Lord of Illusions (1995)

Deze pas opgenomen van 't MGM movie channel en gisteren bekeken.

Zoals al eerder komt Barker met goede ideeen aanzetten, maar schort het nog al in de uitwerking. Zie ook Night Breed. Alleen zijn originele Hellraiser was een voltreffer.

Je ziet dat er een op zich mooi en intrigerend uitgangspunt is, maar het blijft helaas allemaal op b-niveau voortkabbelen.Het oogt allemaal goedkoop, gedateerd en nep.

Ook de acteurs, die normaal of in TV-films meedoen, of in grote producties bijrollen vertolken, zitten allemaal op dat zelfde level en weten er ook geen meerwaarde aan te geven.

Barker zit in het zelfde straatje als Carpenter, maar mist de klasse en vooral het filmische inzicht om zijn -op zich goede- ideeen mooi op het scherm te brengen.

Wel leuk om een nog jonge Famke Janssen voor haar GoldenEye doorbraak bezig te zien. Blijft een verschrikkelijk mooie vrouw.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Onevenwichtige film.

De jaren '90 waren geen hoogtijdagen voor horrorfilms en zeker niet van het occulte soort à la Barker. Ik dacht dus dat ik de meeste interessante werken wel gezien had, maar Lord of Illusions heb ik blijkbaar ergens gemist. En hoewel geen topper, is deze film toch zeker de moeite waard.

Op bepaalde vlakken springt de film er echt uit. Vooral in het begin leek het een film van pas een paar jaar oud. Barker maakt veel gebruik van korte snelle montage om o.a. de nachtmerries van de detective weer te geven. Precies zoals we dat de laatste jaren van horror regisseurs gewend zijn (al slaan sommigen hierin door). Ook het monster design c.q. gore komt modern en geen moment gedateerd over. Het levert in ieder geval een lekker duister sfeertje op, met mooi gefilmde donkere scenes.

Helaas kan Barker dat hoge niveau nooit vasthouden. Als het - overigens rommelige - verhaal eenmaal gaat lopen, worden de scenes eentoniger, de effecten slechter en de soundtrack bombastischer. Zeker in de tweede helft was er van spanning dan ook weinig te merken. Sommige scenes blijven de moeite waard, zoals de herrijzenis van Nix, maar als geheel wordt het toch een stuk minder. Zelfde geldt eigenlijk voor het acteerwerk, waarbij enkele personages wat mij betreft gewoon weggelaten konden worden.

Een wisselvallige film dus, waarvan ik toch redelijk heb kunnen genieten. 3***

Verfilming van Barker's Last Illusion. Een verhaal vol magie met in de hoofdrol Harry D'Amour als een soort paranormale detective die ontdekt dat de grens tussen goochelaars en tovenaars erg vaag is. Of zoals een personage uit de film het zegt: I believe that we walk a narrow path between divinity and trickery.

In al zijn ijver komt D'Amour terecht in een vete waarin een dood gewaande tovenaar herrijst en zijn toorn loslaat op zij die verantwoordelijk waren voor zijn dood. Het resultaat is een magische cocktail vol fleurige personages, niet in het minst D'Amour zelf, enkele mooi vormgegeven illusies, flink wat bloed en een prachtige Famke Janssen . Naar het einde toe ontspoort de film op verhaaltechnisch vlak, maar de effecten blijven de hele tijd overeind. Het fijne is dat dit occult werkje met weinig andere films te vergelijken valt, precies omdat het weer die typische Barker-stempel draagt.

Geen gekke gore.

Met zijn derde en tevens laatste film, weet Barker net niet het niveau te bereiken van zijn klassieker Hellraiser. Er zitten leuke SFX in de film en de gore is niet gek, maar de nadruk ligt iets te veel op het mysterieuze detective-verhaaltje dat slechts ten dele werkt.

Redelijk.

Typisch horrorwerkje met detective.

De special-effects waren soms best wreed en het gezicht van Nix zag er ook wel indrukwekkend uit. Jammergenoeg zie je het einde al van ver aankomen en wordt er natuurlijk weer een vriendinnetje bijgesleurd. Hier en daar vond ik het een beetje rommelig in elkaar gezet en sommige scènes kwamen een beetje antiek over terwijl er in 1995 toch al heel wat pittigers op de markt lag. Desondanks zit er wel een lekker sfeertje in en zijn we toeschouwer van een aantal absurde verwondingen.

Flesje jenever erbij en jezelf laten verassen.

Barker

Zo even 2/3 van de man zijn regisseurs oeuvre in 1 dag gekeken. Helaas hebben beide films de tand des tijds niet doorstaan. Vooral stom dat ze de magie niet wat subtieler inzetten. Auto optillen zag er nog wel goed uit. Maar die vreemde computer effecten slaan de film al snel dood. Verhaaltje heeft net als Nightbreed wat onnodige zijsporen. Zo is de detective een magere toevoeging. De film gaat over Swann en Nix. Wat de detective onderzoekt weten we als kijker al lang. Waardoor het een vrij saaie zoektocht is van hem.

Deze film deed me in de verte denken aan het ondergewaardeerde Red Lights. Daar werkte het suspence veel beter.

Ik heb altijd nog wel wat aan die cheesy sfeer van dit soort films. Op een rare manier zijn die slechte computer effecten nog best wel een beetje eng. Maar het is geen ramp dat dit tot op heden Barker zijn laatste film was.

2 sterren.

Lang geleden.

Moet ondertussen al een 15 jaar geleden zijn toen ik deze voor het eerst (en laatst) zag. Erg veel wist ik niet meer van de film, behalve het overkoepelende sfeertje is me wel bijgebleven. En moet zeggen dat dat sfeertje er nog steeds wel staat.

Het is wat jammer dat het verhaal zich ontwikkelt via een detective, ben ik meestal niet zo voor te vinden, zeker niet in horrorfilm, maar verder brengt Barker het er meer dan aardig vanaf. Hier en daar zijn de effecten wel wat verouderd, maar moet zeggen dat het voor een film uit die tijd best nog overtuigend overkwam.

Verder een pluspuntje dat het een erg sample-gevoelige film is. Geen kwaliteit die vanuit de film zelf komt natuurlijk, maar ik vind het altijd wel grappig om halve dialogen te herkennen (en te kunnen meeblèren).

Filmpje dat erg 90s overkomt en met de jaren waarschijnlijk aan impact zal verliezen, maar het kon er nog best mee door vond ik.

3.0*

Opzicht weet het verhaal wel de aandacht te trekken maar echt boeiend of spannend wordt het helaas nergens. Qua uitvoering kon het ook allemaal beter want het oogt soms wel erg nep (o.a. de belachelijk slechte computereffecten). Van de cast kon me eigenlijk alleen Daniel von Bargen bekoren als de creepy "Nix". Leuk trouwens om een jonge Famke Janssen te zien, vlak voor haar grote doorbraak (in hetzelfde jaar) in de film "GoldenEye". Daarin speelt ze overigens veel beter, hier is ze enkel en alleen leuk als ze uit het zwembad komt met haar sexy badpak aan. Al met al is deze film leuk om eens gezien (ik heb hem op MGM gezien) te hebben maar meer ook niet.

Flesh is a trap and magic sets us free

De director's cut gezien. Deze occulte horrorfilm ooit in de jaren '90 gezien maar kon me niet meer herinneren hoe het allemaal verliep. Een sleazy detective in marcelleke wordt op het spoor gezet van een sekte, die zich voorbereidt op de wedergeboorte van hun leider, die quasi goddelijke krachten bezit. Het verhaal is nogal een hutsepot tot op het belachelijke toe, en de acteurs spraken me weinig tot de verbeelding. Het verhaal is echter mysterieus genoeg om de aandacht tot het einde vast te houden.

Barker bracht met deze "Lord of Illusions" een voor jaren '90 begrippen behoorlijk gore horror. De effecten van de illusies zien er nog best sterk uit. De zwaardenscene is prachtig in beeld gebracht en ook het einde met o.a. in drijfzand wegzakkende mensen en een helleput zag er niet verkeerd uit.
De casting van Daniel von Bargen als de kwaadaardige persoon in dit verhaal is wel goed gedaan. Hij weet in de beginsequentie imponerend over te komen en ook tegen het einde weet hij goed in zijn rol te blijven. Het is alleen zo jammer dat we hem zo'n groot gedeelte van de film moeten missen vanwege D'Amour's onderzoek, de opbloeiende liefde tussen hem en Janssen's personage en de fake death van Swann.
Dit middenstuk duurt me iets aan de lange kant. Dit komt ook omdat weinig personages me aanspreken, daar Bakula's personage nogal standaard is en Janssen's personage al helemaal plat is. Kevin O'Connor kwam dan nog het beste uit de verf, maar ook zijn subplot met zijn mateloze liefde voor Janssen komt wat ongeloofwaardig over.
Een film die voor de horrorliefhebbers nog best goed te doen is en die vooral weet uit te blinken met de special fx. De rest er rondom is wat aan de lange kant. Ik heb zelf de gewone cut gezien en ik vond die al lang genoeg (vraag me af of die 10 minuten in de directur's cut nou nog zoveel zal bijdragen).

Film vol met clichés. Vergelijk het met een Hallmark film. Erg braaf en in mijn ogen op een foute manier gefilmd. Hier en daar komt er wat bloed voor maar geen van de kills is ook maar een fractie interessant te noemen. Deze film wil ik dan ook niemand aanraden om te kijken!

Matig.

Teleurstellende film van een regisseur die zeker niet onbekend is. Na Hellraiser had ik volledig vertrouwen in Barker, ondanks dat ik al wist dat deze film niet echt leek op Hellraiser. Niettemin hoopte ik dat Barker zijn sterke elementen weer kon herhalen, maar dat wist deze film niet te doen.

Toch waren de eerste 10 minuten best leuk te noemen. De opening knalt lekker door en de gekte sluipt meteen de film in. Lekker veel gedoe met een lekkere flow. Ik kon het best behappen, maar de film slaat daarna een rustiger pad in. Ik keek de director's cut, en de 110 minuten die na de opening volgen zijn toch beduidend minder interessant.

Het acteerwerk is om te beginnen matig en zowel de good guys als de bad guys weten geen moment interessant of intrigerend te zijn. Qua sfeer mag Lord of Illusions niet eens in de schijn staan van een Hellraiser. Ondanks dat er aardige beelden inzitten die de sfeer wel versterken, lijkt deze film zich toch iets meer op de cheese te mikken en dat werkt nadelig.

Het verhaaltje zelf is aardig, maar ik zal toegeven dat ik geen fan ben van horror die rondom detectivewerk draait en ook hier wordt het niet bepaald bijzonder uitgewerkt. Een beetje onderzoek doen en wat hintjes volgen die steeds naar een weinig verheffende scene leiden gaat uiteindelijk vervelen. Pas richting de finale begint de film weer los te komen.

Vooral omdat het weer aardig het pad van de gekte begint te bewandelen, iets dat de film als geheel naar boven trekt, en ontbrak tijdens een groot deel van de film. Tijdens het gedeelte waar de gekte echt ontbreekt weten de sfeer en het verhaal het als geheel te weinig te compenseren, dus de finale was best een verademing te noemen. Niettemin duurt het met 2 uur erg lang en wacht je als kijker op leuke scenes die nooit echt komen. Enkele grappige effecten tussendoor ten spijt. Geweldige opening, bevredigende slotfase, en daar eindigt het weer voor mij.