Mannen Som Elsket Yngve (2008)

Goedbedoelde film die zeker zijn momenten heeft, maar als geheel nogal wat te wensen overlaat. De makers willen duidelijk een soort dromerig vermakelijke, maar ook serieuze coming-of-age maken, maar de ideeën komen absoluut niet los van het papier. De komische elementen zorgen ervoor dat het verhaal luchtiger wordt (althans dat wordt geprobeerd), waardoor het keiharde drama dat volgt behoorlijk in diskredriet wordt gebracht.

Wat uiteindelijk overblijft is een film die qua drama veel te zwaar is voor een coming-of-age film en met een hoofdpersoon die een klootzak is, waardoor je al helemaal niet met hem kan meeleven. De laatste 15 minuten zit je er dan ook gevoelloos naar te kijken. Laatste scene is wel weer leuk, maar wel duidelijk geïnspireerd door andere films in het genre, waardoor de orginaliteit daar ook weer te mensen over laat.

Op sommige momenten is het wel aangenaam. Helge is wel grappig en Cathrine is behoorlijk aantrekkelijk. Helaas dobbert de film voor de rest maar wat rond en is het script te slecht geschreven om echt emotie op te wekken. 2,5*

Redelijk drama wat een beetje laat op gang komt en die daarna beter en beter wordt.

Film kijkt heerlijk weg en er wordt erg sterk gespeelt. Het verhaal heeft een sympathieke vertel wijze en wordt per minuut sterker.

Een lekkere film om te bekijken met een heel goed sfeertje. Het heeft er waarschijnlijk ook wel mee te maken dat het wat jeugdsentiment bij me oproept. Leuk om weer eens de jasjes met buttons en fluoriserende kleuren van die tijd langs te zien komen.

Wat ik heel erg sterk vond aan deze film is de sfeer. De kriebels in je buik die je kan voelen als je jong bent. De passie die je op die leeftijd van voelen over van alles. Het vrijheid, blijheid gevoel van toen. Al deze zaken kwamen heel goed over. Dan vind ik de verhaallijn met Yngve niet eens zo heel erg interessant vergeleken met de groepsdynamiek van het groepje vrienden.

Het einde vond ik supersterk weergegeven. Hoe Jarle de bus instapt maar je ziet hem ook met zijn oude vrienden achter de bus aanrennen. Hij laat heel symbolisch dat gedeelte van zijn leven achter. Supermooi gedaan !

Mooi filmpje met prima acteerwerk van de jonge cast. Het jaren tachtig sfeertje doet wat geforceerd aan, soit. Want de rest weet me wel te overtuigen, de pubers en hun bezigheden en problemen.

ruwe film die tederheid uitstraalt; een verhaal dat zich nu eens niet op de geëigende manier voltrekt; en ook het vaak zo voorspelbare en veelal wat geforceerd aandoende happy-end is ditmaal anders. Zeer de moeite waard

Toen de film begon dacht ik al dat dit een voorspelbaar en saai opgroeidrama zou worden. Het enige wat wel leuk was was het feest der herkenning. Ik hield me aan het eind van de middelbare school ook bezig met een bandje en dat ging behoorlijk vergelijkbaar als in dit verhaal. Maar gaandeweg neemt het verhaal een andere wending en blijft toch het voorspelbare en saaie opgroeidrama over. Al ontwikkelt de film zich gaandeweg nog wel wat. Dit was de eerste van drie films waar de hoofdpersoon iedere keer een andere periode in zijn leven mee maakt. De andere twee films heb ik langer geleden al eens eerder gezien. En grappig is dat ik bij de tweede al schreef of ik me zou herinneren bij het zien van de eerste film dat ik de tweede al gezien had. Ik had toen al het vermoeden van niet. En dat klopte inderdaad. Pas nu zie ik dat het die eerste film was van de drie. De films blijven me dus stuk voor stuk toch niet bij. Al krijgt iedere volgende film van de drie van mij dus onbewust toch iedere keer een half puntje meer. En vanaf nu ben ik benieuwd als ik deze drie films ooit weer eens ga zien of ik ze dan hetzelfde cijfer ga geven. Misschien moet ik ze dan ook eens alle drie achter elkaar zien en in de juiste volgorde.