Los Abrazos Rotos (2009)

Aardig. Wel wat te langdradig en uiteindelijk net iets te veel een leeg vat. Ben beter van Almodovar gewend. 3 sterren, het laatste half uur vergoed wel e.e.a.

Nog niet van deze regisseur gehoord, maar mooie film met aparte sfeer en ondanks vrij simpel verhaal, heerlijk om naar te kijken

genomineerd voor een golden globe

Twee opmerkingen waar ik me zeer ik kan vinden:

1.

Zeer mee eens! Het echte kitscherige is er de laatste films wel af en heeft plaatsgemaakt voor enorm veel visuele pracht en een fijn gevoel voor sfeer en met name stijl.

Hij gaat erg de goede kant op wat dat betreft.

2.

Absoluut. Vooral verhaaltechnisch is het niet helemaal geslaagd en vraag je je af en toe af waarom hij toch in vredesnaam zo moeilijk en ingewikkeld zit te doen. Hou het toch wat simpeler man! Hij verdrinkt soms in z'n eigen pretenties.

Maar ik moet wel zeggen dat de hele sfeer en filmpracht me altijd wel in de film weet te houden en er in ieder geval voldoende gebeurt om je te boeien, ook al is het vaak niet helemaal geslaagd.

Naast Cruz vind ik Blanca Portillo ook altijd een geweldige actrice en Kira Miró is vanaf nu met stip m'n favoriete filmbabe.

Een mooi drama, maar dan ook puur drama deze keer van Pedro Almodóvar. Ik mis net ietsje humor op bepaalde momenten, ook waren sommige scenes onnodig lang waardoor de vaart iets uit de film gaat.

Dit is echt zo'n film waarbij je halverwege een pauze moet nemen van 10 minuten om daarna weer te genieten van dit bijzondere drama. Ik heb genoten en zat er echt helemaal in, vergat alles om mij heen.

Het hoofdpersonage 'op middelbare leeftijd' had wel erg veel weg van Albert Verlinde.

Almodóvar, erg fijne regisseur en visueel zonder twijfel één van de betere op dit moment. De kitsch die hij in zijn vroegere films had heeft plaats moeten maken voor visuele hoogstandjes. Ook in Abrazos laat ie weer genoeg moois zien. Zijn kleurengebruik is echt fenomenaal.

Helaas heeft hij niet mijn verwachtingen kunnen inlossen. Dat was nagenoeg ook niet mogelijk na het geniale Volver. Die behoort tot één van de beste films die ik ooit gezien heb. Het is vooral jammer dat hij een beetje de mist in gaat qua verhaalstructuur. Waarom zo moeilijk doen als je het gewoon simpel kan doen. Voelt enorm pretentief en arty-farty aan.

Dan kom ik aan bij het andere pluspunt; Penelope Cruz. Zonder twijfel één van de beste actrices van dit moment, zij kan een film zo makkelijk dragen. Cruz en de visuele flair weten te zorgen dat de verhaalstructuur niet voor te veel ergenis zorgt maar Almodóvar moet niet te veel willen en gewoon doen waar hij goed in is. Ook Portillo niet onder laten sneeuwen, die acteert ook weer sterk, zoals altijd.

Les vampires, comme les Chinois. Sont intégrés à notre société

sans attirer l'attention.

Behoorlijk ambitieus. Misschien wel iets te ambitieus. Want zoals kos het hierboven al vermeld kan Almódovar wel eens in zijn eigen pretenties verdrinken. Het script is echt een mikmak, maar dan helaas niet op die bevredigende Almodóvar-manier. En aangezien Los Abrazos Rotos geenszins (Almodóvar)kitsch is, zou dat als het grootste probleem gezien kunnen worden. Verder is dit echt een typische cinefielen-film. Is filmtechnish behoorlijk vakkundig, steekt visueel knap in mekaar (die kleuren!) en er is 'n een zeer fraai oog voor detail (prachtige composities en schitterende decors).

De soundtrack mocht overigens wat fijner, voelde her en der wat weinig sfeer mede hierdoor, en een matig scenario weerhouden mij van een hoog cijfer. Ietwat gemiste kans aangezien er zoveel potentie hierin zit. De scéne waarin Cruz (immer 'n genot om te zien) de kamer binnen wandelt en haar eigen woorden vertaalt is trouwens pure cinema. 3,5*

Het acteerwerk van Penélope Cruz in deze film is buitencategorie. Daar kan helemaal niemand aan tippen.

Aangezien ik La Mala Education en Volver tot het betere werk van Almodovar vindt behoren, moest ik natuurlijk even spieken of hij zijn stijgende lijn in zijn werk vast zou weten te houden. Het antwoord daarop is: nee. Los Abrazos Rotos weet nauwelijks de grauwe middenmoot te ontstijgen.

Het verhaal is soms lachwekkend slecht. Ik bedoel: neem nou dat moment waarop zoonlief te horen krijgt dat Mateo Blanco zijn daadwerkelijke vader is. Niet om het een of het ander, maar ik leefde juist vanaf begin af aan al in die veronderstelling en ik had nooit kunnen bevroedden dat dit nog eens op zo `n manier naar voren gebracht zou worden!

Gelukkig springen er 2 scenes uit van beeldende schoonheid. Vlak hierboven refereert Rokkenjager al naar èèn scene, maar ook de ode aan Almodovar `s beste film: Mujeres al Borde de un Ataque de Nervios, is een prachtscene om in te lijsten. Op dit soort momenten teert Almodovar niet op oude roem, maar drukt hij juist zijn auteurstempel op een verder vrij routinematige, te lange, zij het zeer vermakelijke, goed geacteerde film die je snel na het kijken ervan al bijna vergeten bent. Een 3*

wel grappig dat de komedie die Mateo maakte een oude film van Almodovar zelf is "Women on the Verge of a Nervous Breakdown" prachtige film overigens

Suspensevolle romance.

Het is vooral de verhaallijn die erg prettig verloopt in dit drama met thrillerrandje. Een schrijver duikt noodgedwongen in zijn eigen verleden en herbeleeft een stormachtige romance.

De meeste acteerprestaties zijn uitstekend en het plot is sterk, ondanks een paar zwakke momenten. Ook cinematografisch gezien is een en ander erg mooi.

Zeer goed.

Ik ben een groot fan van het werk van Pedro Almodóvar, maar deze film valt me helaas behoorlijk tegen: een beetje kop noch staart, te rommelig, niet integrerend en ontdaan van de bij Almodóvar zo gebruikelijke vonken. De acteurs spelen wel de sterren van de hemel.

film wist totaal niet te boeien

Film met typische Almodóvar sfeer en karakters.

Het duurde bij mij wel eventjes voordat ik echt gepakt werd door de film, maar als de vaste cast van Sr. Alomodóvar komt opdraven geniet ik.

Paar mooie vondsten ook; de film van de film in de film (volgt u het nog waarde lezer?) en daar dan nog het liplezen overheen, keurig hoor.

Drie en ½ sterretje.

2e Almodóvar.

Beviel me beter dan Volver. Erg leuk filmpje met vrolijke kleuren en een leuk sfeertje. De verhalen in Almodóvars films klinken altijd erg leuk en deze film is daar geen uitzondering op. Goed verhaal, en erg mooi gespeeld door de acteurs. Een paar prachtige scènes zoals de seksscène onder de lakens en Cruz die zichzelf nasynchroniseerd. Helaas werd het voor mij niet meer dan leuk. Luchtig filmpje.

3,5*.

Redelijke film.......

In het begin beetje saai, maar laatste is wel interessant hoe is verleden gegaan? Waarom is hij blind geworden? En twee vrouwen?

Actrice Penélope Cruz speelt zeker goed...

Een fijne film die het niet zozeer van het verhaal moet hebben maar zeker wel van de sfeer. Deze lekkere sfeer kwam voornamelijk door het sterkte acteerwerk en de mooie beelden. Bijvoorbeeld die van Lanzarothe waren heel erg mooi. Penelope Cruz vind ik trouwens echt een fascinerende actrice om naar te kijken.

Het verhaal vond ik wat minder omdat het op bepaalde punten best langdradig was. De vaart ging er dan een beetje uit. Maar toch is dit zeker een aanrader om te bekijken. Voor mijn gevoel had de film ook twee delen. In het begin meer een beetje een licht thriller achtig misdaadachtig sfeertje toen het personage "Ernesto Martel" uitgelegd werd. Het tweede gedeelte van de film was het meer een romantisch drama.

Los Abrazos Rotos heeft het typische sfeertje van Almodóvar. Ik hou hier wel van, al moet ik zeggen dat de regisseur al beter heeft gemaakt. Gezien het personage zelf regisseur is, denk ik dat er veel persoonlijke elementen in zitten. Hij slaagt er in elk geval in, om de kijker vast te houden. De personages zijn boeiend genoeg en hebben voldoende invulling gekregen om elk hun interessant verhaal te kunnen doen. De film doet smaken naar meer en dat is ook al een prestatie.

Goede film, verhaal en acteurs. Penélope: geweldig.

Hou van het Spaanse sfeertje. Tis geen doorsnee film. Een echte arthouse. Vooral het acteerwerk en sfeer zijn top.

Wat is en blijft Penélope goed, cool, mooi en fascinerend en die Lluís Homar mag er ondanks (of dankzij) zijn leeftijd ook wezen.

3,75* voor een mooie vermakelijk film. Maar zeker niet 'mijn' beste 'Almodóvar'.

Mooi drama van Almovodar!Penelope Cruz was weer fantastisch en lekker!3,5*

Film over een regisseur en zijn producent die samen dezelfde liefde delen. Ondanks dat de film ruim twee uur duurt blijft hij wel genoeg boeien, maar voor Almodovar begrippen vind ik dit toch een mindere. Wel leuk is dat op de dvd bij extra's ook de hele (korte) film staat die in de andere film wordt gebruikt. Een film in een film dus. Dat is wel apart, al is die film verder zelf niet echt de moeite waard.

Ik ga altijd lekker zitten bij Almodóvar, maar als ik op mijn horloge ga kijken is er iets mis. er kwam geen eind aan dit verhaal. de muziek was af en toe goed, maar in sommige passages totaal overbodig ingezet met zware bas tonen, dat was dan de thriller van het verhaal?
ik zal een stukje uitleggen.Lena is aangereden, ze pakken haar op en brengen haar naar een ziekenhuis, iedereen weet dat je iemand niet moet oppakken, je hebt geen idee wat aard van de verwonding is.

euh, sorry , ze valt van de trap, of kreeg een duwtje

Vijfde Almodóvar. Wederom geen slechte film, maar door de overbodigheden en de veel te lange speelduur niet boeiend genoeg om echt te kunnen scoren.

Spaans liefdesdrama met doelloos verhaal en niet onderhoudend genoeg. Cruz prima en mooi.

Deze pakte me toch wat minder dan de vorigen van Almodóvar.

Zoals JDSsmetje al zegt, te lang om te kunnen blijven boeien, en dat terwijl ik daar normaal gesproken niet veel moeite mee heb.

Cruz blijft altijd een genot om naar te kijken.