Die Gustloff (2008)

Naar aanleiding van het lezen van een biografie van Admiraal Donitz, deze film nog eens bekeken, omdat de Gustloff deel uitmaakte van operatie Hannibal, die onder leiding stond van Donitz.

Het is trouwens tijdens deze operatie dat het schip werd aangevallen en tot zinken gebracht.

Omdat ik nu meer weet over de gebeurtenissen rond het schip heb ik de film wat hoger beoordeeld, omdat hij de werkelijkheid zeer dicht benaderd.

Toch nog geen volle 5 sterren, omdat de speciale effecten niet van topkwaliteit zijn en het liefdesverhaal overbodig blijft.

Deel 2 van de oorlogsweek en net als Dresden een film/serie die ik allang eens gezien had, wat mij betreft te kort komt, maar onherroepelijk eens voor een herkijk in aanmerking kwam net als het reeds geziene Dresden, die ronduit belabberd is, en de hoop dat deze Gustloff beter zou zijn. Wat is dat toch met dergelijke Duitse films en series. Een onderwerp die zijn weerga niet kent, een ongekend dramatisch gebeuren in de wereldgeschiedenis...en het gaat ten onder aan een slecht script, melodrama en sneeuwt de daadwerkelijke gebeurtenis onder. Dit gold voor Dresden en blijkt in het geval van Die Gustloff niet veel anders. Want binnen tien minuten is bij deze film/serie, met tv achtige allure, duidelijk dat een zoetsappig verhaaltje rond de kapitein en zijn liefje belangrijker is dan de daadwerkelijke karakters en hun keuzes en daarmee lijdt aan het Titanic syndroom rondom een bizar saai stel in de vorm van Hellmut en Erika. Het geheel wordt qua cast en acteren nog enigzins kleur gegeven door Markovics en Mendl, maar het is natuurlijk allemaal veel te weinig.

Fraai is op zijn minst de cgi van het schip in de haven te noemen, net als enkele momenten onderweg te midden van niet al te vriendelijk weer, en het shot op de kade met alle lege kinderwagens is mooi bedacht. Maar die minimale pluspuntjes worden net zo snel weer de nek omgedraaid door van die continuïteitsfouten zoals dat het er soms heel koud uit ziet maar vervolgens ook weer niet. Het ene moment is er iemand in beeld waar door middel van kledij een glazige blik en een rode neus af te lezen valt dat het stervende koud is, dat zelfde shot komt er iemand in beeld met de helft minder kleding waar niets aan te bespeuren valt. Dan is er het totaal overbodige gekonkel rond de neef van Erika met vreemde radio berichten en wat niet...euhm...ging dit niet om het torpederen van een passagiersschip die bekend staat als de grootste ramp ooit met een passagiersschip en met het hoogste aantal doden ooit..? Ik merk er anders vrij weinig van.

En die lijn wordt eenmaal op zee rustig doorgezet met een hoop gekonkel en gejaag op zogenaamde vijanden van Das Reich. Achterdocht, verwijten en jagende SD'ers, nogmaals je zou bijna vergeten dat we met een heuse scheepsramp te maken gaan krijgen ware het niet dat karakters Petri en Johannsen kennelijk de handen ineen slaan en toch iets willen laten tonen dat klopt en een schim laten zien van de echte kapitein Friedrich Petersen die advies vlak bij de kust te blijven in de wind sloeg, voor dieper water koos en in een poging een escorte te vinden die de Gustloff zocht zijn navigatielichten ontstak. Die Gustloff kan mijn inziens dan ook niet anders benoemd worden dan een 2,5 durende afleiding van waar het eigenlijk om zou moeten gaan. Want de daadwerkelijke ramp wordt daarna ook nog eens in hoogtempo afgeraffeld. Gelukkig maar want dit overheersende melodrama is uiteindelijk best wel een straf om over zijn hele lengte te zien. En dan te bedenken dat dit een film is van Joseph Vilsmaier, de man die één van de beste Duitse oorlogsfilms ooit maakte met Stalingrad uit '93. Toch spijtig dat een onderwerp als dit, net als in het geval van Dresden, niet een film of serie krijgt die het gebeuren recht aan doet. Want dit is gewoon matig, heel matig.