Lakeview Terrace (2008)

Uhm.

Het begin is aardig, met leuke humor. Jackson speelt naar behoren, vooral in het eerste uur, de rest speelt veel al ook oké.

Dan het jammerlijke: vréselijk slecht verhaal.. waar de grappen aardig waren komen 'onverwacht' slechte drama aspecten (matige genre mix dus) om de hoek kijken.. Jackson slaat kind, Lisa gaat daarom kotsen.. vreselijk moraal gedoe etc etc Eigenlijk een beetje hetzelfde verhaal als bij Hancock, leuk begin, verder weinig aan en gewoon standaard Hollywood meuk helaas. Weinig sfeer en een bagger einde

1.5*

Aardig filmpje met Jackson als psychopaat. Iets meer verdieping in zijn rol had gemogen want soms ontbreekt enige motivatie en blijven de eng bedoelde scenes ietwat in het luchtledige hangen. Daarnaast zijn er nogal wat betere films gemaakt met ongeveer het zelfde gegeven. Toch staat de film garant voor een handje vol vermakelijke scenes en ondanks de grote voorspelbaarheid, en enorme dosis clichématigheid, is het geheel voldoende onderhoudend. Redelijk.

Die beviel me sterk. Uiteindelijk krijg je wel begrip voor de motivaties van Samuel Jackson. De voortdurende ongemakkelijke relatie tussen Jackson en het koppel vond ik het beste element. Je voelt je er echt zelf onwennig bij. De film hijst zich traag maar zeker naar het niveau van een sociale thriller. Ik denk dat ik eens andere films van LaBute ga uitproberen. Hij verdient zeker een 4*.

Geen slechte film, hoewel Samuel L. Jackson het toch verdient om in veel betere films te spelen.

Nergens wordt deze film echt speciaal. Jackson speelt een goede en overtuigende rol. Als verschrikkelijke overbezorgde vader en bad cop, komt hij goed uit de verf. Hij is sowieso een acteur die wel raad weet met diverse soorten personages.

Film is gedurende de hele speeltijd interessant, loopt vlot en kijkt lekker weg. Ideale film voor een doordeweeks avondje na een vermoeiende dag werken/school.

En het begon zo goed.

Begin is leuk. Het gegeven is best aardig en Jackson doet het erg goed als smerig mannetje. Het gezinnetje is ook niet meteen het sympathiekste dus Jackson's steeds gemener worden streken kunnen wel op goedkeuring rekenen.

Dat de film uiteindelijk geen comedy is lijkt me duidelijk, dat er veel scenes een duidelijke komische ondertoon zit, vooral in het begin van de film, lijkt mij al even duidelijk.

Alles gaat best goed, aardige soundtrack al was dat geneuzel met hip-hop overal tussendoor een beetje storend. Niks mis met een leuke hip-hop plaat (al was de keuze ook nogal saai) maar doe er dan ook wat mee. Die radio-intermezzos vond ik niks.

Vanaf het moment dat Jackson echter z'n handlanger inhuurt is de film compleet om zeep. Het einde dient zich maar al te duidelijk aan en de leuke "foute" insteek van het begin wordt zo helemaal rechtgetrokken. De film vervalt in een ondermaats thriller gebeuren en het hele laatste half uur laat een vreselijk slechte nasmaak achter.

Vreselijk soft einde dat serieus afbreuk doet aan de leuke elementen van de film. Voor het eerste deel zat ik nog op 4*, eindoordeel is 2.5*

Had veel meer gedaan mee kunnen worden, hadden ze de ballen gehad.

Edit: en wat die kotsscene betreft, volgens mij is het gewoon een combinatie van beide zaken. Ze was dan wel zwanger, maar in die scene leek ze me iets meer aangedaan dan enkel wat "onwel van de zwangerschap".

Leuke, vermakelijke film met een geweldige Samuel L. Jackson. De locatie is schitterend. Daar zou ik ook wel willen wonen, zonder zo'n buurman dan De film begint erg luchtig, met veel grappige momenten, waar we steeds beter de ''echte'' buurman leren kennen. Na een tijdje slaat het om en wordt het zelfs nog een beetje spannend op het einde. Wel wat triest dat die Chris nou naar hip-hop muziek luistert, dat stond voor geen meter, maar oké. Niet veel bijzonders misschien, maar wel een heerlijke wegkijker.

Hm, ik denk dat ik een totaal andere film heb gezien als ik de berichten hier zo lees.

Voor een film die een burenruzie tot zo'n (inspiratieloze) ontknoping laat komen, investeert het wel erg veel tijd in de motivatie van Abel Turner. Hij heeft geen hekel aan zijn nieuwe buren, omdat ze schreeuwende kinderen hebben, of honden die in zijn tuin schijten. De haat zit dieper. Zo diep dat de makers het beestje niet eens bij de naam durven te noemen en met populaire eufemismen bewoorden:

You don't know him/ you don't know him... He's a Brother/ your brother ... Sister ... Once You Go Black ... [*]

Zelfs het stel twijfelt of de relatie toekomst heeft ten aanzien van de families. Maar het woord in de mond nemen doet niemand.

Er is een scene waarin Abel een jonge vader probeert te corrigeren en van hem eist (onder schot) dat hij zijn verantwoordelijkheid neemt als (zwarte) vader.
In het 'echte' Amerika draagt Bill Cosby, de komiek, dezelfde visie uit. In een mildere vorm natuurlijk.

De politiek-correcte salon-idealist ziet hier weer een vorm van omgekeerde rascime in, maar wat Cosby beoogt is dat het herstel van de zwarte gemeenschap van binnenuit moet komen. Beginnend bij de (absente) vaders en o.a. het omarmen van werkelijke zwarte waarden i.p.v. het stereotype (for the white man's entertainment) beeld. Cosby verfoeit dan ook de 'gangsta-hiphop lifestyle'.

In dit perspektief zijn de motivaties van Abel beter te plaatsen.
Allereerst is hij erg strict voor zijn kinderen. Zijn dochter moet correct praten ipv het verbasterde 'ghetto' Engels. Hij ridiculiseert dit zelfs wat later in de film door 'keepin' it gangsta'.
Nog een detail: Abel heeft liever dat zijn zoon een shirt van Shaq aantrekt ipv. Kobe Bryant, ondanks dat Shaq inmiddels in Miami speelt, terwijl Bryant nog bij de plaatselijke Lakers speelt. In het 'echte' Amerika viel Bryant van zijn voetstuk als rolmodel door een verkrachtingszaak en een Judasrol omtrent Shaq. Ik gok dat het eerste al reden is voor de stricte Abel om Bryant niet te tolereren.

Er is ook een punt waar Lisa's vader, net als Abel, het grootste belang in hecht: Bescherming van de kroost. Abel's getreiter (dat voortkomt uit zijn haat) is een aanval op Chris' 'mannelijkheid', ofwel zijn vermogen om zijn gezin te beschermen.
'Bescherming' en 'veiligheid' zijn tegenwoordig 'uitbesteed' aan de politie. De ernst van de ruzie in deze film is het een aanval in het kwadraat is. Hij is agressor en diender tegelijk.
Dat Abel en Lisa's vader dit hoog hebben zitten komt waarschijnlijk doordat zij niet geloven in de vanzelfsprekendheid van 'bescherming' of 'hulp' van derden. Harde realiteit, wederom in het 'echte' Amerika, wil dat je in sommige buurten niet altijd op de politie hoeft te rekenen. Of in het geval van Abel's illustratie omtrent hulpverlening: Ze wisten niet dat ze de vrouw was van een agent.

Maar het blijft jammer genoeg impliciet totdat het tenslotte overboord wordt gegooid en afsluit met een, in mijn optiek, slappe wending. Het lost de verwachtingen gewoonweg niet in.

Was dit 'raciale' sausje de smaak van de dag, zoals de smaak van morgen misschien 'homoseksualiteit' zal zijn? Een maatschappelijke taboe als simpele catalysator voor een (verder) vergetelijke reeks van gebeurtenissen. Want zoals eerder gezegd, de film investeert te veel tijd in de opbouw om het uiteindelijk maar met een psycho-buurman af te doen.

Zoals ze in het in het Engels zeggen: It's a cop out!

[*]
Gedurende de film wordt het verschil in etnicitieit (zo taboe in Amerika dat het in bepaalde entertainmentbranches een niche is) voldoende gehint (impliciet), maar nooit expliciet ter sprake gebracht. Populaire (en minder offensieve) oneliners als Once you go black moeten dan ook de schok van het onuitspreekbare doen verzachten: het refereert op lacherige wijze naar de kern én blijft onder de radar.

De film wist mij amper te raken. De actie bleef maar uit en de film kwam niet echt op gang. Toch heerste er een sfeertje in de film waardoor je toch geinteresseerd bleef kijken.

Het acteerwerk vond ik voor deze 'b-film' erg goed. Kende Patrick Wilson al uit Hard Candy en ook deed ie zn werk goed.

2,5*

De voorstukjes die ik had gezien waren ook spannender dan de hele film bij elkaar, maar het uiteindelijke product was zeker niet slecht. Goed acteerwerk van Wilson en Jackson, een beklemmende sfeer en (tot op het veelbesproken einde) ruimte voor nuance over de vraag of Jackson's personage nu wel of niet slecht is.

Weer eentje in de rij "Waarom kijk ik hier in godsnaam naar?". Ben eigenlijk allergisch aan cinema waarbij iemand zonder dat ie er zelf aan kan doen het bloed vanonder de nagels wordt gehaald. En ook deze is me misvallen.

Het begin is nog redelijk, met een behoorlijk eerste half uur. Daarna wordt Lakeview Terrace steeds frustrerender. Zowel Jackson als Wilson doen het nochtans niet slecht, en het voelt allemaal best echt aan, maar persoonlijk hoef ik er geen film over te zien.

1,5* dan maar, want op zich is Lakeview Terrace wat mij betreft nu ook geen complete draak.

Aardige film.

Verhaal was te doen; buurman die je nooit zou willen. Tempo was toch aan de ene kant langzaam, maar aan de andere kant paste het gewoon goed in.

Jackson was weer geweldig bezig en bij deze een geweldige personage. De andere bleven bij mij op de achtergrond.

Af en toe wel grappig hoe Jackson het jonge koppel pest en uitlokt om een hevige ruzie. Het begint ook van licht- en geluidsoverlast tot echte vernieling en bedreiging. Maar vond het bergafwaarts gaan zodra die zo'n dealer inhuurt en vervolgens doodschiet om zo 'onschuldig' rondom de inbraak te blijven. Daarnaast vond ik de confrontatie van beide partijen spannend, maar ook een momentenkiller. Je zat net lekker in de film en waar je compleet wat anders verwacht, krijg je zo'n snelle, slappe einde voorgeschoteld.

Wel een prachtig mooie omgeving, groot huis, mooi uitzicht en zelfs een zwembad. Zonder zo'n akelige buurman hadden ze het goed getreft.

Op zich een aardig verhaal, maar het middengedeelte van de film zakt wat weg. Goede acteerprestaties, ook van Kerry Washington, die ik eigenlijk alleen maar ken van een paar tv-series.

Aardige thriller waarin een jong stel getreiterd wordt door hun gestoorde buurman die ook nog eens een agent is. De gemoederen lopen langzaam op en de film is daardoor redelijk spannend. De opbouw is nogal voorspelbaar en het einde valt ook wat tegen. De film ziet er verder goed uit, kijkt lekkrer weg en de cast weet het nog enigzins geloofwaardig te houden.

Als je deze mooi vond, kijk dan ook maar eens Unlawful Entry.

Het verhaal in deze film is eigenlijk zo simpel, dat het goed gevonden is. Ik had wel niet echt het gevoel dat het allemaal goed werd uitgewerkt: de film bleef met andere woorden wat onder zijn potentieel. Dan wel weer goed waren de prestaties van de cast, waarbij het Samuel L. Jackson was die er toch wel met kop en schouders bovenuit stak. Hij zette zijn personage op een erg geloofwaardige manier neer, wat de film meteen een heel stuk beter maakt.

Leuk plot, geen overdramatisch gedoe met rechtbanken, kantoren of een slappe voorgeschiedenis. Samuel L. Jackson speelt zijn rol weer erg overtuigend, ditmaal als pissige buurman. Zijn personage Turner verloor z'n vrouw en hij geeft de schuld aan haar toenmalige blanke baas, waardoor hij nu een gevoel van haat heeft gecreeërd naar Chris, omdat die met een chocola'tje de koffer in duikt. Het zal waarschijnlijk niet zo snel voorkomen dat een dergelijk persoon zijn bouwlampen in gaat schakelen en de bomen van het stelletje met een kettingzaag gaat behandelen om ze op deze manier weg te jagen, maar het zou best kunnen. Ik vond het dan ook nergens echt overdreven of ongeloofwaardig overkomen, maar een aantal dingen hadden wat scherper uitgewerkt mogen worden. Zo stond de politie op het einde nog rustig in de woonwijk, terwijl de bosbrand zeer dichtbij leek te zijn. Ook merkte ik op dat Chris tijdens dat vrijgezellenfeest wel erg snel schakelde van gemoedstoestand. Hij was woedend, maar hij liet zich opeens verleiden door een stel danseressen. Maar echt storend werd het in ieder geval nergens.

Aangename verassing.

'k vond hem niet mis. Dit vooral door Samuel L. Jackson die echt geknipt is voor de rol als etter van dienst.

'k hoop dat er in het echt geen zo'n mensen bestaan, want wat een slecht karakter, 'k zou er niet graag wonen.

'k vroeg me wel af waarom mensen ventilators buiten hangen? Daar heeft dat toch geen nut? Of is het om de opwarming van de aarde tegen te gaan

Geen waw-film, maar zeker ook niet slecht, gewoon goed.

Een thriller die spannend is op z'n tijd en een goed opgebouwde oncomfortabele sfeer heeft.
Prima acteurs voor de rollen, o.a. Samuel Jackson als agent Turner die zijn buren terroriseert, best een origineel gegeven.
Beelden zijn goed, soms mooi en apart gekleurd en de score is soms gedurfd en vaker gewoontjes.

Het verhaal bevat af en toe te veel toevalligheid of ongeloofwaardigheid.
Aan het eind belt het slachtoffer bv Turner, waarom belt deze niet aansluitend 911 met die telefoon? En de ene keer is Turner een kille man en koelbloedig moordenaar, de andere keer is hij een emotineel geëngageerd type, voor mij minder geloofwaardig qua karakteruitdieping.
In totaal vond ik film echter best onderhoudend.

Opzicht keek deze film zich wel aardig weg en wist hij ook wel te boeien, maar aan de andere kant was het wel allemaal zeer clichématig. Het verhaal was wel leuk gevonden en met de uitvoering zat het ook wel goed. Dat laatste is vooral te danken aan Samuel L. Jackson die eigenlijk altijd leuk en overtuigend speelt. Al met al leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet.

Een goede misdaad/drama/thriller film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Wel leuk bekende acteurs Samuel L. Jackson,

Patrick Wilson en Robert Pine...

Mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Abel Turner, een man van de wet en strak in de leer. Intimiderend rolletje van Jackson en dat zonder te blafffen, terwijl hij dat zo goed kan. Hij ziet het niet zo zitten in zijn nieuwe buren met de verschillende kleurtjes, die op hun beurt ook weer niet al te sympathiek zijn. Of er althans ongelukkig mee omgaan.

Dat leidt dan tot een mid tempo burner waar toespelingen, ongemakkelijke situaties en pesterijtjes over en weer de onderlingen spanningen laten toenemen. Zonder meer het beste deel van de film. Met een opvallend ingetogen muzikale omlijsting borrelt de film stilaan richting een onvermijdelijk kookpunt.

Met de naderende natuurbranden heeft het alles om het flink te laten knetteren, ook op raciaal gebied, maar het scenario laat het gaandeweg toch wat afweten. Wat een vileine thriller had kunnen zijn, gaat met narratieve kunstgrepen aan de haal en zo sukkelt het naar een te brave, makke climax. Jammer.

Lakeview Terrace

Een film, als ik het goed zeg. Over een gekke politie agent. Die denkt dat hij de baas over de gehele wereld is. Een toch best wel spannend filmpje, die ik het kijken echt wel waard vond. Waarna een stel naast hem komt wonen houd hij ze in de gaten. Hij komt er achter dat dit een getinte vrouw is met een blanke man. dit staat hem niet aan en hij gaat hun erg irriteren, zelfs zover dat hun dingen terug gaan doen. Zoals een grote lamp op het huis terug schijnen. Dit word een erge ruzie tussen de twee, waarna de politie agent besluit het erg te spelen, en een man bij hun laat inbreken. Met deze man heeft hij ook vaker mot buiten. Aan spanning dus niks te missen.

Samuel L. Jackson is die gekke agent. En wat speelt hij in verdomd veel films. En hij acteerde hier ook goed! Patrick Wilson, die mij erg bekend voor kwam, en uiteraard hij kwam uit Insidious etc. speelde ook een lekkere rolletje als man van het stel. Uiteraard hoort hier ook een vrouw bij, hiervoor was Kerry Washington uitgekozen. Ook zij deed het goed.

Aan acteren ligt het niet. Het verhaal is ook goed. Het concept die is goed bedacht, in mijn ogen heb ik die nog niet echt eerder gezien. Al om al, leuk om te kijken! En zeker ook wel een kijk beurtje waard. Al had ik hem eerder een Actie/Thriller genoemd.

3.5*

Jammer dat het stelletje niet interessant is maar Jackson maakt veel goed. Hij speelt een heerlijke (irritante) rol. De setting past ook mooi bij het verhaal. Jammer dat er te veel aandacht is voor het gekibbel tussen Chris en Lisa, erg voorspelbaar, en het blijft net te braaf.

“It's alright, I'm an officer.”

Lakeview Terrace had ook net zo goed een komedie kunnen zijn, met buren die steeds meer elkaars leven proberen te verzieken. Maar de film is allesbehalve een komedie, en het begint met kleine pesterijtjes maar gaat al snel van kwaad tot erger. Samuel L. Jackson maakt de meeste indruk en zorgt er voor dat de film boeiend blijft om naar te kijken. Want het verhaal op zich is niet al bijzonder, en Wilson en Washington zijn erg vlak en kleurloos. Het einde kan ik dan wel weer waarderen.

Blijft een puike film dit met een prima cast.

Doorsnee thrillertje.

Samuel L. Jackson, doorgaans grofgebekt doch goed, zet voor de verandering eens een slechterik neer. De beste man doet dat niet slecht, en ook z'n castgenoten doen het oké, maar ze lopen helaas rond in een wat plichtbewust thrillertje dat amper de middelmaat haalt. Goed voor doordeweeks het oeuvre van Jackson bij te benen, maar daar blijft het voor mij dan ook bij. Als film lonkt de vergeetput.

2,5

Ik had recent 'The Intruder' uit 2019 gezien die me deed terugdenken aan Lakeview Terrace, die ik een jaartje of 10 geleden al eens had gezien.

Nog steeds vind ik deze een erg goeie thriller in het genre 'gestoorde indringer/stalker van een gezin in een nette buurt'. De beste in dit genre blijft voor mij overigens 'Unlawful Entry' uit 1992.

Ik kan dus kort zijn: goeie acteerprestraties waarbij een Samuel Jackson op dreef er bovenuit steekt. Spannend en gaat nergens vervelen. Ook dus niet na 2x kijken.

4,5 sterren

Een vrolijke en vooral schmierende Samuel L. Jackson weet voor de voornaamste pluspunten te zorgen in deze half afgewerkte thrillerfilm van regisseur Neil LaBute. Het uiteindelijke verhaal is, om positief te openen, lekker simplistisch en genuanceerd. Rondom het concept van een escalerende vete tussen twee buren is ook geen bijzonder ingewikkeld gebeuren nodig, maar LaBute voegt uiteindelijk wel erg weinig toe. Met name de invulling van het stelletje (vertolkt door Patrick Wilson en Kerry Washington) roept weinig sympathie en medeleven op. Er wordt zeker in de eerste helft voor beide kanten ingezet op wat achtergrond, maar rondom Jackson heeft dat weinig zin. Het maakt de uiteindelijke afloop waar hij wordt doodgeschoten vooral slordig af, maar ook omdat het al relatief snel duidelijk is wie de antagonist en wie de protagonist is. Uiteindelijk is het gebeuren vooral niet spannend of dreigend genoeg omdat de escalatie dusdanig uit de hand loopt dat er van enige geloofwaardigheid al vroeg amper meer sprake is. Het interessantste aspect van Lakeview Terrace buiten het sterke acteerwerk van Jackson om is misschien de Amerikaanse bosbrand op de achtergrond, maar deze wordt dusdanig beperkt gebruikt dat het uiteindelijk ook niet heel veel zin had.