervaren terwijl ze zoveel ellende teweeg brengen.

Waargebeurd, en alweer indrukwekkend verhaal.

Dit zijn de films waar ik toch het meest van hou, indrukwekkende maar helaas soms ook zeer trieste verhalen, zoals deze in deze film bijvoorbeeld.

Had dit, trieste, einde niet verwacht, en daarom is het des te schokkender.

Toch wel een aanrader deze film.

Heel behoorlijke film, die langer aandoet dan dat hij eigenlijk duurt.

We kennen al veel maffiafilms waarin de romantiek daarvan en nostalgie daarna voorop staan, films waarin de slechte kanten wel worden getoond maar waarin het nog altijd leuker vertoeven is dan in een normaal leven. Deze film is echter veel rauwer en toont het fenomeen vanuit een slachtoffer; het is ook ineens een stuk minder leuk - ondanks het weinige bloedvergieten in beeld is het toch bijzonder naargeestig.

Amenta wil overduidelijk een punt maken: de maffia krijg je niet zomaar weg. Dat zie je in het dorp (waar iedereen na een moord letterlijk wegkijkt), de reacties tegen agenten alsof zij hen kunnen helpen, de moeder die eer hoger heeft staan dan iets dat lijkt op gerechtigdheid en in de hoofdpersoon die dit zeker in het begin ook nog duidelijk in haar heeft. Dat is uiteindelijk ook de strijd waar men tegen vecht, de maffia die niet alleen het leven op straat beheerst maar ook de gedachten van velen en hun levens.

Visueel wordt het nergens bijzonder maar het zag er verder wel onderhouden uit. De muziek was wel prettig, weinig tonen die af en toe even op komt zetten en echt voor sfeer zorgt. Verder was het spel prima (en playbackte die rechter nou?) als kon D’Agostino echt niet nep huilen. Wel was het jammer dat er veel stukken in de film niet helemaal overtuigden. Zo zag je wel dat ze Rita een eenzaamheid wilden geven, dat ze een vaderfiguur zag in de onderzoeksrechter (en hij een dochter in haar) en meer van dat soort, maar mede door het trage tempo en net te weinig scènes komt het niet overtuigend over. Je ziet dat ze het proberen, voelen deed ik het echter niet.

Al met al dus in sommige delen te kort, maar het deed wel erg lang aan. Maakt 3,5*.

Als erg recente historie interessant en indrukwekkend. Maar als film toch wel wat minder.

Vooral omdat er niet echt een duidelijke keuze wordt gemaakt tussen de historische kant van het verhaal en de dramatisering en thematiek die daarin een - erg - grote rol spelen, blijft de film wat wankel en warrig. Daardoor is het innerlijke conflict van Rita - wraak vs. gerechtigheid, eer en familie vs. doen wat juist is - nogal ontoegankelijk. Aan de andere kant geeft dat wel weer de ruimte voor de wat bakvisachtige charme van Veronica D'Agostino, en dat geeft de film dan juist weer iets persoonlijks.

Of die keuze daarmee een juiste is is wellicht alleen voor een Italiaanse kijker echt goed te bepalen. Vanuit het kille en afstandelijke Nederland is dat toch anders, en kunnen we alleen met een lichte verbazing kijken naar hoe dat in Italie kennelijk werkt. De normen en waarden die diep in het verhaal vervlochten zit zijn voor ons toch wat anders, hebben niet dezelfde zwaarte. Vandaar dat het hier en daar toch wat afstandelijk blijft, en anders aanvoelt dan een Amerikaanse maffiafilm, of een film over corruptie en misdaad in Nederland.

Maar daarom nog geen slechte film. Wel een eyeopener, een reden om even stil te staan bij de cultuurverschillen die er zelfs binnen Europa al zijn, en hoe diep die in de samenleving ingebed zijn. En laten we ook niet vergeten, het verhaal dat in deze film verteld wordt is helemaal nog niet zo lang geleden. Naief om te denken dat het nu allemaal heel anders is.

Een heel standaard filmpje over de maffia, maar het einde ging door merg en been.

Eigenlijk heeft het einde, hoe tragisch ook, de hele film gered..

Zoals al gezegd door velen: schitterende locaties, vooral de scene van vaders dood was erg goed gedaan, heerlijke typisch italiaans drama. Zo suf was de zelfmoord na een halfbakken inzicht over de italiaanse mafiageschiedenis die maar half werd begrepen door haar vriendje. Deze hele film deed me denken aan de toneelscene uit de godfather 2 waar de niro getuige van was. Vet drama met hoog amateur gehalte. Wel vermakelijk om te zien.