Lost Song (2008)

Mooie film met een soort subtiele horrorachtinge spanning die zich meer en meer opbouwt gedurende de film. In de relatie tussen Pierre en Elisabeth is van het begin af aan duidelijk iets mis en ze zijn beide niet bij machte het op te lossen. Je ziet hoe de eigenwaarde van Elisabeth haar stapje voor stapje wordt afgenomen door op zichzelf kleine gebeurtenissen die zich blijven opstapelen. Het breekt haar uiteindelijk.

Suzie LeBlanc, die Elisabeth speelt, is overigens geen actrice maar een zangeres met een indrukwekkende carriere in de klassieke muziek, vooral barok (ze is te horen op meer dan 50 cd's). Ze zingt dan ook zelf de Mozart-liederen in de film, erg mooi. Maar ze speelt ook goed, naturel.

De film speelt zich voornamelijk af bij dat dorpje in het bos met rivier en daar is het echt paradijselijk. Niet alleen een genot voor het oog, maar ook een mooi contrast met het verhaal.

Mja, niet onaardig dit, maar nogal een eentonige film. Als het eerste kwartier ziet heb je wel een beetje door wat er verder gaat komen. Elisabeth wordt als moeder niet serieus genomen en steeds wordt er een nieuwe situatie bedacht waardoor ze nog een slechtere moeder lijkt. Verder wordt er enorm gesteund op de geïsoleerde omgeving en op de eendimensionale portrettering van Elisabeth's man en schoonmoeder als groteske monsters. Het is allemaal wat makkelijk en erg veel heeft de film niet te zeggen, tenzij je aanstaande moeders een worst-case-scenario voor wilt leggen.

Dat gezegd hebben is het wel aardig gemaakt en is de onderhuidse spanning geregeld voelbaar, juist vooral in de stille momenten zonder de man en de schoonmoeder. Suzie LeBlanc is een vrij krachtige actrice. En het laatste kwartier is vrij intrigerend. Zo'n hopeloze tocht door de wildernis kan mij wel altijd wel boeien. De ontknoping daarvan is een beetje flauw, dat dan weer wel. Het mist een beetje een punt.

3*