Supersonic (2016)

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik een groot fan ben van Oasis. Zoals Noel Gallagher in deze documentaire terecht zegt: al het gedoe er omheen zal men vergeten, het is de muziek die de tand des tijds zal doorstaan. De vele ruzies en schandalen waarmee de ruziënde tegenpolen Noel en diens jongere broer Liam veelvuldig de Britse pers een plezier deden, komen weliswaar aan bod, maar gelukkig richt deze documentaire zich met name op de periode waarin de jongens worstelden om aan de bak te komen. Er blijkt bijzonder veel archiefmateriaal uit deze periode voor handen te zijn en er wordt ook slim gebruik gemaakt van animaties, waardoor hier - net als in Amy, van dezelfde makers - geen pratende hoofden te zien zijn. Wat opvalt is dat Noel en Liam vrij mild over elkaar zijn: ze zijn zich bewust van hun eigen tekortkomingen en beseffen ook dat ze elkaar nodig hadden om zo succesvol te worden. Het resultaat is een brave [want door de beide broertjes geproduceerde] biografie waarin veel valt te genieten voor de fans en die hopelijk de onwetende uitdaagt om eens te luisteren naar Definitely Maybe of Be Here Now.

Aardige documentaire over de beginperiode van de band Oasis. Een documentaire bestaande uit zo'n beetje louter archiefmateriaal. Wellicht dat het hierdoor wel enige structuur mist. Desalniettemin kijkt het gemakkelijk weg (mede door een vlotte montage) en krijg je een goed inzicht in de dynamiek van de band destijds en waar het succes toe leidde. Met gemak 3.0 sterren.

Uitstekende documentaire, knap opgebouwd uit archiefmateriaal, zonder gebruik van pratende hoofden. Regisseur Mat Whitecross richt zich wijselijk op de beginjaren van de band; de documentaire eindigt na de release van het tweede album van Oasis, toen de populariteit een hoogtepunt bereikte. Alles ups en downs komen aan bod, hilarisch toegelicht door beide broertjes Gallagher. Een eerlijk en levendig document, boordevol goede muziek, althans, als je van Oasis houdt natuurlijk.

Jeugdsentiment. Hoewel ik veel meer van Blur was (en eigenlijk ook meer van Suede en Pulp) en Oasis bijvoorbeeld nooit live heb gezien draaide ik de eerste twee albums ook in de jaren '90.

Het wordt iets over de top in de film gebracht. Maar bands als Oasis zijn er niet echt meer. Noel had het talent, Liam de bravoure en juist in die botsing gebeurde het. Opvallend is dat de film alleen de tamelijk snelle rise laat zien. Binnen drie jaar van een beginnend bandje naar concerten voor 250000 mensen en een album dat tig keer platina werd en niet de lange fall die onmiddellijk na de tijd van deze film volgde. Een tijd van door cokegebruik beïnvloede albums waar moeilijk doorheen te komen was. Nog wat bezettingswisselingen en nog heel veel ruzie tussen Noel en Liam totdat het Oasis de nek omdraaide. Veel unieke beelden in de docu van Oasis in de vroege fase. Opvallend is trouwens dat de door de Britse media opgeklopte strijd met Blur helemaal niet aan bod komt.