51 Birch Street (2005)

Uitermate persoonlijke documentaire, en vooral verbazingwekkend. Het hield me gekluisterd aan de buis, culminerende in vochtige oogjes.

Tja, het is natuurlijk vreemd als een man hertrouwt een aantal maanden (!!!) na de dood van zijn vrouw [na 54 jaar huwelijk].

Doug Block had ook geen goede relatie met zijn vader, hij (en zijn zusters) waren meer moederskindjes. Het nieuwe huwelijk van zijn vader komt op hen ook neer op verraad jegens hun moeder.

Als dan ook nog eens haar dagboeken (35 jaar beslaand) boven water komen, wat dan? Na lang aarzelen besluit Block ze toch maar te lezen. En dat gaat niet zonder tegenslag. Als hij zelfs stuit op 'het grootste geheim' van zijn moeder, wil hij niet meer verder. Iedereen adviseert hem wel door te lezen, maar niks kenbaar te maken in een documentaire of zo. Block was dit ook van plan, maar naarmate hij verder leest, des te vreemder en interessanter het verhaal wordt. Is dat zijn moeder en is dat zijn vader? De documentaire gaat toch door, maar als de kanteling niet in de dagboeken stond, bestond deze documentaire volgens mij ook niet.

De climax tussen vader en zoon is fabuleus. Hier kan geen Hollywood script tegenop. Humaan en een tear-jerker eerste klas. Dikke 4 sterren.

Inderdaad een zeer persoonlijk en intiem document van "bruiloften en partijen"-filmer Doug Block. Fascineerend om te zien en ook hier zo nu en dan resulterend in wat waterige oogjes. Deze documentaire wist me iig meer te raken dan menig bewierrookte dramafilm.

Ik ben vooral onder de indruk van de oprechtheid en tederheid waarmee de maker zijn beidde ouders portreteert. Knap ook omdat hij om een goed beeld te krijgen van wie zijn vader en moeder nu precies waren hij het hele idee van zijn ouders als verzorgers moet loslaten. Doug moet op zoek naar het leven achter de mensen die hem en zijn zussen hebben grootgebracht met al hun mooie eigenschappen en dromen maar ook net zo goed met hun driften, frustraties en angsten. Doug zal het allemaal onder ogen moeten zien en het is duidelijk dat hem dat niet in de koude kleren gaat zitten. Want hoe verder hij graaft in het intieme verleden van (met name) zijn moeder, hoe duidelijker het wordt dat het huwelijk van zijn ouders verre van sprookjesachtig was.

Mooi ook om te zien hoe mensen toch vaak ook een product van hun tijd zijn. Het jonge joodse gezin Block, de amerikaanse middenklasse gedurende de jaren '50 had burgelijke waarden en normen hoog in het vaandel staan. De vader past goed in dat plaatje, een zwijgzame, hardwerkende technisch ingenieur die heel waarschijnlijk perfect weet te leven met het "huisje-boompje-beestje" -idee. Zijn lieftallige, mooie en jonge vrouw is echter een heel ander verhaal. Ze is veel meer het vrijgevochte type, passioneel en avontuurlijk, iets wat vrouwen in amerika jaren '50 natuurlijk niet paste. Heb me vaak zitten afvragen hoe het deze vrouw (deze hippie/avonturier pur-sang) vergaan zou zijn mocht ze 20-30 jaar later geboren zijn. Wat voor man zou ze dan gevonden hebben? En hoe zou haar maatschappelijke loopbaan dan zijn geweest? Zonder al die opgelegde beperkingen.

En hoewel ik me erg kon invoelen in deze vrouw had ik toch ook bewondering voor de vader. Die ondanks zijn verstandshuwelijk zijn gezin bijelkaar heeft weten te houden en 4 kinderen op een goede manier volwassen heeft laten worden. En laten we niet vergeten, die zelfs op zijn 83e nog aan een nieuw leven begint met een oude liefde, een liefde die waarschijnlijk veel beter bij hem paste dan de vrouw waar hij 54 jaar mee heeft geleeft. Hoe dan ook het is een uitermate ondernemende en actieve oude baas.

Het einde is ook een brok in de keel moment en de perfecte afsluiter voor dit uitermate persoonlijke familie-portret. Gedurft, sterk en boeiende documentaire ook van mij 4 dikke sterren.