Lo Squartatore di New York (1982)

Nu weer ontopic graag.

Hoe dan ook, het is duidelijk dat Fulci gewoon een geweldige sfeer kan creëren. Ook deze film had een perfecte sfeer. Er zaten ook weer goede stukjes in zoals het begin met die hond die uit de bosjes een hand haalt. Ook dat Donald Duck stemmetje is geweldig. Dit soort dingen zien we tegenwoordig niet meer . Gewoon weer een zeer goed filmpje van Fulci.

Ik weet nog goed dat ik deze film zag op 12 jarige leeftijd, pffffff had gewoon het klamzweet in de handen staan.

Nu vandag naturlijk niet meer, maar ik vind het een regelrechte fulci topper.

Gore,sex en donald duck

Wat wil je nog meer

Plenty mooie vrouwen die gruwelijk worden afgeslacht,disfunctioneel bloot,nog disfunctionelere sex,een redelijk plot,eerbetonen aan an american werewolf in London(pornobios) en psycho(semi-wetenschappelijke verklaring op het eind) en een serial killer die je ook aan het lachen kan maken met zijn Donald Duck imitatie.

Idd,in een B-film wil je niks meer.3,5* is voor dit genre het hoogst haalbare.

In subtlety lies the essence of bullshit.

Wat een film! Ik had er met de berichten hier over het kwaak-stemmetje nog wel een hard hoofd in, maar Fulci komt er compleet mee weg. Donald Duck zal nooit meer dezelfde zijn.

Psychologenvoer, seks en moord op de meest expliciet mogelijke manieren in beeld gebracht, wat een juweeltje! Nagelbijtende suspense, bruut snijwerk, een coole detective en een dijk van een ontknoping, alles ook schitterend in beeld gebracht. Als voorbeeld even de scene 'in het groen' en hoe 'het rood' er wordt ingebracht...

Er zijn hier en daar wel kleine details om eventueel over te kunnen zeuren, maar ik laat ze lekker achterwege om geen onrecht aan de algehele kijkervaring te doen. En dus:

5,0*.

Wow! 5 sterren...

Ik denk dat ik binnenkort dan ook maar mijn blu-ray hiervan moet gaan bekijken. Is namelijk erg lang geleden dat ik hem voor het laatst heb gezien!

5 sterren is wat overdreven natuurlijk. Maar het is een topper binnen het concept. De black christmas prankcaller is toch wel wat enger.

Zoals gezegd, er zijn echt wel wat kleine details om op af te kunnen dingen, maar de gore, de sfeer, de spanning en hoe het in beeld is gezet: petje diep af! Erg eng is 'Donald Duck' hier dan niet (die door de overdaad aan gore overigens geheel wordt gecompenseerd), maar juist zo'n soort sick & twisted humoristische draai die op het einde ook nog eens een emotionele betekenis krijgt: vele malen briljanter dan de prank caller in 'Black christmas', ook al was die ook best freaky. Nee, vijf sterren is volledig terecht, in mijn belevenis.

Ik vind de typische Freudiaanse eind-twist eerder wat naief (maar dat is ook de giallo ook).. In die zin vind ik de Amerikaanse slasher vaak wat beter omdat ze niet zo moeilijk doen over motivatie, en dat gewoon over durven slaan. Niet dat die 5 sterren van mij niet mogen staan. En de slasher scenes zijn erg ziek maar wel bijzonder effectief.

Ik vond het er wel wat dik bovenop gelegd dat ze op de achterbank van de auto de gehele uitleg gaven(één van die details), dat had ook meer voor zich kunnen spreken, maar de motivatie die geworteld is in de misère over hun kind en hun relatie die er daarmee ook naar de knoppen is gegaan, gaf voor mij juiste een onverwachte diepte aan de film. Of dat naïef is... als hier gebleken was dat de moordenaar het simpelweg leuk had gevonden om Donald Duck na te doen, dan had het hele verhaal toch minder impact gehad.

Het is een Psycho motief/ variant/ jatwerk. In details is hij net wat anders maar het komt neer op een psycho die aantrekkelijke vrouwen straft dat vervolgens psychologisch wordt uitgelegd door derden.

En ik zie nu dat je 'Psycho' wel vijf sterren geeft. Gaat het je dan om de 'psychologische redevoering' of het 'jatwerk'? Veel films maken er gebruik van, ik vind zeker niet dat zoiets maar aan één film voorbehouden zou mogen zijn...

Ja jawel want volgens mij is Psycho er origineel in. En ik vind originaliteit extreem belangrijk. De motivatie in het algemeen hoort natuurlijk wel bij een detective, je wilt wel weten waarom iemand moordt . Maar ook dat gegeven is niet zo sterk, althans ik kan me niet herinneren dat het detective-aspect zo spannend en interessant is en dat men stapje voor stapje dichter bij de moordenaar komt. En je denkt van ooooeh wie zal het zijn....

Het gaat inderdaad niet stapje voor stapje op het psychologische vlak, het zit 'm wat dat betreft vooral in de finale. Maar toch bleef ik in mijn achterhoofd de hele film door denken: ''Wie is het en waarom(en helemaal die combi van zulke brute moorden en het stemmetje is bizar, zoiets schreeuwt om uitleg)?'' De detective wordt er zelf ook steeds dieper in getrokken en uiteindelijk wordt zijn 'vriendin' ook slachtoffer, een eerder slachtoffer blijkt nota bene de vriendin van de moordenaar te zijn en zo vind ik het toch wel mooi met elkaar verbinding gebracht.

Dat geen enkele film van het 'Psycho'-motief gebruik mag maken ben ik simpelweg niet met je eens, met een paar voorbeelden ter illustratie: Raising Cain en Sisters van De Palma, niet toevallig vaker met Hitchcock in verband gebracht.

Als je dit vergelijkt met de giallo's van Argento. Sommigen van hem zijn niet zozeer goed als detective maar wel dat de moorden altijd zijn gerelateerd aan de onderzoeker in het verhaal.. in die zin probeert de moordenaar het bewijs uit te wissen door meer en meer moorden te plegen. Bijvoorbeeld experts, mensen die iets kunnen weten over gebeurtenissen uit eerdere tijden etc. Het verhaal loopt door tot aan een climax. En dat is cool.

Dus het feit dat de moorden verband houden is genre-eigen. Maar hier heb je wel een onveilige omgeving waarin wordt gemoord. alleen het detective elementje.. niet zo goed. Argento kiest direct een personage/ de detective die je meeneemt aan je handje door gialloland. Hier mis ik dat wel. En het Freud elementje: Italian bad taste. Ach gewoon een goede film.

Raising Cain terzijde dan maar, Sisters eeh Rear Window? Ik vind De Palma qua verhalend vermogen wel een x zo sterk als Fulci en visueel een kunstenaar. Een de Palma film die eerder op deze lijkt, is Dressed to Kill. Een schaamteloze Psycho Rip off, maar wel echt een hele lekkere. En deze volgt Dressed to Kill weer op.

Dus kom je terug op je oorspronkelijke stelling dat originaliteit extreem belangrijk is? Zolang het maar goed uitgevoerd wordt, toch? En daarin heb ik hier niets te klagen. Fulci is inderdaad geen De Palma, maar brengt hier genoeg ter tafel op visueel gebied en daarbij blinkt deze titel ook nog eens uit in de gore, het seksuele motief dat voor verwarring(en niet te vergeten de nodige opwinding) zorgt en, ik blijf er over doorgaan, de bizarre en zieke humor die met het stemmetje gepaard gaat én dat ook nog eens een aandoenlijke twist krijgt op het einde.

Gebrek aan een goed lopend verhaal is hier toch ook niet. Er is vrij snel een verdachte in beeld, maar daar komen er steeds meer van bij om de spanning er in te houden. Dat de moorden dan niet (meteen) aan de 'onderzoeker' gebonden zijn, heeft simpelweg te maken met het feit dat de uiteindelijke clou ook verborgen moet blijven. Een prima ingang is dan het kiezen van een detective die steeds dieper in de zaak betrokken raakt.

'Dressed to kill' heb ik nog niet gezien, shame on me...

Waarom 'Raising Cain' terzijde, btw? Daar wordt zelfs een scene van 'Psycho' zo goed alsgekopieerd en zijn psychologische motieven erg sterk aanwezig(gespleten persoonlijkheid.
En de uiteindelijk onthulling(en) van 'Sisters' was waar ik op doelde, inderdaad lijkt het eerste stuk van die film meer op 'Rear window'.

Uitvoering is belangrijker, maar originaliteit bungelt bij mij niet ergens in de periferie, het verhaal van deze film is verre van moeilijk te verzinnen (het is de oridinaire Psycho-uitleg, man neemt wraak op aantrekkelijke dames omdat het kindje nooit een aantrekkelijke vrouw zal worden, toch?). En dan nog vind ik het helemaal niet slecht, maar in dit geval dient het verhaaltje wel degelijk als cement tussen de brute moorden en de spanning van afzonderlijke scenes i.p.v. andersom. Dat is natuurlijk ook een gevoel. Achteraf. Dat komt ook omdat ik me het verhaal alleen kan terughalen dankzij de groteske gewelddadige uitspattingen. Niet andersom zoals je dat ziet in echte grote films.

Ik wil het ook best steviger verwoorden: er is een stramien verhaal gebruikt voor sexploitation.

Ik wilde hem even doorspoelen ivm deze discussie maar ik heb hem wellicht uitgeleend

Vrouwonvriendelijk en een goeje donald duck stem : toch een film die je dus eens moet bekijken

Erg vermakelijke film van Fulci. Een goed verhaal met een verrassend plot en een kwakende moordenaar. Dat laatste is eigenlijk zeer uniek. Erg bijzonder.

Een van de beste Fulci films. Mooi opgenomen, leuke sfeer, ranzig en weird. Inderdaad door Dressed to kill van De Palma geinspireerd maar dan heftiger. Argento heeft ook veel van Dressed to kill verwerkt in Tenebrae. Die scene waarin John Saxon op een bankje zit en naar allerlei mensen kijkt is duidelijk geinspireerd door de scene met Angie Dickinson in het museum.

Heb deze film 2e hands ergens pas gevonden, ik heb hem nog niet gezien. Ik ken eigenlijk van Fulci alleen de spaghetti westerns massacre time en four of the appocalypse.

Nou louie! dann ga je een geweldige kijkervaring tegemoet.

Dit is echt een superfilm.

was een goeie film met donald duck in de hoofdrol

3 sterren

Ehm ...

Nou ja wat moet ik hier nou toch over zeggen.

Ten eerste dat ik het best wel een saaie en langdradige film vond.

En dat staat echt vast.

Heeft ook een hele tijd geduurd dat ik hem helemaal heb gekeken dus hij stond al die tijd op me pc.

Maar het was wel een filmpje waar ik naar uitkeek en echt had gehoopt dat dit de beste Fulci zou worden.

Dat is dus niet zo.

Maar slecht is hij zeker niet maar ondanks die anderhalf uur voelde het wel erg lang aan.

Kan zich alsnog in het rijtje toevoegen van de beste seriemoordenaar films.

De kills waren in zekere zin wel erg tof en vrij sadistisch .

Wel een gruwelijk filmpje moet ik zeggen.

Snap ook wel dat BBFC nog steeds tegen vrouwelijk geweld is want in Ichi the Killer hadden ze ook alles er uit geknipt.

Hou der zelf ook niet zo van.

Zie vrouwen liever hoe ze al zijn in plaats van verminkt .

Sfeer was wel dik in orde en spanning was dus niet aanwezig.

Persoonlijk voor mij wel een van de minste Fulcis.

Vind toch zelf dat Lucio Fulci zich meer in de zombie richting of splatter en slasher richting moet houden en niet de Dario Argento richting in gaan.

Dat laat ik toch liever over aan de meester van giallo.

Fulci is meer gespecialiseerd in Splatter.

Kon hier dus echt met veel moeite doorkomen en de geluidjes van de killer waren nogal dom.

Dus totaal niet grappig.

2,5*

Spanning was niet aanwezig ???

Sfeer wel maar....

Herzien op BD en met een punt verhoogd. Erg sterke Fulci weer. Opvallend was nu de ijzersterke uitvoering van de Giallo-elementen. De moordscènes zijn op momenten van erg hoog niveau. Beste scène is de ontsnappingsscène van de vastgebonden vrouw. Érg spannend.
4*