Threads (1984)

"The closest thing you'll want to come to a nucleair war" staat er op de voorkant en het is idd erg indrukwekkend. Op een documentaire-achtige manier worden de menselijke aspecten van een nuclaire oorlog bekeken. Je weet natuurlijk al van te voren dat een nuclaire oorlog geen pretje zal zijn maar na het zien van deze film is dit gevoel nog een stuk versterkt. Er worden namelijk allerlei zaken belicht waar je zo gauw niet aan zou denken. Het enigste nadeel vond ik dat er soms wel erg veel gespeculeerd wordt. 4*

beter had ik het niet kunnen zeggen thx

Kei goede film, het begint vrij saai maar het laatste uur is zeer indrukwekkend, hele mooie overlevings-scenes en het acteerwerk is ook goed, behalve in het begin, een 4.5* .

een absoluut aanrader - deze film drama (met intussen best veel bekende akteurs) van de BBC speelt af in en rond Sheffield - nu wel op DVD te vinden maar wel zonder ondertiteling dus voor sommige is de Yorkshire accent misschien niet zo goed te volgen!

Veel beter dan The Day After (hollywood film met dezelfde sort thema) dat rond dezelfde tijd gemaakt werd.

zeker een 8.5 uit 10 waard voor THREADS

V R E S E L I J K ! ! Werd er diep depri van. Wat een ellende. Dat is natuurlijk knap in beeld gebracht, want een nucleaire oorlog is erger dan erg. Als er iets duidelijk wordt, bij het bekijken van deze docufilm, is dat je bij een nucleaire aanval maar beter in het midden kunt gaan staan. Overleven is geen optie. Ik moest 'm gewoon halverwege uitzetten...

Shocking... en vooral als je denkt dat t zover had kunnen komen.

The Day After is ook zo'n film, maar Threads is aangrijpender door een heftigere aftermath.

Toen de aftiteling begon, had ik even n "lege 5 seconden" waarin ik t even moest laten bezinken voor ik m uitzette.

Erg indrukwekkend. Ben erg benieuwd wat toendertijd bij het uitkomen van de film de reacties waren, de Koude Oorlog was in '84 immers nog in volle gang. Anno 2010 nog steeds een imo zeer reële weergave van wat er zou kunnen gebeuren voor en na een kernoorlog.

Deze film heeft toch wel erg indruk op me gemaakt. Zijn er meer van dit soort films?

Iemand enig idee hoe ik hier aan kan komen? Vast niet ergens met NL subs te krijgen, wel?

een zeer goede film. ik heb het en keer gezien op een DVD van de BBC, maar volgens mij nooit uitgezonden op TV hier in nederland dus ik denk niet dat er NL subs zijn.

wel engels ondertiteling voor Doven en Slechthorenden

Threads - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Indrukwekkend. Een aftermath is zover ik weet nog nooit zo in beeld gebracht. In ieder geval een onderwerp waar ik al tijden naar op zoek was.

Moet helaas wel punt aftrek geven voor het goedkope uiterlijk.

Ik zie nu trouwens dat het zijn eerste film is. Prima gedaan.

was ook een tv-film voor de bbc, en niet bestemd voor de bioscoop.

klein budget maar veel meer mee gedaan dan de meeste hollywood filmmakers doen met hun films

Misschien moeten ze hem nog maar eens uitzenden op tv een dezer dagen.

In de VS, Israel en Iran? Elke kernmacht trouwens...

Misschien helpt het de wereld wat onheil te voorkomen...

CTRL C, CTRL V?

nog steeds de beste post-apocalyptische film ooit gemaakt?

Voor de mensen die dit interessant vinden is er ook Power of Decision, een film uit 1958 speciaal gemaakt voor soldaten van de Amerikaanse luchtmacht. Het zou hen mentaal moeten voorbereiden op de uitkomst van een eventuele nucleaire oorlog, maar is lang niet zo grimmig en vies als deze film (anders zou men waarschijnlijk halsoverkop het leger ontvluchten).

Ik heb hem eindelijk weten te bemachtigen. Snel zien!

Threads geeft een heel duidelijk beeld van wat er gebeurd na een serie nucleaire aanvallen.
Mede door stukjes tekst en toelichting van een voice-over schetst men een zeer realistisch beeld van wat er met een land, dier en mensheid gebeurd.

Mocht zoiets daadwerkelijk plaats vinden, dan zou deze film perfect als informatie bron kunnen dienen.

Toch vond ik het verhaal op zich zeer matig. De hoofdrolspelers waren totaal niet boeiend, en mede door hen leek dit meer op een amateur documentaire.
Jammer, maar de BBC zal ook wel niet veel waarde hebben gehecht aan het casten van goeie acteurs. Het was hen natuurlijk meer om het verhaal te doen.

Threads is een redelijke film!

* * *

Trouwens ... Ben ik de enige die een shot heeft gezien van E.T. die in lichterlaaie staat? Vreemd momentje.

Toch wel een goede film met een prima plotontwikkeling en een goed wegkijkende opbouw. Zeer aangrijpend wat er gebuert met al de slachtoffers en hoe het vanm kwaad naar erger gaat, maar dat komt zeker niet op het conto van de acteurs. Die zijn zonder uizondering nogal houterig.

De minst vrolijke film die ik zag sinds Idi i Smotri. Die werd een jaar na Threads gemaakt. Dat moeten neerslachtige tijden geweest zijn als ze dit soort films voortbrengen.

De kwaliteit van Threads is eigenlijk heel simpel te duiden: hij is gewoon heel geloofwaardig. Nou ben ik geen expert in de gevolgen van een nucleaire holocaust, maar naar mijn gevoel is dit zeer accuraat. Geen seconde had ik het gevoel dat ik naar onzin aan het kijken was. Sterker nog, het was me misschien wat al te realistisch, want op een gegeven moment wilde ik gewoon de dvd uitzetten. Ik heb het afgekeken, maar het voelde als een straf voor een misdaad die ik niet gepleegd heb. Vandaar de vergelijking met Idi i Smotri, de enige andere film waarbij ik dat ooit had.

Aanvankelijk was het nog niet zo heel indrukwekkend en vond ik het zelfs vrij saai. De aanloop naar ramp wordt droogjes verteld en de kleine persoonlijke drama's die zich eromheen afspeelden bij de twee families boeiden me niet zo, ook omdat de acteurs niet bijzonder goed waren. Maar toen de hel eenmaal losbarstte werd het ineens bijzonder aangrijpend en werkte het wat saaie begin zelfs in het voordeel, omdat dit zo simpel mogelijk gehouden was en het iets alledaags had, wat de geloofwaardigheid van de hele film verhoogt. Daarbij werden verwachtingen niet ingelost. De centrale personages aan het begin waren een jong koppel waarbij de vrouw zwanger was geraakt. Ik dacht dat de gevolgen van de 'fallout' door hun ogen gezien worden, maar meteen nadat de bom gevallen is zien we de man niet meer terug. Een hoofdpersoon gewoon snel weggevaagd. De hele tijd zat ik te wachten tot hij ergens onverwachts weer opdook, maar dat gebeurde niet. Dat zegt eigenlijk alles over Threads. Dit is een nietsontziende film waarin ik geen sprankje hoop heb kunnen ontdekken.

Er zijn wel minpunten, die waarschijnlijk allemaal voortkomen uit het feit dat dit een televisieproductie is. Zoals gezegd zijn sommige acteurs wat matig, maar ook de regie liet soms wat te wensen over als op cruciale momenten er niet goed te zien was wat er gebeurde. Dat was misschien maar af en toe, maar toch. Het viel me ook op hoeveel close-ups van zowel mensen als objecten er waren en weinig totaaloverzichten van de gevolgen van de ramp. Die waren er wel, maar door vermoedelijk budgettaire redenen is dit denk ik tot een minimum beperkt gebleven. Puur als film is Threads dan ook niet zo goed als Idi i Smotri, maar qua effect lijkt dit weinig uit te maken.

Ik ben benieuwd hoe dit zich verhoudt tot The War Game, dat klinkt als precies hetzelfde idee. Ik kan me echter moeilijk voorstellen dat het nog naargeestiger kan Threads, waar ik een dag later nog altijd me niet goed bij voel. Een film die je zowel extra bang en kwaad maakt over het daadwerkelijke bestaan van nucleaire wapens.

Ik wil Threads nooit meer zien, dat is zijn beste prestatie.
4,5*

P.S.: Ik dacht al dat de naam van de regisseur me bekend voorkwam. De man achter L.A. Story en The Bodyguard, dus. Valt moeilijk te rijmen met Threads.

Indrukwekkende film. Toch wat puntjes aftrek voor de té documentaire-achtige benadering (leek af en toe wel school-tv) en het acteerwerk.

Geen film die je voor de gezelligheid kijkt.

Worstelt een beetje met zijn vorm die ergens tussen een drama en een fake documentaire inhangt. Er zijn dramatische ontwikkelingen, maar die zijn niet bijzonder sterk, maar het is me net iets teveel op die ontwikkelingen gericht om echt een sterke fake documentaire te zijn, terwijl het feit dat deze film mensen wil leren over wat er kan gebeuren het drama in de wegstaat.

Toch behoorlijk sterk. Heel realistisch ook. Het indrukwekkendste deel vond ik het einde , met de korte schetsen wat langer na de ramp. Daar had nog een hele extra film ingezeten

3.5*

Sterke remake van The Day After, al zal die op zijn beurt wel flink geïnspireerd zjin door the War Game. Het duurde even voordat ik tot die overtuiging kwam, want de eerste helft is praktisch identiek aan The Day After, al mist Threads wel dat angstaanjagende beeld van vertrekkende kruisraketten (en de bijbehorende overtuiging dat ze terug gaan komen). De opbouw en documentairestijl zijn eveneens exact hetzelfde. Wat echt beter is uitgewerkt is, is de nasleep. Die is vele malen gruwelijker. Sommige kijkers zullen het wel overdreven vinden, maar zoals een protestant al vroeg in de film zegt: een nucleaire oorlog heeft geen overwinnaars. Zelfs al is het einde overdreven (het valt gelukkig niet te bewijzen), dan nog is de impact van de film belangrijker.

The Day After houdt als ik me niet vergis op na enkele weken/maanden na de bom. Threads gaat (weliswaar met gigantische sprongen) ongeveer 15 jaar door. Er wordt een gitzwart beeld gecreëerd en naarmate de aftermath vordert lijkt de situatie alleen maar erger te worden. De plaatjes zijn indrukwekkend. Het lot van de personen die in Threads belicht worden is zowel tragisch als fascinerend. Aanrader.

Een behoorlijke deprimerende film, die op sommige momenten best indruk weet te maken.

Kwalitatief is het duidelijk te zien dat het een film is die voor de televisie gemaakt is. Dat maakt Threads er enerzijds niet mooier op. Anderzijds draagt het wel bij aan het realisme, dat de film ook door middel van de soms nogal documentaireachtige stijl probeert uit te stralen. Qua regie is het echter niet groots en ook de acteurs zijn niet altijd even goed. Wel leuk trouwens om Reece Dinsdale weer eens te zien, die mij in I.D. op een erg positieve manier was opgevallen.

Ik had aanvankelijk wel wat problemen om in het verhaal te komen. Ik vond het soms wat saai en het hele gebeuren wat vooraf gaat aan de nucleaire ramp is ook zeker niet het sterkste gedeelte. Als de nucleaire ramp eenmaal heeft plaatsgevonden en Threads de gevolgen daarvan behandelt, worden de beelden steeds indrukwekkender en naargeestiger. Het einde met die verminkte baby zag er ongelofelijk indrukwekkend uit. Sowieso weet men het erg realistisch te houden.

Uiteindelijk blijkt Threads dus toch een bovengemiddeld goede film. Het is even doorbijten en er zijn serieuze minpunten, maar de tweede helft is echter zo goed, dat dit toch vrij gemakkelijk naar de achtergrond wordt gedrukt.

3,5*

Jammer genoeg weet BBC-tv-productie "Threads" niet de juiste balans te vinden tussen het gescripte drama en de quasi-documentaire aanpak. De eerste plusminus 50 minuten maakt de kijker kennis met een aantal personages die het drama zouden moeten gaan dragen. Maar als de nucleaire aanval zich eenmaal heeft voorgedaan, gaat het mis. De interessante 'feiten' worden zodoende overschaduwd door geforceerde en incoherente flarden van scenes die maar niet willen gaan leven. Het eindshot zou door merg en been moeten gaan, maar doet het niet.

En dat is jammer. Wellicht hoopte ik te veel op een klassiek drama in plaats van deze haast revolutionaire aanpak die veel wetten omzeilt. Daarom wellicht juist ook sterk, maar de in het begin gesuggereerde 'klassieke aanpak' deed iets vermoeden wat maar niet uit de verf kwam.

Rare doch uitermate belangrijke productie, zeker w.b. de productietijd waarin de Koude Oorlog en de angst voor een nucleaire oorlog op de loer lag.

Bijzondere televisieproductie van de BBC, waarin de opbouw naar een nucleaire aanval en de gevolgen ervan worden getoond. Ze hebben voor een documentaire-achtige aanpak gekozen waarbij de karakters geen traditioneel narratief met een persoonlijke ontwikkeling doorlopen. Juist door die wat afstandelijke aanpak gaat het bij mij onder de huid zitten, want het maakt pijnlijk inzichtelijk hoe inwisselbaar en onbeduidend elk individueel mensenleven in het grotere plaatje is. Het narratief is net zo genadeloos en zonder emotie als de verschrikkelijke ramp die het verbeeldt.

Shocking. Als het ooit zo ver komt (je mag het in vredesnaam niet hopen) zal deze film niet heel ver van de waarheid afliggen vrees ik...

Weinig toe te voegen aan wat al gezegd is, behalve dat ik het laatste half uur juist het minste vond. De film maakt wat tijdssprongen maar verliest eigenlijk een beetje het momentum. Zoals Mug al aangeeft is dat deels inherent aan de aanpak, waarbij de dragende personages haast achteloos uit de film verdwijnen (Virginia Woolf deed iets dergelijks in To the lighthouse). Maar toch. Misschien had de film met een iets korter middenstuk over de directe gevolgen van de bom meer tijd gehad om het over de nasleep te hebben. Het eindshot is huiveringwekkend. Interessant en gedurfd project, zonder meer.

Interessant, informatief en sterke productie. Gaat helaas niet onder de huid zitten. Daarvoor wellicht te veel personages. Het is altijd een afweging natuurlijk tussen het informatieve gehalte en het gevoel, maar het tweede heeft duidelijk te lijden onder het eerste (mede ook door het acteerwerk). Daardoor vooral interessant.

bijzonder naargeestige en realistische tv film over de gevolgen van een nucleaire aanval op Sheffield, Engeland.
De film komt ontzettend langzaam op gang inderdaad met wat knullige soap achtige lijntjes en vele radio en tv nieuwsflarden waar je eigenlijk goed op moet letten.
Als de bommen dan gevallen zijn gaat het tempo rap omhoog en de gruwel begint dan ook in toenemende mate met uitschieters in Ruth's bevalling (navelstreng), ziekenhuis en het eind, al werd in de versie die ik zag geen verminkte baby in beeld gebracht

Nog steeds indrukwekkend