White Material (2009)

Minder introspectief dan sommige van Denis' films en misschien een beetje klassieker van opzet. Huppert is erg goed als plantsoenhoudster die de werkelijkheid lang buiten de deur weet te houden en de burgeroorlog is een stuk interessanter weergegeven dan in en aantal andere films over Afrika de laatste tijd. Morele vragen beantwoord Denis niet, uiteindelijk verliest iedereen en heeft niemand gelijk. Wat deze film ook erg goed maakt is het oog van Denis' voor esthetiek, ook van zaken die niet fraai zijn en je liever niet in deze wereld zou hebben. In iets als Beau Travail gaat ze daar nog veel verder in, maar ook deze film geeft het een meerwaarde. Zonder dat wat je ziet gerelativeerd wordt.

4.0*

White Material is zo realistisch, spannend, eng, naar, goed, heftig...

Zonder partij te kiezen, maakte Claire Denis met veel kennis en ervaring over het onderwerp, deze film. Ze draagt de film op aan de plantagehouder, maar ook aan de rebellen...

Maria wil haar koffieplantage niet opgeven, ze heeft al eerder geweld meegemaakt in het land, maar realiseert zich niet, of wil zich niet realiseren, dat het aankomende geweld onontkoombaar is, en met zekerheid niet goed kan aflopen indien ze blijft.

Het verhaal lijkt erg op dat van Disgrace, met John Malkovich, maar in White Material is het toch een stuk beter gedaan. (Doet niks af aan Disgrace, die ook erg goed was)

Isabelle Huppert speelt haar rol goed, maar wat verwacht je anders van een actrice van dit kaliber.

Na het meesterwerk "35 Rhums" alweer een flinke mindfuck.

Over haar films over Afrika: Beau Travail vond ik niks aan, weird, maar snapte ik waarschijnlijk niet. Chocolat heb ik nog niet gezien maar staat bij deze actief op mijn "to see" lijst.

Redelijke film over een vrouw met ballen en energie een uitstekende rol van Isabelle Huppert na het einde toe zakt de film iets in om over het belachelijke einde maar te zwijgen.

Een goede oorlog/drama film...

Prima acteerwerk...

Goed verhaal, volgens mij is geen waargebeurd verhaal...

Wel vervelend voor een oorlog, veel mensen vermoord, dat is drama...

Mooi HD kwaliteit...

Geen moeite waard...

Een indrukwekkende film die ondanks het zware verhaal toch klein gehouden is. Je wordt gelijk betoverd door de mooie beelden van het land rondom de plantage en je begrijpt hierdoor direct waarom ze zo van het land houdt en waarom ze het maar niet los kon laten. Toch ben ik desondanks er voor mezelf niet helemaal uit of ze nou heel dapper of de situatie gewoon totaal niet onder ogen wou zien.

Wel miste ik een beetje achtergrondinfo over de betreffende oorlog want ik leefde best wel mee met de kindsoldaten die er bij de rebellen rondliepen maar waarom zij zo voor hun land vochten kwam toch niet zo duidelijk op me over.

Het einde was bizar maar ook hartverscheurend. Als ze dan zo in dat bed tussen al het snoepgoed en teddyberen liggen dan zie je dat het toch echt gewoon nog kinderen zijn. Een ding begreep ik niet helemaal van het slot. Ik begreep niet waarom Maria de oude man neersloeg. Ik snap dat ze zich verraden voelde maar deze reactie vond ik wel erg heftig.

Ja, zeker een mooie en indrukwekkende film om naar te kijken.

Matige film over een Franse vrouw die werkt op een koffie-plantage in Afrika ten tijde van een burgeroorlog. De film komt erg langzaam op gang en de montage en het verloop is nogal chaotisch. Verder wordt er weinig uit de doeken gedaan over de beweegredenen van de hoofdpersonages en hun onderlinge verhoudingen. Hierdoor wordt je als kijker dus niet emotioneel betrokken bij de film.

Ik heb nooit zoveel met die blanke helden in het Afrikaans bezette gebied. Dit drama krabbelt stoffig, langzaam en gevoelig door terwijl de hulpeloosheid een steeds drastischere vorm aan lijkt te nemen. Isabelle doet haar ding en de donkere acteurs speelden prima maar de interactie tussen alle mensen bleef nogal beperkt en door de vele korte scènes werd ik niet echt meegeslopen terwijl de middelen daarvoor wel beschikbaar waren.

Goede sfeerschepping in deze film : angsten, chaos, wanhoop, geweld worden treffend in beeld gebracht.

De verhaallijn kon me echter niet overtuigen, wat onduidelijk en alleen Isabelle Huppert vind ik een sterke rol vertolken.

Sfeer.

Van het verhaal moet dit werk het niet hebben, het is vanaf het begin nogal duidelijk welke kant het uitgaat. De vele onderstromingen, de verhouding tussen de mensen onderling, het hoe en waarom van de revolutie en wie daar welke rol in speelt komt er wat weinig uit, terwijl wel duidelijk is dat er vanalles speelt. Maar daar staat tegenover dat je inderdaad met de Afrikaanse aarde onder je nagels naar de film zit te kijken, zo sterk is de sfeer. Gaandeweg komt daar de steeds oplopende dreiging nog bij, stemmig versterkt door de zagende muziek van Tindersticks.

Isabelle Huppert vond ik wat tegenvallen. Ze speelt wel goed, dat is het niet, maar het is een soort rol die we al veel vaker van haar gezien hebben - misschien nog niet eens zozeer qua gedrag, maar de uitstraling en de stille blik op de einder komt me wel wat erg bekend voor. Christopher Lambert is meer een verrassing, hij doet het niet slecht - nergens had ik de neiging om hem als Macleod te begroeten, en dat heb ik anders eigenlijk altijd wel. Isaach De Bankolé heeft een beetje te weinig te doen om indruk te maken. Daarmee alle eer eigenlijk vooral voor de kindsoldaatacteurs. Griezelig echt.

Ik ben wel te spreken over de manier waarop Claire Denis het immer krankzinnige onderwerp 'oorlog' aanpakt. Een burgeroorlog is los gebarsten in een Afrikaans land en een blanke koffieplantagehoudster wil gewoon een normaal leven verder leiden en bijvoorbeeld de oogst zo snel mogelijk binnenhalen. Dat laatste gaat niet vanzelf, aangezien het land vervalt in een anarchie. Het wordt ook niet gemakkelijker op als haar gezin verdeeld is over wat te doen.

Het knappe is dat de oorlog 'klein' gehouden wordt, het grotere plaatje komt nooit in beeld. Je ziet Isabelle Huppert er alles aan doen om gewoon het werk voort te zetten op haar geliefde koffieplantage. Dat ze daartoe verhinderd wordt door rebellen, neemt ze letterlijk op de koop toe. De film draait om haar. Maar goed, het wordt toch van kwaad tot erger en dan komen de bizarre taferelen kijken die horen bij dit soort conflicten. Vond het wel lichtelijk onduidelijk (misschien hoort dat bij de aanpak?), maar heftig en realistisch was het zeker.