Taiyô no Uta (2006)

A Song In The Sun

Een film die erg inspeelt op emotie, en och, wat lekker. Het heeft alles wat een romantisch drama hoort te bevatten. Een feelgood begin, een dramatisch middenstuk en een lach en traan aan het eind. Beginnende liefde, een eerste kus, aanzwellende strijkers, slow-motions, achter elkaar geplakte happy moments op muziek.

Overheersend zoet, lief en schattig. Visueel en muzikaal erg fraai. Mooi setje acteurs, met als hoofdattractie Yui. Zij geeft als Kauro, singer-songwritester, een extra origineel, muzikaal tintje aan de film. Heb verder ook weer genoten van alle aandoenlijke, liefelijke gelaatsuitdrukkingen (van alle acteurs). Op acteerwerk zou wel wat aan te merken zijn, wat gekunsteld af en toe, maar vind dat wel passen bij het verhaal, de personages en de sfeer. Heb me twee uur lang erg goed vermaakt.

Had meer ingezeten.

Takashi Tsukamoto overtuigt niet helemaal en wordt af en toe wat irritant optimistisch, maar het is vooral het vreselijke muzikale randje dat deze film weghoudt van de score die hij eigenlijk verdient. Iets teveel aandacht voor zang en gitaarspel, wat ik verder ook niet echt te pruimen vond. Nogal lomp nummertje met vreselijke Engelse tekstsnippets. Had er integraal uitgemogen en de film had op 4* mogen rekenen.

Want verder is het zeker best te pruimen. Eerste liefde met veel Japans geschuifel en gestaar naar de grond. De muziek (niet het gitaargejengel) is overvloedig aanwezig maar gelukkig wél mooi en sterk getimed. Film duurt uiteindelijk ook weer iets te lang, maar het einde is sterk en laat een sterke indruk achter.

Jammer. Vond de muzikale toevoeging vooral afbreuk doen aan de film en het zorgt voor die extra 20 minuten die er absoluut afgekund hadden. Verder niks op aan te merken, dus als je Japanse soloartiestes die zichzelf begeleiden op gitaar leuk vindt dan is er waarschijnlijk weinig aan de hand.

3.5*

Lieve film over een gedoemde kalverliefde, waarin ontroerende en optimistische scènes elkaar afwisselen. Hoewel het af en toe een beetje slikken is, weet regisseur Koizumi dankzij de overtuigende vertolking van Yui te vermijden dat het verhaal té sentimenteel wordt. Romantici mogen dit niet missen.