I Sell the Dead (2008)

Erg leuk werkje dat hier dan als horror mag staan maar het toch vooral een komedie is en het derhalve van zijn humor moet hebben. Arthur Blake en Willie Grimes zijn bijzonder grappig als twee grafdelvers die langzamerhand ook te stellen krijgen met minder doden doden. De situaties waarin zij verzeild raken zijn op zijn zachtst gezegd apart te noemen en de chemie tussen beide is uitstekend. De film ziet er ook best leuk uit al had ik het stilzetten van het beeld in tekenvorm na een tijdje wel gezien. Ook de rol van Perlman voegt weinig toe en lijkt vooral ingegeven om de film commercieel wat interessanter te maken.

Al met al een hele aardige komedie die voor de horrorliefhebbers onders ons misschien een beetje zal tegenvallen.

3,5*

Ik kom niet verder dan "niet onaardig". De film ziet er opzich gelikt uit met mooie locaties en een donker sfeertje, het acteerwerk is verzorgd en het simpele verhaaltje is ook in orde, al was de twist aan het einde wel te verwachten.

De comic stukjes waren overbodig. Ze komen maar sporadisch voor en vaak op onsamenhangende momenten, waardoor ik de functie ervan niet goed begreep en zag het eruit alsof de regisseur het er simpelweg maar even in wilde proppen.

De humor was wisselvallig, af en toe erg flauw maar soms ook best geslaagd. De 2 grafdelvers komen in de vreemdste situaties terecht met een aantal geinige freaks die hun pad kruisen. Met als hoogtepunt de geweldige alien scene. Hierdoor is I Sell the Dead een prima tussendoortje.

Kolderiek en bij vlagen ook best leuk, maar de vertelstructuur staat me erg tegen. Omdat er vanuit een raamvertelling wordt teruggeblikt op wat de twee hoofdpersonen meemaken, is er eigenlijk bijna geen plot, maar eerder losse sketches. Wel geinig, maar ik had liever een vloeiend verhaal gezien. Elke keer als het een beetje leuk wordt flitsen we terug naar het heden. Jammer. Verder is er met weinig geld iets behoorlijk origineels gemaakt, dus wel het kijken waard.

Leuk verzonnen verhaal alleen loopt het te veel door elkaar heen.

Het acteren was prima.

Spanning zat er niet in omdat de komedie overheerst.

3 sterren

Never ever trust a corpse

Ik ben vrij positief, want van deze low budget film hebben ze toch wel iets behoorlijks gebakken. De film heeft een goede, lugubere sfeer, en het verhaal is er zo ééntje die je aan kinderen vertelt om wat te griezelen. Het is inderdaad veel meer een komedie met enkele vette knipogen naar de klassieke griezelfilm. Ook het einde vond ik erg leuk en wist me te verrassen. Wel zie je makkelijk hoe nep de decors zijn.

Redelijk.

De humor werkte af en toe wel, al waren het vooral de situaties waar de grafdelvers in verzeild geraken die echt leuk zijn. De alien is sowieso de leukste uit de hele film.

Visueel erg dubbel. Enerzijds wel mooi en gelikt, maar het lijkt alsof er de hele tijd voor een blauw doek geacteerd werd. Af en toe erg storend. Was dan voor een totale comic look gegaan. Sowieso lijken die comic stukjes hier vooral een verplicht nummertje, wat best jammer is.

Muziek is het grootste minpunt. Hoewel duidelijk bedoeld vind ik het jolige gedoe echt niet goed werken. Het maakt de film wel érg fluffy en vlot, terwijl het op de humor alleen écht niet kan overleven.

Beetje een nét-niet gevalletje. Het is best origineel (als in "eens wat anders"), maar verder te braaf (zwarte humor, echt?) en wat te flauwtjes.

Had op zich zeker meer in gezeten, maar het is voor een keertje ook wel best te doen.

2.5*

Middelmatig filmpje...de humor en de gore

vond ik wat tegenvallen en de CGI en dergelijke vond ik ook wat minder.

Acteerwerk van de beide heren was wel goed.

Verder niet een film die ik nog eens op zal zetten.

Een geslaagde horrorkomedie, wat mij betreft. Een heus verhaal is er niet echt. Een verzameling van gebeurtenissen binnen een raamvertelling is een betere omschrijving. Het sfeertje lekker duister. Aan de film kleeft een Gotisch smaakje. Verantwoordelijk daarvoor is het tijdsbeeld (eind 19e eeuw), de nachtelijke geluiden. de vele kerkhoven en het beroep van de twee protagonisten. Ze halen kadavers uit graven om te verkopen aan de wetenschap.

Sfeervol dus. Toch staat de komedie voorop. Binnen de duistere sfeer handelen de personages erg luchtig en laconiek, terwijl er toch ernstige dingen aan de hand zijn. Die tegenstelling werkt grappig. Bovendien gebeuren bij het opgraven bizarre dingen. Er worden merkwaardige doden opgegraven die aanleiding geven tot heerlijke groteske scènes. Erg leuk.

De horror wordt overigens niet geschuwd. De duistere sfeer is al genoemd. Daarnaast komen een paar harde en bloedige scènes voorbij. Weliswaar is de insteek van die scènes komisch, maar de meeste zouden in een willekeurige splatterfilm niet misstaan. Verder heeft de film leuke personages en is het acteerwerk goed te noemen. Ik heb me met ‘I Sell the Dead’ goed vermaakt.