Tunnel Rats (2008)

Wat een bagger film zeg.....heb best veel films gezien en had hoge verwachtingen van deze film....maar de acteurs zijn om te huilen, het decor is bagger....je ziet gewoon de grond naast het luik op en neer gaan....nou ja kijk zelf maar.....

Greet Sander.

Beste 'serieuze' film uit de Bollywood stal, wederom sterk gedraaid door Mathias Neumann (Zuid-Afrika gaat bijzonder overtuigend door voor Vietnam). De cast is niet bijzonder en de introductie van de karakters (welke zowat de hele eerste helft in beslag neemt) is vrij cliché, maar zodra de zgn. 'ratten' in de tweede helft ook daadwerkelijk de tunnels ingaan wordt de film behoorlijk sterk. Dialogen zijn vrijwel afwezig en de spanning is met momenten om te snijden, zeker in combinatie met de claustrofobische die Boll weet te creëeren. dikke 3*

De film valt veel beter te omschrijven als een horror/oorlog. Vooral omdat Boll de structuur neemt van een horrorfilm (vooral slasher) maar dit plaatst in de Vietnamoorlog, en daarmee ook nog eens verrekt dicht bij de waarheid komt. De tieners zijn vervangen door kansloze amerikaanse (jonge) soldaten en "het monster" zijn de tunnels vol Viet Cong en boobytraps.

Werkt dit? Absoluut, zelfs ondanks de nogal clichématige personages levert dit een ijzingwekkende film op. Zit hem vooral in de geweldige cinematografie en beangstigende claustrofobische sfeer. Het geluid is bijzonder goed en Uwe Boll weet voor het eerst echt de kijker intens te boeien. Daarbij belicht hij een stukje van de Vietnam oorlog wat tot nu toe over het hoofd is gezien en we kunnen gerust stellen dat deze tot één van de betere uit de grote reeks Vietnamfilms is. Dat einde... ijzersterk.

Boll wordt nog eens een gerespecteerd filmmaker, als hij zo door gaat. Helaas hier en daar wat traag gesneden, maar bij vlagen is Tunnel Rats indrukwekkend. Boll's beste tot nu toe...

3,5*

Veel mensen geven de film bij voorhand al slechte cijfer omdat de regisseur de naam uwe boll heeft.

Laat die naam even opzij, deze film is best goed te noemen.

Genoeg goeie actie en prima close ups van slachting.

3,5 ster

Degelijke Boll toch weer. Ik begin zowaar geïnteresseerd te raken in al zijn niet-game verfilmingen (muv Bloodrayen 3, die wel erg cheasy klinkt), na deze niet al te best geacteerde, maar redelijk sfeervolle en bruute oorlogsfilm en de bijzonder sterke Rampage. Laat Max Schmeling maar komen, de Uwe Boll waar ik het meest naar uitkijk.

3*

Niet slecht, niet slecht!

Al 3 goede films van Uwe Boll op rij gezien.

In het einde der tijden zullen er vreemde dingen gebeuren toch?

Zou dit ermee te maken kunnen hebben?

Tunnel Rats is een film over een peloton soldaten in Vietcong. Hun taak is het zoeken naar ondergrondse tunnels. Maar in de eerste helft van de film gebeurt er vrij weinig. Veel dialoog, al vond ik dat niet vervelend. In de 2e helft van de film krijgen we de tunnels. Prima gefilmd. De donkere en claustrofobische tunnels kunnen je op de zenuwen gaan werken. Daar is Uwe Boll ook zeker wel in geslaagd.

De film zit niet boordevol actie. 1 redelijk grote actiescène tegen het einde van de film. En verwacht ook niet dat ze continu in de tunnels zitten tijdens de 2e helft. En zo nu en dan kom je wel wat rare dingetjes tegen. De oplettende kijker zal dat ook ontgetwijfeld opvallen. De film is ook zeker niet pro-Amerikaans, maar ja wat wil je met een regisseur als Uwe Boll. Hij overdrijft het gelukkig niet hoor. Alleen verwacht vooral geen heldenepos.

Een vrij groot nadeel is toch wel dat ik niet echt een band kreeg met de personages. Er zitten op zich wel een paar sympathieke kerels tussen, maar ze worden niet erg goed uitgediept. Daar zal Uwe Boll vast wel z'n redenen voor gehad hebben. Er is wel broederschap natuurlijk, maar je bent daar niet echt om vrienden te maken denk ik. Het is allemaal puur zakelijk, net als bijvoorbeeld je collega's op je werk. Je schept een band, je ziet elkaar iedere dag, maar eigenlijk ken je elkaar soms maar nauwelijks.

Beste Uwe Boll, nu moet je echt kappen met het maken van goede films, want mensen raken in de war.

3,0*

Twee films van Boll gezien nu, en allebei waren ze erg goed.
Boll bewandeld dit keer het serieuze pad en dat resulteerd in een erg sterke film. De tunnels geven een ongekende claustrofobische sfeer. Daarbij komt nog de dreiging van de meest zieke vallen die de vietcong had verzonnen. Dat deel waar die sergeant in die put met allemaal pinnen valt is gewoon ziek. Ook scenes waar die soldaat in die tunnel verzuipt zijn erg indrukwekkend. En als je dan dacht dat Boll zijn toppunt heeft gehad maakt hij ooknog een sterk einde.

Ondanks dat ik Seed een leuke horrorfilm vond hoop ik dat Boll op z'n serieuze pad blijft. Hieruit blijkt iniedergeval dat hij helemaal geen slechte regiseur is.

Deze film vond ik een hele verademing, nadat ik onlangs Seed had gezien van Uwe Boll.

De zogenaamde oorlog onder de grond heb ik nog niet veel verwerkt gezien in een film, dus ik vond het in zekere zin toch wel redelijk origineel. Ik vind dat Boll het claustrofobische gevoel, dat je sowieso in zo'n tunnel krijg, goed in beeld heeft gebracht.

Wat ik een eigenlijk miste in deze film, was het feit dat er niet echt een verhaal inzat. Je krijgt weinig informatie over de situatie, en bijvoorbeeld over het doel van de soldaten waarover de film ging. Je wist dat ze tunnels moesten uitklaren, maar zat daar een bedoeling achter, waren ze naar iets op zoek,...? Die afwezigheid van een verhaal wordt ook geïllustreerd door het einde: voor dat je het weet is de film gedaan en blijf je toch met een gevoel zitten dat je iets miste in de film.

Maar ik heb me toch goed geamuseerd met deze film, hij krijgt dus een verdiende 6/10.

Na Rampage en Darfur wederom een film van de gevreesde Duitse regisseur Uwe Boll die best goed te pruimen is! De uitzichtloosheid wordt prima in beeld gebracht, omdat ook de zijde van de VC wordt belicht. Vergeleken met de vele Vietnamfilms die er zijn, is dat bijzonder. Het acteerwerk is oké. De dialogen zijn veelal geïmproviseerd en net als in Darfur draagt dit bij aan het realisme van de film.

Van een echte verhaallijn is geen sprake en het einde is nog al abrupt. Desondanks een prima film.

Geïnspireerd op waargebeurde momenten.

Best een interessante film over het verwoestende oorlog in Vietnam. Dit keer niet over het leven in zo'n legerbasis of een aanval, maar het onderzoeken van VC's voordelen. In dit geval een labyrinth aan tunnels die kilometers gaan en meters onder zijn. Daar gaat het verhaal eigenlijk over.

Personages zijn niet interessant, maar voor zo'n genre hoeven personages niet echt, echt interessant te zijn. Als je hun naam weet, hun rank en of ze familie hebben en waar ze vandaan komen (iets wat ze vaak tegen elkaar vertellen in zulke films), dan heb je genoeg informatie over iemand. Voor de rest is het gewoon door een oorlogszone patrouilleren en hopen dat je niet geraakt wordt.

De tunnels zien er goed uit, met allemaal doodlopende wegen, genoeg vallen (waaronder granaten en valluiken). Het is ook binnen zo'n tunnel gefilm, dus geen extra ruimte voor de cameraploeg of wat dan ook. Alsof de spelers hier zo'n helmcam op hebben. Dat is dus in orde, want de sfeer zit er zo dik in evenals aanwezigheid op claustrofobie.

De gevechten zagen er prima uit. Er werd genoeg geschoten en geknald en de kills zien er vrij realistisch uit. Van gewone schotwonden tot wel het afschieten van ledematen.

Ik heb niet zo'n oog om fouten te ontdekken in films tijdens een 1ste kijkbeurt, maar de scène waar Miller terug naar z'n verwoeste kamp ging, zag je duidelijk iemand van de crew gehurkt tussen de bosjes aan de linkerkant. Een luchtaanval duurt in 1968 kennelijk ook een aantal uren om te komen bij hoge nood... En de vliegtuigen hoefden niet eens op beeld, want het was overduidelijk (slecht) met de computer, ookal was het donker.

Toch is het een prima te volgen film, met goeie shots van VC's tunnels en een normale speelduur.

Lange tijd geleden dat ik voor het laatst een nieuwe Vietnam film heb gezien (waren populair in de jaren 80). Deze Vietnam film mocht er best wezen. Het verhaal was boeiend en de gedeeltes in de tunnels (voorzien van booby traps) waren spannend en ook wel eng. Vreselijk om daar aan je einde te komen. De film was ook geregeld hard en het einde vond ik eigenlijk best fraai hoewel het aan de ene kant natuurlijk ook wel lullig was. Visueel zag het er ook allemaal aardig uit en zeker de gedeeltes in de tunnel waren fraai verfilmd. Ook de onbekende cast deed het best redelijk en maakten mede van deze film een realistisch verhaal. Al met al best een puike Vietnam film.

Grappig hoe Uwe Boll zijn middelvinger opsteekt naar bekende clichés van de oorlogsfilm door de Amerikanen als barbaarse beesten te tonen en de vietnamezen als nobele rebellen. Het is meer de logica van de exploitation flick dan dat het een serieus oorlogsdrama probeert te zijn. De kracht van Uwe Boll ligt hem hier in het overbrengen van de claustrofobie en de terreur in de tunnels. Helaas kan niet hetzelfde gezegd worden over een script dat aan alle kanten rammelt en niet in staat is om enige band te helpen opbouwen met de voornaamste karakters. Het mooi gevonden slotstuk zou zoveel beter tot zijn recht gekomen zijn als het in dienst had gestaan van een plot dat wel weet te raken.

Laat ik allereerst zeggen dat ik veel sympathie koester voor Uwe Boll, ik heb nu een stuk of vijf films van hem gezien met als voorlopig hoogtepunt Assault on Wall Street. De overige werken die ik van de man heb gezien vond ik vooral onderhounde pulp en daar is in mijn beleving niets mis mee.

Bij Tunnel Rats is de toon een stuk serieuzer. Het eerste half uur van de film overtuigd. De neerslachtige sfeer en de kritische toon die Boll heeft zitten er goed in. Dan komen in het tweede deel van de film de boven en ondergrondse gevechten. Waarbij toch gezegd moet worden dat ondergrondse momenten best akelig zijn. Op zich brengt Boll dat goed over maar de laatste 45 minuten zijn in mijn beleving nogal eentonig en vooral langdradig. De kritische boodschap ligt er zo dik op dat het goede einde eigenlijk al niet meer verassend is.

Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat Uwe Boll waarschijnlijk de beste bedoelingen heeft gehad maar dat het allemaal net niet werkt. Of dit nu ligt aan de vlakke uitwerking van de personage of toch het rommelige scenario? Ik weet het niet. Ik denk echter wel dat er veel meer had in gezeten. Het uitgangspunt was goed maar de uitwerking helaas een stuk minder.

Matig

Een goede actie/drama/oorlog film...

Prima verhaal....

Prima acteerwerk...

Goed kwaliteit breedbeeld (geen HD)...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Af en toe te snel camerabeweging...

Prima.

Boll waagt zich nu aan een oorlogsfilm. Zodra er maar wat actie in zit zijn er weinig genres die de man nog niet verkend heeft. Dit keer was het dus een oorlogssetting. Ik vind het resultaat best prima, maar Boll is wel slachtoffer van genadeloze recensenten.

Voor 1968 Tunnel Rats mocht hij in ieder geval nog wat budget meenemen, maar het liefst 8 miljoen, dat best voldoende kan zijn voor een goede oorlogsfilm. Toch wilde Boll iets meer, en dat is te zien. De film gaat soms te episch en te groots te werk, wat vooral in de finale duidelijk wordt voor de kijker.

Acteerwerk is verder wel te doen. Er zal niemand zijn die ik ga onthouden en die interesse krijg ik ook zeker niet van deze film. Ik denk dat er gewoon bespaard is op het gebied van acteurs want ze lijken wat bij elkaar geraapt. Het budget moest duidelijk meer richting de setting en actie gaan.

Die is best keurig. De setting ziet er mooi rauw uit met goede passende cinematografie. Het bos wordt prima in beeld gebracht. Het wilde camerawerk draagt ook best bij, maar dit zal niet iedereen liggen. De montage had wel iets sneller gemogen want dan kan Boll nog het B-niveau wat verhullen, die nu helaas net wat te duidelijk zichtbaar was.

Tunnels zijn verder een aardige locatie, al voelde ik weinig spanning of claustrofobie. Het gaat toch wat te vlug, want waar de turbo bovengronds er wat meer in had mogen zitten had het ondergronds weer wat subtieler mogen zijn. Verder is het inderdaad wat donker en niet al te interessant, en zijn er enkele historische niet-accurate onderdelen te duidelijk zichtbaar zoals de te nieuwe wapens bijvoorbeeld.

Somber en grauw is het wel, maar het had allemaal wel iets strakker en boeiender mogen zijn. Nu ziet het er allemaal aardig uit en hard is het zeker, maar het mist toch wat om echt goed te zijn. Boll is geen slecht regisseur, maar lijkt wel vaak te snel naar het volgende project te stappen en zijn films iets af te raffelen.

In 2008 vlak na uitkomst al eens de kans gegrepen en vooral de hoop gehad op een aanvulling van het rijtje Apocalypse Now, Platoon en Full Metal Jacket. Ondanks dat Tunnelrats een interessante titel draagt en in de kern zou gaan over een speciale forces eenheid, die speciaal voor Vietnam in het leven geroepen werd, blijkt dit niet minder waard en is Tunnelrats een behoorlijke tegenvallende film.

Wreedheid doet het altijd goed zeg ik dan, en dat blijkt ook in dit geval. Er wordt ergens hier boven gerept dat Boll het durft de Amerikanen als beesten af te schilderen en de Cong als heldhaftige rebellen maar ik zie toch gewoon beide partijen smerige dingen uit voeren. Aardig zijn toch bepaalde wapens, technieken en tactieken, veelal met punjastaken, bamboe of valstrikken die best wel kloppen. Net als de standaard uitrusting van de flashlight en het pistool of bv de tunnel.die onder water stond. Ook is de soundtrack lang niet slecht en wordt er op sommige momenten redelijk met claustrofobie gewerkt.

Maar behalve dat is Tunnelrats regelmatig een rommeltje te noemen, heb ik als kijker helemaal niets met de personages, zijn sommige dingen uitermate knullig zoals hoe een granaat in een tunnel geworpen wordt en lijkt dit idee voor een film toch vooral een gevalletje van de klok en de klepel. Tunnelratten waren speciale forces die ingevlogen werden als men een tunnelcomplex ontdekte, d gemiddelde Jan Doedel haalde het niet in zijn hoofd erin te gaan. Toch weten deze mannen al dat ze de volgende dag de tunnels ingaan. Zijn deze soldaten dan tunnelratten? Dat kan uiteraard aangezien de film ook zo heet, maar niet met rekruten die verzuchten nog maar net in Vietnam te zijn en dan al in zo'n helhol te zitten. Tunnelratten waren veteranen die zichzelf aanmelden voor een dergelijke eenheid. Duidelijk wordt het niet en kloppen doet het evenmin. Dan slaagt dezelfde rekruut er nog in binnen minuten zijn leidinggevende aan te spreken op wreedheden. Tuurlijk! Niet te vergeten de grote slag rond het kampement terwijl de film Tunnelrats heet, duidelijk is dat het op alle fronten alle kanten opschiet.

Oorlog kent geen winnaars zeggen ze dan, en deze Tunnelrats is ook absoluut geen winnaar. Een aantal dingen zijn niet verkeerd, maar het grootste deel is toch 'hit or mis' waarvan het grootste deel toch behoorlijk mis is.

Deze film staat niet bepaald goed in mijn herinneringen maar, nog steeds was ik best benieuwd na een rewatch voor deze film. Omdat ik ga samenwonen is er niet echt ruimte voor mijn nogal kleine DVD-collectie en heb ik besloten alleen de essentiële titels te houden. Althans de titels die ik echt niet kwijt wil. Tunnel Rats is één van die weinige films waar mijn moeder vroeger mee thuis kwam, omdat ze dit soort DVD's gewoon bij de Wibra verkochten. Destijds vond ik het best een spannende en soms nogal gore film, waar ik nu toch wel een beetje van afstap. Over het algemeen is dit gewoon een wannabe film van de grotere Vietcong oorlogsfilms toch, weet de film met het nodige gebruik van traps en gore (ja, zelfs een beetje bloed) interessant te worden.

Het blijft gewoon een Boll film, en dat is eigenlijk ook wel aan zo'n beetje alles te zien. Een vrij matige productie als je het mij vraagt maar, toch an sich ook wel weer best vermakelijk. De film neemt je vooral niet mee de diepte in, en is vooral ondergronds te vinden. Daar moet je van houden, ik kan daar persoonlijk niet zo heel veel mee en dat vertelt ook wel het toch lage cijfer die ik geef aan deze film. Het keek makkelijk weg, dat wel, en hoe de lichamen uit elkaar spatten is dan wel weer echt vermakelijk alleen daar blijft het ook wel bij.

Een wrede oorlogsfilm met best heftige scènes.

Het acteer spel van de cast is echt verrassend sterk gespeeld.

Behalve Michael Pare die een vroegere beroemde acteur was.

Is de cast niet echt met bekende castleden, maar deze spelen echt heel goed in deze film.

Dat was duidelijk een plus punt voor deze film.

Wel is het verhaal niet zo sterk in deze film.

Dat is jammer, een harde film, die spannend is en met enige ontroering.

Wel is deze film echt nog op locatie opgenomen, dat doet deze film wel meer credits geven.

Een prima oorlogs film.