K-20: Kaijin Nijû Mensô Den (2008)

Yeah baby... Japan goes Hollywood!

Aan de mooie posters zou ik het niet hebben afgezien, maar The Fiend with Twenty Faces is een echte, onvervalste Hollywood popcornfilm. Lekker luchtig vermaak dat qua gevoel vergelijkbaar is met een Indy (in een Bat-Man pak). Een hoop actie en avontuur met ruimte voor wat 'drama', maar vooral luchtige humor zonder al te serieus te worden. En natuurlijk compleet met heroïsche muziek.

Het verhaal stelt niks voor, maar heeft genoeg body om de kijker amusante situaties en ontwikkelingen voor te schotelen in een aardig tempotje. De cast doet het prima en zet aardige personages neer. De effecten, en het zijn er een hoop, zijn redelijk hoewel eerlijkheid mij gebiedt te zeggen dat ze niet te vergelijken zijn met de blockbusters uit Hollywood. Maar ja, zie daar dan ook het budgetverschil van een paar honderd miljoen dollar.

De meeste decors zijn zeer aardig, waarbij enkelen, zoals in de sloppenwijken, er zeer sfeervol uitzien. Een klein minpunt hierbij is dat ik, ondanks de decors, kostuums, aankleding, etc..., niet echt het jaren 40/50 gevoel krijg. Leukste stuk van The Fiend with Twenty Faces is zonder twijfel het gedeelte in het militair centrum; gewoon lekker vlotte actie. En natuurlijk bevat het einde een voorspelbare twist, welke weer opgevolgd wordt door een andere voorspelbare twist. Groot meevaller is trouwens de duur, welke reuze meevalt. Mmmm... Déjà vu?

Qua camerawerk niets opzienbarends, maar toch levert Shimako Sato (een vrouw) aardig werk af. Toegegeven, ik had liever een agressievere, eigenzinnigere aanpak gezien of anders een anime zoals in het beginstukje is te zien. Maar ach, ik heb mij prima vermaakt en hoewel het niet helemaal verdiend is, krijgt deze onderhoudende 'no-brainer' toch:

3,5*

Teveel "Batman".

Volgt inderdaad nogal sterk het Amerikaans superheldentemplate. Lange intro waar de startsituatie van de held geschets wordt. Overgang waar de held z'n doel krijgt en dan het dikke tweede uur om dat doel te bereiken.

Actiescenes op de typische momenten gebeiteld, wat humor, luchtig drama en een moraaltje natuurlijk. Mnee, de opzet van het geheel kon mij niet zo boeien.

Stilering viel wel iets beter mee. Alles is wel aardig in beeld gebracht, met wat extra aandacht voor het leuke machientje op het einde. Jammer dat de CG het af en toe (de vliegscenes) toch echt een beetje liet afweten.

Kaneshiro is wel uiterst geschikt voor deze rol en Jun Kunimura is eigenlijk altijd wel goed. Leuke rol heeft hij hier ook. Verder is het allemaal nog net wel vermakelijk, met wat grappige freerunning varianten op de gevechten, maar het had zeker wat meer z'n eigen weg op mogen gaan. Zeker bij het einde krijg je echte Batman-flashbacks, terwijl het verhaal van K-20 toch wel wat anders is.

2.5*, vermakelijk, maar duurt iets te lang en spiegelt zich teveel aan inferieure voorbeelden.

Vlot actiefilmpje.

Qua opzet kan men zich verwachten aan een mix van Robin Hood, Batman, een beetje Spider-Man en V uit V For Vendetta.

Wat daaruit volgt is een behoorlijke actiefilm met een vlot tempo, behoorlijk wat voorspelbare plottwists, een beetje drama door de maatschappijkritiek, maar ook wel wat komische momentjes.

Takeshi Kaneshiro vind ik een ijzersterk acteur, en misschien daarom zie ik hem liever serieuzere films doen (waarin z'n talent beter tot uiting komt) dan dit soort film. Maar hij doet het dus redelijk goed.

De rest van de cast kende ik niet, maar doet het ook goed, behalve 'Yoko' vond ik wat gespeelder.

Rustige muziek bij de rustige momenten, bombastische muziek bij de actiestukken.

De decors zien er goed uit, evenals de kostuums.

De SE waren wat wisselvallig, maar uiteindelijk zag de Tesla-machine er best goed uit.

Vermakelijk.

3