Toxic Avenger Part III: The Last Temptation of Toxie (1989)

Geweldige titel en een geinige film. Kan niet tippen aan het 1e deel maar beter dan het 2e.

3*.

Blijft genieten.

Gewoon niet te kritisch kijken naar het verhaal, acteerwerk etc. Net zoals elk deel gewoon vermakelijk wegkijken. Toxic Avenger is en blijft leuk. 3,0

Dit derde deel is dan toch wat teveel, zeker om het op dezelfde dag te bekijken. Vanaf het begin is het al duidelijk dat deel 3 niks nieuws gaat toen ten opzichte van deel 2 en dan duurt de tijd lang...

Van veel sfeer was geen sprake meer. De originele Melvin (Mark Torgl) wordt niet meer gebruikt en er is een hevig gebrek aan inspiratie. Geen leuke personages en de smerigheid is ook tot een dieptepunt gekomen. De smeltscene en transformatie van Satan was dan nog wel de moeite waard.

Er zaten nauwelijks leuke grappen in en als de film dan ruim anderhalf uur duurt dan is jezelf stierlijk zitten vervelen een logisch gevolg. Gelukkig was Legere nog aanwezig voor enkele appetijtelijke bodyshots.

De film begint echt fantastisch met binnen 10/15 minuten knotsgekke actie en het ene maffe personage na het andere.

Daarna komt het wel erg lange middenstuk. Melvin of Toxie weet nog wel voor redelijk vermaak te zorgen, maar al met al duurt het gewoon te lang totdat hij het weer opneemt tegen dat duivelse (in dit geval letterlijk;)) toxische bedrijf.

Daarna is er nog voldoende actie om weer voor goed vermaak te zorgen. Als de film iets minder lang had geduurd was de score waarschijnlijk wat hoger uitgevallen.

Na zijn oersaaie voorganger is het een verademing om weer eens een redelijk onderhoudende Toxic Avenger te zien. Het werkt allemaal toe naar een grandioos slotstuk met idiote body morphing en redelijke special effects. Lijkt ook wel alsof ze hier een klein beetje meer de kunst van het filmmaken onder de knie hebben gekregen.

Gisteren het derde deel afgekeken van The Toxic Avenger. En deze viel mij tegen. Ik had een dag ervoor het tweede deel gezien en ik zag heel wat scenes die ook in dat tweede deel zaten (maar net even iets anders.) De openingsscène was wel nieuw en die overtuigde dan ook. Wat een heerlijke A-politieke binnenkomer was dat weer! Helaas was wat volgende veel minder. Herhalingen (door ontbreken van budget waarschijnlijk) en te weinig actie. Pas aan het einde herpakt de film zich. Nu werd in veel hilarische tweede deel al aangekondigd dat er een derde deel kwam en kan ik me voorstellen dat uit budgettair oogpunt er dus gekozen is om direct voor deze film scenes mee te schieten. Helaas is de film hierdoor wel een heel stuk minder!

I don't mind being blind: I'll never have to see ugliness, or poverty, or pollution, or the Chevrolet Nova

Tjah, ik kan niet zeggen dat ik echt stond te springen voor deze Toxic Avenger Part III. Het tweede deel was al een aanfluiting ten opzichte van zijn voorganger en aangezien deel 2 en 3 eigenlijk bedoeld waren als één film.. Ja, dan is de kans groot dat deel 3 van dezelfde kwaliteit als deel 2 gaat zijn. Toch met een beetje goede moed aan begonnen, want wie weet wisten Michael Herz en Lloyd Kaufman me toch opnieuw te verbazen en ja: die openingsscène in de videotheek is gewoon puur vintage Toxic Avenger.

Een dikke 10 minuten aan complete nonsens, slechte slechteriken, veel zelfspot, meta referenties (Toxie die voor de cardboard cutout van de eerste film gaat staan...) en flink wat geweld zetten meteen de toon. Je vraagt je af waarom ze dat dan in het tweede deel niet konden brengen maar er zit echter een addertje onder het gras. Na de scène in de videotheek is de pret verdwenen en krijgen we een film die zowaar nog slechter is dan deel 2. Er worden een aantal scènes simpelweg hernomen en hoewel Toxie het deze keer niet in Japan gaat zoeken, is het resultaat navenant. Een plot dat gewoon oersaai is en vooral dus een herhaling van zetten is. Wat volgt is te saai om te beschrijven en het is en blijft onvoorstelbaar dat dit van dezelfde makers is als de mensen die het knotsgekke eerste deel hebben gemaakt. Naar het einde toe wordt het nog iets leuker wanneer de actie terug de bovenhand krijgt maar tegen dan is het kalf al erg lang verdronken. Een speelduur van boven de 100 minuten is ook echt gewoon veel te lang voor dit soort films. Maximum 90 minuten en zelfs dat is al ruimschoots voldoende.

Zeker wanneer je het dan nog eens begint op te vullen met vreselijk vervelende personages. Het is niet dat Mark Torgl als de sullige Melvin in de eerste film zo geweldig was, maar hij deed het alleszins nog altijd wel beter dan wat Michael J. Kaplan er hier van maakt. Aangezien dit dus oorspronkelijk bedoeld was als één film, is het niet verwonderlijk dat de cast grotendeels hetzelfde is gebleven. Personages komen en gaan weliswaar (die vader van Melvin uit het vorige deel is opeens nergens meer te bespeuren) maar Phoebe Legere blijft even vervelend als Claire (ooh wat mis ik Andree Maranda uit de eerste Toxic Avenger..) en ook Rick Collins is er nu niet echt indrukwekkender op geworden als de grote slechterik. Eenmaal in duiveloutfit lijkt hij een beetje zijn drive te vinden maar dat is het wachten nu ook weer niet waard. Toxie zelf blijft wel een leuk figuur maar ook dat gebied is deze film op alle vlakken minder ten opzichte van de eerste film.

Naar het schijnt zou de vierde film opnieuw een stap in de goede richting zijn. Ik hoop het alleszins, want het zou mooi zijn om de reeks toch wat met een goed gevoel af te sluiten. Een film in twee stukken breken omdat je teveel materiaal hebt is nooit een goed idee (hoewel die Three Musketeers/Four Musketeers films van Richard Lester misschien nog wel de uitzondering is) en het wordt al helemaal pijnlijk als al dat materiaal gewoon slecht is. Het duurde uiteindelijk 11 jaar voor er een nieuwe film kwam, het enige voordeel dat ik daar in zie is dat de kans klein is dat er iemand van deze troep terugkeert.

1* (en dat is vooral dankzij het begin in de videotheek)

Iets minder vermoeiend dan het voorgaande deel, vooral omdat regisseursduo Michael Herz en Lloyd Kaufman het verhaal iets gefocuster houden op de satire, alhoewel nog altijd met bijzonder flauwe humor. Het acteerwerk is werkelijk zo ellendig slecht dat het niet te omschrijven is, aangezien deze castleden tegen het niveau aanzitten waar ze hun dialogen nauwelijks naar buiten kunnen krijgen. Enkel Phoebe Legere lijkt zich enigszins bewust van de volstrekte onzin waartussen ze is beland, de rest lijkt er niet eens moeite voor te doen. Gelukkig wordt er op vermakelijke wijze uitgehaald met praktische effecten en stunts. De volledige finale (die overigens 30 minuten duurt) kijkt best lekker weg en daardoor is de speelduur wat beter te behappen. Het blijft echter nog altijd brol van de bovenste plank, maar aanzienlijk zelfbewuster ingevuld.