Sorority Row (2009)

Achja.. het verhaal is natuurlijk rip-off van I Know What You Did Last Summer e.d. maar daar zat ik niet zo mee.

Ook qua inhoud heeft het eigenlijk niets (nieuws) te bieden. Geen originele dialogen en van spanning of inlevingsvermogen is nauwelijks sprake.. moorden zijn nog wel aardig af en toe, maar niks dat me echt achterover heeft geslagen..

Acteerwerk is uiteraard niet oscar-waardig, maar dat is eigenlijk nooit bij dit soort films, dus stoorde ik me ook niet aan.

Einde is voorspelbaar, doch nog wel vermakelijk.

Toch nog 2,5* voor het sterke begin en de leuke kills (en stiekem ook wel de knappe meiden) kan eigenlijk alleen als wegkijkertje dienen deze film Moet ook toegeven dat deze het zeker niet verdiende om in de bios te draaien..

Degelijke maar met vlagen vermakelijke film.

Er zitten leuke karakters in deze film die best aardig vertolkt zijn. Ook zitten er een aantal ruige kills in. Deze film had wel een stuk spannender gemogen. De makers hadden het in ieder geval kunnen proberen. Het grootste minpunt van deze film vind ik toch wel de onthulling van de moordenaar. Ik denk dat het zelfs beter was als er helamaal geen onthulling was geweest.

Gelukkig zitten er genoeg leuk, sarcastische opmerkingen in deze film.

3,0 kleine *

Deze film leunt totaal op de hete meiden cast, verder is het namelijk niet veel soeps.

Alle horrorclichés zitten erin verwerkt, opzich niet eens zo erg over het algemeen, alleen irriteerde het mij wel mateloos in Sorority Row.
Het begint al bij het begin, sorry hoor, maar dit is echt een achterlijk plot.
Je hebt domme mensen en je hebt domme mensen, vanaf het begin nemen de Sorority COWS de ene na de andere idiote beslissingen. Alleen de hoofdrolspeelster is nog een beetje redelijk, maar dat moet ook wel aangezien zij het overleeft.

Het ergste vind ik nog alle domme handelingen, ze weten immers dat er een moordenaar rondloopt, maar toch zijn ze zo snugger om allemaal 1 voor 1 rond te gaan wandelen. Come on!
Of de altijd terugkerende "ik sla de moordenaar neer en loop daarna weg zodat de moordenaar me nog een keer in de rug kan aanvallen", alleen gebeurt het hier zelfs twee keer. Het lijkt wel alsof ze allemaal dood willen.
Uiteraard is ook de lieve boyfriend de killer, eigenlijk een dikke psycho freak, gelukkig zagen we dat ook niet in Scream. Het enige waar ik me nog enigzins op verheugde in de film was helaas ook een afknapper.

Ook de kills waren niet altijd van even hoog niveau, vond de 1e met het flesje doorduwen in de mond wel aardig, maar ook weer niet logisch. Wie drinkt er nou een fles leeg als die plat op de rug ligt, drinkt heel makkelijk .

Zo heeft de film nog veel meer van dit soort achterlijke momenten, laat staan de i know what you did last summer achtige elementen, wat inmiddels ook al niet meer erg origineel is, ondanks dat dit een remake is.

Ach ja, het is niet de ergste crap die ik heb gezien, de mooie dames vergoedden veel, paar kills waren wel aardig en hier en daar was het wel sfeervol.
Alleen op veel andere vlakken faalt de film helaas wel hopeloos, plus dat het einde weinig origineel is maakt dit echt een film puur voor de liefhebbers van dit genre. Anderen raad ik aan om dit te vermijden!

1,5*

Zeker geen slechte film. De acteerprestaties waren niet altijd even indrukwekkend, maar de film is continu spannend. Het verhaal staat ook redelijk. Het is zeker geen topper in zijn genre, maar wel degelijk een prima horror-film.

3,5*

B.

Aardige 'remake'.

Want ik ken het origineel niet, maar volgens mij kende die een ietwat ander verhaaltje. Anyway..

Enigszins vermakelijke slasher. Niet vanwege het slechte camerawerk of de twijfelachtige dames, maar vooral vanwege een paar leuke grapjes en kills.

Het eerste kwartier is het sterkst, maar ook daarna volgen er nog een aantal aardige momenten. Verder heel erg standaard.

Redelijk.

Ik heb deze film gisteravond gekeken.. en Eline is wel in voor een filmpje vol bloedmooie meisjes!

Moordwapen vond ik inderdaad ook niet zo schitterend, de killer enigzins vergezocht (maar wel originele verrassing).

Het origineel ken ik niet, maar er zitten vast niet zulke chickies in als in deze film. Echt spannend is het nooit, maar het werkt je zeker niet op je zenuwen. Kijkt vlot weg, en ookal is het een standaard 'slasherfilmpje', ik vond hem toch leuk om een keer gezien te hebben!

Had ik al gezegd dat er hele mooie vrouwen in de film zitten? Bij deze!

3.0*

Erg matige slasher die er nooit in slaagt het genre te doen heropleven. Bij werkelijk alles wat de makers presenteren had ik een "been there, done that" gevoel. Uiteraard is dit eigen aan het genre, maar ergens verwacht je naast het vaste stramien dat gerecycleerd wordt toch nog enkele originele elementen. Waar je dat met neo-slashers als Scream of Urban Legend wel hebt, ontbreekt die verfrissende aanpak hier volledig.

De cinematografie was nog wel ok, net als sommige moorden, maar helaas kan dat de film niet redden. Bovendien getuigt de vergezochte ontknoping van weinig inspiratie (of net te veel). Nee, dit is een van de mindere remakes van de laatste jaren. Binnenkort het origineel maar eens opzoeken.

Alles gewoon standaard en niets vernieuwend.

Rest nog een aardige film

3 sterren

Vond het best nog wel een aardig filmpje. Niet hoogstaand en niet bijzonder spannend, wel lekker vermakelijk. Qua acteerwerk natuurlijk rommel van de bovenste plank, maar ik vond de amusentswaarde behoorlijk hoog liggen.

3*

Even over het einde:
Toen uiteindelijk bleek dat Andy dader was en hij verteld dat ie t allemaal voor zn vriendinnetje had gedaan, overtuigde Andy zijn haar om samen Ellie te vermoorden. In eerste instantie, lijkt ze met Andy mee te gaan. Helaas bleek ze dat toch niet te doen, en toch voor Ellie te kiezen. Jammer, had graag een 'slechte' afloop van de film gezien.

Cliché slasherfilmpje, vol vermoeiend slachtvee. Alleen geschikt voor beginnende horrorfilmkijkers.

De film begon wel goed. Leuk gefilmd in de eerste scene, als een soort toeschouwer die door het feest heen liep. Ook de eerste oorspronkelijke moord was wel spannend om naar te kijken. Helaas vond ik het daarna bergafwaards gaan.

Er werd op een bepaalde spannende momenten naar een climax gewerkt maar puntje bij paaltje werd daar zo laconiek op gereageerd door de acteurs dat het eigenlijk een soort anticlimax werd.

Bijvoorbeeld die Buck die vermoord werd terwijl hij ondersteboven in een soort van schacht hing met een mes die door de muur heen door zijn keel stak. Het was op zich allemaal heel spannend en op zich lijkt het me een gruwelijke ontdekking als je zoiets ziet. Maar die twee meiden die hem vonden hadden echt zoiets van ach ja .... Wat mij betreft niet echt lekker uitgewerkt.

Jammer dat Chugs zo vroeg werd vermoord want die vond ik wel het interesantst van al die meiden. De dader zelf was ik nou ook niet echt van onder de indruk. Ik werd er niet warm of koud van in ieder geval. Jammer, deze film begon goed maar helaas ......

Beetje een 13 in een dozijn slacher film met wel heel veel meiden en dus ook veel tieten. Het heeft inderdaad enorm veel weg van Scream (veel beter) maar dan met tieten. Leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet.

In de trant van..

Sorority Row is een gevalletje 13 in het dozijn, kan dat een probleem vormen? Ja. Is het hier een probleem? Niet echt. Een hoop eye-candy, vlot verhaaltje en aardige kills passeren de revue. Ik vermaak me er prima mee hoewel het na verloop van tijd toch een beetje lijdt aan cliché diarree.

Dat het behoorlijk cliché is, is wat mij betreft alleen maar tof. Daar valt weinig over in te zitten tot aan het einde, waar het wel héél vervelend wordt met die domme twist en standaard eindshot. De rest van de film biedt prima opgezette kills en een fijne sfeer.

Al met al precies wat ik er van verwachtte, vermakelijk en volledig in de lijn van enkele über-bekende slashers.

Onzinnige, veel te dik aangezette slasher-film. Het fraaie lange trackingshot waarmee de film begint doet veel goeds vermoeden, maar al snel loopt het stupide, ongeïnspireerde script vast in een lange en vooral saaie reeks zeer voorspelbare moordpartijen. De personages zijn daarnaast behoorlijk irritant. Misplaatste humor ook. Mooie meiden, dat wel, maar dat is een vaste waarde bij dit soort films.

Kijkbare maar vooral rommelige film, te veel karakters om s iets te noemen.

Matige slasher die goed begint met een uit de hand gelopen grap, maar vervolgens weinig verrassingen kent. Naar het einde toe wordt het allemaal een beetje langdradig. De moorden zijn nog redelijk braaf. Het acteerwerk is naar behoren voor een film als deze en dus niet al te best.

Sisters for life... and death

Ik had ooit eens een trailer gezien waar er iemand een moersleutel naar iemand anders smeet maar ik had geen idee meer welke film dat eigenlijk was. Ik vertelde de scène tegen mijn broer en hij zei meteen dat dat Sorority Row was en dat het eigenlijk wel een redelijke film was. Vermits ik dit soort slasher films meestal wel kan waarderen, was ik benieuwd geworden of de film ook iets voor mij was. Vrijdagavond ineens maar opgezet met een kameraad die dit meestal ook wel kan waarderen.

Maar daaruit blijkt maar hoe smaken soms ontzettend hard verschillen want ik heb me vermaakt terwijl mijn kameraad de film maar niets vond. Ik wist niet dat dit eigenlijk een remake is, sowieso wel eens achtergaan dan, maar op mij kwam Sorority Row over alsof het een film was die een aantal jaar te laat was gemaakt. De sfeerschepping doet erg hard denken aan titels zoals de Scream franchise en de I Know What You Did Last Summer reeks, dat bezie ik trouwens als een pluspunt. Het verhaal is dan ook nergens echt hoogstaand en de film is nooit onvoorspelbaar (er werd zelfs even een wedstrijdje georganiseerd tussen mij en kameraad om de volgorde van de kills te voorspellen) en ook het einde is niet zo verrassend maar voor mij valt of staat dit soort films niet perse met het verhaal maar eerder met de sfeer en dat zit bij Sorority Row wel erg goed. De kills zijn stuk voor stuk vermakelijk, ook niet zo ontzettend standaard, en het ziet er allemaal mooi uit. Het moordwapen, de aangepaste moersleutel, is even geniaal in zijn eenvoud en zorgt voor een aantal leuke scènes. Sorority Row is nergens vernieuwend maar gewoon erg vermakelijk en voor dit genre is dat simpelweg genoeg. Het laatste beeld waar we Garret even zien terugkomen met een mes had voor mij trouwens niet gehoeven. De meiden zijn sowieso niet al bijster slim maar ze hebben hem toch niet zomaar laten liggen? Megan hebben ze ook gedropt in de mijnschacht dus ik had wel verwacht dat ze hem ook gingen dumpen maar neen, laten ze hem liggen en komt hij ineens nog op de proppen.

De personages zijn natuurlijk niet al te snugger. Sowieso zit Sorority Row vol met de gebruikelijke clichés van het slashergenre maar hier is het allemaal wel erg stereotiep. Wordt het er daardoor minder leuker op? Niet echt. Persoonlijk amuseer ik me altijd wel met het roepen op een aantal domme geiten (die Ellie die zich in de kast verstopt maar de deuren vergeet toe te doen...) en hier is dat ook het geval. Voor velen zal dit waarschijnlijk een stoorfactor zijn (zo ook voor mijn kameraad) maar eerlijk gezegd, ik vind het heerlijk om naar te kijken. Sorority Row heeft dan ook het voordeel dat de hoofdrollen uit een hele hoop modellen bestaan die puur toevallig allemaal in dezelfde sorority zitten en goed bevriend zijn. Leuk natuurlijk om Briana Evigan nog eens te zien verschijnen in een film. Ik ken haar voornamelijk uit Step Up 2, dat trouwens tot vandaag de dag nog altijd de beste Step Up blijft, maar ook hier doet ze het wel vrij goed. Net zoals in Step Up heeft ze niet echt een diepgaande rol maar als bait (hoewel ze het overleeft) is ze meer dan uitstekend. De rest van de cast was wel van een niveau lager. Leah Pipes is wel genomineerd voor de meest achterlijke rol ooit. Eigenlijk het enige minpunt aan de hele cast want ze is vaak echt wel schijtvervelend. Geweldig ook om Carrie Fisher (Princess Leia uit Star Wars!) te zien verschijnen met een shotgun. Alleen weer jammer dat ze op zo'n overdreven manier er moet uitgaan met het leegschieten van haar shotgun op de moordenaar maar dat dan compleet missen... Ach, wat doe je eraan.

Sorority Row is een vermakelijke film geworden. Nergens hoogstaand, nergens diepgang maar erg leuk voor een avondje met een paar vrienden. Het plot is vermakelijk, de kills zijn redelijk inventief en de cast kent nog ietwat niveau. Toch ook maar eens achter het origineel aangaan.

3.5*

Tja... niet zoveel aan. Groepje wordt langzaamaan vermoord door een karakter à la Scream. De meiden acteren niet bepaald hoogstaand en soms werd het zelfs dramatisch slecht. Het personage Ellie was erg zielig ingevuld want ze mocht alleen maar huilen en zwijgen. Een van de pogingen om de kijker te laten schrikken was de welbekende begroeting van achteren met 'oh... didn't mean to scear you'. Het verschil is dat die uitspraak nu achterwege bleef maar het geluidseffect was wèl aanwezig en zo blijft het een erg vervelend, inspiratieloos en clichématig moment waarbij ik wederom niets anders kan doen dan mezelf eraan te ergeren. Verder vond ik het over de gehele linie niet echt spannend. Anno 2009 verwacht ik toch echt wel iets nieuws en niet een kopie van duizenden andere soortgenoten.

Bij soortgelijke slashers betreft het meestal een groep jongeren bestaande uit zowel jongens als meisjes terwijl we hier enkel met vrouwen te maken hebben en ze gaan ditmaal niet op vakantie naar een of ander afgelegen oord maar ze blijven gewoon thuis in het schuim van de jacuzzi. Wat dat betreft is er enige originaliteit aanwezig maar als horrorthriller vind ik het gewoon een mislukking en het blijkt wel weer dat remakes in de meeste gevallen niet zoveel voorstellen.

Je weet met zo'n titel en cover inderdaad wat je kunt verwachten. Gezien de aankleding van de film en de ingehuurde actrices moet er ook een aardig budget geweest zijn, het had dus iets moois a la "Scream" kunnen worden. Maar er had wat meer aandacht aan het script besteed moeten worden, voordat men tot filmen overging. De ontknoping deugt namelijk niet. Als je met de wetenschap achteraf (wie de dader is) het verhaal van de film namelijk nog eens langs gaat, zie je dat er allerlei dingen niet kloppen/niet logisch zijn (waarom het lijk van Megan meenemen naar het huis? leuk voor het schrikeffect, maar je wilt het verleden toch juist in de doofpot doen? waarom slaat de zoon van de presidentskandidaat opeens aan het moorden? als het de bedoeling is om je vriendinnetje te verlossen van haar verleden, waarom iedereen dan zo opzichtig vermoorden?). Hoewel de film dus zeker onderhoudend is, zat ik zo tegen het einde van de film dus met een ontevreden gevoel. De film had zoveel beter kunnen zijn.

We nemen een handvol mooie, maar vooral ook erg domme meiden, stoppen die samen met alle horrorclichés en een voorspelbaar verhaal zonder originaliteit in een blender, en Sorority Row is geboren.

Ik kan hier een halve bladzijde vol pennen over het onnozele gedrag van de dames, maar dat lijkt me weinig zinvol. Als je benieuwd bent naar de uiteindelijke killer, dan wordt je hier redelijk verrast, al is dat niet zo moeilijk, want dit soort films mikt vaak op het verrassen om het verrassen en de allerlaatste twist, is trouwens ook best onnozel. De dames zelf acteren niet al te best, zijn enorm stereotiepe personages en hebben het vooral aan hun uiterlijk te danken, dat het nog redelijk te doen is, om naar te kijken.

Voor de rest heeft Sorority Row gewoon niets te bieden. Slecht acteerwerk, inwisselbare lege personages, totaal geen humor en een zeer voorspelbaar plot. Zelfs de kills zijn na een aardig begin, uiteindelijk teleurstellend en weinig vernieuwend of spectaculair. Spannend wordt het niet, vermakelijk ook niet, en de uiteindelijke onthulling is weinig verheffend. Om over het standaard einde dan nog maar even te zwijgen.

Je hebt kwaliteitscinema, je hebt pulp en nog heel veel daar tussenin. Zolang pulp leuk en vermakelijk is, is dat lekker om naar te kijken, maar die elementen zijn hier echter niet of nauwelijks aanwezig.

1,0*

Het origineel staat ook in mijn kast, maar ik moet toegeven dat ik puur op basis van de cover deze maar eerst een kans heb gegeven. Dat was het plan van Hendler ongetwijfeld ook; laten we gewoon zes oliedomme, maar lekkere, gewillige meiden in de hoofdrol plaatsen en de mensen komen toch wel.

En eerlijk is eerlijk; zelfs als er even helemaal niks gebeurd valt er altijd wel wat te kijken. De cast is dus geslaagd, want wie wil er nou weer lelijke, slimme mensen in een slasher? Dan is de film natuurlijk zo afgelopen. Jamie Chung vond ik het knapst, maar Evigan mocht er ook best wezen. Harshman als Chugs was dan weer het leukst, heerlijk losgeslagen en haar dood is het tofst.

Helaas zijn niet alle moorden even tof, wat ik snap aangezien het moordwapen weinig interessant is. De meiden zeggen in de making of dat de schrijvers een orale fetish hadden, wat ook wel klopt aangezien de mond in vrijwel iedere kill is betrokken. Dat terzijde, de kills zijn helaas wat te clean in het algemeen.

Op een gegeven moment begin je je toch wel af te vragen wie de killer is, maar zoals vaker is de inspanning voor niks. Ook hier is de killer namelijk volkomen random, en dit keer met een bagger motief ook. Overall gezien mist de film sowieso een beetje aan sfeer, maar daar lijden veel moderne slashers aan. Wat mij betreft gaat er nog steeds niks boven een broeierig zomerkamp.

Verhaal deed me erg denken aan I know what you did last summer, maar dan een versie met alleen maar meiden. Verwachtingen waren niet al te hoog gespannen, maar de film viel me toch goed mee.

Natuurlijk zijn er punten die niet goed zijn, allereerst het acteerwerk wat toch vaak erg onder de maat is. Het verhaal is niet erg origineel en ook veel acties die worden ondernomen zijn erg vreemd. Toch weet de film, die na een half uur pas op gang komt goed geheim te houden wie de killer is, zou het dan toch Megan zijn?. Uiteindelijk vond ik het motief van de killer te zwak en had ik liever iemand anders gezien. Toch blijft de spanning redelijk in de film en zijn sommige moorden toch wel goed en bloederig.

Ik heb me weer anderhalf uur vermaakt met deze film, en daar gaat het uiteindelijk om. Veel punten die niet goed waren, maar de bloederige kills, het raden na de dader en het best oké einde zorgen voor een nipte voldoende.

2,5*

Sisters forever.

Maarja, dat maakt het nog niet tot een goede film. Met zo'n van cliches aan elkaar hangend plot is dat natuurlijk ook niet echt haalbaar. Een goede cameraman vinden was kennelijk ook teveel werk. Oh, de acteurs en actrices zijn ook niet al te goed bezig... Blijft als enige dat een paar van de dames er best prettig uitzien.

En dat is het dan ook wel zo'n beetje.

Trailer HD

SORORITY ROW (2009) Official Movie Trailer [1080p] - YouTube

Goeie en leuke film! Heb van deze film genoten!

Een en al vermaak, verder niks nieuws. Origineel is deze film al helemaal niet natuurlijk, denk aan IKWYDLS en Scream. Leuke, irritante personages. Jammer dat het meisje op het laatst toch nog Ellie, de meest irritante, ging redden. Nog minder was dat de leukste als eerst dood ging, maar goed. De spanning kwam pas in de laatste 15 minuten. De kills waren te simpel, maar niet slecht. Het einde is weer zo als anders, een laatste shot van de killer.

Maar toch is het best een vermakelijk filmpje, zonder hoogstaand acteerwerk en dialogen, daar moet je ook niet teveel over na denken.

Ik dacht nog, de Koreaanse schoonheid Jamie Chung (Eden 2012) zal deze film wel het kijken waard maken maar nee hoor, dit is een zwakke en langdradige film met erg slechte actrices en veel horrorclichés die we al zo vaak gezien hebben! En het camerawerk maakt mij zeeziek.

“Please don't think I'm afraid of you. I run a house with fifty crazy bitches.”

Aardige slasherfilm. Origineel is het allemaal niet en ieder cliché komt langs, maar de actrices weten je aandacht wel vast te houden. Vooral Evigan en Pipes zijn goed op dreef, en het is jammer dat de geweldige Harshman zo snel wordt vermoord. Zij bracht tenminste nog wat leven in de brouwerij. Het is ook jammer dat er voor zo'n saaie en suffe piet (Julian Morris) is gekozen als de uiteindelijke seriemoordenaar, en films zoals Halloween, Scream en het recente Happy Death Day deden dat toch beter. De rol van Carrie Fisher is klein, maar ze heeft wel een aantal heerlijke oneliners.

Sorority Row van regisseur Stewart Hendler is een bonte mengeling van bekende slasher elementen die niet verrassen. Eén daarvan is dat de film niet schroomt om het clichématig verhaal op te sieren met veel halfnaakte vrouwelijke tieners. Tja. Need I say more. Eigenlijk zeggen deze zinnetjes al voldoende. Sorority Row is de zoveelste slechte horror rip-off van een jaren 80 film. Het zou filmmakers geen kwaad doen om (ook al gaat het om een rip-off) eens creatief te investeren in een goed draaiboek of (nog beter)eens de tijd te nemen om een geheel fris idee te bedenken en dat volwaardig uit te werken.

Sorority Row is dus een film vol clichés. En is niet bijzonder goed. Gelukkig heeft de film net voldoende gore, net voldoende schokeffecten en voldoende blote lijven die de zinnen nog iets weten te verzetten. Verder is het maar een vlak en fantasieloos werkje.

De kills zijn overigens best in orde. Enige creativiteit valt daarbij niet te ontkennen. Ook de dialoogjes kennen amusante momentjes met aardige scherpe uithalen. Maar ja. Het zijn slechts leuke bijzaken. Zelfs de coolste kill met één of ander curieus moordwerktuig kan niet wegnemen dat het onderliggende verhaal nog steeds voorspelbaar en absoluut niet spannend is. En ook de lange reeks feest- en bikinibeelden die in het middengedeelte van de film veelvuldig getoond worden, kunnen in al hun vermakelijkheid niet verhullen dat het middengedeelte eigenlijk maar een saai stuk film is.

Sorority Row is een leuke film voor de horrorstarter. De film presenteert gemakkelijke horror. Horror van de lopende band. Horror zonder een spannend verhaal met slechte actrices, wier enige kwaliteit is dat ze er appetijtelijk uitzien. Het is horror die de doorgewinterde horrorkijker amper iets opmerkelijks heeft te bieden.

Mwa.

Middelmatige slasher met een uitgerekt eerste gedeelte. Het plot klinkt eigenlijk al niet grensoverschrijdend, maar dit soort films geef ik altijd wel een kans. Zeker omdat ik het concept zelf wel leuk vind, waarbij dames het opnemen tegen een gemaskerde / onbekende moordenaar. Altijd wel leuk om te zien.

Jammer genoeg neemt deze film uitgebreid de tijd om naar dat gedeelte te springen. Eerst doet de film namelijk een poging tot wat karakterontwikkeling, maar dit wil niet echt lukken. Het voornaamste probleem is namelijk dat geen enkel personage echt leuk is, en dat ze vooral vervallen in middelmatig acteerwerk en beperkte trademarks. Iedereen is nogal saai en standaard.

Visueel ziet deze film er gelukkig wel professioneel uit. Aardig geschoten met passende cinematografie en een aardig stijltje. Vooral het tweede deel weet er een stuk vlotter mee te worden, maar de beelden blijven ten alle tijden wel scherp. De montage is niet altijd even luchtig, maar het valt de film moeilijk te ontnemen dat het niet op alle punten slecht geregisseerd is.

Tweede deel is vooral slasher, en dat weet de film aardig te doen. De kills zijn niet over-the-top bruut, maar ze mogen er zeker zijn. Jammer dat enkele kills net te veel off-screen worden gehouden, maar het bloed mag aardig vloeien en slaat uiteindelijk ook met genoeg tempo door. Eenmaal ze elkaar beginnen op te volgen wordt de film dan ook steeds leuker.

Jammer dat de film buiten een aardig stijltje en leuke kills niet veel weet te bereiken. De finale is spectaculair, maar de film neemt veel te lang de tijd om alles op te bouwen. Of je doet het goed, of je doet het niet. Door met dit soort halfbakken opbouw aan te komen, dat gaat de film niet ten goede komen. Speelduur is dan ook wat te lang. Verder niet slecht, maar het concept vereist beter werk.