Leonera (2008)

Mooie poster. Deze is anders ook niet mis.

http://img.alpacine.com/carteles/0/416/41655.jpg

De film schijnt erg goed te zijn. Won 5 prijzen op het Lima Festival van Latijns-Amerika en kreeg nog een nominatie voor de Gouden Palm in 2008.

Interessant stuk in de Filmkrant. Ben benieuwd.

Onderhoudende vrouwengevangenis film.

Verhaal blijft onduidelijk en wat er precies is gebeurd blijft vaag. Ook gesprekken met haar dan wel niet vriend blijft onduidelijk.

Einde is ook beetje raar. Je weet niet precies of ze nu vrij is danwel ontsnapt. Ik geef het een 5,5.

Een aangename verrassing van Zuid-Amerikaanse maak. Leonera is rauw en naargeestig met een aangrijpend thema (het opvoeden van een kind in de gevangenis). Zeer goed verfilmd (met name het begin trekt meteen de aandacht), heeft in mijn ogen terecht vele prijzen gewonnen.

Wat er in de nacht van de misdaad is gebeurd is natuurlijk met opzet vaag gebleven, meer duidelijkheid daarover voegt denk ik ook niets toe aan het verhaal en maakt het juist sterker. Het einde geeft een onverwachte en interessante wending aan het verhaal en is in mijn ogen overigens echt niet onduidelijk.

Een alternatieve film over een stuk uit het leven van Leonera. Mooi verfilmd, een kijkje in een gevangenis. . . Aangenaam verrast.

Uitstekende vrouwengevangenis film met prima acteer prestaties en vele rauwe momenten ook de mooie opnames van de zwangere julia zijn perfect geschoten.

Mooi drama

Op het eind ontsnapt ze. En staat er het vrije leven voor haar en haar zoontje open. Ergens wel een fijn eind , vooral als je ziet dat ze schuldig word verklaard en nog een lange weg in de gevangenis te gaan heeft, terwijl haar vriend word vrijgesproken aan de hand van te weinig bewijzen.
Geld voor haar niet het zelfde?

De eerste 10 minuten en het laatste half uur vond ik erg goed. Helaas kon mij die dagelijkse sleur in die bajes (duurt gewoon te lang) me maar 10 minuten boeien, hoewel het natuurlijk wel een mooi en realistisch beeld geeft van hoe het er daar aan toe moet gaan. Net geen 3,5.

Het rechtssysteem in Argentinië is niet erg geweldig. Daar ben je voor een feit schuldig tenzij je je onschuld heb bewezen, meestal is het andersom.

Met veel geld en goede advocaat kan je de strafmaat naar je hand zetten.Dit kwam in deze film ook ter sprake. Tenzij de advocaat corrupt is, dan gaat het geld naar zijn onderkomen.

Knap gemaakte film over een moeder met haar zoontje in de gevangenis. Het enige minpunt vind ik dat je ook op het einde niet weet wat er eigenlijk gebeurd is ....

Wie een misdaad pleegde blijft in het verhaal totaal onduidelijk, maar hoeft dat wel, als de film alleen een beeld wil ophangen van het leven van vrouwen met hun kind in de gevangenis en de weerslag dit verblijf heeft op de betrokkenen.

Zonder super te zijn is dit toch wel een knap werk en zekerlijk geboeid gekeken naar een toch wel speciaal facet van het gevangeniswezen. Hier in Latijns Amerika, maar hoe is het elders ?

Acteurs zijn overtuigend in hun rol en Martine Gusman, terecht meermaals gelauwerd.

Mooi gevonden om in dit verhaal het feit van schuld of onschuld een 2e rangs positie te geven.

Het hele verhaal wist me te boeien en naarmate de film vorderde vondt ik hem steeds beter worden.

Vooral de hoofdrol was zeer sterk niet alleen geacteerd maar vooral geloofwaardig neer gezet.

Alleen het einde was flauw en aangebreid om gewoon een einde te hebben en dat deed deze prent geen eer aan.

Nee niet om over naar huis te schrijven. Had er ook meer van verwacht misschien. Het is een film zonder hoogte/dieptepunten. Heel erg rauw vond ik hem ook niet overigens. Soms onnodig lange (loop) scènes in de gevangenis, onboeiende dialogen, weinig grimmige sfeer...En aan het eind ontsnapt ze wel heel gemakkelijk met haar kind. Die deur kan toch doorgetrapt worden? Ze moet toch ergens herkent worden. Zodra iemand ontsnapt gaan toch over de alarmbellen rinkelen? Goed ik vond eigenlijk alles gewoon net niet - totaal niet goed uitgewerkt...eentje die overgeslagen kan worden en waar je maar weinig van mist.

Goeie film waarin een voor moord beschuldigde vrouw terecht komt in de gevangenis terwijl ze zwanger is. Een realistisch ogend drama dat zich afspeelt in een gevangenisvleugel voor moeders. Ondanks dat er ook wat clichés voorbij komen, biedt deze film wel weer een ander perspectief op de gevangenisfilm. Martina Gusman doet het prima in de hoofdrol, echter is het wel onduidelijk waarom de ware toedracht van de moord niet opgehelderd wordt.

Op zich vind ik dit toch een heel knappe film, Martins Gusman speelt een fantastische rol. Het chaotische leven in de gevangenis lijkt me niet helemaal onrealistisch uitgebeeld. De film, vind ik, is soms langdradig terwijl het eind juist te snel wordt afgewerkt.

Dat men niet weet wie uiteindelijk de dader is van de misdaad maakt mij niet uit, het verhaal heeft een andere intentie.

85 minuten zou lang zat zijn. Weinig op- of aanmerkingen op deze film.

Degelijk, dat is vaak leuk, maar soms net te weinig.

Heftig drama, zeker onderhoudend. Viva Argentina!

Achteraf leek het nog het meest op een lofzang op het moederschap dat je niet kunt onderdrukken. De regisseur vertelde zijn verhaal over een jonge vrouw, die ondanks de akelige omstandigheden, vocht als een leeuwin, tegelijk met gevoel en afstandelijk. Toch bleef dit sociaal politiek drama, over de bizarre misstanden in de Argentijnse gevangenissen en het leven van alledag daar, vrij standaard. Martina Gusman speelde een uitstekende rol.

Wel aardig. De titel maakt in dit geval gebruik van de dubbele betekenis ervan, enerzijds het letterlijke (leeuwenkooi) en anderzijds het figuurlijke (puinzooi/gekkenhuis). Moet zeggen dat de eerste helft op den duur helaas wel mijn geduld op de proef stelde. Voor wie dit een eerste filmkennismaking is met Latijns-Amerikaanse gevangenissen zal het wellicht interessant zijn, voor wie daarover docu's of iets anders heeft gezien wordt die eerste helft op den duur een lange zit, waarin de slechte omstandigheden e.d. voorbij komen. Het enige nieuwe voor mij was wel waar die eerste helft om draait, met name vanwege het niveau van detail waarmee het gebracht wordt, namelijk de afdeling waar moeders van kleine kinderen met hun kroost worden opgesloten. Interessant, maar 1 uur daarnaar kijken vond ik wel teveel van het goede.

Daarna, te laat eigenlijk, neemt de film wel een wending die het kijken weer een stuk aangenamer maakt. Wat vooraf aan de opsluiting gebeurd is, en wat hier en daar met flashbacks wordt getoond, vond ik weinig toevoegen, en bovendien ook rommelig overkomen. Het minst realistische vond ik de softe wijze waarop de bewakers de opstand de kop indrukten, zelfs bij de ME gaat het in Nederland op straat niet eens zo soft aan toe, laat staan in een Latijns-Amerikaanse gevangenis. Waar aanvankelijk ook zijdelings op het corrupte systeem wordt gewezen, laat men vervolgens ook een softe gevangenisdirecteur zien die met veel compassie zich door een oproer laat chanteren. Dat waren behoorlijk ongeloofwaardige momenten. Dat het kindje op den duur afgenomen ging worden kon je ook mijlenver zien aankomen. Aan de andere kant was het gemak waarmee de vrouw als schuldige werd aangewezen heel tekenend voor de onderdrukking die vrouwen in Latijns-Amerika nog steeds veelvuldig ondergaan. 3*