Zift (2008)

Het begin is erg sterk. Jammer dat het daarna nogal inzakt. Het einde is dan wel weer een stuk sterker, maar het niveau van het begin komt niet echt terug.

De film heeft een heel eigen stijl van vertellen en filmen. Het verhaal wordt vooral in het begin opgeleukt met diverse echt idiote situaties en grappen - zowel echte als subtiele beeldgrappen. Als daar wat meer continuiteit in gezeten had, was dit misschien een echte topfilm geworden.

Zwartwit is een goede keuze, dat draagt bij aan de aparte stijl van de film.

Knappe Bulgaarse film. Het zwartwit maakt de film ook weer erg bijzonder. Het begint allemaal als een gevangenisfilm waarbij Moth ten onrechte is veroordeeld, en waarbij hij weer vrijkomt in het Post Communistische Bulgarije van de jaren 60. Echt een doel lijkt de film ook niet te hebben. Het is meer het levensverhaal van Moth, en hoe hij allemaal in bizarre situaties terecht komt. Wat voor, dat moet je zelf zien, maar ik kan garanderen dat de Oost Europeanen weer een zwart gevoel van humor vertonen hier. Het sombere Oostblok sfeer word, dankzij het zwart wit, hier ook erg goed neergezet.

Prima film.

3,5*

'Zift' (2008) ontkomt nooit helemaal aan het air van een iets te pretentieuze afstudeerfilm. Maar deze prent heeft toch fijne film noir-invloeden en een woest seksuele aantrekkingskracht tussen Moth (Zachary Baharov) en Mantis (Tanya Ilieva). 'Zift' (2008) is bij vlagen ook best hilarisch. Zoals in de kluchtige 'actiescènes' waarin Moth probeert te ontsnappen aan zijn belagers. Of in de bizarre terzijdes waarin kleurrijke figuren Moth's werkelijkheid beschrijven met hun eigen anekdotes over toeval en noodlot. Geen film die je omver blaast en naar adem doet snakken, maar 'Zift' (2008) heeft toch iets autenthieks.