The Beautiful Ordinary (2007)

Prettig filmpje dat het vooral van de uitzinnige jeugd moet hebben. Die hebben er erg veel plezier in om het ene na de andere feest te bezoeken na de laatste schooldag. Wat volgt zijn een aantal leuke, maar nergens echt bijzondere situaties met een stel bezopen tieners die herrie schoppen(met elkaar), gecombineerd met een lekker muziekje die de vibe van de film goed pakt.

Jammer dat er iets teveel personages in zitten, waardoor een boel personages niet de aandacht krijgen die ze verdienen.

Leuk!

3*

Blijft leuk dit soort films, maar waar er helaas te weinig van zijn. Goede althans. Voor Amerikaanse highschool filmpjes ben ik altijd wel te porren maar Remember The Daze weet de juiste toon te raken. Heerlijk voortkabbelend tempo, lekkere sfeer, niet te veel plot en gewoon een ideale cast. Meester, Fonseca, Heard, Vega. Heerlijke vrouwelijke all-american cast. Erg leuke personages ook. Ieder personage worstelt met een ander probleem (geaardheid, plaats in de maatschappij etc) en het wordt ook nergens melo-dramatisch. Allemaal thema's die horen bij het opgroeien. Veel herkenbaars gezien en wat had ik zelf graag in Amerika op school gezeten.

De film weet de juiste snaar te raken (op gebied van sfeer, personages en thema's) en voelt ook erg realistisch aan. Dit soort films hebben iets ondefinieerbaars maar het zijn echt heerlijke films om te kijken. Het blijft ook een erg boeiende periode die tussen de laatste schooldag en de dag dat je naar college gaat. Veel bezinning, gefeest en reflectie. Het highschool sfeertje, de realistische personages en de cast doen de rest. Eigenlijk lastig veel te zeggen over deze film door zijn 'voelbare' karakter en zijn ondefenieerbare magie. Perect filmpje eigenlijk voor een zwoele zomeravond. De poster dekt de lading van de film perfect trouwens.

Aardig, al is het eerste kwartier eigenlijk veruit het beste. Daar is nog de link met de laatste schooldag (ik kan de mijne niet herinneren trouwens) en zie je alle personages leuk met elkaar omgaan, zoals dat op scholen gaat. Daarna is het een verhaal van veel groepjes die samenkomen en feestjes hebben, maar waar juist dat sterke punt, de samenhang middels de school, volledig naar de achtergrond verdwijnt. Jammer, want daar had meer in gezeten. Zeker ook dat inhoudelijk schitterende laatste shot met de foto's doet dat gevoel herleven. Buiten dat vind ik de personages net allemaal te overdreven en karikaturaal haast, en verder ook weinig interessant. Dat helpt niet om echt binding te krijgen met een groep,

Maar wel is de film lekker gefilmd met prettig kleurgebruik en fijne belichting. Ook de soundtrack is echt Godslekker en zorgt voor enkele mooie scènes met als hoogtepunt dat lange shot op dat feest halverwege de film. Al met al aangenaam kijkvoer dat redelijk voortkabbelt (wellicht net iets teveel) maar nooit het niveau haalt van het eerste kwartier. 3,5*, vanwege ook dat ene schitterende shot en de vele mooie meisjes.

Redelijke film waarin een aantal scholieren wordt gevolgd op hun laatste schooldag voor de zomervakantie van 1999. Uiteraard kan een vergelijking met Dazed & Confused niet uitblijven, en dat niveau haalt deze film dan ook niet. Daarvoor zijn de verhaallijntjes en personages toch wat minder boeiend en minder goed neergezet. Verder wel een lekkere soundtrack, een leuke cast en een mooi einde.

Remember the Daze

The Beautiful Ordinary is een onverwacht leuke film. Vooral het begin met de introductie van de verschillende personages vond ik geweldig en het hele High School sfeertje wordt sterk neergezet. Het tweede gedeelte met alle personages die naar verschillende feestjes gaan was ook vermakelijk maar toch iets minder. Ook zit er een groot verschil in deze film tussen de vrouwelijke en mannelijke personages. De mannen zijn echt allemaal wannabe criminelen of stoners en de vrouwen gebruiken ook drugs maar zijn toch een stuk serieuzer.

Amber Heard, Lyndsy Fonseca, Alexa Vega, Melonie Diaz… Het kan slechter. En de scenes met Leighton Meester en Katrina Begin die drugs gebruiken en de effecten daarvan zijn geweldig. Op sommige verhaallijnen had wel wat meer de nadruk mogen liggen zoals de relatie tussen Fonseca en Diaz. Hun relatie was erg interessant maar hing er een beetje bij. Ook Brie Larson is hilarisch maar heeft een te kleine rol. De regie van Jess Manafort is wel erg sterk met een aantal schitterende camerashots (dat lange shot tijdens een feestje waarbij we verschillende personages volgen is geniaal) en de soundtrack is heerlijk. Bij dat laatste shot van de foto's kreeg ik zelfs een beetje kippenvel.

De nostalgie! Het verschil tussen dit soort films en films à la American Pie is dat deze toch eerder gemaakt zijn voor mensen die hun jeugd al meegemaakt hebben. De regisseur speelt erg in op de herkenbaarheid van personages en kijkt op een sympathieke en geloofwaardige manier terug naar zijn jeugd. Met mopjes die bewust net niet raak zijn, anekdotes die net niet het vertellen waard zijn, en feestjes die toch een beetje ontgoochelen. Dat alles steekt hij in een luchtig en gemoedelijk sfeertje met fijne streepjes muziek. Leuk.