Vanishing Point (1971)

The Last American Hero...

Kowalski rijdend, zwaar onder de invloed van speed, in een witte Dodge Challenger 1970 op weg naar het verdwijnpunt aan de horizon, alles achter zich latende. Rijden om het rijden, iedereen die ooit meer dan 1000km in een dag asfalt heeft zitten vreten weet dat je daar inderdaad een beetje psychedelisch van gaat worden en dat je geest bijna in een soort van trance komt. Het is ook een film zoekend naar de ultieme vrijheid over de wegen die de uitgestrekte vlakten en woeste bergketens van Noord Amerika doorkruisen. Een soort van post-hippie Easy Rider maar dan moederziel alleen in de auto.

Vanishing Point geeft een meer dan geweldige sfeer-impressie van de kater waarmee Amerika en met name de subculturen zaten na de "summer of love". Idealen van liefde, vrijheid en vrede worden als stof van de eindeloos doorgaande weg geblazen. Kowalski die alle geesten uit zijn verleden achter zich wil laten, wanneer alles verloren is rest alleen nog maar een lange, doldwaze door amfetamine gedreven fatalistische vlucht naar... Ja waarnaar eigenlijk? Vrijheid? Vergetelheid?

Fear and Loathing in Las Vegas is ook zo'n geweldige post-apocalyptische hippie film met eenzelfde soort thematiek. Je moet er van houden, dus u bent gewaarschuwd!

De beelden uit de film zijn van hoge kwaliteit, een hypnotizerende trip door prachtige landschappen en vergezichten, er zullen weinig films zijn die hun naam als roadmovie zoveel eer aan doen dan dit exemplaar. Er worden niet al te veel woorden vuil gemaakt aan enige overbodige dialoog het beperkt zich absoluut tot het noodzakelijk minimum. Geweldig freaky vind ik de stukjes waarin de autoradio ineens tegen Kowalski begint te praten bij monden van de afro-amerikaanse DJ Supersoul. De vreemde vogels die op de weg gevonden worden maken de absurditeit compleet.

Het tijdsbeeld wordt mooi aangevuld door de geweldige soundtrack die bestaat uit gospel, soul en vuige seventies stonerrock.

De film duurt daarnaast ook precies lang genoeg.

Krankzinnige achtervolging door een wonderschoon en ruig landschap. Bijzondere cult-klassieker die meer over de tijd zegt waarin deze gemaakt werd dan dat toentertijd werd toegegeven.

Uber cool en stoer filmpje.

4 dikke sterren.

Mooi filmpje over een man op zoek naar vrijheid. Een mager script kan het misschien wel zijn, maar nietszeggend is Vanishing Point allerminst. Sterk portret over een gebroken man die weinig meer heeft om voor te leven. Verpakt in een stoere achtervolgingsfilm heb ik me geen seconde verveeld.

3,5*

Dubieuze cultklassieker.

Newman is übercool in deze achtervolgingsfilm met coole soundtrack en schitterende beelden. De inhoud varieert van onsamenhangende flashbacks, die de (anti-)held zijn motivatie moeten weergeven, en een overdreven zijplot met Little, tot leuke ontmoetingen met vreemde zielen.

Redelijk.

Lekker scheuren met een man zonder voornaam, begeleid door een DJ zonder zicht die de film en passant voorziet van een fijn gevarieerde soundtrack. Veel roadfun met een gave muscle car, legio stofwolken, gierende banden, logge Amerikaanse bakken en een droge woestijn, terwijl Kowalski ondertussen een rits aan vreemde figuren tegenkomt.

Onder de motorkap speelt er meer, zowel bij Kowalski als bij het Amerika om hem heen, wat het nodige gewicht in de schaal legt. De scenery is wonderschoon en de glinstering in de ogen van Kowalski, wat die blik ook moge betekenen, is hartverwarmend. Kortom, een heerlijke speed-trip.

Toffe oldie!

Erg vermakelijk filmpje met een fijne cinematografie. Ik verwachtte een gedateerd filmpje, maar dat viel me 100% mee: behoorlijk tijdloos! 7/10*

Een vrij sterke hoofdrok, een grappige bijrol van Dean Jagger (een halve held van mij sinds zijn rollen in Twelve o'clock high en Bad day at Black Rock) als de "snake charmer" en een uitstekende soundtrack, maar het verhaal stelt uiteindelijk toch te weinig voor, en hoewel Kowalski in feite een heel gewoon iemand is (zoals ook duidelijk wordt als de ene agent aan de andere Kowalski's levensloop uit de doeken doet) krijg ik toch de hele tijd het idee dat hij voor iets groters (Jezus?) staat, vooral doordat die DJ zich zijn lot aantrekt en de hippies met Kowalski en zijn anti-autoritaire houding mee gaan leven. Zo doet het me ook sterk denken aan Easy rider, maar ja, die had dan weer geen naakte chick op een motor. Te geforceerd-betekenisvol voor mij. Leuk om weer eens gezien te hebben (via een overigens werkelijk schitterende Blu-ray-transfer), maar ik weet nu weer waarom ik me er van de eerste keer vrijwel niets meer van herinner (behalve dan dat ik er niet de indruk van "een echte klassieker" aan had overgehouden). (Jammer dat ik niet de iets langere versie met Charlotte Rampling heb kunnen zien.)

Ja!!! Ze bestaan nog!!! Cultfilms die ik nog niet heb gezien!!

Maar we kunnen er weer eentje afstrepen!

Iets meer puur actiefilm als het meesterlijke "Two-Lane Blacktop" uit hetzelfde jaar.

Maar toegegeven, de auto als het ultieme vrijheidsgevoel komt ook hier prima tot z'n recht...vergelijk dit maar eens even met een avondje "Blik op de Weg".

Schitterend camerawerk, hoofdrolspeler Barry Newman die hier even z'n klasse toont met 4 regels dialoog en wat een titel! en wat een slot!

Afgezien van een paar leuke intermezzo’s, anderhalf uur lang vooral meer van hetzelfde: een man die op topsnelheid over veelal nagenoeg verlaten wegen racet en daarbij de politie keer op keer te grazen neemt. Eigenlijk is de bijdrage van Cleavon Little als de dj nog het leukst. De overige personages komen amper aan acteren toe en er is ook nauwelijks dialoog. Het gaat vooral om actie, waarbij de filmmakers zich niet druk maken over de geloofwaardigheid van het verhaal. Zo verschijnt plotseling midden in de snikhete woestijn van Nevada een hippiestel ten tonele, waarvan de vrouwelijke helft naakt rondrijdt op een motor. Dat hou je in die zonovergoten omgeving en bij die temperaturen echt geen tien minuten vol…

Doet me vooral denken aan Easy Rider, waar ik ook niet veel mee heb. Ik hoopte dat het wat meer Bullit of het latere Drive of Transporter zou zijn. Nu begrijp ik waarom dit geen klassieker, maar wel een cultfilm is. De setting is leuk en met de auto's zit er wel vaart in. Maar het komt ook wel verouderd over. En die radioDJ stoorde me toch wel. Het is verder ook wel vrij onsamenhangend. Niet mijn ding dus.

beetje rare film , als roadmovie levert hij wel mooie plaatjes op maar qua verhaal is het maar moeilijk om je in de hoofdpersoon zijn motivaties in te leven .

kon de fantasie niet uit mijn hoofd krijgen over een soortgelijke film maar dan eens met een Aventador of iets degelijks haha .

Wazige film met een grotendeels afwezig plot, maar qua sfeer en coole shots van auto's in het uitgestrekte amerikaanse landschap is dit top. Fijne soundtrack ook. De zoveelste film uit de jaren '70 waarin een eenzame loner in een tot de verbeelding sprekende auto centraal staat.