Per 100.000 Dollari T'Ammazzo (1967)

Een spaghettiwestern zoals het hoort! Fijn plotje over wraak en hebzucht, uiteraard zonder al te veel diepgang. Verder een paar toffe actiescenes en wederom een uitstekende hoofdrol van Gianni Garko.

O ja, de muziek van de voor mij onbekende Nora Orlandi is ook tof.

Dit is een van de beste spaghettiwesterns die ik ooit gezien heb.

Bijzonder fraaie filmlocaties, prima muziek van Nando Orlandi, doordachte camera standpunten en een top Italo-western acteur in de hoofdrol.

Wie anders dan Gianni Garko!

Die is echt schitterend en heeft een massa charisma.

Een 'Cain en Abel' achtig verhaal.

Niet uniek in het genre, maar wel goed uitgewerkt.

Het komt niet zo vaak voor dat ik echt heel de film door geboeid naar een spaghettiwestern blijf zitten kijken.

Het overmatige aantal doden dat er doorgaans in valt werkt vermoeiend op mij, en niet zelden wekt het ook mijn lachlust op.

Ook hier worden er weer veelvuldig castleden neergekogeld.

Maar toch iets minder dan gewoonlijk.

Voor mij hadden het er nog veel minder mogen zijn, dat had de film alleen nog maar beter gemaakt.

Ook een beetje jammer van het begin, dat paste niet echt bij de rest van de opzet.

Wellicht alleen erin verwerkt om in te haken op andere populaire spaghetti westerns.

Maar mij liet het al bijna afhaken.

Goed dat ik het niet gedaan heb, want de film kwam na die intro pas echt tot bloei.

Jammergenoeg is Claudio Camaso, in de rol van Clint, minder sterk dan Garko.

Hij heeft wel enkele goede momenten, maar overacteert in zijn meeste scènes.

Verder heb ik met genoegen gekeken naar de verbazend veel op Sophia Loren gelijkende Claudie Lange, in de rol van Anne.

Haar zou ik graag nog vaker aan 't werk willen zien.

Voor mij doet deze film niet veel onder voor de ' Dollar' films met Eastwood.

Aardige spaghetti western.

Kleine 3,5

Deze eindelijk gisteren avond ook eens geheel afgekeken zonder er bij in slaap te vallen. Zat in één van de Arrow boxen, waarvan ik het meeste nog moet bekijken.

Zelfde hoofdrolspelers als in "10,000 Dollars Blood Money/10,000 Dollari per un Massacro", maar de sfeer en feel van deze film is geheel anders. Hier wordt vooral toch ook op de karakters gefocust en aan het begin van de film deed het geheel zelfs wat on western achtig aan.

Beide hoofdrollen wederom vertolkt door Garko en Camaso, ze zijn onechte broers van elkaar waarbij Camaso de moord op zijn vader, die hij zelf heeft begaan, in de schoenen van Garko schuift, deze wil na tien jaar gevangenis wraak,

maar wie een Vendetta verwacht, die uiteindelijk uitmondt in een sidderend duel tussen de twee broers komt bedrogen uit.

Wel krijgen we een soort van kat en muis spel tussen de twee, die elkaar vaak toch nodig hebben ondanks de strijdt tussen elkaar, de vergelijking van Caine en Abel wordt dan ook meer dan eens gemaakt.

Camaso zet zijn rol vol passie en emotie neer, terwijl Garko vooral heel onderkoelt en rustig speelt a la Clint Eastwood in de dollar trilogy.

Muziek is wederom van Nora Orlandi en ook nu weer is het zeker een meerwaarde, die zeer sfeer verhoogend werkt.

Kortom: Behoorlijk goede spaghetti western, die boven het gemiddelde uitkomt, maar geen echte klassieker genoemd kan worden.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.