Un Posto Ideale per Uccidere (1971)

Komt 29 September uit op het Britse Shameless label!

Foto: Locandina (1/6) da Un posto ideale per uccidere (1971)| Film.tv.it

2 Deense tsjikkies?Was dat maar waar,in feite wordt de 16-jarige Muti terzijde gestaan door exploitation-uithanbord Lovelock,die een Engelsman speelt.

Hoe dan ook:na Orgasmo wederom een home-invasion van Lenzi,al zijn de verhoudingen hier minder duidelijk onderverdeeld in dader en slachtoffer.De figuur van home owner Pappas is niet bepaald sympathiek te noemen,zoals de twist na een minuut of 50 wel duidelijk zal maken.Opvallend is dat de broodnodige blote boobs afkomstig zijn van body doubles,in het geval van de minderjarige Mutti wel begrijpelijk.

Lenzi verveelde zich blijkbaar tijdens het filmen en gaat zich te buiten aan talrijke zoems en andere gekkigheid,die blijkbaar trippy moet overkomen.Verder verwijst hij naar de actualiteit rondom Charles Manson en probeert hij de brave burgers de nodige schrik aan te jagen voor uitheems,ongewassen hippie tuig.Als toppunt krijgen we ook nog wat volstrekt zinloze en overbodige scènes rondom een Napolitaanse biker gang voorgeschoteld.

Vreemd is dat Lovelock en Muti evenals Pappas in het Engels zijn gedubd,terwijl de Italiaanse personags gewoon hun eigen taal spreken.

De soundtack tenslotte:een vrij vroeg voorbeeld van een imbeciel,opgewekt popdeuntje dat volkomen contrasteert met de gebeurtenissen,een procédé dat we ook uit veel latere exploitation films kennen.

Kijk dat waren nog eens tijden waar je je vakantie in Italië kon terugverdienen door een flinke stapel porno mee te nemen. Porno op...dan verkopen we foto's van Ornella Muti!

Maar onze verspreiders van de vrije liefde krijgen het aan de stok met de Italiaanse politie en zoeken onderdak in het huis van Irene Papas...niet zo handig want die heeft net d'r hubby vermoordt en zo'n leuk hippie-koppel daar kan je dan fijn de schuld aan geven.

Wie nou wie precies in gijzeling houdt? Dat is het sterkste thema in deze film van regisseur Lenzi die in de jaren tachtig vooral succes had met kannibalen-films.

Hier met veel bloot/naakt vermoedelijk wel met body-doubles Muti was nog minderjarig en Papas naakte lijf ziet er verassend jong uit.....beste in het begin en aan het eind tussendoor zakkken de thrills een klein beetje in.

Gerestaureerde Engels gedubde versie op Shameless...vreemd genoeg bestaat er van één van de mooiste scenes (de voliere) alleen een Italiaanse versie.

Dat hele pornogebeuren is inderdaad wel gek... dat de vrije liefde van de kinderen van de revolutie door de katholieke Lenzi is vertaald als decadente pornografie. En laten we redelijk wezen, Lenzi is misschien wel geen pornograaf in de zuiverste vorm...

Een vroege home invasion. Klassieke exploitation dus. Gelukkig ook enkele shots van stuntwerk op motoren als finishing touch. Het was lang niet slecht. Je wordt lekker lang in het duister gehouden en Papas speelt haar rol als akelige passief agressieveling met verve. Beetje bloot erbij en wat torture als verplichte sleaze.

“Un Posto Ideale per Uccidere” is een stijlvolle en intrigerende giallo van Umberto Lenzi, die een geslaagde mix biedt van suspense, mysterie en erotiek. Een jong, vrijgevochten hippiekoppel (Dick en Ingrid) reist door Italië en bekostigt hun reis door naaktfoto’s te verkopen. Hun avontuurlijke en roekeloze levensstijl brengt hen uiteindelijk bij de villa van de mysterieuze Barbara waar de sfeer al snel omslaat van speels naar dreigend. De gastvrouw heeft namelijk haar man vermoord en wil het koppel voor de misdaad laten opdraaien.

Umberto Lenzi weet een broeierige, gespannen sfeer te creëren, waarbij het Italiaanse landschap zowel verleidelijk als gevaarlijk oogt. De felle kleuren en dynamische cameravoering versterken het visuele karakter van de film en plaatsen het verhaal stevig in de jaren zeventig, compleet met bijbehorende mode en culturele referenties. Ray Lovelock en Ornella Muti als het jonge koppel brengen een energieke chemie en geloofwaardigheid in hun rollen, waardoor hun afdaling in gevaar des te meeslepender wordt. Irene Papas schittert als de enigmatische Barbara en weet zowel te intrigeren als te verontrusten.

Het verhaal zit vol onverwachte wendingen en wist mij tot het einde te boeien. De balans tussen suspense en erotiek is typisch voor het giallo-genre, zonder dat het gratuit wordt. Een aanrader voor liefhebbers van klassieke Italiaanse cinema