Blindness (2008)

de lage recensies vind ik soms ietwat te extreem... vandaar mijn 5 - voor het gemiddelde: die had op 3-3,5 mogen staan...

mensen moeten boeken niet met films gaan vergelijken: in een boek krijg je je eigen fantasie en een verfilming is dan ook een film gemaakt op de fantasie van iemand/meerdere mensen. ik lees zelf niet graag, omdat ik te veel opga in mijn fantasie en te vaak afdwaal.

hoewel de film wat clichés bevatte, bleef het boeien wat onverwachte wendingen. het geeft ook goed weer hoe wij mensen nu eigenlijk omgaan met onze medemens... afspiegeling van de maatschappij: afpersing, egoïsme, macht, liefdadigheid, ondankbaarheid, hulp, etc. je hoeft dus niet blind te zijn om te weten dat deze dingen in het echt ook gebeuren, maar we doen wel alsof we blind zijn...

simpel, leuk, af en toe voorspelbaar, af en toe onverwachts en zeker geen 'zet het af' of 'loop weg' film!

Opnieuw een film waarvan 'k niet direct wist wat 'k moest verwachten, maar 'k vond hem niet mis. 'k vond het boeiend gebracht, sterk geacteerd en visueel zat het ook wel goed. Enkel wat wendingen in die kazerne vond 'k wat minder realistisch, maar gelukkig herpakt de film zich wel weer.

Verder had 'k niet direct een slecht woord over deze film, 'k vond het een geslaagde filmavond en zeker het bekijken waard.

Ondergewaardeerd. Natuurlijk is het wat cliché en aan de lange kant, maar het blijft een origineel en goed uitgewerkt concept. Wel jammer van t laatste shot, als je de stad niet zag had je wel een perfecte cliffhanger voor een deel 2

Uitstekende film waarin de bevolking wordt getroffen door een epidemie van blindheid. Een origineel gegeven waarbij het vooral intrigerend is om te zien hoe de samenleving reageert onder deze bijzondere omstandigheden. Goed uitgewerkt, deprimerend van toon (het kleurgebruik draagt hier ook aan bij) en een prima cast.

Een verademing na het achterlijke The Constant Gardener, maar verre van denderend.

Inderdaad wel jammer dat er niet wat meer met het concept werd gedaan, want het uitgangspunt an sich is uiterst interessant. Jammer genoeg verzand het na de veelbelovende openingsfase van de film al snel in clichématigheid. Het hele gedoe met die machtsspelletjes is inmiddels al zo uitgekauwd dat je je afvraagt waarom Meirelles er nog mee op de proppen komt. Helpt ook niet veel mee dat het handelen van de personages zo ongeloofwaardig is, dat het behoorlijk irriteert op ten duur.

Gelukkig is het niet één en al kommer en kwel, visueel overtuigend de film namelijk wel. Een nogal cleane stijl (veel fel wit), die goed aansluit op het thema van de film. Op dat gebied merk je wel dat Meirelles talent heeft, alleen jammer dat zijn films voor de rest meestal nog wat te wensen overlaten. De soundtrack, die grotendeels uit wat idiote trommeldeuntjes bestond, vond ik toch ook niet zo best. In een Cidade werkt dat misschien sfeerbevorderend, hier is het wat vreemd en misplaatst.

Niet slecht, maar het boeiende concept van de film verdiende een betere uitwerking. 2,5*.

Een film die nu, tijdens de coronacrisis, wel heel actueel lijkt.

We worden nu wel niet blind, maar ook wij zitten in de ban van een gevaarlijk virus nu.

Eigenaardig genoegt beviel de film me nu wat minder dan de eerste keer, heeft het ermee te maken dat we nu iets gelijkaardigs doormaken in het echte leven ?

Enfin, de film is nog steeds het bekijken waard, aan U om te oordelen.

Meirelles levert nou niet bepaald een constant niveau.

The Constant Gardener kon ik wel waarderen. 360 vond ik waardeloos gepruts. Deze kan ik ook erg slecht hebben. Maar The Two Popes was wel weer aardig.

Deze film dus, tsja, er wordt goedbeschouwd gewoon te weinig gedaan met het idee. Er wordt niet echt duidelijk hoe het is voor de enige ziende, en ook al niet hoe het is voor de blinden. Hoe het voelt, proeft, ruikt en klinkt, zeg maar - dat werkte in iets als Perfect Sense toch wel een stuk beter vond ik. En dat het verhaal nou zo geloofwaardig is? ik geloof eerlijk gezegd niet zo in de vrij ordelijke, bijna gemoedelijke en vriendschappelijke onthechting die we hier zien - ik moet dan al gauw denken aan leeggeplunderde schappen pleepapier. Of als we de rol van de overheid beschouwen, zoiets als How I Live Now.

Moore maakte op mij niet echt indruk, en Ruffalo ergert zoals gewoonlijk. Wel altijd leuk om Danny Glover te zien.