Le Premier Cercle (2009)

Lekkere rustige, Franse misdaadfilm. Er is niet veel nieuws onder de zon, maar de beelden zijn mooi. De sfeer is lekker ontspannen en gespannen tegelijk. Het is, zoals hierboven al werd aangegeven, inderdaad een gemiste kans dat de vader/zoon relatie niet verder is uitgediept, net zoals wat er nu precies met zijn vorige zoon en die agent is gebeurd: nu sloeg de actie van Reno in de haven nergens op, omdat Reno constant een zeer sterk personage wegzet die geen domme fouten maakt. Met meer diepgang had mijn waardering hoger geweest.

Was wel weer een aardig Frans misdaad filmpje die ook in de Godfather toer moest. Jean Reno doet het hierin nu ook best goed, alleen zie ik hem liever met baard. Verder is alles lekker rustig en kijkt de film ook lekker weg. Ook hier en daar natuurlijk weer typische Franse actiescenes (alles moet weer lekker extreem naderhand) Ook de locaties waren goed te doen.

Was vermakelijk.

3,0*

Aardige misdaadfilm over een criminele vader en zoon waarvan de zoon uit het wereldje wil stappen. Het verhaal is wat aan de dunne kant en de personages eendimensionaal. Zeker geen slechte film, maar er is werkelijk niks unieks of nieuws te ontdekken hier. Een wat betere opbouw en vooral wat uitdieping van de personages hadden de film geen kwaad gedaan. Het acteerwerk is in orde en de film heeft ook een aangenaam tempo. Nog net een 3.0.

Vele voorgangers.

Reno lijkt geknipt voor de rol van maffiabaas die zijn zoon, ondanks diens eigen mening, sowieso als opvolger wil. De personages bieden echter weinig interessants en ook qua misdaden valt het allemaal een beetje tegen. De film voelt vooral aan als een overbodige en clichématige herhalingsoefening van vele andere voorgangers.

Redelijk.

Frans/Italiaanse film, maar de stijl doet eerder Scandinavisch aan. Mooie shots en een warme sfeer in deze film. Helaas ligt Scandinavië nog te ver van Frankrijk, want de film vergeet wel om ook aandacht aan de personages en het verhaal te schenken. Daardoor is de film niet zo speciaal, ondanks die mooie beelden. De karakters hebben amper uitwerking en ook het verhaal is niet meer dan wat we al veel meer gezien hebben. Mooie film, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

Doorsnee film uit het gangster-politie-milieu met alle denkbare clichés van het genre.

Jean Reno en Sami Bouajila tillen de film tot de middenmoot. Geen stap verder.

Jakkie, nee hé. Ik was eigenlijk in de veronderstelling dat dit zo'n Franse, grimmige politie/urban crime thriller zou zijn, maar ik zat er pertinent naast, zo bleek. Ik kreeg een uitermate suf vader-zoon verhaaltje te verduren, dat louter terrein betreed waar zich al honderden regisseurs begeven hebben. Bingokaartje erbij, en clichés afstrepen maar. Tijdens het stupide slotakkoord komt er dan ook nog eens een onvermijdelijke, maar daarom nog niet minder ergerlijke, portie opzichtig sentiment bij kijken, waardoor mijn maag het finaal begaf.

Voor de rest ook niks lovenswaardigs aan dit ding. Zélfs Reno bakte d'r eigenlijk bar weinig van. Je kon het zowat van zijn tronie aflezen dat-ie er maar wat met tegenzin rondbanjerde; waarschijnlijk wist hij ook al dat dit hem niet ging worden. Ulliel vond ik verder maar een degoutant mannetje, de overige acteurs waren ofwel stereotiepen, ofwel ronduit slecht. De actie, in hoeverre aanwezig, was dat evenzeer.

Snel vergeten dit broddelwerk. 1,0*.

Doorsnee misdaadfilm, nergens verrassend of interessant.

Het is allemaal vrij degelijk, maar dat is ook eigenlijk het enige positieve.

Tegenvallende misdaadthriller, die als actie op de Blu-ray cover vermeld staat. Daar ben ik dus mooi ingetrapt. Ging er dus al met hele andere verwachtingen in, maar al snel werd me duidelijk dat Le Premier Cercle die verwachtingen niet kon waarmaken. Ondanks dat de knop snel was omgedraaid kon ik eveneens niet bepaald genieten van deze film. Verhaal is matig, de uitwerking tussen vader en zoon is matig, evenals de verboden liefde van de zoon. Het verhaal had best meer spanning en actie mogen bevatten, nu was het toch een vrij trage misdaadthriller.