L'Instinct de Mort (2008)

Degelijk.

Wat dit soort films betreft, sterkste intro in jaren. En dan heb ik het over dat simpele tekstje nog voor de eerste split screens verschijnen. Opvallend de overtollige kritiek op het verhaal, terwijl dat net het sterkste punt van de film vormt. Geen oeverloos lange opbouw waar elk detail tot in den treure toe uitgewerkt moet worden. De film schetst een beeld van de persoon, niet van de gebeurtenissen.

Dat betekent dat er al eens wat niet getoond wordt (hoe hij voor het eerst de gevangenis in beland), net dat maakt deze film aangenaam om volgen. Cassel speelt goed, niet super maar voldoet aardig hier. Depardieu vond ik één van de grootsts miscasts in jaren. Laat die vent aub nooit meer een gangster spelen.

Naar het einde toe moet er wat actie bij, crowd pleasing enzo. Beetje lompe scenes rond de gevangenis daar die er eigenlijk best uitgemogen hadden. Visueel soms mooie dingen (de split screen, scenes in de isoleercel of de bar van Depardieu, maar doorgaans wat droog en saai in beeld gebracht.

Al bij al dus best degelijk gemaakt, aantal gewaagde maar zeker geslaagde scriptkeuzes die de film makkelijk boven de meeste rise & fall concurrentie uittillen, en een goede Cassel. Maar echt iets onderscheidend heb ik niet opgemerkt.

3.0*

Tsja.

Aardig filmpje. Wel heel indrukwekkend geacteerd van Cassel. Maar wat verder me verder bijblijft is dat het vooral een voor Fransen interessante historie is, en dat er toch ondanks alle zorgvuldigheid wel wat stijlfoutjes in de jaren-70 setting gemaakt worden.

Maar wat ik me vooral afvraag is waarom dit verhaal nou zonodig verteld moet worden. Vanuit de historie kan dat wel verklaard worden - maar daar moet je Frans voor zijn. Ben ik niet - dus waarom is dit interessant? Gezeur en jaren-70 onzin, en bah, wat waren de mensen in die tijd lelijk, en wat takelden ze zich afgrijselijk toe met die rare snorren en kroespermanentjes. Wat overblijft is een vrij langdradige film met een heleboel temporale onzin er in. Ga dan wat mij betreft een film over Aage M maken, da's hetzelfde verhaal maar dan in Nederland, en misschien met een iets happier end - die krijgt van mij dan een half puntje extra uit nationalisme.

Goed - verder vind ik het geheel van de twee delen vooral veel te langdradig, niet consistent of duidelijk in stijl, en meer lokaal interessant dan een wereldverhaal. Een documentaire had misschien beter gewerkt - meer de focus op de historie gelegd, in plaats van deze toch niet heel goed werkende vorm die de mens achter Mesrine zichtbaar lijkt te willen maken - maar niet verder komt dan een karikatuur.

Kortom, buiten Frankrijk niet interessant - maar misschien nog net aardig kijkvoer. Deel 1 is daarbij wel wat sterker dan deel 2.

Wat een bikkelharde misdaadfilm.

Een 2de Franse misdaadfilm die mij positief wist te verrassen.

De Franse mafia-iconen waren geen kattenpis daar. Ik heb van dezelfe film, op een interessante manier, me prima mee vermaakt. Het is altijd boeiend om zulke films (Donnie Brasco) te zien en zo een bestaand persoon volgt van zijn begin- tot eindjaren.

Het verhaal is goed en is een verfilming van echte misdaden die Mesrine in Frankrijk, Spanje en Canada heeft gepleegd. Je volgt hier Mesrine van eind jaren '60 tot eind '70. Het begint natuurlijk vlak wanneer Mesrine na de oorlog thuiskomt, met zijn vrienden omgaat en zo een baan krijgt in de onderwereld. Hij blijkt ook een behoorlijke ladiesman te zijn met z'n opdringerige charme en looks. Langzaam maar zeker, groeit Mesrine in het criminele circuit. Van kleine 'klusjes' tot wel grotere. Het zit natuurlijk niet altijd mee en krijgt vaak problemen met de wet en zit zo genoeg jaren in de bak en mist die het opgroeien van al zijn kinderen. Ook allemaal uitstekende scène, zo in de gevangenis. Je maakt zo mee wat Mesrine daar mee heeft gemaakt, een lange marteling voor een zware crimineel. Zwaar, maar dat is een risico wat je neemt en accepteert. De klusjes variëren enorm, het kunnen om een simpele huis- tot wel een bankoverval gaan of zelfs opdracht krijgen om te liquideren. Ze komen allemaal duidelijk en goed afgewerkt op beeld voor. Bij mij ontstonden geen vragen of onduidelijkheden daarover, ik kon het allemaal prima volgen.

Er zijn geen verrassende personages hier, maar standaard personages wat je vaak in het criminele circuit ziet. Een paar oude vrienden, vijanden, politie en andere criminele en ex-criminelen. Cassel speelde Mesrine wel voornamelijk goed en overtuigend, er was geen ander die aan hem kon tippen. Echter droeg de rest van de cast een steentje bij en iedereen leverde goed acteerwerk.

Qua 'actie' (afrekeningen, overvallen, schietpartijen en ontsnappingen) kwam dat wel vaak voor en is voor een misdaadfilm m.b.t. de mafia wel bijzonder. Niet elke misdaadfilm (bijv. Casino en Goodfellas) bevat uitgebreide vuurgevechten zoals hier. En dat allemaal netjes op beeld, vrij realistisch en helemaal niet rommelig uitgewerkt. Al vond ik dat laatste schietpartij bij de SCE gevangenis een beetje teveel van het goede, 2 man konden een ''zwaarbewaakte'' gevangenisterrein makkelijk op rijden, om daar door nog geen 12 agenten en 2 auto's geconfronteerd te worden.

De decors en setting (sixties en seventies) zien er goed uit, alleen voelde het toch niet echt alsof ik naar een film kijk die zich in de 60 en 70er jaren heeft afgespeeld. Verder geen irritatie punt eraan. De film duurt wel dik tegen de 2 uur, maar dat was helemaal geen probleem. Misdaadfilms zijn het beste om te spreiden over 100+ minuten. Vooral bij deze, aangezien Mesrine een te lange reputatie heeft om te beperken tot één film. Zolang de tempo en opbouw er redelijk goed in bewerkt zijn en goed op gang komen, is het in orde. En dat is wat deze niet mist.

Een uitstekende misdaadfilm over bestaande personages en waargebeurde gevolgen. Kan rustig tussen andere top-misdaadfilms nestelen, waaronder Goodfellas, Donnie Brasco en 22 Bullets.

Rise and fall van een niet al te snuggere crimineel die groot wordt door zijn bluf en totale gebrek aan angst. Alhoewel, groot...hij zit of vast of hij is op de vlucht, en elke poging een normaal leven te leiden strandt vanwege het zgn gebrek aan respect dat hij ondervindt.

Cassel overtuigt in de titelrol, maar de overige rollen zijn minder interessant. Depardieu is een dieptepunt, maar ook de andere partners in crime en zijn liefjes zijn weinig boeiend, het zijn stuk voor stuk vlakke personages. Camerawerk is ok maar niet opzienbarend, en het script had toch wel wat vloeiender gemogen, nu was het vaak te fragmentarisch- iets wat je wel vaker ziet bij biopics die te compleet willen zijn.

Vincent Cassel zet een formidabele rol neer als gangster Jacques Mesrine. Na het zien van dit uitstekende eerste deel kan ik niet wachten om het volgende deel te gaan bekijken.

Dat de film wat rommelig is qua scenario vind ik niet storend. Vind de gebeurtenissen ook minder belangrijk dan de persoon zelf. Want daar gaat het om!
De actiescenes zien er prima uit, alhoewel die bij de poging tot het bevrijden van andere gevangenen het iets over de top was.
Maar ach, ik maal daar niet om. Heb een goede film gezien met uitstekend acteerwerk, een film die spannend is en blijft en vooral smaakt naar meer!

Op naar deel twee!

Vrij matige film die boven de middelmaat uitstijgt door Vincent Cassel en enkele shots.

Eigenlijk hou ik niet zo van dit soort 'Rise and fall'-filmpjes en daar heeft deze film niets aan verandert. Het is moeilijk om in de juiste sfeer te geraken als er zo veelvuldig van de hak op de tak wordt gesprongen. Vaak dienen de scénes ook tot weinig meer dan het verhaal vertellen an sich. Mesrine die in het gangstermilieu belandt, Mesrine die z'n vrouw leert kennen. Zo fragmentarisch allemaal.

Mesrine was gelukkig wel een interessant genoeg man om het allemaal wel leuk te houden. Leuk hoe hij uit het vliegtuig stapt met een meute persjournalisten die hem staan op te wachten, en ook de bestorming van de gevangenis was een heerlijke scène. Speciale vermelding voor dat ene shot, als hij zit opgesloten in de isoleerruimte. Beginnend op z'n gezicht en dan achteruit tollend. Cool gedaan.

Kleine 3*, vanavond deel 2.

Gisteren eens een Mesrine marathon gehouden en beide films na elkaar bekeken, zo was 'k toch voor 4 uurtjes zoet en 'k moet zeggen, hij is me zeker niet tegengevallen.

De film begint veelbelovend met heel veel splitscreens, alleen jammer dat ze dit na de begintitels niet meer in de film hebben doorgetrokken.

De film kon me eigenlijk erg boeien en dit was zeker geen lange zit, wat een ongelooflijk leven had deze man toch. De vele ontsnappingen worden goed in beeld gebracht. Toch wel erg dat 'k voor deze film nog nooit van deze man had gehoord.

De cast deed het uitstekend. 'k had eigenlijk nog gehoopt om Cécile de France (z'n vrouw) in de tweede film nog terug te zien, maar spijtig genoeg was dit niet meer het geval. Ook spijtig dat Gérard Depardieu halfweg de eerste film wordt vermoord en dan nog zo onverwacht.

Desondanks de kleine negatieve dingetjes (alhoewel negatief), vond 'k dit zeker een aanrader en zeker om ze beiden na elkaar te bekijken. Deel een en twee vond 'k beiden even sterk.

Het einde was spijtig genoeg wel niet meer verrassend, omdat je al alles in het begin zag, al vond 'k het wel grappig dat z'n vriendin meer inzat met haar hond dan met Mesrine.

Het zit er allemaal wel in, hè. Keurige familie, foute vrienden, problemen met vader, de grote liefde(s) en noem maar op. Nadeel is, zeker het eerste uur, dat het veelal in sneltreinvaart voorbij sjeest, waarbij sommige aspecten niet zo interessant zijn en andere iets breder hadden mogen worden uitgemeten. Een scène waar iets meer tijd voor wordt genomen, zoals die in de auto met Jacky, Guido en Ahmed, is bijvoorbeeld wel meteen raak. Vincent Cassel doet het leuk als roekeloze, agressieve gangster, maar de keuze voor Gérard Depardieu valt beduidend minder uit.

Malle verschijning vanaf zijn kennismaking met Jacky. Had het dan wat excentrieker gedaan. Wanneer het spul verhuist naar Canada komt het voor mijn gevoel in beter vaarwater. Een wat aangenamer ritme, Cassel krijgt daar ook wat meer te doen, de scènes in en rond de gevangenis mogen er om verschillende redenen zijn en de dubbele overval is geweldig. Afgezien van de sterke opening en wat losse momenten blijft het eerste gedeelte van dit eerste deel een beetje hangen bij lullig voorspel. Wanneer de gangster definitief doorbreekt, doet de film dat ook.

Ik kan helaas nog geen heel goed oordeel vellen over deze film, omdat ik de helf heb moeten missen. Wat ik tot nu toe heb gezien zijn zowel saaie als briljante scenes.

Voorlopig 3*

goed misdaaddrama met een glansrol voor Cassel.
qua tempo had deze film iets vreemds; er werd gekozen om bepaalde fases in het verhaal/zijn leven over te slaan, wat ik op zich zeker niet vervelend vond, omdat makkelijk in te vullen was wat er tussenin gebeurd was. zo kan het verhaal vlotter verteld worden. echter deed de film toch traag aan.
hoewel het een waargebeurd verhaal is, of in ieder geval gebaseerd op, kwamen sommige momenten nogal ongeloofwaardig. als toppunt natuurlijk met een kniptang uit een 'zwaarbewaakte' gevangenis ontsnappen op klaarlichte dag. en net zo hard met de auto terugrijden is een pure zelfmoordactie, maar dat gebeurde niet. aan de andere kant kan dat wellicht aangeven hoe er in die tijd met gevangenissen omgegaan werd, hoe de bewakers toen handelden én hoe 'onlogisch' Mesrine acties als crimineel eigenlijk kunnen zijn. daarbij zat hij daar voor 'slechts' ontvoering, maar werd behandeld als een zwaar crimineel.
de (soms expliciete) actie en beeldvorming zijn prima in orde. het is zeker een beter dan gemiddelde misdaadvertelling, maar stelt ergens toch teleur. alsof je voelt dat het verhaal naar een hoger plan gaat, maar het niet gebeurd. hoe dan ook, je zou eigenlijk het liefst het tweede deel er meteen achteraan kijken, al is het maar omdat je daar op het einde als een ware soap-cliffhanger mee geconfronteerd wordt.

O, heb kennelijk net naar een top 250 film zitten kijken. Ik vond het best een aardige film, maar het had van mij ook bij deel 1 alleen mogen blijven. Als geheel werd het nu wel erg langdradig en vooral repeterend. Het sfeertje zit er verder goed in, veel geweld en meer dan voldoende lekkere vrouwen. Cassel speelt zijn rol uitstekend. Niks negatiefs over te melden.
Ik weet verder niet of Richet het plan had om er een soort klassieker a la The Godfather of zo van te maken. Vele tijdsspanne en het schiet van locatie naar locatie. Met als constante de liefde voor het bank beroven en uiteraard het ontsnappen uit de gevangenis.
Naarmate de film vorderde, verlangde ik eigenlijk wel naar het einde. Het blijft op een bepaald niveau hangen en komt net niet over dat randje heen om het "classic" te maken.
Deel 2 is een herhaling van zetten met weer wat andere vrouwen, vrienden, bankovervallen etc.
Er gebeurt op zich genoeg om te willen weten hoe het allemaal zal eindigen (al is dat in de 1e 5 minuten al wel duidelijk) , maar heeft verder geen blijvende indruk op mij achtergelaten.

Wat een bizar hoog gemiddelde!

Het scenario bevat nogal wat verbandloos hak op de tak gesprong. Nu hebben biografische films daar wel vaker last van, maar ook in dit genre zijn er zat titels te noemen waarin dit minder storend uitwerkt.

Acteerwerk was niet maximaal. Ook viel het me op dat ik een aantal acteurs, alhoewel ik een aardig woordje Frans spreek, amper kon verstaan. Voor het eerst sinds tijden heb ik ondertitels aan moeten zetten.

Dan het camerawerk. Het was duidelijk dat er geprobeerd was creatieve cameravoering te gebruiken, maar veel camerahoeken en split screens waren gewoonweg niet zo functioneel of zelfs irritant.

Gelukkig ging de film iets meer boeien vanaf het moment dat Jacky in het gevang terecht komt. Hierdoor kon ik ook het laatste kwartier, zij het met moeite, met open ogen afkijken.

Dehors ou mort

Ik heb een lange periode gehad dat ik films op rommelmarkten kocht die me echt wel iets leken maar wegens een te grote kijkachterstand niet direct zag. Het resultaat was dat ik soms uren stond te twijfelen tussen een paar films en uiteindelijk toch maar iets anders opzette. Daar moest eens verandering inkomen dus ik begin nu gewoon van links af aan in de DVD kasten elke film te zien die ik nog moet zien. Ik ben begonnen bij de Franse kant en daar stond natuurlijk deze L'instinct de Mort stof te happen.

Ik kende Mesrine wel van naam, ik heb ook de Nederlandse vertaling van zijn biografie onder de naam 'Doden zonder wroeging' liggen maar gelezen had ik het nog niet. Net zoals bij films sta ik met mijn boeken enorm hard achter maar dat terzijde. Geen idee dus of de film getrouw blijft aan het boek maar als film komt dit in ieder geval geslaagd oer. Het enige wat jammer is, is dat het soms allemaal nogal fragmentarisch aanvoelt. Er wordt wel gepoogd om een zekere tijdsaanduiding te geven maar die is er vaker niet dan wel en van de ene moment op de andere zit Mesrine weer in de bak en heeft hij een paar kinderen bij. Gelukkig wordt dit euvel ruimschoots opgevangen door een handvol geweldige scènes zoals natuurlijk de uitbraak uit de gevangenis die erg sterk in beeld wordt gebracht. Wel zonde trouwens dat dit niet gewoon is uitgebracht als één film want nu lijkt de film onafgemaakt te zijn. Je krijgt niet echt een climax, hoewel de geweldige inbraak in de gevangenis hier nog voor kan dienen maar ik had het niet erg gevonden mocht de film een langere zit zijn geweest.

Gérard Depardieu voelt een tikkeltje als een miscast en dat is volgens mij de eerste keer. Ik zie de Fransman graag spelen, de Truffaut films onder andere, maar als misdadiger komt hij maar eens af en toe echt goed tot zijn recht. Ik was er in ieder geval niet slecht gezind om dat hij halverwege het loodje legt. Degene die wel weet op te vallen is Vincent Cassel natuurlijk. Nog niet zo enorm vaak tegen gekomen in films, L'Appartement is de enige titel die mij nu te binnen schiet, maar dit doet hij gewoon erg sterk. Cassel weet Mesrine op een enorm treffende manier neer te zetten en is hierdoor een genot om naar te kijken. Ben benieuwd hoe hij het 2e deel gaat brengen. Leuk ook om Cécile De France nog even te zien verschijnen in een bijrol in de tweede helft van de film. Ik had de Waalse actrice op het eerste zicht niet herkend omdat ze er wel een serieus stuk anders uitziet dan in Le Gamin au Vélo maar ook zij komt overtuigend over.

Dit eerste deel over het leven van de Franse gangster doet in ieder geval wat het moet doen, je warm maken voor het vervolg. Ietwat fragmentarisch maar de rollen van Cassel en De France maken dit een erg sterke film om naar te kijken. Vanavond maar eens proberen om tijd te maken voor het vervolg.

4*

Doodgewoon gangster rise (de fall zal wel in deel 2 komen..) filmpje. Te doordeweeks om echt te beklijven, maar verder zijn dit soort misdaadfilms altijd wel aan mij besteed.

Deze is namelijk met oa een wat te vliegende start niet heel goed verteld, maar Cassel is altijd geweldig. Audiovisueel ook degelijk, maar meer ook niet. Tijdsbeeld vond ik wat te modern weergegeven worden, kwam niet echt over als de jaren 60.

Wel grappig deze geschiedenis van Frankrijks beruchtse misdadiger op beeld te zijn. Geloof niet dat ik deel twee heel veel anders ga beoordelen.

Kleine 3*

Nog maar eens opnieuw bekeken, ditmaal op blu-ray, waarbij vooral het geluid een geweldige boost heeft gekregen.

Fantastische film is dit toch en samen met het 2de deel voor mij de beste Franse misdaadfilm ooit gemaakt.

Ik blijf ervan genieten, van de sublieme vertolkingen, vooral Vincent Cassel is groots !!

Teleurstellende misdaadfilm. Grootste manco aan de film is dat deze vaak van de hak op de tak springt en soms meer lijkt te bestaan uit losse fragmenten, dan uit één vloeiend verhaal. Personages komen en gaan in vlug tempo, en met geen van allen wordt echt een goede band opgebouwd. Cassel en Depardieu acteren aardig en brengen de film nog naar een iets hoger niveau, maar het is zeker geen bovengemiddelde misdaadfilm.

Ook bij herziening blijft dit gangsterepos sterk overeind door hoe het de gelaagdheid en het ongrijpbare van deze charmante schurk in beeld brengt. Het gaat iets te rap door de verschillende periodes heen, maar dat maakt wel dat het steeds blijft verrassen.

Een van de betere franstalige films met een schitterende rol van Vincent Cassel die als het ware de vleesgeworden Mesrine is in deze film. Pas toen ik de aftiteling zag beseft ik dat Cassel de hoofrol speelde, ik had het anders niet kunnen raden. Na het kijken van het eerste deel, was ik onmiddellijk ook deel 2 bekijken. Dat is dus een prima teken. Zeer boeiende film over een spraakmakend figuur. 5 sterren, Staat verdiend in de top 250 allertijden

Waarom ik deze film nooit eerder gezien heb, weet ik nog steeds niet maar ik ben blij dat ik er nu aan toe gekomen ben. Geweldige film met een zoals vrijwel altijd uitblinkende Cassel. Op naar deel 2.

Om eerlijk te zijn had ik nog nooit eerder van publieke vijand nummer 1 "Jacques Mesrine", ik ben dan ook van een latere generatie. Ook de film was me tot voor kort onbekend. Deel twee zal voor eerstdaags zijn en ik kijk er alvast naar uit. Uitstekende verfilming weliswaar, niet in het minst door de geloofwaardige sterke acteerprestatie van Vincent Cassel.

Mesrine reeg de misdaden aan elkaar en mede door zijn korte lontje was hij erg onvoorspelbaar en explosief (enfin zo blijkt toch uit de film). Het feit dat hij één van de meest gezochte Franse misdadigers was uit die tijd zal wel ergens vandaan komen. Vincent Cassel weigerde aanvankelijk het eerste scenario van de film omdat Mesrine te romantisch als "held" werd geportretteerd. Net als Bonnie en Clyde werd een soort van aura gecreëerd rond de persoon Mesrine. Hij maakte het Franse politionele en gerechtelijke apparaat belachelijk. Het uiteindelijk showen van zijn dode lichaam voor de camera's had dan ook een verkeerd effect.

Een fascinerend figuur, dat zeker. De film besteedt aandacht aan de goede en slechte eigenschappen van Mesrine. Het feit dat de film in 2 delen van elk 2 uur in beslag neemt, zorgt voor de nodige diepgang van Mesrine en tijd om het verhaal te vertellen. De start van de film met de split scenes was leuk, jammer dat dit niet werd doorgetrokken. De film kent ook de nodige sterke scènes zoals de overvallen, ontsnappingen, gevangenis, etc ...

Op naar deel 2.

De eerste keer, flink wat jaren geleden, niet kunnen bekoren en helaas de tweede keer weer niet.

Wat wel opvalt is de rond uit grimmige sfeer, brute actie, stevige aanpak in de bajes en vooral de mooi gebrachte uitbraak. De behoorlijke schare aan mooi vrouwen is uitmuntend net als de stijl, montage en best wel fraai uitgevoerde picture in picture.

Waar de film vooral nat op gaat is de vertelling. Het lijkt alsof men in de beperkte tijd die men heeft, kleine twee uur, gewoon weg teveel wil vertellen. Van de dienstplicht in Algerije tot zijn eerste misdadige stappen, en van zijn eerste vrouw met kind tot zijn eigen escalatie qua gedrag en keuze voor een vrouw al net zo fout is als hijzelf. De stijl is daarom ook de fragmentarisch te noemen en springt er behoorlijk in om, met een scala aan personages die even snel opduiken als weer verdwijnen. Er valt te zeggen dat men niets wil overslaan, toch lijkt dit uit te monden in een soort overkill wat ten koste van diepte en impact gaat.

Aardig voor een keer maar dat is het ook snel door en ondanks boven genoemde min en pluspunten.

Zo! Heerlijke Franse gangsterfilm was dit hoor. Duidelijk een erg interessant verhaal, die in dit eerste deel vrij vlot en heel uitbundig verteld wordt. Toch heb ik meermaals het gevoel gehad dat ik iets mis, bepaalde overgangen in de film vond ik erg vreemd. Ik had heel vaak dat ik nou niet precies wist wat ik er mee aan moest, aangezien ik dan in een heel andere scene zat terwijl ik eigenlijk nog met mijn hoofd ergens anders zat. Wat ik hier mee wil zeggen is dat de film soms wat onsamenhangend aanvoelt, toch neemt het niet weg dat het alsnog fantastisch blijft.

De openingsscène biedt overigens al het nodige enthousiasme maar, wekt ook ontzettend veel nieuwsgierigheid op. Toch moet je als kijker wel even rustig wachten tot je die scène ziet. Het legt overigens de lat wel onwijs hoog, en ik merkte dat de film die lat toch wel echt kon bereiken. Het is duidelijk dat Jacques Mesrine een bijzonder en indrukwekkend leven heeft gehad en heel duidelijk in een ander tijdperk bezig is geweest, en dat vind ik ook altijd onwijs indrukwekkend, ook in deze film. De opkomst van de grote misdadiger Mesrine is een interessante weg, en ook de woede die hij heeft is heel goed overgekomen.

Vincent Cassel speelt een waanzinnig goede rol, die toch echt heerlijk was om naar te kijken. Daarnaast weet Richet een vrij harde film neer te zetten, en is niet bang om verschillende scenes neer te zetten waarin keiharde liquidaties of afpersing uitgeoefend worden. Keiharde misdaadfilm, die toch wel bij de nodige Amerikaanse films in de voetsporen loopt en dat is overigens niet erg; want het is onwijs goed uitgewerkt.