Tin Shui Wai Dik Yat Yu Ye (2008)

Een mooie documentaire / fictie film waarin eigenlijk niks gebeurt, maar toch wel boeiend is om te blijven kijken. Heeft ook vele film prijzen gewonnen in Hong Kong. Je krijgt veel van de Hongkongse cultuur te zien, hoe ze daar leven, wat ze doen in hun vrije tijd, familie, ect. Ik ben zelf een keer in Tin Shui Wai geweest.

Aanrader voor Hongkong Chinezen die niet in Hong Kong wonen en Hong Kong geintereseerden.

Dit vind ik voorlopig de leukste film die ik van deze regisseuse heb gezien. Inderdaad gebeurt er niets opzienbarends, maar toch vliegt de tijd voorbij en kijkt het geheel lekker weg. Het is gewoon best leuk om mensen te zien eten, koken of gewoon in de supermarkt te zien lopen!

Qua structuur deed de film me sterk denken aan het Taiwanese 'Yi Yi' van Edward Yang.

Verveelde me in ieder geval niet!

Pfoe.

Plainer dan plain dramatje van Hui. Slaagt iets te goed in z'n opzet, want dit was me toch echt wel iets te mager. Dat Hui een kijkje wil nemen in het dagelijkse leven van de Hong Kong inwoner is best, maar het had toch echt wel iets geanimeerder gemogen.

Of iets esthetischer, maar dat is sowieso niet echt aan Hui besteed geloof ik. In ieder geval krijg je hier een kleine slice of life van een personage of 4-5 voorgeschoteld. Echt veel drama is er niet, conversaties zijn eenvoudig en inhoudsloos en onze personages schuifelen vooral door hun dagelijkse leventje. In tegenstelling tot pak en beet een Tokyo.sora of À la Verticale de l'Été ziet het er echter ook zo enorm doordeweeks uit dat ik m'n aandacht er vaak moeilijk kon bijhouden.

Er zijn een paar schaarse momentjes dat de personages eindelijk zwijgen en een melodietje wat extra sfeer mag oproepen. Veruit de beste momenten van de film, al is het niet bepaald subtiel te noemen.

De link met Yi Yi herken ik wel, maar dat vond ik ook al geen beste film. Mnee, hier mispakt Hui zich serieus, of je moet écht veel interesse hebben in het dagelijkse wel en wee van de gemiddelde wat oudere Hong Konger.

1.5*