Cadillac Records (2008)

Niet de film over Chess en zijn Bluesmuzikanten waarop ik gehoopt had.

Het is allemaal te beperkt en fragmentarisch, en de geschiedenis is ook geweld aangedaan op diverse plaatsen in de film.

Het eerste half uur keek en luisterde ik met gekromde tenen, want dat wat voor de dynamische Bluesmuziek van Muddy Waters door moest gaan was futloos en slap.

Men had beter gekozen voor de originele opnames van Muddy.

Diens stem en zangstijl waren zó uniek dat hij door niemand vervangen kan worden.

Daarna werd het wat beter, al werd het nooit echt bij benadering zo sterk als het originele werk van Muddy Waters en de andere Blues grootheden.

Ook lijkt het alsof Chess maar een beperkt aantal muzikanten in dienst had, terwijl er dat in werkelijkheid véél meer waren, waaronder heel grote namen die in de film helemaal genegeerd worden.

Brody (Chess) Wright (Waters) Short (Little Walter...what's in a name!) zijn goed in hun rollen.

Moeite had ik met Eamonn Walker als Howlin' Wolf.

Hij maakte er zowat een karikatuur van op momenten.

Mos Def lijkt uiterlijk heel aardig op Chuck Berry, maar hij had diens 'duckwalk' wel zelf moeten uitvoeren vind ik.

Beyoncé (Etta James)verraste mij met zeer goed spel, knap gedaan voor iemand die eigenlijk geen actrice is.

Uiterlijke overeenkomsten met de echte Etta James zijn er niet echt, afgezien van het geblondeerde haar.

Beyoncé is veel te mooi om op de mollige- en later moddervette- James te lijken.

Ook muzikaal komt zij verweg 't best uit de verf.

Al wil ik daarmee niet zeggen dat ze even goede Blueszangeres als de echte Etta James zou zijn, want dat is niet zo.

Haar versie van 'I'd rather go blind' is wel het muzikale hoogtepunt van de film voor mij.

Maar dat betekent tevens dat de overige muziek in de film een stuk minder is, en dat is een grote misser in een film die over de Blues gaat.

Hoewel het verhaal van Chess Records zich zich afspeelt in een tijdsspanne van heel wat jaren lijkt dat in de film veel korter te zijn.

Niemand lijkt ouder te worden.

Als groot Bluesfan (en muzikant) spreekt de film mij wel aan, maar het gevoel dat het allemaal beter had gemoeten blijft mij bij.

Een ware domper komt aan 't eind van de film tijdens de aftiteling.

Het liedje dat te horen is heeft in 't geheel niets met de sfeer van de film-of de Blues te maken...héél erg...

Kon me niet bekoren deze film.

Wel prima muziek natuurlijk!!

Goeie film ! I love the Blues !!

Die mooi de geschiedenis van Chess Records toont?

ten eerst is het niet uit een kroegje ontstaan maar heette Chess eerst "Aristocrat Records" daar werkten Leonard en Phill Chess (die laatste hebben ze bij deze film voor het gemak maar achterwege gelaten terwijl hij zeker wel belangrijk was) vervolgens hebben Leonard en Phill het bedrijf overgenomen en omgedoopt tot "Chess" de hele theorie dat Leonard Chess muddy waters en zijn collega's ondekt heeft is dus gewoon niet waar.

Nog zoiets, Little Walter heeft nooit iemand neergeschoten (hij heeft ooit z'n pistool getrokken naar Howlin' Wolf maar dat terzijde.

Ik kan nog wel door gaan maar het komt erop neer dat er bijna niks klopt van deze film.

ook vind ik dat er geen eer word gedaan aan muddy waters. Jeffrey Wright fronst voordurend in deze film en hoopt hiermee iets uit te stralen. Kijk eens goed naar beelden van Muddy Waters, die vent heeft pret oogjes...

Waarom? waarom konden ze het verhaal niet naar waarheid vertellen geloof me dat was boeiend genoeg geweest.

Deze film krijgt van mij 1* omdat dit gewoon onrespectvol is naar de artiesten in deze film.

Over dit onderwerp hadden ze een geweldige film kunnen maken. Dat is helaas niet gebeurd vooral vanwege de nogal simplistische benadering. Het mocht kennelijk allemaal niet te ingewikkeld worden voor het publiek, dus bijna al die kleurijke figuren worden 2-dimensionaal neergezet. Een gemiste kans.

Hulde voor jeffrey wright.

Hij draagt de film van begin tot eind.

Nog beter dan adrien brody, en dat zegt heel wat vind ik.

Een heerlijke film van begin tot eind.

Dit zijn films waar cinema voor uitgevonden is.

de volle 109 min heerlijk zitten genieten.

Prima film, die een standaard stramien volgt. Een rise-and-fall verhaal. Toch mooi om te zien dat nog even benadrukt wordt dat Beyoncé wel degelijk goed kan zingen. Kijkt lekker weg, maar zoals gezegd, erg standaard.

De film zet even de muzikanten in de picture die achter de grootste muzikale successen staan (Beatles, Rolling Stones, Elvis, Led Zeppelin, ...) en dat is op zich al een mooie verdienste. Ik betwijfel of het verhaal echt geloofwaardig is, maar het is een verdienstelijke poging om de sfeer van toen weer te geven. De ene is al wat beter vertolkt dan de andere maar het komt toch dicht in de buurt. De zang is dubieus. Veel te zoet, wat de drempel kleiner maakt. De echte zangers hadden nog meer feeling. Hier is het iets te veel bijgeschaafd met momenten. Maar het zet wel deuren open naar een nieuw publiek. In elk geval genoten van deze film, zowel qua verhaal als muzikaal. Alleen ontbreekt het aan wat kruiden om een echte topper te worden.

Zoutloze film over de opkomst van Rock n Roll die nergens echt in uitblinkt. Vrij standaard verhaaltje over de rise and fall binnen de muziekindustrie, gepaard met de vele cliches zoals succes, vrouwen en drugsgebruik. Allemaal al eens vaker gezien en zeker ook beter. Het acteerwerk is goed, en vooral Jeffrey Wright zet een goeie rol neer. Ook over de muziek valt niet te klagen.

Redelijk matige weergave van de opkomst van Chess Records. Afgezien van het feit dat er redelijk veel is weggelaten, of anders is dan hier word voorgesteld, zijn de meeste acteurs en actrices erg miscasted. Jeffrey Wright als Muddy Waters? Beyonce Knowles als Etta James? Wie heeft dat verzonnen?? De enigen die qua uiterlijk wel enigsinds voor de originelen door konden waren Howlin' Wolf en Chuck Berry.

Normaal gesproken ben ik meestal een erge voorstander van acteurs die zelf de zang waarnemen, in het geval van deze film toch niet zo heel erg. Met name het gevoeloze gebler van Beyonce. Ik kan maar niet snappen wat mensen in haar zien.

Een aantal personen schitterden in afwezigheid, zoals al eerder gemeld Phil Chess, Sam Philips, maar ook grootheden als Bo Didley!

Prima film!

Maar om toch de negatieve kantjes wat in de verf te zetten (sadist die ik ben):

Historisch inderdaad onvolledig maar who cares?

Als je deze film tot op het detail moest uitwerken, dan had je uiteindelijk een prent waarvoor je een weekend vrij moest houden om hem te kunnen zien.

Je kan deze historie onmogelijk in enkele uurtjes proppen. En in elke film gebaseerd op ware feiten zul je hetzelfde probleem tegenkomen. Er is nooit genoeg tijd... dus water bij de wijn is de boodschap! En uiteindelijk houden we nog steeds een zeer vermakelijk filmpje over.

De casting kon net iets beter:

Mos Def is de enige die een ovatie verdient als Chuck Berry.

Van Jeffrey Wright had ik een wat meer "Got My Mojo Workin" - Muddy Waters verwacht.

Howlin' Wolf zijn personage had wat minder brullende aap-gehalte mogen zijn. Wolf' had inderdaad een unieke en woeste stem maar dit was er een beetje over! (doe de vergelijkingstest!)

En bij Beyoncé zag ik enkel Beyoncé en totaal geen Etta James, al zal het voor de dame waarschijnlijk een heuse eer zijn om haar idool te mogen vertolken.

Deze opsomming lijkt allemaal wat negatief MAAR TOCH!

Na deze film te hebben gezien, kreeg ik meteen weer zin om mijn harmonica van onder het stof te halen en als iets zo een invloed kan hebben... dan is een film duidelijk geslaagd en worden minpunten met alle plezier gerelativeerd.

4 sterren

zeer vermakelijke film!

@ Thorak:

(Dat is in de muziek wereld toch ook een van de meest invloedrijke personen geweest! Mischien nog wel meer dan Muddy Waters...)

Dat is misschien wel wat te sterk uitgedrukt, maar zijn invloed is zeer zeker héél groot geweest.

Muddy was de man die met electrisch versterkte instrumenten de City Blues schiep, revolutionair voor die tijd.

(T-Bone Walker gebruikte nog vóór Muddy een electrische gitaar in de Blues trouwens)

Maar een van Muddy's bekendste songs , I'm a Man, is wel geschreven door Bo Diddley.

Jammer inderdaad dat Bo gepasseerd werd in de film.

JA absoluut, Bo Didley is min of meer verantwoordelijk voor de oorsprong van de Rock n' Roll. Hij was daar al mee bezig vóór Chuck Berry. Hij had hier gewoon echt niet mogen ontbreken!

Hele lekkere muziek film met prachtige muziek.

Goed geacteerd door de cast.

Prima verhaal.

3,5 ster

Mooi en sfeervol filmpje met goede muziek en goed acteerwerk. Ik heb me geen seconde verveeld, op de reklameblokken na.

Ik heb gisteren de film gezien en zojuist het commentaar van Brix gelezen en daar sluit ik me volkomen bij aan. Met uitzondering van de aftiteling, want die lieten ze op RTL8 natuurlijk niet zien...

Gisteren weer gekeken, maar dit keer dan wel met een iets andere instelling. Mijn stem dan ook verhoogd naar een voorzichtige 3.

Met Beyoncé als Etta James had ik nog steeds wel moeite, maar dat komt waarschijnlijk dan ook omdat ik Etta toch aanzienlijk hoger heb staan dan Beyoncé als zangeres.

Met haar rol van Etta James heeft Beyoncé mij kunnen overtuigen van haar talent als zangeres en zelfs deels als actrice. Je kan Beyoncé natuurlijk niet vergelijken met Etta James, maar op haar manier klonk het wel goed. Ze mist de blues van Etta James, maar kan wel zingen natuurlijk.

Je slaat precies de spijker op z'n (haar) kop! Ze mist de blues (en soul) van Etta James, daardoor komt het mij erg geforceerd en onecht over. Er zijn genoeg artiesten die bewezen hebben dat je geen diep ongelukkige jeugd gehad hoeft te hebben om goede blues te kunnen maken, Beyoncé hoort duidelijk niet bij die groep. Ze blijft voor mij dan ook een 'one-trick-pony'.

Het verhaal heeft veel potentie, maar helaas is de uitwerking wat minder geworden als ik had gehoopt. Ook had ik het gevoel dat er op sommige punten teveel van het originele verhaal werd afgeweken. De muziek en het acteerwerk zijn dan wel weer goed. Al blijven de personages wat vlak, en had er meer op de details gelet mogen worden. Toch een kleine 3 Sterren.

Rolling Stone

Het is vreemd maar ik lijk elke keer weer nieuwe films in mijn collectie te ontdekken. Ik dacht altijd dat ik een duidelijk beeld had van wat ik nog moest zien maar ik kwam altijd terug op hetzelfde stapeltje titels. Hoog tijd dus om eens een lijst te maken en dat een paar dagen geleden gedaan. Daaruit bleek dat ik het muziekgenre nogal heb verwaarloosd (Dewey Cox had ik ook nog liggen) dus gisteren maar eens deze Cadillac Records opgezet. Vroeger voor nog geen drie euro uit de 5 voor 5 euro actie gevist maar sindsdien blijkbaar wat vergeten.

Onterecht want op zich is dit wel een vrij amusante film. Nu ben ik zelf een redelijke Blues fan maar is het geen genre waar ik echt enorm veel van weet maar wat me wel opviel is dat er nogal veel wordt aangepast en verwijderd waar het past. Gebaseerd op krijgt een geheel nieuwe betekenis en voor de historie van Chess Records moet je het hier dus in ieder geval niet doen, kun je beter de desbetreffende aflevering uit Scorcese zijn The Blues reeks zien. Soit, historisch gezien niet al te correct maar de film verloopt in ieder geval wel in een lekkere vaart. Alleen jammer van de vele tijdsprongen in het verhaal. De sprongen op zich maken niet zo heel veel uit maar de gebrekkige aanduiding zorgen ervoor dat er blijkbaar een serieuze periode wordt uitgebeeld maar dat je dat niet altijd even goed door hebt. Kinderen worden opeens volwassen, de ene moment vliegt Chuck Berry de bak in en twee minuten later komt hij alweer vrij. Hiermee krijg je nooit echt feeling met de personages en dat is op zich wel jammer want op zich kent de film hierin wel veel potentie want zelfs als redelijke Blues fan ben ik bekend met het betere werk van Muddy Waters en de man met één van de coolste stemmen in de wereld, Howlin' Wolf. Het komt er jammer genoeg nooit echt volledig uit en dat zorgt toch voor een mindere film dan gehoopt.

Vreemde keuze meestal betreffende de artiesten. Het meest bizarre vond ik nog Beyoncé als Etta James. Nu ben ik eerlijk gezegd al niet zo'n enorme fan van Beyoncé maar qua uiterlijk lijkt ze in de verste verte nog niet op Etta James. Ik bereidde me dus voor op een hoop ergernis maar eerlijk is eerlijk, ze doet het bijlange na nog niet zo slecht. Haar muzikale nummers worden degelijk gebracht en ze laat zelfs hier en daar nog wat degelijk acteerwerk zien, had ik niet verwacht. Ook Mos Def als Chuck Berry was een serieuze verrassing doordat die nu niet echt bekend staat om zijn goede rollen, vooral zijn stem is vaak enorm irritant maar ook hij wist me aangenaam te verrassen. Alleen jammer dat degene waar de film bijna om draait, Muddy Waters, nogal zoutloos wordt neergezet. Jeffrey Wright doet het op zich niet slecht maar is over het algemeen nogal pessimistisch in de omgang. De Muddy Waters die ik ken van op albumhoezen en foto's was iemand die altijd erg veel plezier leek te hebben in hetgeen hij deed en dat blijkt nu eenmaal niet hieruit. Wel moet ik zeggen dat het een goede keus was om iedereen zelf te laten zingen. Nu, niets kan het origineel overtreffen (wordt vooral duidelijk bij de nummers van Muddy Waters en Howlin' Wolf) maar de acteurs doen het zeker en vast niet slecht. Sowieso had ik het een slechter gevonden mocht er gewoon geplaybackt worden. Dan zou ik bijna nog Adrian Brody vergeten, hoe is dat mogelijk met zo'n enorme neus, maar ook die doet het degelijk.

Cadillac Records is een degelijke film, niet meer maar zeker ook niet minder. De gebrachte nummers worden over het algemeen goed gebracht maar de historie van het bekende Chess Records label en de bijhorende muzikanten wordt nogal fragmentarisch in beeld gebracht terwijl hier wel zeker en vast potentie is te vinden. De cast lijkt op het eerste zich een bijeengeraapt zootje maar weet aangenaam te verrassen met hier en daar nog een leuke bijrol zoals die van Cedric, the Entertainer als Willie Dixon.

3.5*

Vooraf had ik gelezen dat het script niet deugt, dat feiten bewust verdraait of weggelaten zijn, dat tijdslijnen strijdig zijn en dat beïnvloedt het kijken naar en het waarderen van deze film. De muziek en cast (vooral Beyoncé Knowles is fantastisch) van dit melodramatische muziekdrama zijn uitstekend. De film is wel overvol en daardoor mist het verhaal (echte) drama.

Dat de feiten hier en daar niet kloppen, dat zal best. Welk docudrama heeft daar geen last van? Ik vind het in ieder geval een hele mooie film met een vlot lopend verhaal en ook het acteren is dik in orde. Zeker Beyoncé Knowles is een meevaller en haar vertolkingen van de nummers van Etta James zijn grandioos. "All I could do was cry": kippenvel.

Vreemd dat ik bijna niemand hier hoor over Columbus Short. Vond hem echt fantastisch in deze rol. Iemand die met volle overtuiging het personage naar voren bracht en dat had ik vooraf niet verwacht.

Leuke film al klopt niet allles helaas maar in het algemeen prima kijkvoer en de muziek is ook dik in orde...

Laten we anders eens berichten van bijna 2 jaar geleden opdiepen.. Wat ik dus bedoelde was het volgende (als ik het me nog goed herinner):

De film kostte iets minder dan 3 euro en zat in de 5 voor 5 euro actie. Ikzelf had er toen geen 5 gevonden en heb alleen die film gekocht. Het leek me echter wel interessant voor andere gebruikers op de site om te weten dat die in die actie zit.

Waarom specifiek dat stuk quoten is mij trouwens ook een raadsel want de relevantie is in ieder geval ver te zoeken.

Jouw stuk tekst dan wel van een tijdje terug, het staat hier maar een paar berichten boven. Je iets herinneren is niet echt bepaald nodig dus, je kunt het nog vrij gemakkelijk nalezen.

Overigens lijkt het bijna trent te worden, een collega crewlid van je corrigeerde vandaag een bericht van mij van dik 4 jaar terug waarvoor je een flink aantal pagina's terug moest scrollen...