Pelts (2006)

Erg leuke en originele aflevering, met bakken naakt en gore, maar helaas ook met een vreselijke misser: Meat Loaf in de hoofdrol. Ome Loaf is op z'n zachtst gezegd een middelmatig acteur, maar wat hij hier laat zien is echt van een schokkend laag niveau. Zelden iemand zo uit de bocht zien gaan in een hoofdrol.

Eigenlijk nog een enorm compliment voor Argento dat zijn film daardoor niet helemaal in het water valt. Maar met een "echte" acteur in de hoofdrol was Pelts zonder twijfel een stuk beter geweest.

Toch nog 3 sterren.

Vermakelijke maar overdreven bloederige en ranzige onzin. Meat Loaf gaat behoorlijk over de top, maar Argento ook. In zijn vorige Masters Of Horror-deel, Jenifer, wist hij al van geen ophouden, maar hier maakt hij het helemaal bont (letterlijk en figuurlijk).

Ik vond het eerste segment van Argento(Jenifer) beter.

Het verhaaltje is wel origineel maar soms naar de saaie kant toe. Muziekje wat erbij zit als je de vachtjes ziet is een beetje dommig en past niet echt bij de film. Verder is het wel lekker bloederig en dat zie ik vaak wel graag bij een horrorfilm.

Ook vond ik Meatloaf nog niet zo slecht acteren als ik had verwacht. Al met al heb ik me wel vermaakt 3*

Vond het ook nog best geinig.

Vooral leuke gore (je zit toch een beetje te wachten op de moorden afgeleid van hun acties). Zitten een paar lekker smerige en effectieve scenes in.

Vond Meat Loaf helemaal niet schokkend slecht, die eer was eerder weggelegd voor de muziek en het nogal matte effect wat je als kijker krijgt bij de "ongelofelijke vachten". Dat windeffectje kon nu niet meteen een wauw! effect oproepen, misschien ligt dat bij doorgewinterde vachtfans iets anders.

Kijkt zoals de meeste van die MOH filmpjes erg aardig weg, heeft genoeg gore om het allemaal leuk te houden, maar is uiteindelijk niet erg speciaal en wegens het verhaaltje misschien wat te mak.

3.0*

Heb me helemaal niet geërgerd aan Meat Loaf. Niemand was erg goed, maar niet irriterend verder. Het verhaal bevat genoeg tempo om je daar niet druk om te maken.

Heel aardig filmpje met de nodige gore; niet altijd even overtuigend, maar toch een aantal goede momenten.

Als er een langere film van was gemaakt had er iets meer diepgang in moeten zitten over dat oude vrouwtje en haar landgoed.

Eindelijk nog eens een aflevering die brengt wat ik van een concept als Masters of Horror verwacht.
100% horror en driewerf hoera voor regisseur Argento, Matte Venne's sterke adaptatie van het oorspronkelijke kortverhaal en de mooie soundtrack van Claudio Simonetti. Tof ook dat binnen deze reeks genoeg ruimte wordt gelaten aan de regisseurs om zelf voor de muzikale begeleiding te zorgen.
Een overvloed aan gore en shockvalue tevens. Argento veegt de vloer aan met Miike's Imprint en Carpenter's Pro-Life en legt de lat binnen deze serie ongezien hoog. Sowieso een van de mooiste afleveringen op grafisch gebied. Je hebt trouwens nergens het gevoel dat het verhaal ten koste gaat van de effecten en de opzwepende erotiek, want de plot is én erg origineel én doorspekt van een zekere magie die perfect op Argento's lijf geschreven is. Schoonheidsfoutje is de naald en draad-scène die er té digitaal uit ziet. Onbegrijpelijk dat zoiets al te vaak voorkomt, vind ik. Filmmakers hebben het vaak zelf niet door hoe afschuwelijk zoiets is en hebben niets anders dan lof voor die digitale technieken. Spijtige trend wat mij betreft, ik kan het niet genoeg herhalen. Maar behalve dit ene kleine minpuntje dus eindelijk de horror gezien waarop ik zat te wachten.

Vreemd verder dat Meat Loaf met de grond gelijk wordt gemaakt terwijl die irritante karakterkop uit Pro-Life zo geprezen wordt...

Op aanraden van Halcyon gekeken, bedankt voor de tip. Het was het kijken meer dan waard! Pelts een nieuwere film van Dario Argento brengt wat je mag verwachten, mooie shots, schitterende soundtrack en een hoop ranzigheid. Grafisch een van de mooiere afleveringen. Helaas is de door Halcyon genoemde naald en draadscene inderdaad wat te digitaal, verder zijn de gore scenes subliem!

Geweldige erotische horror van meester Argento!

Wanneer je een pro dieren of anti bont film wilt maken, doe het dan zo! Geweldig excuus om de zondaars flink af te straffen en dit te symboliseren met geweldige gore sequenties. Argento is de meest constante regisseur in de MoH reeks gebleken. Jammer dat hij dit niveau niet doorzet in zijn feature films. Erg sterk deel.

3,5*

Pelts is me goed bevallen. Plot is best origineel, en het is vooral de aankleding van Argento (die typische basiskleuren, belichting, rol van dieren en mooie vrouwen) die er een sfeervol, erotisch en rauw geheel van maakt. Aardige soundtrack ook.

Het (korte) gedoe met de oude, maffe vrouw had van mij wel achterwege mogen blijven, dat maakt het ongepast kinderachtig en het mysterie had gerust helemaal mogen worden overgelaten aan de fantasie van de kijker.

Dario Argento raakt hem goed hard met deze meesterlijke Masters of Horror-aflevering. Het verhaal is erg goed geconstrueerd. De motivaties van de belangrijke personages zijn goed en overtuigend. Vooral Meat Loaf gaat door het lint. Zijn hebzucht is briljant en zijn volledige schermverschijning indrukwekkend. Het vrouwelijke personage is bloedmooi, sowieso toont Argento met name in dit werkje hoe goed hij het vrouwelijk lichaam kan (laten) fotograferen. Ik was ook erg onder de indruk van de mysthiek die Argento rondom de jas creeert. Daarnaast moet ik zeggen dat de gore waanzinnig is, het geluid erg goed en de belichting beduidend beter dan bij anders MoH-afleveringen. Pelts is een klein meesterwerkje.

Ja, Pelts is een fiijn filmpje. Even net een kwartslag anders dan de andere delen uit de reeks. En zo zeg, nog een vrij goede rol van Meat Loaf ook. Doortrapt, wanhopig voor sex, hebberig en nog sneaky ook. John Saxon's rol is kort, maar weet zeker te overtuigen. Sfeervolle muziek, grauwe kleuren met veel rode invloeden, en een naargeestig sfeertje.

Tot nu toe is dit de bloederigste aflevering geweest die ik gezien heb. Past ook het meest binnen het 'Masters of Horror' gebeuren. Fijn begin van seizoen 2. Heb een paar keer mijn ogen flink dichtgeknepen, goed teken!

Vrij fijne erotische scène tussen de twee meiden.

Lekker bloederig en ranzig deel uit de MOH reeks die wat dat betreft toch de kroon bestijgt in de reeks. Lekker bizar en tegelijkertijd ook lekker vaag, gelukkig maar want ik heb er een hekel aan wanneer een film aan het uitlegsyndroom lijdt. Al moet ik wel zeggen dat je een soort van empathie mist met de hoofdrolspeler, waardoor je toch vooral puur en alleen naar de ranzigheid aan het kijken bent zonder er een gevoel bij te krijgen.

Maar ach, wat wil je ook allemaal in ruim 50 minuten stoppen.

3*

Eén van de weinige 'echte' horrors in de reeks. Dario Argento was al redelijk lekker bezig met Jenifer, maar deze Pelts is echt genieten geblazen. Argento weet precies wat de liefhebber wil: naakt en veel bloed. Het heeft geen zin om een goed verhaal in 50 minuten te proppen want dat komt waarschijnlijk toch niet uit de verf. Wat mij betreft weet de film nog aardig te overtuigen ook.

Gelukkig blijft de film tot op zekere hoogte mysterieus, waardoor je toch met een vreemd gevoel aan het kijken bent. Want hoe verklaar je de dingen die precies gebeuren? Meat Loaf vond ik erg leuk acteren, fantastische kop zit er op die erg kwaad kan kijken maar ook een vriendelijke uitstraling kan hebben. Leuk, maar klein rolletje van Saxon en een fijne Ewusie die de nodige erotische scenes voor haar rekening neemt.

Maar waar deze film in uitblinkt is de gore. Ik ben blij om weer wat heerlijk, gruwelijke en bloederige kills in deze reeks te zien. Daarbij zijn de special effects ruim voldoende. Mooie achtergrondmuziek ook die doet geloven dat de bontmakers zich in de hemel voelen tussen de dierenhuiden. Pelts sluit af met een wreed einde. Persoonlijk had ik niet verwacht dat de film op het laatst nog zo over de top zou gaan, maar het resultaat is om te smullen. De beste film uit de MoH-reeks!

Pelts was goed, Pelts was zéér goed!

Het begon allemaal al erg leuk. Het sfeervolle illegale bontwinkeltje, de grote baas en zijn slaafjes.

De grote baas zelf is een schitterend figuur, een echte Italiaanse maffiabaas lijkt het wel, heerlijk figuur. Goed neergezet ook!

De gore liefhebber krijgt meer dan genoeg voor zijn kiezen, dit was toch niet normaal meer. Al die zelfmoorden, ontzettend ziek.

Feldman is verschrikkelijk goed neergezet, wat een heerlijk figuur. Knettergek, respectloos en seksistisch.

De vrouw waar hij verliefd op is is ook een mooie vrouw, we mogen haar vaak met een ontbloot bovenlichaam aanschouwen, maar in tegenstelling tot veel andere horrorfilms komt het hier niet over alsof we tieten 'moeten zien, hier hoort het er gewoon bij. Geen onnodige seks scènes (Jenifer), maar scènes die er gewoon bij horen.

Het einde was meer dan ziek, véél meer dan ziek. Maar ook vermakelijk en aan de ene kant toch ook wel 'grappig'.

Al ben ik geen liefhebber van Gore-horror, vond ik dit een ontzettend goede aflevering de MoH reeks! 3,5 ster.

Ik heb best wel wat films van Dario Argento gezien maar zo goor als deze; neen. Dit slaat echt alles. Er waren momenten dat ik ook niet op mijn stoel kon blijven zitten. Zo gauw er iemand naar een schaar of een mes greep wist je dat er iets stond te gebeuren. De soundtrack verhoogde nog eens extra de spanning. Als horrorfilm - bijzonder sfeervol gemaakt - vond ik deze film dan ook meer dan geslaagd en hij had ook echt niet langer hoeven duren. Het verhaal vond ik trouwens zeer origineel.

"Pelts" beschouw ik als een van de betere films van Argento. Hij heeft aanzienlijk mindere gemaakt.

4,0*

btw Deze film (incl de film "Family" van John Landis) uit de Masters of Horror serie voor slechts € 5,00 gekocht bij de FRS.

Een erg leuke aflevering in de reeks.

Een mooie manier om al die bondfanaten eens even goed aan te pakken. Aardig verhaaltje, met vooral een prima uitwerking, met een hoop gore, prima kills en aardig wat spanning. Ik had hier echt een paar keer het idee, dat er wat stond te gebeuren en dan werd ik nog behoorlijk verrast, door de heftigheid van het moment erna.

Het acteerwerk vond ik nog wel aardig. Meatloaf past met zijn lelijke uiterlijk prima in de film passen. De scene, waarbij hij zijn huid eraf stroopt, was wel heftig. Alleen de dialogen en de muziek vond ik niet al te sterk, maar dan nog is het tot nu toe wel het beste filmpje in de serie.

3,5*

Aardig filmpje weer uit de reeks.

Het verhaaltje kun je beter zo snel mogelijk gedag zeggen; na een pakweg vijftien minuten lijkt enige geloofwaardigheid van de baan. Maar daarvoor kijk ik dit soort Masters of Horror filmpjes natuurlijk ook niet, dus ach. Wél prominent aanwezig: een geduchte hoeveelheid gore en een hoop vetzakkerij. Ergo, de gorehounds zullen beslist aan hun trekken komen.

Verder geen significante kwaliteitsverschillen in vergelijking met de andere MoH afleveringen die ik reeds gezien heb. Sfeertje zit er al bij aanvang goed in, kijkt vlotjes weg, en bovenal een handjevol aan lekker ranzige scenes. Zag overigens achteraf pas dat dit een kindje van Argento was, leuke bijkomstigheid. Heb me in ieder geval nimmer verveeld hiermee. Kleine 3,0* heeft-ie wel verdiend.

Dit is zeker de meest grove en goorste korte Horror film uit de vermakelijke "Masters of Horror" TV-serie (het tweede seizoen) en buiten veel grofheid en goor zit er ook nog behoorlijk wat bloot in, waardoor deze film voor mij zich heerlijk wegkeek (duurt ook maar circa 55 minuten). Deze korte film is geregisseerd door de bekende Italiaanse regisseur Dario Argento, die tevens de korte Horror film "Jenifer (2005)" heeft gemaakt, die ook te zien is in de Masters of Horror TV-serie (het eerste seizoen) en welke ook best smerig is en tevens aardig wat bloot bevat.

In dit verhaal draait het om de over lijken (in dit geval dieren) gaande bonthandelaar Jake Feldman (leuk gespeeld door rockzanger en acteur Meat Loaf), die een schitterende partij wasbeerhuiden op illegale wijze op de kop weet te tikken, waarmee hij de ultieme bontcreatie (in de vorm van een bontjas) kan maken en waarmee hij dan veel geld aan kan verdienen en tevens het hart (of beter gezegd haar gat ) van de mooie stripster Shanna (leuk gespeeld door de fraaie Ellen Ewusie, die ook regelmatig bloot is te bewonderen) kan winnen, waar hij enorm op geilt. Jake wilt tevens dat Shanna (die vroeger ook modellenwerk heeft gedaan) voor hem de bontcreatie gaat dragen op een belangrijke modeshow. Echter iedereen (zoals Jake's personeel) die in aanraking komt met de wasbeerhuiden, overkomt hetzelfde vreselijke dodelijke noodloot wat men de wasberen (zijn namelijk speciale wasberen) heeft aangedaan om diens huid te verkrijgen en te verwerken.

Het verhaal was leuk gevonden (ook origineel), zit leuk in elkaar (zeker qua opbouw) en weet te vermaken vanaf de eerste tot de laatste minuut en met name de uitvoering van het verhaal is genieten geblazen met de nodige horror en bloot. Om in termen met de laatste te spreken kom je behoorlijk aan je trekken qua horror, want de hoeveelheid grofheid en goor (beiden ook schitterend en zeer gedetailleerd in beeld gebracht) is enorm en overkomt een 6-tal personen, die in aanraking zijn gekomen met de wasbeerhuiden, die op een gruwelijke wijze zijn verkregen (dat krijg je ook bij één wasbeer te zien, die je aankijkt). Zo wordt het eerste slachtoffer (een wasberen jager) doodgeknuppeld met een honkbalknuppel, het tweede slachtoffer (zoon van de wasberen jager) stopt zijn gezicht in een wasberenklem, het derde slachtoffer (werknemer van Jake) snijdt zich in de buik en haalt alle ingewanden eruit, het vierde slachtoffer (de naaister van Jake) naait haar neus, mond en ogen dicht, het vijfde slachter (Jake zelf) snijdt en trekt zijn huid van zijn lichaam en het zesde slachtoffer (stripster Shanna) verongelukt in de lift door toedoen van Jake, die dan ook doodgaat.

Ook qua hoeveelheid bloot kom je goed aan je trekken in deze film, want de fraaie Ellen Ewusie is in vrijwel elke scene waarin ze te zien is topless te bewonderen en ook de fraaie Melissa Gonzalez (als de lesbische Mira die de stripclub bezoekt) is in één scene topless te bewonderen, waarbij ze dan gebeft wordt door Ellen Ewusie, die dan in beeld getoond wordt met een natte mond, als ze haar gezicht omdraait omdat er op de deur wordt geklopt Verder zie je nog een paar vrouwen topless (eentje best rondborstig) als de stripclub "The Penthouse", waar stripster Shanna dus voor werkt, voor het eerst in beeld wordt gebracht. Het verhaal weet verder te boeien en hier en daar zit er ook wat zwarte humor in en het einde was leuk en daarmee begint tevens het verhaal.

De cast doet het verdienstelijk en leuk en met name Meat Loaf (in de rol van harde Bonthandelaar Jake Feldman die alleen maar denkt aan rijk worden en aan stripster Shanna die hij dolgraag wilt neuken, terwijl zij daar niets van moet weten. Op het moment dat Jake dat toch mag, omdat Shanne dan de bontcreatie draagt, zegt ze met een pijnlijk gezicht tegen Jake "Stop! Je bent veel te groot !" ) en natuurlijk ook de zeer fraaie Ellen Ewusie, die zoals al gezegd in vrijwel iedere scene waarbij ze in beeld is te zien, bloot is te bewonderen. De vrij bekende acteur John Saxon (in de rol van wasberenjager Jeb 'Pa' Jameson) speelt ook mee in dit verhaal, maar zijn rol is vrij kort omdat hij letterlijk en figuurlijk uit het verhaal wordt geknuppeld (lekker hard en grof in beeld gebracht) als eerste slachtoffer.

Al met al een hele leuke en vermakelijke korte Horror film, vanwege de combinatie van de hoeveelheid horror (grof en goor) en bloot (genieten van de fraaie Ellen Ewusie) en tevens zit het verhaal gewoon leuk in elkaar vanaf de eerste tot de laatste minuut. Dit is voor mij waarschijnlijk ook de beste korte Horror film uit de Masters of Horror TV-serie die ik in de afgelopen twee weken aan het herzien ben (dit is inmiddels mijn 10e korte Horror film daarvan). Daarom krijgt deze film van mij ook het hoogste punt, een 4,0, welke ik heb gegeven aan een film uit de Masters of Horror TV-serie.

P.S. Geer & Goor (met de zangers Gerard Joling en Gordon in de hoofdrol) is ook best leuk, maar doe mij maar de combinatie Bloot & Goor

Net als John Carpenter met 'Cigarette Burns' komt Dario Argento verrassend goed tot zijn recht in de fan service die 'Masters of Horror' biedt. Het heeft de opvallende kleurtinten in de decors en het synthesizer gejengel op de soundtrack, zoals in zijn vroegere giallo klassiekers. Eigenlijk hadden ze een Italiaanse cast moeten nasynchroniseren om een nog sterker retro-effect te krijgen. Hier zit de foutheid 'm in een groezelig B-plot vol gore over een gesjeesde man van middelbare leeftijd (Meat Loaf) die een stripster probeert om te kopen met een bontjas. Het is de aanzet tot zwoele verleiding en weerzinwekkend sadomasochisme. Argento is een een meester in het maken van 'seedy pulp' zonder een logisch plot of zonder beklijvende acteerprestaties, maar door zijn opvallende signatuur als cineast krijgt de slechtheid ervan een nachtmerrieachtige kwaliteit. De touch voor dit type cinema is hij in deze laatste fase van zijn leven/carrière kwijtgeraakt. Hier zien we echter nog even een glimp van wat de man ooit iconisch maakte.

MOH aflevering 14, het begin van box 2.

Veel goede recensies gelezen voorafgaand aan mijn bezichtiging. Veelal positief, dus ik was benieuwd naar wat Pelts te bieden had.

Best veel, want deze film is best ziek. Afgezien van een aantal gruwelijkheden heeft het echter niet zoveel om het lijf. Het voelt allemaal wel wat stabieler aan dan het grotendeel van de afleveringen, maar echt horror is het niet echt. Het duurt allemaal ook net wat te lang voordat het een beetje leuk begint te worden. Had nog gehoopt op een verrassinkje, maar die kwam helaas niet. Nee, dit viel me toch wat tegen. Kleine 3*.

Pelts is alweer de tweede Masters of Horror-productie van Argento. Dit keer heeft hij al iets meer invloed gehad. Zo heeft hij een flinke dosis erotiek toegevoegd aan het verhaal van F. Paul Wilson en een aantal keer zijn stilistische kleurgebruik. Toch zie je ook hier weer nauwelijks de hand van de meester, een probleem dat alle MoH-episodes hebben.

De film verteld het verhaal van een louche bontverkoper (Meat Loaf) die op een dag van een peltjager (John Saxon) een aantal schitterende wasbeervachten krijgt. Iedereen die in aanraking komt met de vachten begint echter aan gruwelijke zelf-mutilatie of slaap aan het moorden.

Het verhaal is behoorlijk simpel en vrij absurd. De stevige 70s zanger bewijst dat hij prima kan acteren en ook genre-veteraan John Saxon was wel leuk om weer eens te zien. Claudio Simonetti maakt opnieuw een soundtrack die aan vroege Argento's doet denken en de gore is ook zeker niet onaardig. Genoeg vermaak voor de horrorliefhebber, maar kwalitatief niet beter als films als The Card Player of The Third Mother.

Regisseur Dario Argento mocht uiteraard terugkomen voor het tweede seizoen van ‘Masters of Horror’ En hoe? Hij maakt er een waar feestje voor de Gore-liefhebbers van. Hij toont zich met twee gedenkwaardige afleveringen een waar meester van de horror. Of het verhaal nadelen van de kortere tijdsduur heeft of dat het gewoon slechter is uitgewerkt, is natuurlijk moeilijk te zeggen. Maar het mythische gedeelte over een tempel van de Treurlingen (wasberen) en de vloek komen helaas nauwelijks uit de verf. Het ander gedeelte is simpel verhaaltje over de bonthandelaar Jake Feldman (Meat Loaf) die bezig is om de stripper Shana (Ellen Ewusie) het bed in te krijgen. Gelukkig propt Argento met veel enthousiasme genoeg gore in deze film. Ander pluspunt zit hem met name in de aankleding van de film. De beelden zijn vaak verzorgd en stralen een goede sfeer uit. De scene van de eenzame kamer waar Jake Feldman een speciale behandeling krijgt van Shana is erg mooi vormgegeven. Met veel ranzigheid en een erotisch randje is het wederom genieten van de aflevering van Dario Argento.