The Ox-Bow Incident (1943)

Geweldig verhaal en acteerwerk van Henry Fonda, Anthony Quin en Dana Andrews. Ook prima camerawerk; de zwart/wit opname geeft evenals bij o.a. "3;10 to Yuma" en "Yellow Sky" een extra sfeerdi- mensie aan deze Western.

De bar-scene waar Greg. Peck en zijn banditos staren op, en fanta- seren over schilderij met schaarsgeklede dame in "Yellow Sky" ('49) is gepikt uit deze '43 western: precies dezelfde scene. In beide ge- vallen was trouwens Harry Morgan van de partij.

Veel buiten-scenes zijn in de studio opgenomen, dat hadden van mij echte buitenopnames mogen zijn.

Met gemak 4.5* (IMDB 9/10*).

N.B.

De (R-1) DVD heeft vele interessante extra's, w.o. de Henry Fonda story; minder vind ik de soft-gele subs. Beeld en geluid zijn perfect.

Deze film is zo beklemmend dat je er haast buikpijn van krijgt. De sterke boodschap van het verhaal wordt je zeker niet zachtjes in je oor gefluisterd, maar voelt aan als een dreun in je maag. Kijk zelf maar, zou ik zeggen, want dit is een film die eigenlijk iedereen zou gezien moeten hebben.

Sterke en donkere film uit een tijdvak waarin de meeste films moraalboosters of simpel vermaak waren voor het amerikaanse publiek dat zich dagelijks geconfronteerd zag met een oorlog die op 2 fronten gevochten moest worden. Het thuispubliek schijnt weinig oog te hebben gehad destijds voor deze prachtige film, wellicht benaderde het sombere, rauwe realisme te dicht de werkelijkheid van alledag.

De film geeft flink niet mis te verstane kritiek op wat er gebeurt wanneer mensen voor eigen rechter gaan spelen en de waarde en normen waaruit een democratische rechtsstaat is opgebouwd aan hun (cowboy)laars lappen. De film speelt zich af gedurende een koude nacht, hoog in de bergen op een plek die The Ox-Bow genoemd wordt. Hier worden 3 mannen aangetroffen die schuldig lijken aan moord en veediefstal bij een van de dorpsbewoners. En dus moet de in allerijl verzamelde posse tot een besluit komen wat te doen. Het recht zijn beloop laten of zelf wraak nemen op deze mannen die alle schijn tegen zich lijken te hebben. Er wordt besloten te wachten tot een eventueel bericht van de sheriff, deze krijgt de tijd tot aan ochtendkrieken. Gedurende de lange nacht moeten de mannen lang en diep kijken naar hun eigen moraal en toch... Uiteindelijk zijn er maar zeven mannen die weigeren in de aanstaande executie toe te stemmen, bij lange geen meerderheid, de bittere conclusie laat zich raden.

De nachtelijke periode voelt erg beklemmend en realistisch aan, niet in de laatste plaats door het fantastische acteerwerk. Henry Fonda is opnieuw weer eens geweldig in zijn rol als ruige veeboer met een geweten. Maar ook de rol van de kolonel vond ik erg sterk, de man die zo diep in zijn eigen zwarte verleden graaft dat het geen hoop tot ontsnapping meer biedt.
De laatste scene waarin Henry Fonda de brief voorleest van een van de (onschuldig) geëxecuteerde mannen vind ik erg sterk en bijzonder. Let op dat de ogen van Fonda verborgen zijn achter de rand van de hoed van zijn maatje. Wanneer er via de brief eindelijk gerechtigheid gesproken wordt aan de wederom zwijgende massa is deze gerechtigheid "blind" zoals het zou moeten zijn!

De enige nadelen van de The Ox-Bow Incident zijn ten eerste de korte tijdsduur. Ik had graag een minuut of 20 a 30 meer gezien voor een verder uitdieping van de belangrijkste karakters. Denk dat dat het drama-element zeker ten goede was gekomen. Ander nadeel is dat het een echte studio-film is. Bijna alle buitenscenes zijn binnen met decors als achtergrond geschoten en dat zie je (helaas soms erg duidelijk). Daarom een goede 4* voord deze zeer zeker unieke western.

Schitterende western met een onderwerp dat niet alledaags is voor een western. Hoe pijnlijk de moord op een vriend of familielid ook kan zijn, eigen rechter spelen is zeker niet altijd de beste oplossing. De film brengt deze boodschap op een fenomenale wijze naar voren. en het einde van de film is eigenlijk meer dan indrukwekkend.

De film is aan de korte kant, maar dat is wat mij betreft eigenlijk geen probleem. Ik heb bijna vijf kwartier van begin tot eind zitten genieten.Het gebrek aan diepgang bij sommige personages, maakte de impact van de film op mij er in ieder geval niet kleiner op. Fonda speelt geweldig en ook de rest van cast weet te overtuigen.

Ik kan niet anders dan de maximale score uitdelen voor deze in mijn ogen zeer krachtige western.

5,0*

De 12 Angry Men van de jaren '40 . Erg boeiend en toegangelijk filmpje, die het naast Henry Fonda het ook moet hebben van de bijfiguren. Ergens wel jammer dat deze film zo kort duurt. Het morele dilemma had vast nog verder uitgediept kunnen worden.

Erg sterke, sfeervolle film. Een verhaal dat op een fenomenale manier word gebracht en een ijzersterk einde die niet makkelijk te verteren is. Henry Fonda steelt de show, wat een prestatie van hem zeg. Vanaf het begin tot het eind is hij degene die zijn rol het meest overtuigend weet te vertolken. Naast Fonda doet de rest van de cast het ook bijzonder goed touwens.

De cinematografie is prachtig. De beelden 's nachts in het bos zijn fenomenaal en erg beklemmend. Nou moet ik wel zeggen dat de sfeer in een western mij al snel goed bevalt, maar het zwart-wit is toch wel iets wat - in deze film dan - iets extra's meegeeft. De film duurt niet lang, maar dat vind ik geen probleem. Misschien mis je zo de tijd voor verdere diepgang, maar daar wil ik geen groot probleem van maken. Voor nu vier sterren, maar dit is zeker een film om vaker te zien.

4,0*

Mooie klassieke western, die eigenlijk te kort duurt. 3,5*

Geweldige film 4.5*

4,5 ster is zeer veel, en misschien wel meer dan de film had gekregen als het in 2009 was gemaakt. Dit komt doordat ik constant het gevoel had dat de drie veedieven niet vermoord zouden worden. Dit komt doordat ik nog nooit een oude film heb gezien waarbij zoiets onrechtvaardigs gebeurd. Bij oude films is het toch altijd een happy end.
Hoewel alles er op wees dat de mannen zouden worden opgehangen, was mijn gebrek aan ervaring aan zo’n negatieve einde een voordeel, omdat ik bleef gelopen dat het wel goed zou aflopen. Zelfs nadat de personen werden neergeschoten, dacht ik dat het niet echt gebeurd was, geholpen door het feit dat het off-screen gebeurde.


Het thema is gewoon geweldig en tijdloos, ook zeer actueel. De neiging om voor eigen rechter te gaan spelen is in deze maatschappij, en ook bij mij persoonlijk, aanwezig. Ik ben er niet rauwig om als een misdager om wordt gelegd en bij bv. een pedofiel is groepswraak ook begrijpelijk. Deze film laat zien wat er (kan) gebeuren als je aan die neigingen toegeeft. De posse was dan ook niet echt geïnteresseerd in recht, maar in pure wraak en machtsuitoefening. Zulke dingen spelen mee in elke rechtsgang, maar als 'volksrecht' zijnde veel meer.

Het deed me een beetje denken aan '12 Angry Man' die dezelfde thema's raakt en natuurlijk ook dezelfde hoofdrolspeler (Henry Fonda) heeft. Hoewel Henry Fonda de hoofdrol speelde vond ik hem onopvallend. De leider van de posse, die zuidelijke kolonel vond ik beter. De brief op het laatst is briljant, een prachtige scène, die de essentie van de film weet te vatten, zonder prekerig om misplaatst in de plot te voelen.
Nadelen zijn vooral dat het wel erg toevallig is, wat er allemaal gebeurde. De jongens hadden de schijn wel erg tegen, iets teveel als je het mij vraagt.

In vlekkeloos zwart-wit geschoten Western klassieker heeft een hoop prachtigs te overleggen. Het zijn vooral de boeiende karakters die van The Ox-Bow Incident iets bijzonders maken; er zijn er zeker een handvol die veel meer zijn dan toevallige omstanders. Een ieder met zijn eigen verhaal en achtergrond, die ook in deze korte film prima worden uitgediept.

Centraal in de film staat een spectaculair goede Fonda, maar ook de rest van de cast is overtuigend in een verhaal over vigilantisme in een schijnbaar toch al wetteloze tijd. De uiteindelijke hanging komt dan hard aan; en wat een shot ook met de schaduwen.

Werkelijk uitstekend, zelfs lichtelijk briljant. 4*!

Korte film, niet dat daar wat mis mee is, want dit is over het algemeen gewoon een prima western. The Ox-Bow Incident viel gister bij mij door de brievenbus, en ik had al erg veel zin in deze film. Vandaag dan bekeken.

75 minuten duurt de film slechts. Van mij hadden er nog makkelijk 20 minuten bij gemogen. Nu bleven de karakters een beetje oppervlakkig en werden ze niet echt uitgediept. Al was het acteerwerk wel erg sterk. Vooral Henry Fonda deed het goed, maar ook de andere acteurs zetten stuk voor stuk prima rollen neer.

De film is erg mooi in zwart-wit geschoten. Vooral de scenes in de Ox-Bow zijn erg goed gefilmd. Natuurlijk was de boodschap flink aanwezig, en probeert de film je echt te laten zien dat ''eigen rechtertje'' spelen niet de bedoeling is. Maar de film heeft gelukkig niet zo'n overgeromantiseerd sfeertje. Nee, het blijft allemaal lekker donker.

Verder heeft de film gewoon een heel degelijk niveau. Ik heb me er over het algemeen prima mee vermaakt, al bleef het echte ''wow'' gevoel uit.

Wel een ruime 3,5*

Voor mij was de grote verrassing van The Ox-Bow Incident het slechte einde. Ik was kennelijk niet de enige die er van overtuigd was dat het wel goed zou aflopen, omdat het dat meestal doet in klassieke Hollywoodfilms. De verhanging is een krachtig stukje cinema en enkele momenten van de aanloop er naartoe zijn beklemmend en zijn geschoten in een toepasselijk donkere sfeer.

En toch wist The Ox-bow Incident me niet te overdonderen. Het is een goed uitgevoerde film, zeker, maar misschien iets teveel gemaakt om een boodschap over te brengen.De film gaat om bijna niets anders dan om zijn boodschap en aangezien die al snel duidelijk is en er weinig is om je er van af te leiden is het allemaal niet bijzonder spannend om naar te kijken. Een beetje de Crash van de jaren '40 wat dat betreft. De lengte is hier dan ook een probleem, het had allemaal wel wat meer uitgebreid mogen worden. Ironisch genoeg is het enige element dat het hoofdplot een beetje verlaat ook opvallend slecht uitgewerkt, namelijk dat liefje van Fonda. Er zaten maar twee verrassingen in eigenlijk, het eerder genoemde einde en de passiviteit van Fonda's personage, wat me trouwens erg aansprak omdat het realistisch over kwam. Hoe dan ook, deze verrassingen waren groot genoeg om 3,5* te verantwoorden, maar dat werd verpest door de laatste scène, waarin Fonda de brief voorleest. Ik vond het een mooie vondst om Fonda's ogen af te schermen, maar helaas lag de inhoud van de brief er zo dik bovenop dat hij beter weg kon blijven. Een boodschap letterlijk uitspreken werkt zelden in een film, maar zeker niet als de boodschap al na een paar scènes duidelijk was.

Het probleem ligt hem ook een beetje in de vergelijking die ik tijdens het kijken constant maakte met twee andere films, namelijk het al vaker genoemde 12 Angry Men, maar vooral Fury. Bij 12 Angry Men is het argument gewoon beter uitgevoerd, met geweldig schrijfwerk. Bij Fury wordt dieper gegraven. The Ox-Bow Incident is in vergelijking vooral een simpele, goedbedoelde film die werkt maar niet meer dan dat. Het zijn enkele acteerprestaties die de film boven zich uit laten stijgen, waaronder Fonda, Quinn, Eythe en de briljante anti-type casting van Jane Darwell.
3*

Vandaag herzien. Blijft een sterk plamflet tegen het in eigen hand nemen van het recht en voor de rechtsstaat. Bovendien is het laatste half uur gevoelig mooi. Sowieso worden werkelijk alle cliches vermeden verplichte lovestory, happy end, stoere cowboys etc. Daarin is deze film wel verfrissend. 4 sterren blijven staan.

Zie een paar keer de vergelijking met 12 Angry Men staan, op zich moest ik daar ook aan denken. Maar toch slaat de vergelijking eigenlijk de plank mis, omdat de films iets heel anders willen. Dit is een film voor de rechtsstaat en 12 Angry Men benadert het juist heel kritisch. Dat is het voornaamste verschil. Deze film gaat dan ook over het in eigen hand nemen van het recht, terwijl dat bij 12 Angry Men juist is neergelegd bij de mannen (die er misschien helemaal niet om vroegen). Bovendien zijn hier andere belangrijke thema's als groepsdruk heel anders uitgewerkt.

Een zwart-wit kojboj-film uit het jaar kruik: ik kan niet zeggen dat ik heel hoge verwachtingen had van deze rolprent. Tot mijn niet geringe verbazing bleek het echter toch om een meesterwerkje te gaan, met een thema dat nog steeds actueel is, en dat ook altijd wel zal blijven.

Op cinema.nl is krijgt de film ook 4,5 ster: the-ox-bow-incident/cinema.nl.

Aanrader!

Aardige western met goed acteerwerk van onder andere Henry Fonda. De film heeft wel iets weg van 12 Angry Men, al zijn er ook duidelijke verschillen aan te wijzen. De film was wat aan de korte kant, want het had allemaal nog wel wat beter en uitgebreider uitgewerkt kunnen worden. De personages hadden dan ook wat meer diepgang gekregen. Toch is deze film absoluut de moeite waard.

Waargebeurd moraliserend drama (Montana 1888), verpakt als western. Regisseur Wellman weet de spanning aardig op te bouwen, maar de filosofische inhoud en academische schrijfstijl van de afscheidsbrief bezorgen de geloofwaardigheid van het verhaal een flinke deuk. Bovendien blijven de acteerprestaties achter bij wat je van sterren als Henry Fonda (die trouwens maar een bescheiden rol heeft) en Dana Andrews mag verwachten.
Niet slecht, maar er zijn tientallen betere westerns.

Wat een zoveelste western leek te worden, draaide gelukkig helemaal anders uit. De film kent een sterk verhaal dat verder kijkt dat het Wilde Westen. En voor een film uit Hollywood best wel met een donker randje. Toch verschiet ik er niet van dat dit een nominatie kreeg voor de Oscar van Beste Film. Naast het verhaal (naar het gelijknamige boek), kan de film ook teren op een geweldige cast.

De film is zoals gezegd meer dan een western met een filosofisch vraagstuk. Kan je zomaar het recht in eigen handen nemen. Het is begrijpelijk dat je woedende bent als er iets gebeurd met iemand die dicht bij je staat. Maar weet je wel wat er gebeurd is? En wie wat gedaan heeft? Of ga je uit van wat je hoort om meteen een oordeel te vellen?

In het genre is dit één van de meest opvallende films. Andere films als The Good, The Bad & The Ugly of Once upon a time in the west zijn vooral dat nog ietsje beter door de visuele aanpak en klassieke muziek. Maar The Ox-Bow Incident mag zich zeker in het rijtje plaatsen.

Fraaie western die mede dankzij de korte tijdsduur geen minuut verveelt. De spanning wordt goed opgebouwd en het acteerwerk is uitstekend. Het begint met de introductie van een liefdessubplot die verder voor wat afwisseling zorgt en gaat daarna snel over op het hoofdverhaal, waar de hele film de focus op legt. Rauw, zonder overdreven sentiment en zonder overdreven actiescènes. Personages zijn misschien wel wat cliché maar passen prima bij het verhaal dat wordt gebracht.

Een van de betere westerns wat mij betreft. 4*

Duidelijk meer een drama die zich afspeelt in een tijd dat cowboys er dienst uitmaakte. Toch is het geen slechte film. Prachtig acteerwerk in een film met een donker randje en waar af en toe ook nog wat humor in opdook. De film speelt met het vraagstuk: Mag je het recht in eigen handen nemen. En je bent onschuldig tot het tegendeel is bewezen. Vooral de scene's met de spanningen tussen de mannen en vrouw waar een genot om naar te kijken. Ietsepietsie moralistisch maar door het goede acteer- en camerawerk een fijne film.

'k Wil hem niet vergelijken met "Brimstone", "Open Range" of "Dances Wolves" of welke film dan ook maar uit die periode (dan nog pal tijdens WO II gedraaid) is dit de beste western die ik ooit zag.

Stevige, evenwichtige opbouw, knappe dialogen en vooral zeer inhoudelijk daar waar de problematiek van recht in eigen handen te nemen, ten koste van alles een schuldige te willen aanduiden en de hysterische dwaasheid van de massa, het onderwerp uitmaakt.

Film die nochtans heel eenvoudig overkomt (muziek om toestanden en gevoelens te accentueren is er amper).

Knappe vertolkingen. 'k Vraag me alleen af wat Mary Beth Hughes op de affiche kwam doen. Komt nauwelijks in het stuk voor.

Soort courtroom drama in het midden van de wildernis. In eerste instantie wel een typische Amerikaanse western met een aantal stock characters die nooit buiten de lijntjes kleuren. Over het algemeen goed geschreven met een verrassend donker einde. Mogelijk wat verborgen kritiek op Nazi Duitsland (blindelings volgen van een 'sterke' leider) of toch alleszins op de 'mob mentality' die dergelijke posses kenmerkt. Ik had liever wat meer argumenten gehoord van beide partijen. Er wordt te weinig twijfel gezaaid en het verhaal kent te veel inzakkingen waar weinig of niets gebeurd. Wat de functie van de vrouw is zal me ook een raadsel wezen. Goed acteerwerk, interessant thema, nogal eentonig en goedkoop decor. Het overmatige gebruik van Red River Valley begint ook wat op de zenuwen te werken.

Gitzwarte atypische western die ik in eerste plaats heb bekeken omdat hij vermeld wordt in een aantal film noir lijstjes. En ik beklaag het mij niet. Een compact verteld verhaal die de donkere kant van de menselijke kudde uitvergroot. Henry Fonda speelt de anti-held, zoals dat een noir betaamt, dronken, verward, tot hij op het eind van de film duidelijk partij kiest, maar zonder goed gevolg.. Heel veel gepraat en weinig actie, heeft ook deze film gemeen met de vroege noirs, en wijkt daarin af van de gemiddelde western. Het enige wat misschien nog ontbrak, was gietende regen, maar anderzijds waren er wel al voldoende deprimerende elementen aanwezig om de sfeer te drukken. Het was toch vooral Dana Andrews die voor de (emotionele) diepgang zorgde, geplaatst in een niet te winnen conflictsituatie. Wat de kritiek hierboven op het nevenverhaal met Mary Beth Hughes betreft, kan ik wel volgen dat het op zich misschien weinig bijdraagt aan het verhaal. Behalve dat het enerzijds het loserskantje van Fonda in de verf zet, en anderzijds contrasteert het wel met de finale van de film, waarin Fonda besluit om de weduwe van Dana op te zoeken en zich met haar welzijn bezig te willen houden. Dus er vindt een evolutie plaats van vriend van meisje van lichte zeden naar hoeder der weduwen, wat waarschijnlijk belangrijk is binnen bepaalde Amerikaanse conservatieve middens van toen (en nu).
Te begrijpen dat deze film gewaardeerd wordt als erfgoed.

sterk einde van dit westerndrama waarin een drietal onschuldigen word opgehanden door een lynchmob .
Al snel nadat de zogezegde daders gepakt zijn ontstaan er 2 kampen ( voor ophangen en tegen )
Met dit subplot word echter niet veel gedaan en de ontknoping volgt erna al snel .

In de basis een goede film, maar in de uitwerking toch echt wel gedateerd en niet echt meer genietbaar. Erg houterig geacteerd en de personages handelen allemaal wat vreemd, echt erin meegaan in het volksgericht kon ik niet. Ondanks de korte lengte - met zelfs daar nog een overbodig zijplotje met die koets- weet de film al snel niet meer te boeien. Qua sfeer nog wel oké en soms mooie schaduwrijke fotografie. 2,0*.

Vond het in tegenstelling tot enkele reacties hier een fantastische film. Evenwichtig, to the point en zeer goed geacteerd. Qua fotografie en toon zag ik wat noirtrekjes. Plotiddee is later vaker gebruikt, maar dit zou weleens de eerste kunnen zijn geweest, want voor 1943 was dit erg ongewoon, maar vond het hier beresterk gedaan met echt een heel goed script. Dit is waarschijnlijk in een klap mijn favoriete western van voor 1960.

Wel oké.

Ik hou van westerns, maar niet van praatfilms. The Ox-Bow Incident is wel een western, maar eigenlijk vooral een drama dat zich afspeelt in een westernsetting. Een beetje 12 Angry Men maar dan in een andere tijd. Net als in die film speelt ook hier Henry Fonda een hoofdrol, al vind ik hem op cruciale momenten wat naar de achtergrond verdwijnen, ten voordele van minder getalenteerde acteurs. Zo schippert het eigenlijk de ganse speelduur tussen goede momenten - Anthony Quinn kan bijvoorbeeld ook indruk maken - en minder goede momenten - het amateurtoneel van stijve harken. De film is redelijk moralistisch, maar dat had ik ingecalculeerd. Verder wel netjes geschoten in stijvol zwart-wit, met de stemmige opening - en closing shots die daarbij de kroon spannen.

3

Uitstekende film waarin een heetgebakerde menigte jacht maakt op drie moordenaars en veedieven. Geen standaard western, want dit is slechts een setting waarin dit rechtbankdrama zich afspeelt. De onderlinge verhoudingen tussen de personages en de verdeeldheid binnen de groep zijn goed uitgewerkt. Verder ook een sterke finale.

Een klassieker in een western jasje gestoken. Een rechtbankfilm ook, maar dan zonder rechtbank. Een opgejaagde menigte meent het recht in eigen handen te moeten nemen na de moord op een veeboer. Al snel vinden ze de drie verdachten. Vol adrenaline en handelend vanuit het goede berechten ze de drie individuen ter plaatse.

Het geheel blijft onderhoudend en spannend waarbij twijfel en schuld hand in hand gaan. Een grote mond opzetten om iemand op te hangen is één ding, het effectief tot uitvoer brengen is weer een ander paar mouwen.

Prima script eigenlijk en ook goed geacteerd. Met zijn speelduur van 75 minuten eigenlijk ideaal en onnodig om het nog verder uit te melken.

De film van William A. Wellman biedt iets meer diepte dan de doorsnee klassieke western. De personages in deze western die in 1944 trouwens een Oscar won in de categorie ’beste film’, zijn gevangen in een web van ethische vraagstukken. In deze film geen helden die voor de goede zaak vechten, maar slechts ene Gil Carter (Henry Fonda) die eerder een onruststoker dan een typische held is.

Wel is er een moord op een rancher en zijn er drie verdachten die door een groep opgewonden inwoners van de streek worden opgespoord. De groepsdynamiek binnen de groep streekbewoners is interessant om te aanschouwen. De meerderheid wil de drie verdachten ter plekke lynchen. Een enkeling stelt zich tegen de groepsdruk teweer en pleit voor een eerlijke rechtszaak. Carter behoort schoorvoetend tot de laatste groep. Wat volgt is een beeld van het morele verval van de mensheid in het klein. De verontwaardigde grootbekken niet gewapend met enig nuancerend vermogen tegen de bescheiden lieden met een verstandige en empathische geest. Het voelt hopeloos beklemmend.

De sfeer is mede door de werking van de zwart-witbeelden duister en dreigend. Die atmosfeer wordt trouwens meteen bij aanvang van de film al neergezet als dramatische muziek opklinkt onder de beelden. Dreiging en rampspoed klinken in de muziek door. Het is een sfeervolle aftrap die de film niet meer verlaat. Als kijker word je overdonderd. Je wordt een wereld binnengeleid die totaal niet aanlokkelijk is. Je wordt vertrouwd gemaakt met mensen die niet zijn te vertrouwen. The Ox-Bow Incident is een indrukwekkende film.