Jack (1996)

Zeer verrassende film van Francis Ford Coppola. Coppola laat in deze film zien, dat je komedie en drama goed kan combineren. Op sommige momenten erg grappig, ook al waren het maar de subtiele grapjes die het hem deden:de camera die onder het bed staat, waardoor je alleen maar de voeten van Jack ziet, die dan schoenen aan heeft met van die knipperlichtjes.. Verschrikkelijk subtiel, maar het werkt dus perfect. De drama komt vooral het laatste uur om de hoek kijken, wat dan vooral door het fantastische sppel van Williams verschrikkelijk goed werkt.
Williams was dus erg leuk, maar het is ook altijd een genot om naar iemand als Jennifer Lopez te kijken (die imho hier wel degelijk kan acteren) en ook Fran Drescher is een erg leuke verschijning (qua acteren wellicht iets minder).

Zeer verassend filmpje dus, die mij écht wat deed. Ook begin ik Linda S. steeds meer te begrijpen, want die Williams kan wel degelijk acteren... 4,5*

Ik was vroeger zo ontzettend gek op deze film! Dit is echt jeugdsentiment.. kan me herinneren dat ik flink moest huilen bij deze film. Ik zou hem misschien nog eens opnieuw moeten bekijken, want het is ondertussen al jaren geleden.. maar anderzijds is het misschien ook goed om deze herinnering te koesteren. We'll see.

Vandaag maar eens herbekeken. Ik moet zeggen dat ik de film toch wel iets anders in mijn hoofd had zitten, het feit dat ik het niet droog kon houden was ik maar even vergeten . Het verhaal is niet zo spectaculair, de plotomschrijving vertelt namelijk al een heel groot deel van het verhaal. Hoe ze echter acteren, hoe alles in elkaar is gezet, geweldig! Het lijkt mij heel lastig om als een man van ±40 (geen idee hoe oud hij toen was) te acteren als een tienjarige. Hoe Williams dit heeft neergezet, chapeau! Ook de kinderen zitten allemaal goed in hun rol, evenals de ouders van Jack. Lopez ben ik normaal geen fan van als actrice, maar in deze film heb ik mij geen seconde aan haar lopen ergeren, misschien mede doordat zij een redelijk kleine rol had. Begrijp dan ook niet zo goed dat er hier gekozen is om haar in de credits te zetten ipv bijvoorbeeld Zolotin, die een veel grotere rol op zich heeft genomen.

De ouder wordende Jack heeft weinig indruk op mij achtergelaten, meer het feit hoe het verhaal wordt verteld. In eerste instantie kinderen vol met vooroordelen, gevolgd door een hechte vriendschap tussen deze zelfde kinderen en Jack. Voorspelbaar? Ja, volgens mij heb geen moment in de film gehad dat ik dacht 'die zag ik niet aankomen'. Ik denk dat dit deels bij dit genre hoort, ik ken weinig films uit dit genre die niet voorspelbaar zijn. Ik heb genoten van deze film, kan eigenlijk geen minpunten bedenken, behalve dat de poep- en plashumor wat minder kon.

4.5*

Matige film waarin een vrouw vroegtijdig bevalt van een baby die vier keer zo snel groeit als een normaal mens. Een leuk uitgangspunt en in die hoedanigheid is Robin Williams perfect gecast. De mix tussen komedie en drama werkt niet goed hier. Het is het allemaal net niet. Eén ding is duidelijk: Francis Ford Coppola heeft betere films afgeleverd.

Een aparte film, dat is zonder meer een feit. Het gegeven van de film is wel bijzonder gevonden. Een film over een man wiens lichaam vier keer sneller ouder wordt dan zijn geest. Deze film speelt in de tijd dat hij op school zit. Dus van zijn tiende tot aan zijn zeventiende. Maar met een lichaam dat veertig is als hij op school komt en achtenzestig als hij klaar is. En dat is ook al lastig kijken en ik snap de lage waardering voor deze film dan ook wel. Want het is moeilijk om de film te plaatsen. Het is eigenlijk een jeugdfilm voor volwassenen op deze manier. En daar voelt bijna niemand zich lekker bij. Al zitten er ook soms hele grappige scenes in de film met leuke vondsten. De film heeft echter twee sterke troeven. De hoofdrol is voor Robin Williams en die weet zijn rol heel overtuigend als geen ander te brengen. Ik moet nog zien hoe een andere bekende acteur het er hier van afgebracht zou hebben. Voor mij was Robin Williams een hele goede keuze. De andere troef is de regisseur. Francis Ford Coppola is ook niet bepaald de eerste de beste. Maar ondanks de grote hoeveelheid goede films op zijn naam en zijn rijke ervaring, doet hij het hier wel wat minder in deze film. Hij kiest hier helaas toch te veel voor de grote Amerikaanse cliché aanpak, en zeker naar het einde toe, doet dat wel grote afbreuk aan de film. Eigenlijk verziekt ie daarmee wat Robin Williams juist zo knap heeft opgebouwd. En daarom kom ik toch niet verder dan drie sterren. Het gegeven van de film is in ieder geval wel interessant en gedurfd.

"What do I want to be when I grow up? Alive.”

Deze film heb ik al eens gezien maar, om één of andere reden nooit op gestemd. Of ik heb mijn stem verwijderd omdat ik er geen mening bij had dat weet ik niet. De eerste keer dat ik deze film zag was tijdens de berichtgeving over het overlijden van Williams, wat destijds een beste schok was maar ik had toen nog niet veel van deze beste man gezien qua films, en eigenlijk nog steeds niet. Ik denk dat ik de bekendere films wel ken van hem, alleen veel films heb ik ook nog niet gezien. Toen ik zag dat deze film op Disney+ stond heb ik hem toch maar opgezet, duidelijk was wel dat ik hem lang niet zo leuk vond als toen ik hem bijna tien jaar geleden heb gekeken. Destijds had ik overigens nog wel de leeftijd om dit leuk te vinden, ik was dan bijna net zo oud als de kids in deze film. Nu tien jaar later, en wat volwassener vind ik het toch niet heel bijzonder meer.

Wat me eigenlijk direct opviel was dat ik de film vrij langdradig vond. De film duurt vrij lang, en na een uurtje was ik er misschien ook wel een beetje klaar mee. Toch brengt de film een goed concept met zich mee, waar een verouderingsziekte centraal staat. Al was het script wel héél dun, en met vlagen zelfs saai. Acteerwerk van Williams is eigenlijk precies wat je mag verwachten, overigens ook niet heel spannend allemaal maar duidelijk wel dat dit een film is waar hij zelf ook plezier in had omdat hij zich weer als kind mocht gedragen.

Ik snap best wel dat deze film laag scoort. Het is duidelijk gemaakt voor een jonger doelgroep en dat zullen ook wel de fans zijn van deze film. Ik denk dat iedereen wel weer droomt om terug te gaan naar de gouden kindertijden waar de tijd oneindig leek en je eigenlijk nog ongeschonden kon leven maar, het raakte me eigenlijk op geen enkel moment. Wat ik al zei, bij de eerste kijkbeurt (toen ik ook nog wat jonger was) heb ik me heel erg vermaakt, mijn interesses en de tijd is drastisch veranderd, en daardoor mijn smaak in films en kijk naar deze film ook.

Jammer dat de film nooit echt een toon weet te kiezen waardoor dit ding een beetje vlees noch vis is. Niet volledig op komedie waardoor de film nooit echt superleuk wordt maar ook niet volledig op drama terwijl daar hele interessante uitgangspunten in kunnen zitten. Die min of meer filosofische gedachten en momenten komen wel langs maar blijven wat hangen in nikserigheid. Al met al een erg makke film waar Williams (redelijk gecast) zich ook behoorlijk inhoudt. Visueel ook wat gewoontjes en saai. De slotscène is wel mooi. 2,5*.