Barabba (1961)

Intrigerend verhaal naar de roman Barabbas van Pär Lagerkvist, die daarvoor overigens de Nobelprijs voor de Literatuur kreeg. En nee, dit wist ik niet voordat ik de film keek.

Je merkt wel dat Barabbas een gewaagde produktie is. De gedachten/ideeen van Barabbas - waar het voornamelijk om draait in de roman- krijgen gelukkig de ruimte, en dat maakt de film intrigerend. Maar goed, de jaren 50-60 waren de hoogtij-decennia voor de gladiatoren-films, dus spectaculaire massa-gevecht-scenes in geweldige decors krijgen veel aandacht. Misschien ook wel te veel aandacht, waardoor de filosofische monologen van Barabbas een beetje verzanden, helaas door een te veel mompelende Anthony Quinn. We weten allemaal dat articulatie niet zijn sterkste punt is, en die is toch wel nodig voor deze zware rol als je het mij vraagt. De rest van de cast is ook niet bijzonder, veelal onbekend m.u.v. Jack Palance en een piepklein rolletje voor Ernest Borgnine.

Leuke produktie, maar toch knaagt de uitwerking van dit psychologische drama versus gladiatorenfilm.

De roman werd tevens eerder verfilmd [camerawerk van Nykvist] in Zweden, dat zich - naar het blijkt - voornamelijk richt op het filosofisch gereutel van Barabbas.

Ooit op TCM gezien, en dat moest ik sowieso vanwege Quinn. Deze man zet weer een toffe rol neer die niemand anders zo kan doen als hij. Naast Quinn zetten de rest van de cast ook een goede prestatie neer. Het verhaal is sterk en mooi uitgewerkt alleen ben ik zeker niet de gene die het hele verhaal o zo prachtig vind, maar het heeft zeker wel wat. De film duurt 2 uur en is af en toe een beetje traag. Dat is natuurlijk wel ietsje minder van deze film. Maar de film redt het alsnog met een 3,0.

Er is een tijd geweest dat min of meer aan de bijbel gerelateerde (actie)films populair waren. Sommige daarvan zijn nog steeds goed, andere een stuk minder. Tot de laatste categorie hoort deze film met een weinig indrukwekkend verhaal. Naast Anthony Quinn komt een heel scala aan topacteurs (Silvana Mangano, Vittorio Gasman, Katy Jurado, Valentina Cortese e.a.) in actie, maar de meesten hebben maar weinig te doen en worden binnen de kortste keren weer afgeserveerd. Naarmate de film vorderde begon ik dan ook steeds meer uit te zien naar het einde.

Drama rond de Bijbelse figuur Barabbas naar de roman van de Zweedse Pär Lagerkvist, en laat zien hoe de crimineel mogelijk zijn leven voorzette nadat hij was vrijgelaten door Pontius Pilate en Jezus was gekruisigd. Barabbas keert terug naar zijn criminele milieu, wordt te werk gesteld in een mijn en komt als gladiator terecht in Rome. Bij vlagen is dit een groots aangepakt epos met veel figuranten en indrukwekkende, maar ook naargeestige actiemomenten. Echter op de vele rustigere momenten valt de film helaas door de mand. Anthony Quinn vertolkt de rol van Barabbas goed maar is meer actieheld dan dat hij werkelijk een gekwelde man op zoek naar antwoorden kan neer zetten. Nu kreeg ik te vaak het gevoel dat ik naar een predikant keek die zoekende was naar zijn God en de positie van de mens in de wereld. Helaas is dat gedeelte van de drama nu niet het sterkste uitgevoerd (en ook niet heel erg aan mij besteed) en hangt de film er nu een beetje tussenin. Bij mij rees ook het vermoeden dat de maker probeerde om films als Ben-Hur of The Ten Commandments te evenaren maar met een net iets kleiner budget en een minder sterk en spannend verhaal. Verder zijn er wel we veel bekende hoofden van goede acteurs. Regisseur Richard Fleischer is natuurlijk ook geen kleine jongen en al met al haalt hij met deze film er net voldoende uit om niet helemaal afgeserveerd te worden als een slechte film.

Prima film over de man die vrijgesproken werd in plaats van Jezus. Barabbas verhaalt hoe het met deze rover en moordenaar is verder gegaan. Jezus of Nazareth, the sequel zou je kunnen stellen. Dit is in veel opzichten een goede film. Dat hij verder heeft kunnen leven was niet bepaald een geschenk, en door zijn eigen verderbestaan in vraag te stellen raakt hij op het pad van het christelijke geloof, al doet hij er vele jaren over om aan het begin van dat besef te komen. Maar meer dan een bijbelse vertelling over de eerste christenen en een levende getuige van de kruisiging van christus, vond ik deze film ook heel avontuurlijk overkomen. Alle scènes in Rome en vooral in de arena waren grandioos om zien. En dan vergeet ik nog de zwavelmijnen, de catacomben en de steniging van Rachel. . Erg ondergewaardeerde film.