Bruce Lee, the Legend (1977)

Een stuk beter dan Curse of the Dragon

Ik lijk de laatste paar dagen compleet in mijn Bruce Lee periode te zitten met als resultaat dat ik eindelijk eens komaf maak met documentaires en films die ik nog van de kung-fu legende heb liggen. De eerste documentaire, Curse of the Dragon, had een hoop potentie maar werd in zijn geheel genekt door de montage en slechte aanduiding qua geïnterviewden dus de hoop was groot dat dit beter ging zijn. En wat blijkt? Dit is inderdaad beter ineengestoken dan Curse.

Bruce Lee, the Legend (ik heb hem dus onder de Nederlandse titel: Bruce Lee: een legende, het beste van Bruce Lee) is onderverdeeld in een aantal chapters die de verschillende periodes in het leven van Lee vertellen. In de eerste chapters wordt er vooral geconcentreerd op zijn jeugd en allereerste films (waarvan er ondertussen zo'n 7 op DVD zijn verschenen) en dat is vermakelijk. Het meeste van de informatie kende ik al via het internet en de vorige documentaire maar hier het interessantste hier is dat er een vergelijking wordt tussen Lee zijn leven en het leven van zijn personages in zijn films. Vooral in zijn bekendste films (dan heb ik het dus over titels zoals Big Boss, Fist of Fury, Way of the Dragon) lijkt de grens redelijk dun te zijn. Misschien dat dit andere mensen al wel was opgevallen maar ik vond het in ieder geval een aangename insteek. Voor de rest wordt er nog verder ingegaan op de dood van Lee met onder andere beelden van zijn begrafenis maar ook wordt er nog gesproken over zijn onverwachte dood. Interessant om te zien hoe men hier er veel neutraler over gaat in tegenstelling tot Curse of the Dragon. In die laatste zou Lee gestorven zijn aan een allergische reactie aan, als ik me niet vergis, heroïne maar hier hebben ze het over een allergische reactie op een pijnstiller. Dat lijkt me een stuk aannemelijker en ook heel wat minder roddelachtig.

De documentaire heeft maar een redelijk korte speelduur, mijn versie rondde af op 84 minuten, en een deel daarvan zijn fragmenten uit Lee zijn films. Op zich niet erg natuurlijk want het is leuk om een piepjonge Lee te zien in bijvoorbeeld My son, Ah Cheung en ook de vergelijkingen tussen het leven van zijn personages en zijn echte leven zijn interessant om te zien. Dit zorgt ervoor dat er dus maar weinig tijd wordt besteed aan geïnterviewden maar qua keuze zit het in ieder geval erg goed. Oude leermeesters komen aan bod maar ook de producer van Golden Harvest komt ook nog op de proppen. Voor de rest bevat de documentaire de standaard mensen (geïnterviewd of archiefmateriaal) zoals zijn vrouw en een aantal van de mensen waar hij mee heeft gewerkt in de film zoals Robert Clouse die de regisseur is van Enter the Dragon en Game of Death. De beelden van de begrafenis blijven ook nog altijd indrukwekkend. Minpuntje is wel dat de film af en toe ook beelden laat zien van films waar Lee niets mee heeft te maken. Zo wordt er bij het character design van Game of Death (ongelooflijke beelden trouwens, jammer dat we nooit hebben kunnen zien wat Lee daar van ging maken) ingegaan op films zoals Death Duel en daar had ik nu niet echt behoefte aan.

Tot nu toe de beste documentaire die ik over Bruce Lee heb gezien. De montage is goed, Golden Harvest, die deze documentaire en Lee's bekendste films produceerden, weet perfect hoe ze hun superster in beeld moeten brengen maar het voelt bovenal erg verzorgd aan.

4*