My Best Friend's Wedding (1997)

Vond dit een matig filmpje. Het verhaal is hier en daar erg cliché, maar loopt toch nog wel leuk af; Roberts krijgt 'hem' namelijk niet. Misschien was een einde dat Roberts 'hem' wel kreeg ook wel leuk geweest. Dan krijg je een soort Dangerous Liasions, waarbij Diaz dan zielig en alleen achterblijft. Leek me ook wel leuk. .
Roberts speelt bij vlagen aardig, maar niet om over naar huis te schrijven. Diaz vond ik aan het begin nog wel leuk, maar later wordt haar irritante acteerwerk (wat bij haar rol hoort) gewoon over the top en té irritant. 2,5*

Roberts is altijd al een vervelend wicht geweest, dus ze speelt in feite haarzelf. Een standaardfilmpje voor de liefhebber.

2 kleine sterretjes.

Leuke onderhoudende film. Vooral lekker na een vermoeiende dag, om dan even je verstand op nul te zetten.

Julia Roberts was nou niet echt briljant in haar rol, Cameron Diaz was wel overtuigend in haar rol, maar Rupert Everett steelt de show. Wat een heerlijke valse nicht, maar dan lief, ha,ha. Ik wil ook zo'n beste vriend.

Gewoon lekker kijken.

Om meteen met de deur in huis te vallen, zeer tegenvallende film.
En dit zegt een liefhebber van dit genre. Films als Love Actually, Notting Hill en Pretty Woman vond ik bijvoorbeeld zeer geslaagd.

Ik zal eens zeggen waarom deze dat niet was.

De film zou dus een feel good movie moeten zijn. Maar wat is daar erg belangrijk in?

- Karakters die symphatiek zijn en waarmee je meeleeft en ze het beste gunt.
- Humor.
- Niet al te nep verhaal.
- Leuke bij-personen.

Wat deed MBFW?


- De personages vond ik niks. Jules is een egoistische trut waar ik niks mee had, Kim was een irritant perfect mens en Michael straalde niks uit. Heb je dus meteen al een slechte start, want het boeide me weinig of ze bij elkaar kwamen.
- Heb geen leuke grap gezien. Jammer, want in zon romantische komedie moet je ook wat kunnen lachen.
- Het verhaal is behoorlijk ongeloofwaardig. Je doet alles om een man en vrouw uit elkaar te drijven, de verloofde ziet hun 2 zelfs zoenen maar uiteindelijk omhelsen ze elkaar en zitten ze alle drie op de bruiloft, die toch door ging. Jaja....sowieso nogal apart...bij dit soort films had Jules alsnog wat met Michael moeten krijgen.
- Er waren niet echt leuke bij personen. Hoogstens de homo, maar die kwam te weinig in beeld en had ook niet echt een leuke rol. Beetje Jules oppeppen en haar corrigeren...


Nee, niet mijn film deze. Je kan meer doen met een film waarin oa Julia Roberts speelt. Zie bijvoorbeeld Notting Hill. Jammer...ik kan er niet meer dan 2,5 voor geven.

2,5*

Mijn moeder, Julia Roberts-fanaat als ze is, heeft me deze film wel eens laten zien in mijn jonge jaren Mijn herziening van vandaag deed daar echter geen eer aan, want hoewel ik de film vroeger altijd hilarisch vond (allicht doordat mijn moeder dat ook vond), kreeg My Best Friend's Wedding ditmaal een teleurstellende herziening.

Het personage Jules is ten eerste een bitch, en ik moest haar vanaf het begin al niet. Ik kon de hele film lang geen sympathie, zelfs alleen maar afkeer voor haar opbrengen! Ik werd ook helemaal simpel van het stompzinnige verhaal, vol met onlogica en wannabe- unieke momenten waar romkom-scripts wel vaker een neus voor hebben. Het levert, ondanks de ongetwijfeld goede intenties van de schrijver, echter niks meer op dan een luchtig wedstrijdje in welke tiwst het voorspelbaarst is. Dit kwam mede doordat de personages zo typisch en cliché waren en zich door zulke cliché situaties moesten worstelen. Ook irritant dat hun gesprekken zo onecht waren. Ze kwamen met dingen op de proppen die je in een normaal gesprek nooit iemand zult horen zeggen, té gevat of té doordacht. Alsof we met übermenschen van doen hebben, wat misschien ook wel de intentie was. Het stoorde in ieder geval, aan het einde werd het zelfs tenenkrommend. Pluspuntjes zijn Rupert Everett (alleen zonde dat hij homo is, dat is wéér zoiets om maar anders en grappig te zijn en te voorkomen dat hij en Jules iets zouden kunnen krijgen) en I Say A Little Prayer For You (ook al slaat ook dát in de context helemaal nergens op; opzich is het echter leuk).

Wel vermakelijk, maar ook cliché en bijzonder onsympathiek. En bovendien absoluut niet romantisch.

2*

Het einde was zo anders gespeeld dan ik had gehoopt maar goed ik heb me kapot gelachen !

Beetje brave, desondanks toch wel aardige film. De cast is best wel goed met leuke rollen van Julia Roberts en Cameron Diaz. Een paar keer moeten lachen (vooral om de scene waarin Diaz ging zingen), helaas een paar keer ook zeer flauwe tegengekomen. Ik zag het eerlijk gezegd al aankomen dat het Roberts niet zou lukken om de man te krijgen. Het is dat ik hier niet al te vaak onder de film aan heb gedacht, anders was het misschien bij vlagen saai geweest. Maar desondanks toch een prima Amerikaanse romcom waar ik een leuk avondje mee heb gevuld.

3,0*

Uitstekende film waarin een vrouw er alles aan doet om het aankomend huwelijk van haar beste vriend te saboteren. Een vrolijke romcom met een klein scherp randje en een fijne soundtrack. Julia Roberts is leuk, maar wordt eigenlijk weggespeeld door haar tegenspeelster Cameron Diaz in hun momenten samen. 4.0 sterren is net iets te hoog gegrepen.

Alleraardigste romcom met prima acteerwerk met een paar verrassende wendingen. Erg leuk.

Na al die jaren hem nog eens her bekeken en het is toch wel een leuke film. Hij is grappiger dan dat 'k me herinnerde. De cast deed het prima en was goed op dreef.

De film zag er goed uit en verder verveelde het verhaal niet.

Toch wel één van de betere romantische komedies. 'k heb me er alvast prima mee vermaakt.

Wat een misbaksel is dit. Julia Roberts doet een typische Julia Roberts-rol en irriteert enorm! Ik kon het ook wel verwachten, maar wie weet waren er toch nog zogenaamde 'redeeming qualities'? Niet dus, het is één en al drek.

“It's amazing the clarity that comes with psychotic jealousy.”

Redelijke film die wordt gered door het aanstekelijke spel van Julia Roberts en vooral Cameron Diaz. Voor de rest is het allemaal erg voorspelbaar en er is geen personage of acteur die je bijblijft. Dat is niet heel erg want nogmaals, Diaz en Roberts zijn goed en weten als sprankelend middelpunt alle aandacht op zich te vestigen. En het einde is best origineel wat dan wel weer een verademing is.

De romantic comedy wordt bij velen misprezen en terecht maar toch zijn er een paar die afwijken van de standaard formule (boy meets girls/boy loves girl/boy fights girl/girl loves boy) en dus ofwel echt leuk zijn ofwel herkenbaar zijn. MBFW heeft beide kwaliteiten en mag gerust naast de betere drama of thriller staan. De regisseur PJ Hogan kwam uit Australië als belofte met Muriel’s wedding maar had blijkbaar maar één film in zijn lijf want daarna was hij off the radar. Maar hier tovert hij werkelijk sublieme scenes uit zijn hoed. De Dione Warwick scene is een klassieker maar ook de karaoke scene of de achtervolging zijn top. De scene op de boot ‘moment passes you by’ met sterk gevoel voor cinematografie of zelfs de eenvoudige lijkende scene waar Juliane (Julia Roberts weggezakt na pretty woman is terug in grote vorm en omdat ze grappig en fris blijft, is dit één van haar beste rollen ever) en Mike (Delmot Mulroney) praten over in het publiek kussen en omhelzen terwijl ze ergens geïsoleerd staan in het pak volle yankee Stadium bewijst een doordachte mis-en-scene. Over wat gaat het ? Het gaat over onbeantwoorde liefde, over de grens tussen vriendschap en liefde, kortom about life. Zoals in de beste comedy’s van de oude meesters zoals Lubitsch, Cukor, Wilder zit er venijn in.  Zo wordt onze sympathieke hoofdrolspeelster Julia Roberts gaandeweg duivelser en gemener. Haar doel : nakend huwelijk kapotmaken tussen haar beste vriend en zijn verloofde. I am the bad guy zegt ze op het einde en je voelt de wanhoop, de spijt. En de film blijft consequent. Geen happy end voor onze Juliane, geen uit de lucht vallende droomvent die de meubelen redt. Rupert Everett als sidekick is goddelijk. Een film for all seasons (winteravond of zomernamiddag) die de pech had om te adverteren als romantic comedy maar bij iedere versie steeds eerlijk en oprecht overkomt en die bol staat van inventieve (de 3 knaapjes die bij de ballonnen helium inslikken en zingen is zo surreëel prachtig !) scenes. Gratis bovenop krijg je nog een hemelse generiek nl musical nummertje in de stijl van de jaren ’50 met daarin de samenvatting van de film. That's entertainment !

een uittreksel uit mijn boek 'mijn 100 favoriete films' met op nr 100 : My best friend's wedding

Film start nogal suf met roze achtergrond, bruidjes en zoetsappige muziek. Julia Roberts kan zoveel verschillende rollen goed spelen. Dermot Mulroney speelt de onbereikbare best friend. Rupert Everett heeft een glansrijke rol als goede vriend! Cameron Diaz speelt een hysterische muts. De karaokescene was tenenkrommend..... Julianne ontpopt zich van vriendin tot bitch. George geeft hele verstandige adviezen aan Julianne, die ze pas op het laatste moment inzet. Af en toe lijkt de film op een musical met de gezongen stukken. Hilarische achtervolgingsscene. Wat vreselijk zuur om de man waar je van houdt te zien trouwen met een andere vrouw....... Gelukkig is er aan het einde de reddende engel die haar opvangt!

Zeer teleurstellend! Als ik had geweten dat dit de film was had ik hem nooit gekeken.

Er was eigenlijk vrij weinig aan. Voornamelijk dat ze de hele tijd de ene weg gaat ,maar uiteindelijk toch een andere richting in gaat. Heel raar!

De homoseksuele vriend is nog de beste rol in de film en de laatste scène is de beste van de hele film. Beetje te ver gezocht allemaal, als de makers het simpeler hadden gehouden was deze beter uit de verf gekomen. Wel een origineel einde, een keer wat anders dan de meeste films uit het genre.

Onleuk gedoe in een onleuke film over onleuke mensen. En romantisch wordt het ook niet, want het gaat eigenlijk nergens over liefde maar alleen over bezitterigheid en egoisme. Zonder dat dat ergens narratief echt tot uitdrukking komt, zoals eigenlijk wel ietwat verplicht is in het genre - of was ik tegen die tijd wellicht weer in slaap gesukkeld.

Indertijd ongetwijfeld de oorzaak geweest van de latente hekel die ik altijd aan Cameron Diaz gehad heb. Dat Roberts er wel mee weg komt geeft wel aan wat voor kaliber actrice ze precies is.

Uit pure Netflix armoede heb ik nog maar eens deze romcom klassieker bekeken.

Grappig, vrouwelijk, onrealistisch maar de film brengt wat films in dit genre moeten leveren: makkelijk vermaak en een goed gevoel.

Julia Roberts is dan ook zo'n beetje de koningin van het genre.

Eén van de betere films binnen de sectie romantische komedies.

My Best Friend's Wedding is een film waarbij de sterrencast mijns inziens niet echt het verschil weet te maken. Het is allemaal wat oppervlakkig uitgevoerd en weinig diepgang in te bekennen. Bij dit soort films met weinig verhaal maken acteurs het verschil. Dat vond ik hier duidelijk minder.

Door omstandigheden weer eens gezien. Ik ben er dit keer een stuk minder negatief over. Het is eigenlijk best interessant om een romcom te zien, waar de hoofdpersone niet geheel sympathiek is (of eigenlijk gewoon niet sympathiek is, maar veel wordt verbloemd door de charme van Roberts) en ook niet krijgt wat ze wilt. Het leven is geen romcom en soms lijkt afwijzing eerder regel dan uitzondering te zijn en soms zitten we onszelf ook behoorlijk in de weg. Sleutelscene is de brugscene waar Roberts object van liefde haar praktisch vraagt haar gevoelens uit te spreken en zelfs dan krijgt ze het niet uit haar strot. De film is cinematografisch gezien weinig interessant, maar die scene wordt wel effectief gefilmd. En net als de vorige keer wist Everett me zeer te bekoren met zijn geweldige rol. Dit zal nooit een favoriet van me worden, daarvoor verwacht ik cinematografisch toch meer, maar zeker niet zo slecht als ik eerst dacht. 2,5*.