Winterschläfer (1997)

Die Tykwer weet altijd weer bijzondere films af te leveren.

Ik vond deze film minder evenwichtig dan Lola Rennt en Der Krieger und Die Kaiserin, maar zeker heel goed.

Niet alle verhaallijnen vond ik even interessant, maar het verhaal als geheel is verrassend en heeft veel diepgang.

Wederom kent deze film schitterende beelden; veel innovatieve camerashots. In combinatie met de (gedoseerde) hypnotiserende muziek is dat een genot om naar te kijken.

Niet onbelangrijk, de acteersprestaties zijn goed.

'Tykwer geeft de inertie weer van een hele materialistische generatie' stond bij mijn ouders in de TV-gids....eh oke, dat heb ik er niet uit kunnen halen, maar het was wel een goede film. Goed uitgewerkte karakters en goed gespeeld bovendien. Het beste aan de film vind ik dat Tykwer er een (tamelijk) lange film van heeft gemaakt, zodat hij de details goed uit kan werken.

Weer (Lola Rennt was heel erg mooi) erg verrassende film van Tykwer. Goed scenario (erg mooie verhaalijnen), sterke cast en een prachtig sfeertje (mooie beelden door middel van besneeuwde landschappen en prachtige muziek) maken van deze film een erg sterke film. 4* (en dit smaakt naar meer!!)

Tegenvaller. Ik vond dat er teveel individuele verhaallijnen werden uitgeworpen, die met het veel te eenvoudige gegeven 'toeval' aan elkaar werden geknoopt. Goed acteerwerk, mooie beelden en treffende muziek, dat zeker, maar als geheel ging de film totaal langs me heen. Hoe veel gevoel Tykwer ook op had willen roepen, ik bleef de gehele film tamelijk ongeroerd.

[trouwens] Was het verhaal van René's korte-termijngeheugen en de foto's die hij verzamelde om zijn geheugen nog enigszins te ordenen, niet een behoorlijk duidelijke inspiratiebron voor Nolan's 'Memento'? [/trouwens]

Gedeeltelijk 'hit', gedeeltelijk 'mis' in dit drama van Tykwer, die later met Lola Rennt en Der Krieger und die Kaiserin 2 pareltjes afleverde. Een broeierig sfeertje met nogal wat personages en verhaallijnen, maar waar gaat het nu eigenlijk naar toe? Al met al te weinig om 2 volle uren te kunnen boeien.

2,5*.

Ik heb genoten van de beelden en de muziek, sprookjesachtige sferen en prachtige shots van de omgeving! De regisseur kan goed sferen scheppen d.m.v. kleuren en vormgeving, close-ups, etc.

Ook ik vond deze film minder boeiend dan Der Krieger und die Kaiserin, dat vind ik een topper. Lola Rennt vond ik verfrissend en vlot.

Deze film was voor mij een verzameling van ontevreden en verveelde mensen die zich niet gelukkig kunnen voelen en zich bij tijd en wijle behoorlijk onbeheerst en egocentrisch gedragen. Men was óf lichtzinnig óf depressief óf allebei. Ik kon mij er niet mee identificeren. Iedereen deed maar iets en liet zich willoos voortslepen door een gebeurtenis of een persoon. Ik kon alleen meevoelen met Theo en zijn gezin en zelfs daar klopte uiteindelijk iets niet in Theo's gedrag. Het depressieve stel was tegen het einde toe wel sympathieker.

Misschien was dit een studie naar motivaties en dwalingen daarin?