The Jack Bull (1999)

Goeie "moderne" western. Leuk verhaal en niet al te veel geschiet. Goeie rollen van Cusack en Goodman. 3,5*

Wat een flopfilm. echt zo slecht,zo saaaaaaaaaaai die cowbow films van vroeger waren veel beter

0,0000000 zo

Zo snel als mijn voorganger hierboven, vind ik de film niet. Een prettig tempo, een simpel maar sterk, realistisch verhaal en ook nog eens prima acteurs.

Het verhaal past in de lijn van de traditionele western, de uitwerking en het einde is wel degelijk modern.

Op deze manier is het erg fijn dat er nog mensen zijn die de moeite steken in het commercieel niet (meer) zo interessante genre.

4*

Onderschatte western die verrassend goed is.Zou hem nog wel eens een keertje willen zien.

Het interessante verhaal, de prachtige beelden en de goede acteerprestaties zorgen voor een meer dan aardige film die het verdient om in de top 50 westerns te staan op deze site.

Wat er zo traditioneel/klassiek aan deze film is zie ik niet helemaal. Zelf vind ik The Jack Bull een opvallend ruwe en grauwe film. Bij een traditioneel en/of klassieke western zien we, volgens mij, vaak een hoofdpersoon die een ideaal leventje leidt. Dat is hier duidelijk niet het geval.

Zo was ik bijvoorbeeld erg blij met het (voor een western) ongewone einde. Even was ik bang dat, op het moment van de ophanging, de man die zijn eigen vrouw dood schoot Redding nog zou redden door de waarheid net op tijd bekend te maken. Gelukkig is er gekozen voor de (harde) realiteit.

Verder ben ik het volledig eens met Brix wat het lied van Bob Dylan betreft. Het is een mooi lied met een mooie tekst, maar het past simpelweg niet bij de film. Niet in de film althans. Het is allicht wel een mooi lied om op een eventuele soundtrack-cd te zetten als een soort samenvatting van de film.

"I'm sorry for your wife, but you're a liar."

Een aardig verhaal. Velen zeggen hier;"Ondanks weinig geschiet, een goede film" Ik persoonlijk vind het juist jammer dat er weinig in geschoten word. In westerns horen gewoon schietpartijen in te zitten.

Het verhaal is goed, is boeiend, maar ik mis toch wel de actie, wat toch wel had gekund in deze film.

Cijfer had daar door hoger uit kunnen pakken

3,5 sterren

Knappe, inhoudelijke western met goed script, camerawerk, fotografie en actering.

In het eerste gedeelte wordt de machtspositie van de grootgrondbezitter en het onrecht dat er uit voortvloeit keurig en boeiend uiteen gezet.

Achteraf wordt het ruwer en avontuurlijker en komt de rechtspraak, of wat er op lijkt, aan bod en ook dat is aanvaardbaar gebracht.

Eerder deze week zag ik Michael Kohlhaas (2013)

De gelijkenis met The Jack Bull is frapant.

Waarschijnlijk komen beide films voort uit het historische verhaal van Hans Kohlhase:

Hans Kohlhase - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Een typische één maal is genoeg film. Het verhaal gaat over een gestoorde paardenfokker waarbij twee van zijn paarden slecht behandeld zijn en hij daarvoor gerechtigheid wilt. Nooit een groot Cusack fan geweest en ook nu weer kan hij niet overtuigen. John Goodman daarentegen staat direct als een huis. De camera standpunten waren ook van het niveau dertien in een dozijn. Al met al heb ik eigenlijk spijt dat ik voor deze film ben gaan zitten. Shit happens.

Fraaie slotscène die er nog een schrale voldoende van maakt. Het verdere laatste half uur sleept echter wel erg veel. Verder is het een vooral een typische tv-film op weliswaar aardige locaties maar verder vrij schraal eruit ziet, weinig verassend is en in de casting ook wat karikaturaal is.

2,5*

The Jack Bull even als tussendoortje afgelopen week en een western kan mij altijd goed smaken, dus was ik wil nieuwsgierig of dit iets van kwaliteit was want ik ben altijd wel op zoek naar moderne westerns dan de films met John Wayne uit de jaren '70. Maar onder de sterke reeds gevonden namen zoals 3:10 to Yuma, The Unforgiven, Hostiles, The Assassination of Jesse James en Old Henry, om maar eens wat te noemen, hoort deze The Jack Bull zeker niet.

Aan de cast zal het overigens niet liggen want die is uitstekend op orde met een stuitende LQ Jones als boosdoener aangevuld met Savage, Goodman, McGinley, Miranda Otto en Brent Briscoe. Niet echt A-listers te noemen maar karakters die meer dan genoeg toe kunnen voegen aan hun rol. Voeg daar de immer aimabele John Cussack aan toe waar ik altijd wel een zwak voor heb en het startpunt is er al. zou je zeggen. Het is bijna spijtig te zeggen dat Cussack juist de zwakste schakel is, want het stukje gelaagdheid en grimmigheid dat voor de rol Myrl nodig is heeft de acteur niet in zijn bagage waardoor de kwade uitspattingen niet geloofwaardig zijn.

Buiten dat doet het me eigenlijk allemaal niet zo heel veel, is de film toch eigenlijk wel buitengewoon voorspelbaar betreffende het lot van verschillende karakters, overtuigt Cussack onvoldoende in zijn rol en hobbelt het qua tempo maar een beetje aan en is het me een raadsel waarom deze film bijna 2 uren moet duren. Eenmaal de knuppel in het hoenderhok en de jacht geopend is trekt het geheel een beetje bij en treft het verhaal in de behandeling van de paarden toch wel een sterke motivatie, die arme dieren. Maar eenmaal beide in de kraag gevat en voor de rechter gebracht komt het geheel weer tot stilstand en lijkt het geheel weer dood te bloeden.

Maar het moet gezegd dat het einde toch wel onverwacht is en best wel dramatisch. The Jack Bull is daarmee voor mij een film met twee gezichten, namelijk met enkele goede momenten maar over het grote geheel toch het gevoel dat het niets bijzonders is. Een onvoldoende verdient de film zeker niet daarom een veilige drie sterren.

Geen vrolijke film, met alle machtmisbruik, corruptie en tirannie van het geld die ongetwijfeld grote delen van Amerika in die pioniers-periode karakteriseerden – wat dat betreft deed de film me vaak denken aan Shane. Al vanaf het begin had ik het gevoel dat dit verhaal niet goed zou eindigen, en Cusacks dood is dan ook het logische gevolg van hoe Judge Tolliver z'n best doet maar toch ook niet om het feit heen kan dat Cusack volgens getuigen een moordenaar is, ook al weet de kijker dan ook beter. Goede rol van Cusack, maar zelf vond ik het vooral leuk om L.Q. Jones als Ballard te zien, inmiddels boven de 70 maar nog altijd met die ondefinieerbare uitstraling die hem ook al zo goed van pas kwam als kompaan van Strother Martin in The wild bunch. Knappe film dus, maar ook deprimerend en wat mij betreft soms ook vrij onaangenaam.