Hiroshima (2005)

Hiroshima

Ik heb me zelf eigenlijk een beetje aangepraat om wat vaker eens een documentaire op te zetten. Het feit hoeveel informatie je nog naar binnen kan stampen wat je totaal nog niet wist is altijd immens

groot. Het is alweer even geleden dat ik de documentaire Auschwitz: The Nazis and the 'Final Solution' (2005) heb gezien, voor mij de beste documentaire die ik tot nu toe heb gezien, ook al moet ik de documentaire Voyage of Time (2016) nog zien, een naastgelegen onderwerp wat mij erg interesseert, naast de eerste en tweede wereldoorlog.

Hiroshima is een prima BBC documentaire die toch wel veel feiten op de tafel durft te gooien, en dan word er vooral veel aandacht gelegd op de catastrofe dat Amerika, onder andere ook president Franklin Delano Roosevelt wie toch een grote rol heeft gespeeld in dit totale massavernietiging plan. Toch vind ik dit een belangrijk hoofdstuk in het boek van de mens, hoe wij als zoogdieren toch zo’n bom kunnen ontwikkelen en daarmee duizenden / miljoenen levens kunnen laten beëindigen.

Deze docu geeft een mooi beeld hoe het plan bedacht was, het feit dat Amerika deze bom eerst wou gebruiken op Nazi-Duitsland maar daar toch lang genoeg mee gewacht heeft om toch Japan aan te kunnen vallen met hun wapen des doods. Ook laat deze documentaire je een goed beeld zien hoe de voorbereidingen waren voor deze aanval, neem dan bijvoorbeeld het trinity gebied. Waar de mens de eerste Atoombom heeft getest in Nieuw-Mexico, Amerika. Het wegvliegen van de vliegtuigen en het landen van de Atoombom, met een middelmatige animatie werd dit uitgebeeld. De totale catastrofe en hoe het er achteraf aan toe ging. Het laten zien hoe Japan en dan vooral Hiroshima in drama begon te leven en er als een hell uitzag, de Amerikanen feest gingen vieren. Dat laat ook maar eens zien hoe de Amerikanen daadwerkelijk zijn.

Deze documentaire heeft zeker mijn aandacht vast weten te houden en met een fris koppie vol met informatie kan ik toch nog een helft van Chantal blijft slapen! Zien op RTL. Ik vond de verhouding met de overlevenden en nabestaanden (zoals de piloot etc.) erg goed. Ze proppen er juist niet teveel in maar, tekort kom je er ook niet aan. Voor het verfijnde informatie was dit prima toegevoegd. Toch vond ik de docu op het eind ietwat te lang duren, ze beginnen dan met stukken herhalen wat onnodig is. Aanrader voor men wie zich interesseert in WOI en WOII, want het was niet alleen Nazi-Duitsland!

4.0*

Ik krijg altijd het gevoel dat de oorlog in de Pacific enorm onderbelicht is als je het over de Tweede Wereldoorlog hebt. Ook in de filmwereld gebeurt dat: de meeste oorlogsfilms en docu's spelen zich af in Europa, terwijl Amerika volgens mij net zo druk bezig was tegen de Japanners. Vreemd... Of niet?

Anyway, met Hiroshima wordt de bekendste episode belicht. Nauwgezet wordt de voorbereiding, het droppen van de atoombom en de nasleep gevolgd. Zowel Amerikanen als Japanners komen gelijk aan bod die zoveel jaar na dato hun verhaal doen. Daartussendoor ook nog wat gedramatiseerde scenes, die gelukkig niet te suf ogen. Vond het heel adequaat allemaal en de persoonlijke verhalen van de Japanners voegden zeker wat toe. Op het laatst komt het welbekende vraagstuk naar voren of Amerika nou die atoombom had moeten vallen of niet. Dit wordt helaas niet echt uitgediept, maar al met al is dit een heel redelijke documentaire.

Je ziet veel over de voorbereidingen en waarom Amerika het nodig vond om deze bom te werpen. Ook de nasleep wordt meegenomen want jeetje wat een bom was dat. Ook zie je nog wat drama scènes die er van mij uit hadden mogen blijven maar oké. Heftig om te zien wat voor kracht het heeft een zou Amerika het echt niet geweten hebben?

Documentaire is van 2005, wat het voordeel bood dat er nog overlevenden van die nucliaire ramp voor de camera konden worden gebracht. Dit vormt toch wel, samen met de nagespeeld scènes en het archiefwerk, het sterkste en besist het aangrijpendste gedeelte van de film.

Wat mij betreft een behoorlijk complete documentaire, daar waar ook de voorbereidingen en de nabeschouwingen aan bod kwamen, ook van Japanse zijde, waarbij toch ook de tegenstellingen tussen politiek en militaire overheid worden onderlijnd en interessant om weten zijn.

De vraag als het werkelijk nodig was dergelijk atoomwapen te gebruiken, zal wel altijd blijven bestaan en zal wel moeilijk een duidelijk "Ja" of "Neen" vinden.

Zoals hierboven reeds vermeld, op filmgebied krijgen we niet zoveel wetenswaardigl te zien van de oorlog in de Pacific, die uiteindelijk toch bijna vier jaar heeft geduurd.

Indrukwekkende documentaire waar je soms kippenvel van krijgt. Verschrikkelijk voor al die mensen die het niet hebben overleefd.