Monkey Business (1952)

Monkey Business

Monkey Business is een doldwaze komedie met een geweldige rol van Cary Grant zoals ik hem eigenlijk nog nooit had gezien.

De film begint redelijk humoristisch wanneer Grant constant verstrooid rondloopt zelfs tijdens de begintiteling van de film wanneer hij elke keer door Hawks wordt teruggeroepen. Maar de echte fun begint pas wanneer hij het elixir drinkt, geweldig stuk wanneer Grant met Monroe, die trouwens zoals bijna altijd geweldig was, in de auto zit. Alleen spijtig dat ze er niet zo veel in voor komt, ze heeft wel een redelijk grote rol maar had gerust meer van haar willen zien.

Het verhaal verveelt niet echt maar had misschien toch wel een 10 minuten korter gekund maar voor de rest is het echt wel de moeite.

4*

Beste Hawks die ik totdusver gezien heb.

Een vlotte comedy, waarbij Grant (voor mij) een atypisch dwaze rol speelt. Het staat hem wel. Ook Rogers trouwens, met z'n twee vormen ze een verrassend vlot komische duo.

Leuk zijn de scenes waarin Grant en Rogers apart kinds worden, vond het einde wat minder geslaagd. Daar werd het iets teveel toevalkomedie (met het kindje - who knows wat daarmee gebeurd is trouwens) en dat ligt me dan iets minder.

Bij momenten redelijk grappig en gelukkig duurt het ook niet al te lang. Verder valt er jammer genoeg weer niet zo veel te beleven, maar voor een Hawks film ben ik al lang blij dat de tijd niet voorbij kruipt.

2.0*

Lauwige Hawks-vehikel die jolig moet overkomen met Cary Grant. Hij probeert het beste ervan te maken in zijn rol als een verwarde chemist die een verjongingsbrouwsel ontwikkelt en dat op zich zelf en later ook door zijn echtgenote getest wordt. Het is een soort van Red Bull gok ik, want je wordt er ondere andere super energiek en gaat kinderachtige streken van uithalen. Af en toe kon er wel een glimlachje van af, maar ik vond het eigenlijk nogal flauw allemaal. Op het eind schiet de film ook nog een suffe richting in met een vreemde ongeloofwaardige plotontwikkeling.

De film zet meteen de toon als Howard Hawks tijdens de voortiteling tegen Cary Grant zegt dat hij nog niet mag komen. De tekst rolt immers nog over het scherm. De film gaat meteen verder met mooie conversaties tussen Grant en Rogers. Een passend duo dat best wel werkt in komedie. Later komen we ook Marilyn Monroe tegen, die zoals altijd geboren is voor dit genre. Zeer onderschatte actrice die helaas om andere dingen bekend is.

Eens de film verder gaat en het elixer grotere gevolgen heeft, wordt het net iets te absurd. Doet me wat denken aan The Nutty Professor. Jammer, want de gezellige subtiele humor verdwijnt hierdoor wel wat. Niet dat het slecht wordt, maar ik hield meer van de humor in het begin van de film. In elk geval wel verrassende komedie gebleken. Ik heb deze trouwens ontdekt via een Marilyn Monroe filmbox. Eén van de kritieken vroeger was dat Monroe zo goed was dat het eigenlijk jammer was dat niet zij maar Ginger Rogers de hoofdrol had. Ik ben geweldige fan van Monroe, maar Rogers zit best wel op haar plaats en vormt een passend duo met Cary Grant.

Het wonderdrankje in deze scifikomedie doet denken aan de uitvindingen van professor Gobelijn, die ook vaak onbedoelde komische gevolgen hadden. De werkmethode is totaal onwetenschappelijk, want resultaten moeten verifieerbaar zijn en ze zouden met een controlegroep moeten werken waarvan de helft een placebo krijgt. Serendipiteit speelt een grote rol.

Cary Grant en Ginger Rogers werden stilaan te oud om de begeerlijke vrijgezel te spelen, dus was het een goed idee om hen als echtpaar op te stellen in een komedie over een verjongingsmiddel. Grant draagt een bril uit de tijd vóór de glasverdunning. Ginger heeft de ondankbare opdracht op te moeten boksen tegen een actrice die jonger en aantrekkelijker is dan zijzelf. Marilyn steelt de show als het domme blondje dat punctuation zegt in plaats van punctuality. Die autorit is een kundige montage met afwisselend achtergrondprojectie en Marilyns eigen MG - die een flinke deuk opliep. Charles Coburn heeft een leuke nevenrol als de gezellige dikzak met sigaar en monocle. De chimpansee Esther is verbazend goed afgericht. Bemerkt hoeveel potjes ze bijeengiet in één shot. Een ester is ook een chemische verbinding.

Het is onderhoudende kolder met slapstickelementen maar ook de gevatte dialogen van I. A. L. Diamond, die later met Billy Wilder zou werken. De openingscredits bevatten een grappig stukje metafictie met de stem van regisseur Howard Hawks. Hij slaagt in z’n bedoeling: mensen aan het lachen brengen.

Amusant maar ook niet meer dan dat. Anno 2021 heeft deze kijker iets meer nodig dan kinderlijk achter elkaar aan rennen terwijl er een aap aan de lamp hangt. Af en toe was het zelfs ronduit flauw. Het thema, mid-life crisis, wordt echter wel subtiel en integer behandeld. En er zitten ook leuke verrassingen in zoals plotseling een balanceeract door Rogers. Ik vond haar sowieso de film dragen, ook al deed Grant het goed.

De DVD belichtte in het menu enzo Monroe, maar haar rol was niet bepalend of zelfs noemenswaardig.

Toegegeven er zitten een paar leuke ideeën in de film en het verhaal weet je wel voldoende te amuseren dankzij de cast. Naar het einde toe wordt het wel wat minder. De film heeft wel de kans gekregen omdat Marilyn Monroe hierin speelt. Naar aanleiding van haar documentaires graag wat meer gezien van haar want drie films is toch maar aan de magere kant om haar te beoordelen als actrice. Hier speelt ze geen grote rol en krijgt redelijk wat scènes en eerlijk gezegd ze spat van het scherm zowel op gebied als actrice en als schoonheid. 6/10