Ninotchka (1939)

Zachte satire, soms aardige humor, prima acteerwerk... Het probleem lag voor mijn gevoel bij Garbo, die pas na ruim een uur geen irritatie meer opwekte. Het gegeven van een alien op aarde als het ware als het ware, wat in mijn ogen vaak flauw uitpakt. De drie idioten zijn echter erg leuk. Let ook op Bela Lugosi als communistische commisaris! 2.5 sterren

Sterker nog:

Michael Simonavich Iranoff = Sgt. Johann Sebastian Schulz...

Ontzettend leuke film trouwens! Ernst Lubitsch is weer geniaal.

Typisch wat je verwacht van een film waar mensen als Lubitsch en Billy Wilder zich mee bezig hebben gehouden.

Romantische en komische verwikkelingen met veel subtiele en minder subtiele politieke en sociaal kritische grappen. Altijd leuk.

Soms wel een beetje wat gedateerde kluchtige humor, maar toch wel erg vermakelijk.

Ik vond hem redelijk onweerstaanbaar eigenlijk deze film . Hij heeft de subtiliteit van een bulldozer en de personages zijn amper genuanceerder dan die uit American Pie of zo, maar deze film is wel meer dan een halve eeuw ouder en dus valt dat nog wel mee. Nee, echt grappig, reuzevoorspelbaar en met enthousiasme gemaakt, en die drie Russen vond ik ook hilarisch. Eigenlijk is de openingsscene de beste van de hele film . Nee, laten we zeggen dat ik er een beetje een wisselvallig gevoel bij heb, maar omdat de film me wel heel erg is bevallen geef ik hem toch een puike 3.5 *.

Leuk als tijdsbeeld minder leuk als film. De drie communisten zijn nog wel eens grappig en ook Douglas heeft wat leuke zinnen maar verder is het oubolligheid troef. Garbo acteert erg slecht en irriteert zeker in het begin daarna valt het wel mee.

Toch niet heel vervelend om te kijken daarom nog: 2,5*.

Erg leuke film. Het is een aanklacht tegen het aankomende communisme, maar gaat juist op dat gebied wat kort door de bocht. Veel stereotyperingen passeren de revue. Maar ach, het was eigenlijk toch wel een verdienstelijke poging. De film is veel beter als je hem alleen bekijkt als screwballcomedy (dan als politiek statement). Daarin slaagt de film, maar is ook weer niet zo goed als tijdsgenoten als His Girl Friday of It Happened one Night. Toch welde moeite waard; 3,5 sterren.

Greta Garbo is schitterend, en werkelijk met twee gezichten, in deze frisse romantische komedie met vlot script, knappe dialogen, humor en uitstekende acteurs (zijn die drie gezanten niet merkwaardig ?).

Mooi en stijlvol in beeld gebracht.

Terloops : hetzelfde thema werd ook als muzikale film gebracht in de vijftiger jaren onder de titel "Silk Stockings" met het danspaar Fred Astaire - Cyd Charisse en.....Wim Sonneveld als één van de gezanten.

De naam Greta Garbo kende ik natuurlijk wel, maar nog nooit had ik een film van haar gezien. Ze heeft eigenlijk ook niet in veel grote films gespeeld. Ninotchka kun je nog de bekendste van haar noemen. Als Russische kameraad met een enorm plichtsgevoel voor haar vaderland zet ze een heel leuke rol neer. In het begin is ze koel en vertoont geen enkel greintje emotie. Kan me niet onttrekken aan de indruk dat dit stereotiepe karakter later menigmaal in andere films (denk aan Bond) gebruikt is. Later ontdooit dit allemaal in een aardig romanceplotje met hier en daar een geslaagd grapje. Niks mis met deze film!

Wel een aardig filmpje dat niet helemaal werkt.

Vooral Greta Garbo is niet altijd even overtuigend. Ik zie dat ik niet de enige ben, die zich ietwat aan haar spel irriteerde. De rest van de cast doet het overigens prima, vooral tegenspeler Douglas.

Hier en daar oogt het allemaal wat gedateerd, ook de humor, waardoor het niet altijd even grappig is. Gelukkig zit er ook zeker wel geslaagde humor tussen. Daarnaast is de openingsscene gewoon erg leuk.

Het verveelt allemaal niet, en het kijkt redelijk gemakkelijk weg, maar het mist op sommige momenten duidelijk scherpte om echt heel goed en leuk gevonden te worden. Wel is het een redelijk charmant filmpje, en het sfeertje is op zich ook niet verkeerd.

3,0*

Zeer treffende analyse van yeyo.

Film kent weliswaar een aantal leuke grappen, maar zakt met name in het middengedeelte een beetje in. Mijn eerste kennismaking met Greta Garbo valt eigenlijk ook wat tegen.

Desondanks aangename tijdpassering, hoewel Ernst Lubitsch wel betere komedies gemaakt heeft. Niet in de laatste plaats, zoals yeyo al aangeeft, het hilarische To Be or Not to Be, dat men niet mag missen!

The last mass trials were a great success. There are going to be fewer but better Russians

Een tijd geleden kwam ik er tot mijn grote verbazing achter dat ik nog niets met Greta Garbo had gezien. Toch wel een grote naam in het oude Hollywood en dus hoog tijd om daar eens iets aan te gaan doen. Het was even twijfelen waarmee ik ging beginnen maar waar kon ik beter starten dan met een film waar Billy Wilder mee aan heeft geschreven en waar zelfs de legendarische Bela Lugosi een bijrol in heeft?

Maar dit is een teleurstelling van de bovenste plank geworden. De film opent nochtans vrij leuk met de drie Russen die door het leven gaan onder de ronkende namen Buljanoff, Iranoff en Kopalski maar eenmaal die wat uit de film verdwijnen is het armoede troef. Qua komedie is Ninotchka dan ook een vrij eenzijdige film geworden. Het uitgangspunt rond de Russen die in het kapitalistische Parijs terecht komen en daar de tijd van hun leven hebben heeft op zich wel een aantal leuke steken naar het communisme maar dat is dan ook maar de enige vorm van humor doorheen heel de film en regisseur Ernst Lubitsch blijft daar te lang op doorhameren. Geef mij dan maar de Marx Brothers als het om komedies uit de jaren '30 gaat. Ook heel Ninotchka zelf als personage is trouwens niet echt aan mij besteed. Wanneer ze stoïcijns was, vond ik het nog allemaal wel meevallen vanwege de contradictie met de flamboyante en flirterige Leon maar eenmaal ze ontdooit, wordt het er niet echt beter op. De scène waar Ninotchka dronken is, is dan ook het dieptepunt. Daarbovenop duurt de film dan ook nog eens zo'n 20 minuten te lang waardoor het aftellen is naar het einde.

Voor de bijrol van Bela Lugosi moet je het hier trouwens niet doen. Hij is bijna onherkenbaar als Razinin, de leider van wie de drie Russen zo'n schrik hebben. Soit, eerste kennismaking met Greta Garbo dus maar voor mij mag het hierbij blijven. In het begin is zo nog redelijk leuk, de tagline 'Garbo laughs!' doet me vermoeden dat ze dit soort zwijgzame en afstandelijke typetjes wel meer speelde, maar eenmaal ze ontdooit, voelt ze erg geforceerd aan. Aan de rol van Leon waren een aantal ronkende namen verbonden zoals onder andere Spencer Tracy en Cary Grant. Jammer dat die het niet zijn geworden want Melvyn Douglas heeft bitter weinig chemistry met Garbo. Dan restten alleen nog maar Sig Ruman, Felix Bressart en Alexander Granach die met verve de rollen van Iranoff, Buljanoff en Kopalski vertolken. Een soort van mengeling tussen de Marx Brothers en de Three Stooges die het merendeel van de leuke scènes voor hun rekening nemen.

Neen, dit is het toch niet geworden. Vraag me werkelijk af wat ik hier aan heb gemist want met een score van 3,58* doet Ninotchka het een stuk beter dan een paar van mijn favoriete komedies uit deze periode. Vanwaar Garbo haar status heeft gehaald wordt me hier ook niet helemaal duidelijk en Wilder's schrijfwerk komt overduidelijk beter uit de verf wanneer hij zelf achter de camera kruipt.

1.5*

Net de film voor de tweede keer gezien; een lichte komedie, vol stereotypen; weinig diepgang, maar vol bon mots, joie de vivre, en een fantastisch spelende Ninotchka. En ik realiseerde dat ik eenzelfde genoegen had; als de vorige keer. Een werkelijk heerlijke film, een film die hoewel er veel op af te dingen valt blijft staan als een huis. Werkelijk ook in zijn onvolkomenheid een klassieker en een parel.

De tweede film met Garbo die ik zag, haar naam is groter dan haar carriere want het aantal grote films waaraan ze meedeed is niet zo indrukwekkend. Ze speelt een Russisch ijskonijn, wat gezien haar imago wel op haar lijf geschreven lijkt, je zou het zelfs een staaltje typecasting kunnen noemen. Niet zo fris en knap als in de zwijgende film die ik eerder met haar zag, maar ze is leuk, zowel voor als na de transformatie , en dat geldt ook voor de drie Russische afgezanten. Douglas vond ik wat minder, vooral omdat hij moest doorgaan voor een Franse graaf, terwijl hij tot in elke vezel een Amerikaanse praatjesmaker is.

De film kent genoeg vaart en heeft de nodige vermakelijke dialogen, en de tegenstellingen tussen het kapitalisme en het communisme zijn al een voorbode op de Koude Oorlog: de Amerikanen waren in 1939 nog niet zo bezig met Hitler, zo lijkt het. Dat geeft Ninotchka ook wel een extra dimensie, het tijdsbeeld met het oude Europa en de onderlinge verhoudingen, zo aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog.

Uitstekende film waarin drie Russische spionnen in Parijs arriveren om daar juwelen te verkopen. Vermakelijke personages en vooral heerlijke, scherpe dialogen (mede uit de pen van Billy Wilder). De verschillen tussen het communisme en kapitalisme leveren grappige scenes op. Wat de cast betreft, steekt Greta Garbo er met kop en schouders bovenuit.

Het zegt iets over de nog meer stereotiepe carrière van veel Hollywoodacteurs, dat de film werd gepromoot met 'Garbo laughs'. Vergelijk het nu met als een film zou uitgebracht worden met 'Tom Hanks as a bad guy'. Nochtans kon de film rekenen op Ernst Lubitsch en schrijver Billy Wilder. Grote namen op het vlak van de oude komedies.

De film zelf lijkt wel wat verouderd. Visueel is het ook niet zo bijzonder. We spreken over het filmjaar 1939 toen Hollywood nog glamour had met titels als Gone with the wind, Wizard of Oz en Mr. Smith goes to Washington. In Ninotchka gaat het vooral over Russen (nog voor de Koude Oorlog), maar zie je ook iemand op het treinstation de Hitlergroet brengen. De oorlog was nog niet begonnen, de impact van zo'n groet was nog niet bekend toen.

Gelukkig kan de film wel rekenen op een komisch script. Het trio Russische spionnen is best wel leuk om te zien. En ook Garbo is de moeite als een Russische spion in Amerika. Het gaat haar beter af dan wanneer ze begint te lachen, want dat komt dan weer geforceerd over ironisch genoeg. Ook de chemie met haar tegenspeler Melvyn Douglas is maar mager. Het is Garbo die de show steelt. En je ziet dat ze nog uit de tijd komt van de stomme film. Hoe ze in de spiegel bezig is met haar hoed bvb. Langs de andere kant zal Garbo enkel met deze film nooit een legende geworden zijn.

Leuke film dankzij de nodige vakmensen en Garbo, maar de titel verdwijnt gemakkelijk tussen de concurrentie van dat jaar. En Garbo, Lubitsch en Wilder hebben elk al beter gedaan.

Potje lachen met de Russen

Verrassend leuke film met een stralende Greta Garbo. De humor voelt erg scherp aan en totaal niet gedateerd aan. Heb een paar keer echt goed moeten lachen. Een vlot tempo en een fijn verhaaltje daarbij en je hebt een gezellige avond.

Silk stockings had ik al eerder gezien dus toen in een recencie naar dit origineel werd verwezen werd ik nieuwsgierig en wou ik deze versie perse ook zien om een vergelijking te maken .

Dit keer dus geen filmproducent en een componist maar een serieuzer thema als uitgangspunt in de vorm van juwelen die door de russische staat moeten worden verkocht in parijs .

de 3 afgezanten moeten de juwelen verkopen maar worden gedwarsboomd door de rechtmatige eigenaresse

vervolgens worden de afgezanten verleid door de westerse geneugten des levens waarna moskou een nieuwe vazal stuurt in de vorm van ijskonijn Garbo.

Garbo doet het net iets overtuigender dan haar remake versie maar de romance is eigenlijk net zo gehaast uitgewerkt .

beide versies hebben zo hun charme maar ik geef toch licht de voorkeur voor silk stockings

Teleurstellende film van Lubitsch. Het begint niet verkeerd, met drie Russische spionnen die op zich best leuke personages zijn. Al snel komt de focus echter te liggen op Ninotchka, vertolkt door Greta Garbo, en een ontluikende romance. Die romance is totaal niet overtuigend, gelet op de manier waarop het personage aanvankelijk wordt neergezet. Ook geen al te interessante verhaallijn verder, maar het vult wel een aanzienlijk deel van deze film. Wel aardig om Greta Garbo eens aan het werk te zien, maar zij overtuigt niet echt in overigens een van haar laatste rollen. De humor sloeg bij mij ook niet echt aan, heb enkel een paar keer geglimlacht om het drietal Buljanoff, Iranoff en Kopalski.