Ohkami Shôjo to Kuro Ohji (2016)

Aardige Hiroki.

Verfilming van een manga, maar wel een erg brave heb ik de indruk. Komedie als genreaanduiding slaat nergens op, het is eerder drama/romantiek, maar dan wel met de nadruk op het romantische. En wat er van drama inzit is erg luchtig.

Wel een raar plotje, waarin de aparte relatie tussen Kyouya en Erika centraal staat. Erika gebruikt Kyouya als fake vriendje om zich niet te hoeven schamen bij haar klasgenootjes, Kyouya behandelt Erika als hondje ... letterlijk dan. Dat er na verloop van tijd toch wat groeit tussen de twee mag duidelijk zijn, dat hun situatie het moeilijk maakt om eerlijk te zijn tegen elkaar ook. Je kent het wel, dat soort romantische verwikkelingen.

Het eerste uur is redelijk tam, met veel highschool gedoe. Tweede uur is sterker. Ook iets dramatischer, waardoor Hiroki's sterkte meer naar voren komt. Het poppy, blije gebeuren kan hij wel, maar het heeft weinig extras. Hiroki's drama is duidelijk krachtiger.

Nikaido doet het uiteraard weer goed, ook Yamazaki doet het best aardig. Ze dragen de film, al komen ze beiden ook past het best tot hun recht aan het einde van de film, wanneer ze hun personages echt wat ruimte kunnen geven en niet meer vasthangen aan hun gekke startsituatie.

Matig niveau het eerste uur, dat gelukkig een stuk in de hoogte getrokken wordt in het tweede uur. Met een weinig verrassend maar wel passend einde. Toch ziet die andere Hiroki uit 2016 er beter uit, maar de liefhebber van Japanse romantiek kan weinig misdoen met deze film.

3.5*

Hoewel het basisidee van het plot anders is, kreeg ik vanwege de dwarsverbanden qua verhaal van lieverlee de indruk dat regisseur Ryuichi Hiroki bezig was met een herhalingsoefening van zijn eerdere Sutorobo Ejji (2015). Hoezeer Fumi Nikaidô en Kento Yamazaki ook hun best doen, de rode draad van het verhaal (de meester – dienares relatie) is ruim vóór het verstrijken van de speelduur uitgewerkt. Film had derhalve een stuk compacter kunnen zijn.