Shortwave (2016)

Matig.

Een film die nauwgezet een mysterie probeert op te bouwen. Daarna zijn er steevast twee opties. Ofwel probeer je het gevoelsmatig goed af te ronden, ofwel kom je met een meer logisch onderbouwde uitleg. Ik hou doorgaans meer van de eerste soort, dit is er eentje van de tweede. Brace yourself voor een hoop semi-wetenschappelijke onzin dus.

Maar ook qua stilering schiet Phillips een beetje tekort. Niet omdat hij het niet probeert. Visueel is er vanalles gaande en de soundtrack is bijna continue aanwezig. Maar erg veel indruk maakt het niet. Het zit niet zozeer erg ver verwijderd van een knappe stilering, maar het is de hele tijd gewoon net niet, wat ook een beetje gaat irriteren.

De toevoeging van wat horrorelementen werkte verder ook niet echt in het voordeel. Wat rest is een film die z'n uiterste best doet om een mysterieus verhaaltje op gestileerde manier neer te zetten. Een moedige poging en er zit ook best veel goeds in, maar het komt er op geen enkele manier echt een keertje vol uit.

2.5*

Ik ben geen horrorliefhebber, dus echt een objectief oordeel voor dat genre kan ik niet vellen; ik ging erin met de gedachte dat het een sciencefiction-thriller was.
Ik moet zeggen dat deze film toch wel erg onder m'n huid ging zitten. Buitenaardse verborgen boodschappen signalen, apparaten die opeens aan gaan, de montage met schrikeffecten, flitsen en screechende geluiden... voor een horrorliefhebber misschien niets voorstellend, maar bij mij gierde de spanning wel door m'n lichaam.
Helaas ging alles op het einde weer door the drain, toen bleek dat het weer een mislukt experiment van de hoofdpersoon zelf was, met geïmplanteerde terroriserende microchips en dat soort onzin. Een gemiste kans; het had iets veel originelers kunnen zijn.
Beelden zagen er nog wel oké uit en de soundtrack vond ik niet storend (deed me soms denken aan Ex Machina). Acteerwerk was wel ondermaats en je gaf inderdaad niks om de personages.

Al met al beetje net-niet dus. 5/10.