L'Argent (1928)

Opvallend genoeg kiest L'Herbier voor Saccard als protagonist, een patserige bankier type Weinstein, en niet voor de kranige piloot-held Hamelin. Die keuze pakt op zich wel goed uit, maar nu wordt je als kijker wel de recordvlucht over de Atlantische Oceaan door de neus geboord. Terwijl de film wel wat peper kon gebruiken want het was wel heel veel opgewonden mannen op de beurs en verveeld kijkende maîtresses. Dramatische spanning is er toch echt te weinig voor zo'n ruim drie uur durend epos, zeker het lange middenstuk was soms behoorlijk saai. Voor zo'n dure productie hadden de dansmariekes wel wat beter mogen oefenen trouwens want dat ging bepaald niet synchroon. En de heren en dames van de schmink-afdeling lieten ook wel wat steekjes vallen- je zag toch geregeld wit bepoederde gezichten en donkere nekken.

Wat de moraal van het verhaal is, dat wordt zo'n beetje uitgesproken door de dienstdoende rechter: geld is een goede dienaar maar een slechte meester. Of geld corrumpeert, zoals de laatste scène maar weer eens laat zien. Verder is het ook wel aardig die beelden van de beurs te zien, een jaar voordat het allemaal zou instorten.

Visueel is het verder dik in orde, met flair geschoten, al zat er niet één scène bij die me echt zal bijblijven.

De steenrijke, machtige bankier Nicolas Saccard [Pierre Alcover] ontsnapt in zijn bittere concurrentiestrijd met Alphonse Gundermann [Alfred Abel] maar net aan een financieel fiasco. In een poging wraak te nemen verzint hij een list waarmee hij het leven van piloot Jacques Hamelin [Henry Victor] en het geluk van diens echtgenote Line [Marie Glory] op het spel zet met twee doelen: zijn rivaal ruïneren zijn eigen fortuin flink uitbreiden. Brigitte Helm speelt een rijke barones die Nicolas’ op zijn nummer probeert te zetten in dit visueel indrukwekkende drama gebaseerd op de gelijknamige roman van Émile Zola. Het gemanierde acteerwerk doet afbreuk aan het intrigerende verhaal.