Welcome Home, Roscoe Jenkins (2008)

Ontzettend flauwe meuk, die ik maar snel moet vergeten. Waar zijn de tijden gebleven met Eddie Murphy, de Cosby show of Will Smith, toen Afro-Amerikaanse humor wél leuk was. Vooralsnog blijft het wachten op een waardige opvolger, want Martin Lawrence is dat zeker niet. 2**

Ben toch aardig verast door deze film. Met name de zeer lage score op IMDB deed mij twijfelen, maar vrienden wilden hem zien..

Prima filmpje. Redelijk verhaal. Wat cliché en flauw maar dat is niet zo erg in deze film. En zeker met een groot deel van de leuke rollen en cast. Zoals Michael Duncan (van the Green Mile o.a) vond ik weer leuk. Cedric The Entertainer vond ik dit maal erg tegenvallen en niet leuk in zijn rol.

Maar heb me prima vermaakt en aardig gelachen zeker om die honden.

3,5*

Voorspelbaar maar erg leuk om te zien. Altijd leuk om Martin Lawrence te zien.

Een heel aardige film, heeft me behoorlijk aangenaam verrast.
Lawrence vervalt helaas zo nu en dan in enkel een scheve bek trekken, maar is toch verbaal wel erg sterk. Zijn manier van praten maakt de grap echter vaak grappiger, want zo nu en dan zitten er helaas ook enkele belabberde grappen bij.

Uiteraard is er ruimte gemaakt voor een sentimenteel einde, maar dat doet verder niets af aan de goede stukken in de film. Zo nu en dan erg flauw, maar ach, echt storen deed me dat nergens.

Een leuk tussendoortje.

Ik ben eigenlijk niet zo'n fan van Martin Lawrence maar deze film vond ik echt heel grappig. Het was niet overdreven zoals je wel eens ziet bij films van hem.

Op zich gebeurt er niet veel qua verhaal maar de familie op zich is al grappig genoeg om naar te kijken. Er heerst in de film ook zo'n lekker gemoedelijk sfeertje. Dat maakt deze film net iets anders dan een standaard komediefilm.

De grappen zelf zijn eigenlijk niet eens grappig. Heel erg flauw zelfs. Maar de manier waarop de karakters in de film zijn neergezet en hoe er werd geacteerd maakt dat het allemaal wel een heel grappig geheel kreeg. Ik vind deze film wel een aanrader !

Typische Martin Lawrence film met zijn typische vaak flauwe en kinderachtige humor. Joy Bryant was wel een lekkertje in deze film en dan heb je gelijk ook al het positieve over deze film gehad.

Heeft Martin Lawrence trouwens ooit wel een goede film gemaakt ?

Grappig, ik vond dit juist geen typische Martin Lawrence film. Natuurlijk, de flauwe grappen zijn er weer (met uiteraard de onvermijdelijke scheetgrappen) maar we zien ook een serieuze kant van Lawrence die we niet vaak tegenkomen. Vond het zeer prettig om naar te kijken en wat mij betreft probeert ie een keer iets niet-komedie achtig.

Het verhaal is verder niet bijster interessant en zit ook nog eens bomvol met de nodige clichés, bovendien wordt het aan het (extreem voorspelbare) einde veel te sentimenteel met de bijbehorende levensles als extraatje. Toch wordt het nergens écht vervelend.

Onderhoudende komedie die makkelijk wegkijkt maar verder weinig te bieden heeft.

3*

Een erg flauwe komedie, waarin Martin Lawrence en zijn vriendjes zich vooral kunnen uitleven in het irritant en vervelend zijn. Vooral Cedric the Entertainer is echt een doorn in het oog en mag zich scharen in het rijtje meest vervelende acteurs aller tijden.

Gelukkig zijn er nog James Earl Jones en Michael Clarke Duncan, die nog wel aardig leuke rolletjes spelen. Het verhaaltje zelf is nogal standaard en voorspelbaar en op de ouders na, mist bijna elk personage enige vorm van geloofwaardigheid.

Kortom, niet echt leuk dus. Matig geschreven personages, zwakke grappen en een voorspelbaar, matig geschreven script, zorgt ervoor dat deze Meet the Parents achtige kloon nooit echt leuk wordt.

1,5*