Diario de una Ninfómana (2008)

Vele sexuele scenes maken nog geen sensuele film.

Teveel verhaal voor een pornootje en te weinig voor een gewone film. En wat veel bloot voor op de regenachtige zondagmiddag, eigenlijk.

Belén Fabra is een erg mooie meid, dat helpt nog ietsje - het is fijn plaatjeskijken als ze in beeld is. Maar sensueel wordt het inderdaad niet echt.

Dit Spaanse romantische seks-drama had, behalve enige vrije beelden van de hoofdpersoon en behoorlijk wat kitsch, verhaaltechnisch iets meer te bieden dan de gemiddelde softpornoproductie. Maar de verhaallijn wisselde meerdere malen wel heel plompverloren en op dramatisch terrein was het allemaal bijzonder zwak.

Een film die qua verhaallijn niet onder doet voor een willekeurige soap. Het is een verhaal vol voorspelbare gebeurtenissen die nog eens extra worden aangezet door ze met een heftige dramatische saus te overgieten. Om de hoofdpersoon die lijdt aan nymfomanie in zo'n setting erg serieus te nemen is ondoenlijk.

De mooie Belén Fabra speelt een plat personage dat simplistisch egocentrisch gekaderd voortbeweegt en als zodanig hele voorspelbare keuzes maakt. Keuzes die niet goed zijn voor de emotionele en psychologische diepgang van het verhaal. Keuzes die de film op geen enkel moment invoelbaar of spannend maken en die de film niet meer laten zijn dan een oppervlakkige soap bevolkt met sneue oppervlakkige personages.

Lastig om met deze vervelende personages een inlevende band aan te gaan. En helemaal lastig om veel gevoel op te brengen voor een hoofdpersonage dat haar hele hebben en houden ontleent aan simplistische egocentrische motieven en enkel talent lijkt te hebben voor gezwelg in zelfmedelijden. Dat is niet te doen.

De nymfomanie wordt niet heel indringend beleefd. 't Is dat je weet welke psychische aandoening haar bezig houdt omdat ze wel erg seksueel uitgehongerd overkomt, maar de diepe gevoelens van wanhoop en onvrede die er ook bij horen zijn amper zichtbaar. Ze heeft het te leuk en beleeft de last van de seksuele uithongering bijna schouderophalend. Het is onecht.

Veel seks scènes. Niet heel opwindend. Niet heel erotisch. Alle erotiek heeft te maken met egocentrisme. Seks zonder gevoel en emotie is niet heel interessant. Zeker niet als die seks wordt beleefd in een gekunstelde verhaallijn die in een soap niet zou misstaan.

Mooie vrouw, die Belén Fabra, maar in deze film acteert ze geen enkel stukje geloofwaardige sensualiteit of andere drift. In die zin past ze met haar professionele uitvoering van een simplistische nymfomane prima in deze soapachtige film zonder passie.

Een erotisch drama dat geschreven is als een drama met rond een vrouw die worstelt met zichzelf, maar geregisseerd als een erotische film. De film lijkt toch enkele dingen te willen meegeven of aankaarten. De nymfomane weet dat ze naar seks verlangt, maar wil toch ook een gewone relatie. Ernaast ook het verschil tussen vrije seks en prostitutie, het verschil tussen grote seksdrift bij mannen en vrouwen, toxische relaties, ... Het komt wel aan bod, maar soms nogal vluchtig. De focus ligt helemaal op het hoofdpersonage Valérie, maar ze is als actrice toch iets te zwak om de film op haar eentje te dragen. De rest van de cast is echt onopvallend, zodat er een te zware last op haar schouders rust. Op zich wel een leuke film, maar meer wordt het helaas niet.