La Ragazza di Trieste (1982)

Met een zeer mooie Muti.

Tuurlijk, die is altijd mooi.

Een blote Ornella Muti, mensenkinderen wat wil je nog meer. En nog bloedjong ook in deze film. Dus een feest om naar te kijken, een hele film lang. Want ze is ook mooi als ze kleren aan heeft.

Genoeg gelul. Is het ook een goede film, deze La Ragazza di Trieste? Best wel, al vond ik hem een tikje aan de lange kant. Maar er gebeurt genoeg, dus dat was wel uit te houden.

Waar gaat het om. Een oudere striptekenaar wordt verliefd op een heel mooi meisje, als hij er op het strand getuige van is als ze uit zee wordt gered door een soort baywatch. Eerst is het voor hem een interessante ontmoeting, maar het duurt niet lang of hij is behoorlijk aan haar verslaafd. Maar veel grip krijgt hij niet op haar. Ze liegt voortdurend over van alles en nog wat en komt en gaat wanneer het haar uitkomt. Tot de striptekenaar nu eens echt wil weten wie ze is en waar ze vandaan komt.

Dat blijft lekker lang mysterieus in deze film. Er is iets aan de hand met dit meisje, leren we al snel. Ze spoort misschien niet helemaal. Maar so what, denkt ook de striptekenaar, die vanaf dat moment zijn werk verwaarloost en alleen nog het meisje tekent. Genoeg ingrediënten voor een onderhoudende film. Alleen wat Ben Gazzara in deze film doet is me een raadsel. Ook al heeft hij een Italiaanse naam, hij is zo Amerikaans al wat. Ook al levert hij een prima acteerprestatie, hij is tenslotte een zeer ervaren acteur. Maar zijn gezicht past gewoon niet in deze film.

Verder is het genieten van Triest, dat we tussen de bedrijven door ruimschoots te zien krijgen.