Juno and the Paycock (1929)

Moeilijk te harden toneel-adaptatie, deze vroege talkie van Hitchcock. Flauwe humor en onnozele typetjes te over, moeizame dialogen en een behoorlijk saai en langdradig verhaal.

1*.

Eens met Erick. Lastig te volgen door het matige geluid van 1930 en de Ierse dialecten. Echt voor de heb ook op dvd aangeschaft. De film is veruit de minste van de bijna 50 Hitchcock's die ik zag en de enige die nauwelijks de moeite waard is. Vond het komischere eerste uur minder dan het het dramatische laatste half uur. De actrice die Juno speelt, redt de film nog enigszins.

Hitchcock had veel bewondering voor dit toneelstuk van Sean O'Casey over een armlastige Ierse familie die begin jaren '20 onverwacht een fortuin erft, maar niet kan ontsnappen aan de spanningen die zijn ontstaan sinds de Ierse opstand. Uitstekend gespeeld door de ervaren cast, maar de combinatie van de locatie (het verhaal speelt zich volledig af in één appartement) en de beperkingen van de geluidstechnieken verklaren de statische filmische stijl.

Eentje uit de overgang silent movies - talkies. Na Blackmail kwam de filmstudio van Hitchock in financiële moeilijkheden wat leidde tot heel wat ontslagen. Hitchcock mocht blijven maar moest een commercieel succes afleveren. De keuze viel op het gelijknamige theaterstuk dat al enkele jaren succes had gekend en dus een soort certitude was. De Ierse insteek moest ervoor zorgen dat ook de Ierse migranten in de USA en Australië de kijkcijfers een boost zouden geven en de markt verder ondersteunen.

Dit alles terzijde was het voor mij een moeilijk kijkbare film. Het voelt meer aan als theater dan als film. De erin verwerkte humor blijft niet overeind zoveel jaren later. Het Ierse accent draagt bij aan een wat provincialistisch karakter en helpt evenmin om de saaiheid te verjagen. Hitchcock of niet, intrinsiek viel hier weinig aan te beleven.

hitchcock challenge # 9