The Running Man (1987)

Deze destijds in de bioscoop gaan zien.

Hoewel best vermakelijk viel deze Schwarzenegger toch wat tegen.

Het gegeven, losjes gebaseerd op een kort Stephen King verhaal, is behoorlijk intrigerend, maar meer dan het basis idee wordt niet gebruikt, want verder ontaard de film al snel in een soort van absurde, groteske en clowneske extravaganza, die totaal niet meer serieus is te nemen.

Toch ergens zonde, was de film met de zelfde intensiteit als bv een Predator op het scherm gebracht, dan was het allemaal vele malen spannender en waarschijnlijk ook legendarischer geweest.

Nu is het resultaat niet meer dan geinig en redelijk amuserend, maar is de film ook totaal vergeten en slechts een voetnoot in de carrière van Schwarzenegger.

Dat de film vooral erg goedkoop oogt, met bordkartonnen decors en settings, alles heeft de uitstraling van een goedkope B-film, helpt ook niet bepaald. Verder is het allemaal heel voorspelbaar en is er niet echt sprake van een daadwerkelijke spanning, wat een film als deze toch wel nodig heeft.

De tegenstanders in de doolhofachtige spelomgeving zijn op zich goed gekozen en worden door coole acteurs neergezet, helaas zijn de gevechten vaak erg nepperig en cheesy te noemen en is het een fout om badass Jesse -The Body- Ventura niet daadwerkelijk ook flink aan de actie deel te laten nemen.

Richard Dawson als de quizmaster is lekker sardonisch en zijn antwoord op Schwarzeneggers meest iconische one-liner "Only in the rerurn", is sterk!

Alonzo is een leuke actrice en in die tijd een regelmatige verschijning in dit soort van films (Extreme Prejudice en Predator2 ),

maar de aanwezigheid van drummer Fleetwood en zoontje Zappa, die erg stereotype figuren neerzetten, is dan weer meer ergerlijk. Het hele verzetsverhaaltje wordt erg ongeloofwaardig gebracht en had er van mij niet in gehoeven.

Alleen voor Schwarzenegger fans en liefhebbers van foute '80's prut.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Vandaag nog een Arnie-film, nog wel ééntje waar het label "maatschappijkritiek" opgeplakt wordt door menig kijker. Welnu, in mijn ogen valt dat wel mee, het wordt wel allemaal dusdanig plat uitgebeeld dat het nauwelijks serieus te nemen valt, eerder een aardige achtergrondsetting om lekker los te gaan qua actie.

Ik moet zeggen dat de jaren 80 actie niet mijn favoriete subgenre is, want het mist echt alle elegantie (al besef ik dat dat nadrukkelijk ook niet de bedoeling is), maar Schwarzenegger heeft altijd wel wat. Dat accent, de oneliners, ook al worden ze per film die ik zie meer en meer voorspelbaar. Hoogtepunt wat dat betreft was de al vaker genoemde rant: “I live to see you eat that contract, but I hope you leave enough room for my fist because I'm going to ram it into your stomach and break your god-damn spine!”

Verder veel foute lompe tegenstanders. De leukste is Captain Freedom, alleen al vanwege de naam. Het verloop van sommige gevechten is helaas soms wel een beetje voorspelbaar, met name met dat kettingzaagfiguur.

Uiteindelijk had het wat mij betreft nog wat meer met een knipoog gemogen. Zo'n uitspraak als "Give me the Justice Department, Entertainment Division" is erg leuk, maar dergelijke dingen hadden wat mij betreft er nog wel wat meer in gemogen. Verder niet al te diepgaand, waarbij veel clichés afgelopen worden, maar daarom toch wel redelijk vermakelijk. 2,5*.

"You cold-blooded bastard! I'll tell you what I think of it: I live to see you eat that contract, but I hope you leave enough room for my fist because I'm going to ram it into your stomach and break your god-damn spine!"

Poe, tegenvaller. De filmmakers wisten niet eens dat ze met Stephen King te maken hadden en het was dan ook geen wonder dat hij allerminst tevreden was over deze verfilming (hij schreef het verhaal onder het pseudoniem Richard Bachman).

Arnold Schwarzenegger, qua acteerprestaties geen geweldige acteur maar met de juiste regie kan hij toch zeker wat op leveren. In Conan wist John Milius de ultieme barbaar uit hem te krijgen en Paul Verhoeven heeft ook prima prestaties weten te krijgen van hem in Total Recall. Hier is het echter waardeloos, in het begin was het om te janken zo gemaakt en later praat Arnie vrijwel alleen in flauwe one-liners, die hij bijna allemaal al eens eerder heeft gebruikt. Niet dat de andere acteurs allemaal zo goed waren.

Met het verhaal, daarmee bedoel ik het verhaal van King, is niets mis. Van het boek van King is zelfs de plotomschrijving duizendmaal beter: In ''Vlucht naar de Top'' geeft Stephen King door de ogen van een burger die ook maar gewoon zijn best probeert te doen, een cynische blik op de samenleving in de nabije toekomst. Op jacht naar hoge kijkcijfers worden er steeds extremere televisiespelletjes bedacht. Kandidaten genoeg:de werkloosheid is hoog en uitkeringen zijn er niet. Ben Richards, achtentwintig jaar, is de wanhoop nabij. Zijn dochtertje is ziek en geld om medicijnen te kopen is er niet. Ben schrijft zich in als kandidaat voor Vlucht naar de Top. Hoofdprijs: één miljard dollar. Het spel: een jacht op leven en dood...

De stijl van de film past gewoon totaal niet. Bovendien is het waardeloze Sci-Fi, alles ziet er uit als 1987. Kleding, Muziek en bovenal de enorm foute tv-uitzendingen. Bij SF die zich af speelt in 2025 is het wel degelijk de bedoeling dat je ook wat futurisme gebruikt, natuurlijk op politiek niveau is dat wel gedaan. Ook waardeloos was hoe ze de grote tv-schermen hebben gemaakt, niet eens de moeite gedaan er wat ruis overheen te gooien.

Nee, Paul Michael Glaser is duidelijk niet de geschikte regisseur voor deze film. Zelfs Arnie had dat al meteen door. Glaser heeft voor The Running Man namelijk alleen maar tv-films en tv-series geregisseerd, en dat is duidelijk te zien aan de film.

Waarom ik de film alsnog een voldoende geef? Als je even vergeet dat het een Stephen King is en het behandeld als iedere andere cheesy 80s Arnie-flick, vond ik hem best wel aardig. In ieder geval was het wel best vermakelijk.

Geweldig leuke klassieker van Arnie.....met natuurlijk heel wat jeugdsentiment .

De film zal nu zeker wel wat gedateerd over komen maar dat mag de pret niet drukken.

Leuke actiescenes en hier en daar best spannend ...acteerwerk laat ietswat de wensen over maar dat zien wel vaker met films uit die tijd en genre.

Leuke aanrader.

Niet de beste met Arnie maar genoeg actie, oneliners en amusement om na afloop tevreden zijn van dit typisch jaren 80 product. Deze film was ook Starship Troopers ver vooruit met de bijtende satire op populistische TV. Ik vond deze film ook flink wat humor hebben. Dit is (samen met Total Recall en Red Heat) één van de 3 dvd's met Arnie die ik thuis in de kast heb.

*vorige post is dubbelop, maar was niet aangemerkt als recensie*

Ik lees hier een hoop recensies en er wordt gemopperd over cheesy dit, campy dat, slecht acteerwerk en dito productiewaarde maar niemand noemt de briljante soundtrack van Harold Faltermeyer? Die voegt enorm veel sfeer toe!

Ja, het is een overdreven film met veel stereotypen en flauwe oneliners maar ik heb dit desondanks altijd al een topfilm gevonden. Niet vanwege de actie, maar het in mijn beleving toffe, deels satirische verhaal waarin de media flink in de zeik worden genomen met hun leugens en verkeerde loyaliteit (ook hier zijn het de schoothondjes van de machthebbenden) en de hersenspoeling van het volk. Killian is ook een uitstekende schurk. En Arnold Schwarzenegger is toch heel geschikt voor een fysieke gladiator-rol als deze. Ook de balletdames zien er lekker afgetraind uit. Het tempo is hoog, het verhaal wordt efficient verteld.

De vormgeving is een minput. Visueel had het zeker beter gekund met mooiere sets en strakkere actie. Dystopische films zien er zelden geweldig uit omdat ze een grimmige toekomst laten zien met veel armoe. Mad Max, Hunger Games, Elysium, nou noem er dan eentje die er prachtig mooi uitziet? Tsja, Blade Runner of Total Recall 2012. Met Ridley Scott aan het roer had je met dit budget (niet extreem laag) ook zeker een andere, visueel imponerender film gehad.

Maar ik vind niet dat Paul Michael Glaser hier een enorme misser heeft gemaakt, het is zeker een cult classic in mijn optiek waar ik nog steeds goeie herinneringen aan heb maar me ook nu nog prima mee kan vermaken. Je moet toch nagaan dat ook sf flms uit andere decennia een toch wel heel gedateerd beeld geven van de toekomst. Er zit nu eenmaal altijd een bepaald design in van kledij, kapsels, achtergronden, voertuigen etc wat men toen cool vond en nu "fout". En Robocop zag er echt niet futuristischer uit dan dit hoewel die ook minder geld kostte. Maar natuurlijk hadden de makers van Running Man best wat meer moeite kunnen doen om gadgets en technologische snufjes van de toekomst te bedenken ipv conventionele vuurwapens, pen en papier, cassettebandjes en bedrade telefoons te tonen.

Verwacht verder niet teveel van het originele korte verhaal (Vlucht Naar De Top) van Stephen King. Hij vond het zelf niet goed genoeg en publiceerde het onder een pseudo, Richard Bachmann. Geen onaardig verhaaltje en lekker cynisch maar geen sfeer, totaal niet spannend en wat gemakzuchtig. Dan is het einde van The Running Man toch veel gaver.

Camp, humor en spanning - wat wil je nog meer?

Fout.

Behoorlijk foute film die eigenlijk een beetje een tegenvaller is. Schwarzenegger is absoluut een van mijn favoriete acteurs, maar een echte serieuzere rol kan die eigenlijk niet. Daarbij valt hij nog wat te vaak door de mand bij de dialogen en romantiek.

Het idee is absoluut leuk, ook vooral in het begin leuk gedaan. Dawson speelt erg leuk als de presentator en is eigenlijk de enige die het ook goed doet. Alfonso is wat minder en komt niet erg overtuigend over. De film is vaak lomp maar mist het gespat met bloed wel een beetje waardoor het al snel naar het goedkope neigt.

De film verveelt niet zo snel, maar mist wel een beetje het spektakel. De 'belagers' zijn absoluut lollige karakters in hun strakke badpakjes. Jammer dat ze eigenlijk alleen kunnen schreeuwen inplaats van echt vechten, maar qua actie zit het in het algemeen wel goed.

Prima lompe film, die soms wat verveelt, met hilarisch slecht acteerwerk en foute dialogen. In het algemeen is het ondanks dat toch wel een prima filmpje geworden met een verhaal die altijd welkom is hier bij mij.

The Running Man een klassieke actiefilm uit de jaren 80 met Arnold Schwarzenegger in een van zijn meest memorabele rollen. Deze film is een ideaal podium voor een icoon van zijn tijd. Niets is serieus maar werkelijk alles is grappig. Lekker genieten.

De grote lijnen van The Hunger Games komen van Battle Royale, maar de aankleding van de film met de gehele show is duidelijk hiervan afgeleid. Zowel Stephen King als Arnold Schwarzenegger hebben zich er al eerder over uitgesproken. The Running Man komt van het gelijknamige boek van Stephen King, toen nog onder zijn pseudoniem Richard Bachman. Omdat hij op die manier meerdere boeken kon uitbrengen. Ik denk dat hij ook wel wist wat hij onder zijn eigen naam moest uitbrengen. Het boek verscheen zowat tussen Cujo en Christine. En in 1987 als deze film uitkwam bracht hij Misery uit.

Het idee is wel leuk en films als Battle Royale of Hunger Games (maar ook Death Race, Surviving the game, The tournament, …) laten zien wat je er nog meer mee aan kan. De verfilming is een product van de 80's geworden met vooral aandacht voor actie. Dat de show zelf cheesy is past er wel bij. Het toont een mediacircus in de toekomst met een arrogante elite. Maar het spel zelf komt nogal knullig over en is eerder een worstelshow. En daar ben ik niet zo'n liefhebber van.

Het is wel wat verouderd. Ik las ergens dat de L.A. Times dit de beste Schwarzenegger vond sinds Terminator. Te bedenken dat in 1987 ook Predator uitkwam! The Running Man is blijven steken in zijn tijd. Een paar leuke oneliners en aparte scènes maken het nog wel leuk (cameo van Mick Fleetwood trouwens). Maar een goeie film is het zeker niet.

Don't forget to send me a copy.

Schwarzenegger film uit de typische jaren '80 die amper serieus te nemen valt, net als Commando, maar desondanks wel een bepaalde gunfactor heeft. Zo fout dat het eigenlijk weer cult wordt, en een soort van guilty pleassure.

Ultradun verhaaltje over mensen in een dystopische samenleving, wie niet in de maat loopt wordt neergeslagen of opgesloten zoals Ben. In dit geval wordt hij ook nog uitverkoren om mee te doen aan een curieus tv-programma. Niet alleen zien we het fenomeen volksverlakkerij, toch is het beeld van het 'sensationele' programma zelf maatschappij kritisch. De gemiddelde mens is een ramptoerist, en hoewel moord en doodslag zoals in deze show next level is, laat de gemiddelde zich net zo gemakkelijk vol gieten met non nieuws, een ander zijn ellende, en de gemiddelde roddel, achterklap, verraadt en naar gedrag in de gemiddelde reality tv.

Humoristisch is het zogenaamde beeld van 2017, wat een oude meuk hadden we drie jaar terug dan, de typerende oneliners van Austria Arnie, de rest van de schare steroïden en rood vlees eters waaronder bekenden van Arnie zelf zoals Jesse Ventura en Sven Ole Thorsen, jaren zijn trainingsmaatje meen ik, en een onherkenbare Mic Fleetwood. Dan de zogenaamde Gladiatoren waarvan Dynamo toch wel de domste is met zijn belachelijke outfit, voertuig en gezing. Niet te vergeten Amber die inderdaad een lekker kontje heeft maar verder vreselijk irritant.

The Running Man, naar een boek van Stephen King ontdekt ik net, is verre van top en meer dan behoorlijk fout en cult te noemen, naar ook zeker wel genietbaar omdat het allemaal niet te lang duurt. Eindresultaat is dan ook gewoon vermakelijk voor een keer.

Achteraf gezien niet heel vreemd dat ik deze film vroeger vaak verwarde met Total Recall. Maar The Running Man is gemaakt door een andere Paul, namelijk Paul Michael Glaser, beter bekend als Starsky uit die jaren 70 televisieserie. Toch voelt het alsof de aanwezigheid van een regisseur als Verhoeven - of iemand als Terry Gilliam - deze film goed had gedaan, dan was het ongetwijfeld een stukje scherper geworden. Want The Running Man is uiterst amusant, soms heerlijk pulpig, knullig en lomp, maar het is verre van een RoboCop of Brazil. De satire blijft vaak nogal vlak en de film voelt ondanks de knotsgekke premisse wel erg middle-of-the-road. Maar dan wel een erg vermakelijke middle-of-the-road film, dat gelukkig dan weer wel.

3,5 sterren.

Gebaseerd op een kort verhaal van Stephen King, die in de opening credits nog wordt benoemd bij zijn pseudoniem Richard Bachman.

Het boek over een dodelijke spelshow is erg grimmig en heeft een dramatische climax. Van dit oorspronkelijke verhaal is echter weinig overgebleven, behalve het uitgangspunt van een dodelijke tv show.

De film hanteert namelijk een veel luchtiger toon. Alles wat je van jaren 80 actie mag verwachten zit hierin: mooie post apocalyptische sets, over de top slechteriken, campy outfits, synthesizer muziek en cheesy oneliners. Maar ook spannende gevechten, een vlot verteld verhaal en de nodige humor.

Arnold vind ik maar een matige acteur. Nooit kan ik hem serieus nemen en dat blijft ook in deze film zo. Daardoor leef ik minder mee in dit gewelddadige verhaal, het blijft bovenal een film ervaring. Maar zijn oneliners zijn vaak treffend hier en af en toe ronduit grappig.

De film werkt goed als actiefilm en als satire op de westerse samenleving, waarin vermaak en geweld met elkaar verweven zijn. Tevens wordt er een beeld gecreëerd van de toekomst met corrupte politici, meedogenloze programmamakers, fake news en technologie als deepfake die toch treffend zijn gebleken.

Nieuw is het allemaal niet, Death Race 2000 was een vergelijkbare film. Desalniettemin een vermakelijke zit voor een zaterdagavond.

3,5*

Arnie en de mooie Maria Conchita Alonso - op de een of andere manier ben ik daar altijd mee in de war met Commando en Rae Dawn Chong. Toch niet precies dezelfde soort film, maar ook wel veel overeenkomsten. Zo hebben allebei wel elementen in zich die later in zo ongeveer alle Arnie-films terug zouden komen - een soort uitproberen voor later lijkt het achteraf.

De film zelf zit ergens precies op het snijpunt van nostalgie, camp en cult. Met natuurlijk een heleboel hulp van de latere bekendheid van Arnie, maar evengoed wel erg knap gedaan - en nog steeds erg leuk om te zien. Als enige minpuntje wellicht dat de soundtrack wel erg in de jaren-80 is achtergebleven.

Een van de weinige Arnie-films die ik nog niet kende, maar dankzij Netflix op mijn radar is verschenen. Over de top actie, kartonnen personages, belachelijke decors, cheesy oneliners... het is niet best allemaal. Maar juist omdat het zo campy als wat is, heb ik er stiekem best van genoten. En die rake sneer op de entertainmentindustrie is wat dat betreft niet minder actueel geworden. Al met al vermakelijke 80s galore.

3,0 * Cutie pie

“Killian! I'll be back!”

"Only in a rerun. GO!”

Altijd leuk als 'Netflix’ je als kijker toch weer weet te verassen, net zoals ze nu hebben gedaan tijdens het nieuwe jaar. Want deze Arnie film is één van de laatste die ik nog van hem moest zien, en ook eentje die me eigenlijk best leuk leek. Ik kon ook niet veel langer wachten om hem te kijken, en heb hem gisteravond maar gelijk aangeknald en dat was toch wel een wisselvallige rollercoaster waar ik in terecht kwam. Jammer is dat, omdat Arnie vaak dit soort films weet te maken en het eigenlijk altijd ook wel leuk is. Ook The Running Man is mij aardig goed bevallen moet ik eerlijk bekennen, overigens wel een typische cliché film op veel plekken maar, toch heel leuk.

De film heeft voor de rest veel leuke personages te bieden, het is allemaal vrij simpel en echt niet moeilijk maar prima bedacht. Ondertussen begon ik toch stiekem ook wel verliefd Maria Conchita Alonso, wat een prachtige vrouw om te zien en een echte aanwinst.

De film duurde in mijn ogen toch echt wel te lang voordat het echt begon. Het eerste stuk vond ik maar moeilijk doorkomen alleen toen de spelshow eenmaal begon werd de film ook interessanter. Zeker een leuke Arnie film en een leuke toevoeging voor Netflix, prima film avond.

Redelijk.

Intussen een behoorlijk uitgemolken concept, maar anno 1987 wellicht iets vernieuwender. Arnold Schwarzenegger zou in die periode nogal wat satirische sci-fi actiefilms maken. The Running Man is zéér eighties. Ontzettend kitscherig, maar ik vind dat best fijn. Schwarzenegger is ook geknipt voor dit soort hersenloze actievermaak. Zijn komische timing is goed, al de rest is lomp en onbehouwen bij hem. Dat is prima zo. Hier en daar wordt de film nog opgesmukt met een tof design of een geslaagd bijrolletje, maar daar moet men ook weer geen te hoge verwachtingen van hebben.

3

Mwoh. Typisch 80s met af en toe aardige actie maar ook vrij gedateerd en een Schwarzenegger die ik ook niet super gecast vind. Tempo is redelijk en de film kijkt nog wel weg maar echt boeien doet dit ding echt nergens. Kan er ook weinig over kwijt. 2,5*.

Herzien. Visueel hopeloos gedateerd, maar inhoudelijk vreemd genoeg behoorlijk relevant. Met de deep fake nieuwsberichten waren de makers hun tijd ver vooruit. Arnold is acceptabel in de hoofdrol (helaas wel uitgerust met een reeks tenenkrommende oneliners) en Richard Dawson is perfect gecast als de presentator van het programma. Qua aktie is de film veel te tam en er zijn een aantal belachelijke personages die de vergaderfase nooit hadden mogen verlaten. Dieptepunt is wat dat betreft de suffe Dynamo (Erland Van Lidth). Al met al nog wel onderhoudend en het concept blijft intrigerend, maar het boek van Richard Bachman (aka Stephen King) verdient echt een veel betere verfilming.

ICS Internal Corrupt System. De nu enigszins gedateerde film over een autocratie, waarbij het systeem onderdrukking rechtvaardigt door het volk "brood en spelen" te geven. L'histoire se repête" Toentertijd actiefilm, nu in de tijd van toenemende autocratieën een cultmovie die deze werkelijkheid dichterbij brengt, al was t alleen al door visuele manipulatie... Schwarzenegger doet waar hij goed in is. Alonso speelt typisch 80's dame. Verder goede dansshow a la Fame en sterke muziek met eindtrack van John Parr. 3,2*