Battle for Haditha (2007)

Dat doen ze dus wel, dat is ook (mede) een probleem.

Het is een nogal bekend gegeven (arme soldaten die in een hel terechtkomen waar ze het nut niet echt van zien) en ook het 'incident' zelf is natuurlijk volop in het nieuws geweest. Maar om het in zo'n film uitgewerkt te zien is inderdaad toch wel aangrijpend.

Er zijn over het algemeen talloze kritiekpunten aan te geven wat betreft dit soort films, maar dit is mijns inziens toch wel eentje van de genuanceerdere en betere.

Verre van slechte film, die nooit te overdreven sentimenteel wordt. Het gebeuren in Irak was destijds behoorlijk in het nieuws en wordt hier heel behoorlijk uitgewerkt. De regisseur neemt naar mijn idee een neutraal standpunt in. Hij laat op een duidelijke manier zien hoe een groep soldaten kan reageren op een bepaalde gebeurtenis. De film kent heftige momenten, enkele indrukwekkende scene's en komt vrij realistisch over. De camera zit er verder lekker dicht op, wat het realiteitsgehalte alleen maar versterkt. Het enige kritiekpunt is dat de karakters nogal oppervlakkig blijven, waardoor het me allemaal minder deed dan misschien de bedoeling was.

3,5*

Verhaal met een duidelijke boodschap. De regisseur laat zien hoe de aanwezigheid van de Amerikaanse troepen zelf eigenlijk een voedingsbodem is voor rebellie en terrorisme. Verder wordt ook getoond dat de troepen niet veel besef hebben van waarom ze daar precies zijn. Door de onwetendheid en de verkeerde opvatting om iedereen als een bedreiging te zien, gaat de situatie er alleen maar op achteruit.

De vertolkingen van de karakters als echte 'machines' is vind ik goed gedaan en oppervlakkig inderdaad, maar dat hoort een beetje bij hun rol vond ik.

Enigste minpuntje vind ik, is dat er tot aan de aanslag met de bermbom in feite niet zo veel gebeurd. Voor mijn part mocht de aanloop naar deze gebeurtenis iets ingekort worden.

3,5 *

Battle for Haditha gezien, en ik moet zeggen dat ik perplex ben. Alleen dan niet vanwege de film zelf, maar vanwege de score. Je zou bijna denken dat er sprake is van een soort van politieke correctheid en dat het not-done is om kritiek te geven op films met zulke onderwerpen. Doch ondanks het onderwerp, is het gewoon een erg slechte film.

Inhoudelijk komt de film niet verder dat een oppervlakkig en erg cliché verhaaltje met oppervlakkige en erg cliché personages en oppervlakkige en erg cliché dialogen. Verder doet ook de cast nog een duitje in de zak met hun vaak erbarmelijke acteerprestaties. Van de figuranten e.d. kan ik het nog enigszins accepteren, maar van de rest toch echt niet.

Ook op (audio)visueel gebied valt de film zwaar door de mand. De muziekkeuze is erg slecht en standaard en over het camerawerk valt al helemaal niets positiefs te zeggen. Puur amateuristisch broddelwerk.

Ik hoef dan ook niet te zeggen dat de film geen moment erin slaagt te boeien of ook maar enigszins te overtuigen. Het amateurisme straalt van alles af. Gelukkig wordt dat bij velen goed gemaakt doordat het dankbaar gebruikt maakt van een onderwerp welke het altijd goed doet. Alleen hoor ik niet bij die velen.

Ben ook een beetje perplex van de score, alleen wijk ik niet veel af van het gemiddelde en is mijn 3.5* nipt genomen.

Best geboeid gekeken, harde "realistische" sfeer en deed in het begin even denken aan Road to Guantanamo, The (2006) maar het verliep toch anders. Had zelf ook echt een gevoel dat we daar in die buitenwijk aanwezig waren, dus geen goedkope setting.

De soundtrack is typisch toepasselijk Amerikaans en visueel valt het goed te doen. Verder ook niet echt last van slechte acteur's gehad.

Prima psycho achtig oorlogsdrama.

Bush had zich nooit met die oorlog moeten bemoeien.

Als burgers ruzie hebben laat ze dat dan lekker zelf uitvechten.

Wat betreft de term Kut Amerikanen die hier iemand gebruikt, vind ik incorrect omdat, je dan de gehele Amerikaanse volk beoordeeld.

Het gaat om diegene die in de oorlog mee doen of beter gezegd mee moeten doen.

Als soldaat heb je weinig keus..

Wat de film betreft het is een heftige film en je wordt dan met je neus op de feiten gedrukt en krijgt eens een andere hoek te zien van de oorlog tegen Irak.

De Amerikanen hebben kleine schuld wat betreft aanslagen van 9/11.

Dat kun je in deze film er wel uit ophalen.

De acteurs spelen hun rol erg goed als militair.

Heb net op Wikipedia gelezen over die Mariniers maar welke straf kregen ze nou ?

3,5 ster

Sterke film. Stelt over het algemeen weinig voor, maar heeft uiteindelijk toch een grote impact. Allemaal erg rauw en realistisch. Laatste drie kwartier maken een hoop goed. Dikke vette voldoende.

Vrije povere quasi-docu waarbij veel wordt ingespeeld op het "kijk de Amerikanen eens hard optreden tegen die zielige Irakezen". Normaliter vind ik dat niet erg, maar het was hier wel heel erg gedramatiseerd. Door de docustijl voel je de aanwezigheid van de camera. Als je dat combineert met het matige acteerwerk krijg je toch een erg doorzichtige film. Jammer, want opzich liggen dit soort films mij wel. Nee, dan zie ik liever de melodramatische, pro-Amerikaanse blockbuster, zoals The Hurt Locker en The Objective.

''And basically, the only thing I'm fighting for - that I know that I'm fighting for - is to make it home each and every day without getting killed.''

Een hard en aangrijpend, maar realistisch film over het hedendaagse oorlog in Irak.

Tevens bevat het verhaal een duidelijk en dramatische boodschap.

Het is november 2005. Het gaat over een groep, jonge mariniers die gewoon hun werk doen door te patrouilleren en check points te bemannen. Verder dan dit, weten de jongens niet wat ze precies daar doen en wat ze uiteindelijk zullen behalen. Het enige waar het ze om gaat, is om te overleven. Heel thuis aankomen, naar je familie, vrienden en geliefde. Naast de Amerikanen, volg je ook de Irakezen. Een aantal huurlingen worden betaald om een IED (bermbom) langs de kant van een weg in Haditha te plaatsen. Door een signaal van mobiel naar de bom te zenden, schakel je zo de bom in en laat je het ontploffen. Nadat een Humvee geraakt wordt, met 1 doden en 2 zwaargewonden, gaat er iets mis met de overige soldaten en beginnen hun bloedige zoektocht naar de daders op de straten en huizen in Haditha, met bloedige afloop... De slag om Haditha.

De personages van de Amerikaanse kant zijn jonge soldaten en andere officieren, de meeste hebben wat ervaring. De personages aan de Irakese kant bestaat uit een hoeveelheid onschuldige mannen, vrouwen en kinderen, allemaal inwoners van Haditha. Daarnaast zie je ook een aantal opstandelingen die nog het één en ander bespreken. Het interessante is dat de regisseur wat meer met de Irakese personages doet, het blijft niet bij 'enkel op schietschijven houden', maar hun cultuur komt ook aan bod. Hoe ze feesten, hun muziek, hun stijl, liefde en geloof komt ook sterk over en dat is wat deze film specialer en interessanter maakt dan een enkele oorlogsfilm.

De beelden van Haditha zien er fantastisch uit, maar het draait vooral op de plek van aanslag en nog wat overige huizen langs de weg en natuurlijk het zoektocht van de opstandelingen naar een overzichtelijke punt op de weg om hun hinderlaag klaar te zetten. Het camerawerk is voor de rest in orde. Af en toe chaotisch, maar dat geeft een beter indruk op de beelden van de gevechten tussen de Amerikaanse mariniers en Irakese opstandelingen.

De speelduur is nog lang niet zo langdradig te noemen, alleen de manier van tempo is hier niet echt geweldig. Na zeker 50 minuten gebeurt er 'wat', dus de film heeft meer dan 3 kwartier nodig om alles op te bouwen tot de aanslag. Niet een dikke minpunt, maar een betere tempo voorkomt saaie en overbodige momenten. Voor de rest komen de taken die de soldaten daar doen, de mensen met wie ze in contact komen en hoe ze op zulk soort levensbedreigende situatie's reageren goed aan bod.

Een uitstekende film die alle handelingen laat zien wat betreft de levensgevaarlijke bermbommen.

Ook ik vond dit een realistische film. De setting (Jordanie) leek veel op Irak, maar ook werd er veel Arabisch gesproken, acteerde de cast zeer overtuigend en het camera gebruik zorgden er voor dat de film levensecht was. Niet verwacht 3.5*

Een goede historie/oorlog/drama film...
Een waargebeurd verhaal...
Prima verhaal volgen...
Wat een drama dat zomaar onschuldige mensen neergeschoten...
Prima acteerwerk...
Mooi HD kwaliteit breedbeeld...
Prima achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)....

Bij toeval deze film tegengekomen. Sterke anti-oorlogs-quasi-documentaire, dat begon met iets teveel stoere praat en cliché om (mij) te overtuigen, maar vrij snel werd het wel boeiender en geloofwaardiger. De boodschap van deze film komt hoe dan ook wel aan, en de benauwde sfeer is continu voelbaar. Vanaf het moment van de aanval bleef ik aan de buis gekluisterd.

Het blijft voor mij wel iets achter op de film Redacted (2007), die overigens prima aansluit op deze film. Die film gaat over de waargebeurde verkrachting en moord op een 14-jarig meisje door Amerikaanse soldaten, en de eveneens waargebeurde pogingen om het vervolgens in de doofpot te stoppen. De titel van die film slaat op het herschrijven van het nieuws erover. Een absolute must-see, niet laten afschrikken door de lage score. Die (Amerikaanse) film kreeg veel kritiek omdat het zogenaamd 'anti-Amerikaans' was, maar mijns inziens is het niet de schuld van de film dat het meisje verkracht en gedood werd door Amerikaanse soldaten, en ook niet dat de Amerikaanse overheid probeerde om het in de doofpot te stoppen, al flopte dat plannetje dus wel mede door deze film. Des te meer reden om het te zien. Regie is in handen van Brian de Palma (Scarface, Mission Impossible), en net als deze film zit de kracht van die film ook in het verhaal en niet in het cinematografische.

Misschien ook dat deze minder indruk op me maakte doordat ik eerder Redacted had gezien, hoe dan ook krijgt het 4* van me.

Oorlogsdrama, vertolkt door amper gekende acteurs, dat de nadruk legt op de drang naar vergeldingsacties.

In een oorlog zijn er altijd twee vechtende partijen. Een derde partij die liefst afzijdig blijft is doorgaans een onschuldig slachtoffer. Dit fenomeen doet zich ten alle tijde voor, in gelijk welke oorlog en zal helaas niet verdwijnen.

De film is klassiek ipgebouwd : de soldaten, aanvankelijk grappend over prestaties, liefde en seks met als tegenstelling de burgerbevolking die de familie vooropstelt. Dan komt het geweld, de vergelding, de fysische en psychische weerslag. Film vertelt niet hoe dit op ware feiten berust verhaal uiteindelijk afloopt en wil aldus gewoon, zonder echt positie te kiezen, de nadruk leggen op het onwezenlijke van een oorlog.

Feit is toch dat het Amerikaans leger niet bepaald in gunstig daglicht wordt gesteld, wat wellicht de eerder lmatige IMDB score verklaart.

Een sterk oorlogsdrama gebaseerd op waargebeurde feiten. Gefilmd vanuit drie uitgangspunten: de Amerikaanse soldaten, strijders tegen de Amerikaanse soldaten en de lokale inwoners. De film is lange tijd meer te omschrijven als drama dan een oorlogsfilm en de film focust zich dan ook meer op drama. Het slaat dan nog wel om wanneer via een bermbom een militair voertuig opgeblazen wordt, waarna enkele soldaten zwaargewond zijn en/of sterven. Vooral de blik op de opengereten soldaat was bijna beangstigend te noemen . Vervolgens volgt er een wraakactie en wordt de onschuldige lokale bevolking vermoord . De film kent eigenlijk geen al te grote verrassingen doordat het verhaal hierboven al grotendeels wordt omschreven. Echter, Battle for Haditha toont een indrukwekkend beeld van wat er die dag tijdens de oorlog in Irak gebeurde.