Dean Spanley (2008)

Aparte film, niet slecht maar wel af en toe nogal saai. Maar de film moet het vooral hebben van één iemand en dat is Fisk Senior, met een fenomenale Peter O'Toole, één van de beste acteurs ooit natuurlijk. Hij was geniaal in deze film als chagrijnige ouwe vent, maar op het eind was hij zo indrukwekkend. Erg ontroerend ook, heeft natuurlijk ook zijn kop gewoon mee en die ogen van hem.

3*

De relatie tussen vader Fisk Senior [Peter O'Toole] en Fisk Junior [Jeremy Northam] is niet al te best, mede omdat Fisk Senior kampt met een trauma uit de Boer War. Wanneer de jonge Fisk de eigenzinnige geestelijke Dean Stanley [Sam Neill] ontmoet, blijkt deze na het nuttigen van een bepaalde drank herinneringen te hebben uit een vorig leven die wel eens nauw verwant zouden kunnen met de familiegeschiedenis van de Fisks. Een zeer ongebruikelijk uitgangspunt en het vergt groot talent voor en achter de camera om je te doen vergeten hoe bizar het verhaal eigenlijk is. Regisseur Toa Fraser weet de sfeer van de vroege 20e eeuw uitstekend te pakken en Northams ingetogen vertolking biedt de juiste tegenbalans voor O'Toole en vooral Neill, die daardoor kunnen schitteren in dit aangename, uiteindelijk zelfs hartverwarmende drama.

Dit was wel een behoorlijk aparte film die vooral heel mooi en verrassend opbouwt. Een verhaal over de relatie tussen vader en zoon en reïncarnatie. Met alles wat ik nog meer ga schrijven heb ik het gevoel dat ik de film verklap.

Maar de opbouw en de ontwikkeling van het verhaal was dus heel verrassend. Heel subtiel ook. En ook behoorlijk absurd en bizar. Eigenlijk hele droge humor. Zo droog dat je pas later beseft hoe grappig het eigenlijk is waar je naar zit te kijken. Misschien moet ik deze film daarom ook nog maar eens bekijken om hem volledig op waarde te kunnen schatten.